INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U.
Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 31 marca 2014 r. (data wpływu 4 kwietnia 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sprzedaży nieruchomości jest: prawidłowe – w odniesieniu do udziału odpowiadającego udziałowi w majątku dorobkowym, nieprawidłowe – w odniesieniu do udziału przekraczającego udział w majątku wspólnym nabytego w wyniku podziału majątku dorobkowego.
UZASADNIENIE W dniu 4 kwietnia 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sprzedaży nieruchomości. We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny. Wnioskodawczyni dnia 30 grudnia 1995 r. zawarła związek małżeński przed kierownikiem Urzędu Stanu Cywilnego. Pomiędzy małżonkami panowała majątkowa wspólność małżeńska. Aktem notarialnym z dnia 5 listopada 2013 r., Wnioskodawczyni wraz z mężem ustanowiła rozdzielność majątkową obowiązującą od dnia podpisania aktu.
Aktem notarialnym z dnia 5 listopada 2013 r., Wnioskodawczyni i jej mąż zawarli umowę podziału majątku wspólnego, w skład którego wchodziły nieruchomości, dla których Sąd Rejonowy Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi następujące księgi wieczyste: KW założoną dla samodzielnego lokalu niemieszkalnego numer 1 stanowiącego odrębną nieruchomość położonego na 1 kondygnacji budynku o łącznej powierzchni 85,72 m2, nabytej na podstawie umowy użytkowania wieczystego i sprzedaży lokalu z dnia 7 września 2001 r. oraz aneksu z dnia 28 września 2001 r., o wartości 350 000,00 zł, KW założoną dla samodzielnego lokalu niemieszkalnego numer 1B stanowiącego odrębną nieruchomość położonego na 1 kondygnacji budynku o łącznej powierzchni 74,60 m2, nabytej na podstawie umowy sprzedaży z dnia 14 listopada 2006 r., o wartości 300 000,00 zł, KW założoną dla nieruchomości stanowiącej zabudowaną działkę gruntu numer 607 powierzchni 0,0106 ha, nabytej na podstawie umowy sprzedaży z dnia 12 czerwca 2013 r., o wartości 200 000,00 zł, KW założoną dla samodzielnego lokalu niemieszkalnego numer 1A stanowiącego odrębną nieruchomość położonego na 1 kondygnacji budynku o powierzchni użytkowej 27,46 m2, nabytej na podstawie umowy sprzedaży z dnia 21 marca 2007 r., o wartości 90 000,00 zł, KW założoną dla samodzielnego lokalu mieszkalnego numer 2 stanowiącego odrębną nieruchomość położonego na 1 kondygnacji budynku o łącznej powierzchni 87,70 m2, nabytej na podstawie umowy sprzedaży z dnia 3 sierpnia 2006 r., o wartości 140 000,00 zł, KW założoną dla samodzielnego lokalu mieszkalnego numer 3 stanowiącego odrębną nieruchomość położonego na 2 kondygnacji budynku o łącznej powierzchni 256,34 m2, nabytej na podstawie umowy sprzedaży lokalu i użytkowania wieczystego gruntu z dnia 18 marca 1994 roku i umowy darowizny z dnia 27 lutego 2012 r., o wartości 220 000,00 zł, KW założoną dla samodzielnego lokalu mieszkalnego numer 4 stanowiącego odrębną nieruchomość, położonego na 2 kondygnacji budynku o łącznej powierzchni 97,02 m2, nabytej na podstawie umowy sprzedaży z dnia 14 maja 1998 r., o wartości 140 000,00 zł, KW założoną dla samodzielnego lokalu niemieszkalnego numer 1A stanowiącego odrębną nieruchomość położonego w budynku o łącznej powierzchni 279,40 m2, nabytej na podstawie oświadczenia o ustanowieniu odrębnej własności lokalu i umowy ustanowienia odrębnej własności lokalu i sprzedaży oraz zmiany udziałów w nieruchomości wspólnej z dnia 11 kwietnia 2013 r., o wartości 279 210,00 zł, KW założoną dla samodzielnego lokalu niemieszkalnego numer 1B stanowiącego odrębną nieruchomość położonego na 1 kondygnacji budynku o łącznej powierzchni 84,50 m2, nabytej na podstawie umowy sprzedaży z dnia 30 marca 2005 r., o wartości 500 000,00 zł, KW założoną dla samodzielnego lokalu niemieszkalnego numer 1 stanowiącego odrębną nieruchomość, położonego w budynku o łącznej powierzchni 72,80 m2, nabytej na podstawie umowy sprzedaży z dnia 6 czerwca 2013 r., o wartości 250 000,00 zł, KW założoną dla nieruchomości stanowiącej niezabudowaną działkę gruntu numer 12/1 o powierzchni 0,l600 ha, nabytej na podstawie umowy sprzedaży z dnia 21 września 2001 r., o wartości 5 000,00 zł.
Łączna wartość składników majątkowych to 2 474 210,00 zł. Na mocy umowy podziału majątku wspólnego na wyłączną wartość Wnioskodawczyni przyznano nieruchomości wymienione w punkcie 1, 2, 3, 4, 5 i 8 o łącznej wartości 1 359 210,00 zł. Na wyłączną własność małżonka Wnioskodawczyni przyznano nieruchomości wymienione w punkcie 6, 7, 9, 10 i 11 o łącznej wartości 1 115 000,00 zł. Podział został dokonany beż żadnych spłat i dopłat na rzecz którejkolwiek ze stron. Ponadto Wnioskodawczyni zobowiązała się do samodzielnej spłaty wierzytelności zabezpieczonej hipoteką umowną łączną kaucyjną do kwoty 750 000,00 zł wpisaną w księgach wieczystych na rzecz banku.
Małżonek Wnioskodawczyni zobowiązał się do samodzielnej spłaty wierzytelności zabezpieczonej hipoteką umowną łączną kaucyjną do kwoty 2 199 000,00 zł wpisaną w księgach wieczystych na rzecz banku. Dnia 10 lutego 2014 r. Wnioskodawczyni aktem notarialnym dokonała sprzedaży lokalu mieszkalnego opisanego w punkcie 5, dla którego Sąd Rejonowy Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.
Czy przyznanie Wnioskodawczyni na wyłączną własność nieruchomości w wyniku podziału majątku wspólnego jest nabyciem w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a w konsekwencji czy odpłatne zbycie przyznanej Wnioskodawczyni na jej wyłączną własność w drodze podziału majątku wspólnego nieruchomości wchodzących w skład majątku wspólnego małżonków przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpił podział majątku wspólnego małżonków rodzi obowiązek uiszczenia podatku na zasadach określonych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Zatem czy nabycie przez Wnioskodawczynię własności lokalu stanowiącego odrębną nieruchomość położonego na 1 kondygnacji budynku o łącznej powierzchni 87,70 m2, na podstawie umowy sprzedaży z dnia 3 sierpnia 2006 r., dla którego Sąd Rejonowy Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą, nastąpiło dnia 3 sierpnia 2006 r., czy też w dniu 5 listopada 2013 r. w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Zdaniem Wnioskodawczyni, słuszny jest pogląd wyrażony przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w wyroku z dnia 14 listopada 2012 r., sygn. akt I SA/Gd 800/12, że nie jest nabyciem w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przyznanie nieruchomości na wyłączną własność jednemu z małżonków w wyniku podziału majątku wspólnego, jeśli: podział taki jest ekwiwalenty w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty, jeżeli wartość otrzymanej przez daną osobę nieruchomości w wyniku podziału tego majątku mieści się w udziale, jaki byłemu małżonkowi przysługuje w majątku dorobkowym małżeńskim.
Wnioskodawczyni wskazała, że w jej przypadku podział majątku wspólnego został dokonany w taki sposób, że nie może on być interpretowany jako nabycie, w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ze względu na to, że podział dokonany przez małżonków jest ekwiwalentny w naturze, tzn. nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty; wartość majątku przyznana Wnioskodawczyni wynosi 1 359 210,00 zł, a jej małżonkowi 1 115 000,00 zł bez spłat i dopłat na rzecz którejkolwiek ze stron. Tak więc wartość majątku przyznana Wnioskodawczyni i jej małżonkowi są do siebie zbliżone, a więc ekwiwalentne.
W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawczyni, datą nabycia nieruchomości przyznanych na wyłączną własność Wnioskodawczyni jest data nabycia nieruchomości do majątku wspólnego małżonków i od tej daty należy liczyć pięcioletni termin wyłączający konieczność traktowania odpłatnego zbycia nieruchomości jako przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zatem sprzedaż w 2014 r. nieruchomości nabytej w dniu 3 sierpnia 2006 r. nie stanowi przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy cytowanej wyżej, gdyż dokonana została po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie przez Wnioskodawczynię prawa własności lokalu, stanowiącego odrębną nieruchomość położonego na 1 kondygnacji budynku o łącznej powierzchni 87,70 m2, nabytego na podstawie umowy sprzedaży z dnia 3 sierpnia 2006 r., dla którego Sąd Rejonowy Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest: prawidłowe – w odniesieniu do udziału odpowiadającego udziałowi w majątku dorobkowym, nieprawidłowe – w odniesieniu do udziału przekraczającego udział w majątku wspólnym nabytego w wyniku podziału majątku dorobkowego. Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j.
Dz.U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.) – źródłem przychodu jest, z zastrzeżeniem ust. 2, odpłatne zbycie m.in.: nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, prawa wieczystego użytkowania gruntów, ‒ jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
W świetle powyższego przepisu, każda czynność prawna, której przedmiotem jest odpłatne zbycie nieruchomości lub praw wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy stanowi źródło przychodów w rozumieniu tego przepisu, jeżeli zostanie dokonana w określonym czasie, tj. przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej. Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawczyni dnia 30 grudnia 1995 r. zawarła związek małżeński. Pomiędzy małżonkami panowała majątkowa wspólność małżeńska.
Aktem notarialnym z dnia 5 listopada 2013 r., Wnioskodawczyni wraz z mężem ustanowiła rozdzielność majątkową obowiązującą od dnia podpisania aktu. Aktem notarialnym z dnia 5 listopada 2013 r., Wnioskodawczyni i jej mąż zawarli umowę podziału majątku wspólnego, w skład którego wchodziły nieruchomości. Łączna wartość składników majątkowych to 2 474 210,00 zł. Na mocy umowy podziału majątku wspólnego na wyłączną wartość Wnioskodawczyni przyznano nieruchomości o łącznej wartości 1 359 210,00 zł. Na wyłączną własność małżonka Wnioskodawczyni przyznano nieruchomości o łącznej wartości 1 115 000,00 zł. Podział został dokonany beż żadnych spłat i dopłat na rzecz którejkolwiek ze stron.
Stosunki majątkowe między małżonkami zostały uregulowane w ustawie z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 788 ze zm.). Zgodnie z art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego – z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków. Ustrój wspólności ustawowej obejmujący dorobek obojga małżonków ukształtowany został przez ustawodawcę jako wspólność łączna, bezudziałowa.
Wspólność ta charakteryzuje się tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają określonych udziałów w majątku wspólnym, nie mogą zatem rozporządzać udziałami, a także nie mogą żądać podziału majątku objętego wspólnością – art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Ustawowy ustrój majątkowy między małżonkami może ulec zniesieniu lub ograniczeniu na skutek zawartej między nimi umowy (art. 47 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego), na skutek orzeczenia sądu (art. 52 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego) albo z mocy prawa np. ubezwłasnowolnienia jednego z małżonków (art. 53 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego).
Zarówno w wypadku umownego wyłączenia wspólności ustawowej w czasie trwania małżeństwa, jak i w przypadku zniesienia tej wspólności przez sąd bądź w przypadku ustania małżeństwa między małżonkami (byłymi małżonkami) ustaje wspólność ustawowa, a do majątku, który był nią objęty stosuje się odpowiednio przepisy o współwłasności w częściach ułamkowych. Natomiast – w myśl art. 501 Kodeksu – w razie ustania wspólności, udziały małżonków są równe, chyba że umowa majątkowa małżeńska stanowi inaczej. Z przywołanych przepisów wynika zatem, że z chwilą ustania wspólności majątkowej między małżonkami współwłasność łączna zostaje zastąpiona przez współwłasność w częściach ułamkowych.
Zgodnie z teorią prawa rzeczowego przyznanie danej osobie na wyłączną własność rzeczy w wyniku podziału majątku wspólnego jest nabyciem tych rzeczy. Natomiast mając na uwadze przyjętą linię orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego nabyciem w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie jest przyznanie rzeczy na wyłączną własność jednemu z małżonków w wyniku podziału majątku wspólnego, jeśli: podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty lub wartość otrzymanej przez daną osobę rzeczy w wyniku podziału tego majątku, mieści się w udziale, jaki małżonkowi przysługuje w majątku dorobkowym małżeńskim.
Za datę nabycia nieruchomości, która przypadła danej osobie w wyniku podziału majątku wspólnego, należy przyjąć datę jej nabycia w czasie trwania związku małżeńskiego (do majątku wspólnego), ale tylko pod warunkiem, że podział taki jest ekwiwalentny w naturze i odbył się bez spłat i dopłat lub wartość otrzymanej przez daną osobę nieruchomości w wyniku podziału tego majątku mieści się w udziale, jaki tej osobie przysługuje w majątku dorobkowym małżeńskim.
Jeżeli natomiast podział odbył się w naturze, lecz w sposób, który był nieekwiwalentny i towarzyszyły mu spłaty lub dopłaty lub gdy wartość otrzymanych przez byłego małżonka nieruchomości lub praw przekracza jego udział w majątku dorobkowym małżeńskim, to wówczas za datę nabycia tego udziału w nieruchomości lub w prawie, który przekracza udział małżonka w majątku dorobkowym, należy przyjąć dzień, w którym dokonano podziału majątku dorobkowego, nawet wówczas, jeżeli nabycie to następuje nieodpłatnie (czyli bez spłat i dopłat).
Bowiem wszelkie przypadki gdy udział danej osoby ulega powiększeniu, traktowany być musi w kategorii nabycia, gdyż w ten sposób ulega powiększeniu zarówno zakres dotychczasowego władztwa tej osoby nad rzeczą (prawem) jak też stan jej majątku osobistego. W tej części bowiem, w której przyznana na wyłączną własność nieruchomość lub prawo przekracza wartość udziału w majątku wspólnym, podatnik niewątpliwie nabywa prawo własności w rozumieniu analizowanego przepisu. Przez pojęcie „nabycie” użyte w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy należy rozumieć każde zwiększenie aktywów majątku podatnika.
Zatem nie ma wątpliwości, że nabycie własności nieruchomości lub praw w drodze podziału majątku wspólnego, w przypadku gdy wartość otrzymanego majątku jest nieekwiwalentna lub przekracza udział, jaki przysługiwał małżonkowi w majątku wspólnym, zawiera się w pojęciu „nabycie”, jakim posługuje się przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przenosząc powyższe uregulowania prawne na grunt rozpatrywanej sprawy należy stwierdzić, że podział majątku dorobkowego małżonków dokonany 5 listopada 2013 r. nie był ekwiwalentny w naturze dla obojga małżonków.
O ekwiwalentnym podziale w naturze mówić bowiem można jedynie wówczas, gdy w wyniku podziału majątku dorobkowego każdy z małżonków otrzymuje na wyłączną własność majątek o tej samej wartości. Tymczasem w wyniku podziału majątku Wnioskodawczyni otrzymała majątek, który przekracza jej udział w majątku wspólnym, gdyż wartość otrzymanych przez nią składników majątku jest większa niż udział jaki Wnioskodawczyni posiadała w majątku dorobkowym, tj. jest większa niż 1/2. Powyższego nie zmienia również fakt, że podziałowi nie towarzyszyły spłaty. Trudno zgodzić się z Wnioskodawczynią, że wartość majątku przyznana Wnioskodawczyni i jej małżonkowi są do siebie zbliżone, a więc ekwiwalentne.
W świetle powyższych okoliczności stwierdzić należy, że Wnioskodawczyni nabyła składniki majątku w części przekraczającej udział, jaki jej przysługiwał w majątku dorobkowym, w dniu 5 listopada 2013 r. W związku z powyższym należy stwierdzić, że przedmiotowy lokal mieszkalny, który Wnioskodawczyni sprzedała w dniu 10 lutego 2014 r. został nabyty w różnym czasie: udział odpowiadający udziałowi w majątku dorobkowym – w dniu 3 sierpnia 2006 r., udział przekraczający udział w majątku wspólnym w wyniku podziału majątku dorobkowego - w dniu 5 listopada 2013 r. Z uwagi na to, że nabycie opisanego lokalu mieszkalnego nastąpiło w odpowiednich udziałach w 2006 r. oraz w 2013 r., pięcioletni termin o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 należy oddzielnie liczyć w stosunku do każdego udziału jaki Wnioskodawczyni nabyła.
Ponieważ od końca roku, w którym nastąpiło nabycie lokalu mieszkalnego w udziale odpowiadającym udziałowi w majątku dorobkowym, a więc od końca 2006 r., pięcioletni termin o jakim mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych upłynął, to ta część przychodu uzyskana z odpłatnego zbycia nie będzie stanowiła źródła przychodu a tym samym nie będzie podlegała w ogóle opodatkowaniu podatkiem dochodowym. Oznacza to, że po stronie Wnioskodawczyni nie powstanie obowiązek zapłaty podatku dochodowego od przychodu uzyskanego ze zbycia przypadającego na ten udział w lokalu mieszkalnym.
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegać będzie natomiast przychód z tytułu odpłatnego zbycia lokalu przypadający na udział przekraczający udział w majątku wspólnym w wyniku podziału majątku dorobkowego, ponieważ zbycie nastąpiło przed upływem pięciu lat od końca roku kalendarzowego, w którym nabyto ten udział. Zgodnie z zapisem art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy – podstawą obliczenia podatku, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw, określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.
Reasumując należy wskazać, że przyznanie Wnioskodawczyni na wyłączną własność nieruchomości w wyniku podziału majątku wspólnego w części przekraczającej udział, jaki jej przysługiwał w majątku dorobkowym, jest nabyciem w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a w konsekwencji odpłatne zbycie przyznanej Wnioskodawczyni na jej wyłączną własność w drodze podziału majątku wspólnego nieruchomości wchodzących w skład majątku wspólnego małżonków przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpił podział majątku wspólnego małżonków, w udziale przekraczającym udział w majątku wspólnym rodzi obowiązek uiszczenia podatku na zasadach określonych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W związku z powyższym nabycie przez Wnioskodawczynię własności lokalu stanowiącego odrębną nieruchomość położonego na 1 kondygnacji budynku o łącznej powierzchni 87,70 m2, nastąpiło w dwóch datach: udział odpowiadający udziałowi w majątku dorobkowym – w dniu 3 sierpnia 2006 r., udział przekraczający udział w majątku wspólnym w wyniku podziału majątku dorobkowego - w dniu 5 listopada 2013 r. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art.
53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.