INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana Tomasza W., przedstawione we wniosku z dnia 14 marca 2009 r. (data wpływu 16 marca 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie ustalenia obowiązku podatkowego – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 16 marca 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodu uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości, podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie ustalenia obowiązku podatkowego oraz podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży gruntu. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. Wnioskodawca posiada 3 ha ziemi. Nie jest rolnikiem ryczałtowym, jak również nie płaci podatku VAT. Zainteresowany nie prowadzi produkcji rolnej do dalszej sprzedaży.
Wnioskodawca wskazał, że 50% tego gruntu uprawia na potrzeby własne, a 50% wydzierżawia. W roku 2004 Zainteresowany otrzymał ww. grunt w formie darowizny od matki. Przedmiotowy grunt nie jest w studium rozwoju gminy, nie ma planu miejscowego, ani nie jest wydana decyzja o warunkach zabudowy – jest to grunt bez prawa zabudowy. W związku z powyższym zadano następujące pytanie.
Jeśli Wnioskodawca podzieli ww. grunt na mniejsze działki i będzie się nosił z zamiarem sprzedania: osobie na poszerzenie gospodarstwa rolnego (wejdą w skład gospodarstwa rolnego), osobie nie na poszerzenie gospodarstwa rolnego (nie wejdą w skład gospodarstwa rolnego), to czy w tym przypadku wystąpi podatek dochodowy, podatek VAT i podatek od czynności cywilnoprawnych? Tutejszy organ informuje, iż przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na powyższe pytanie w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych.
W zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych w dniu 05 czerwca 2009 r. wydane zostało rozstrzygnięcie nr ILPB2/415-263/09-2/WM, natomiast w zakresie podatku od towarów i usług w dniu 25 maja 2009 r. wydane zostało odrębne rozstrzygnięcie nr ILPP1/443-321/09-2/AT. Zdaniem Wnioskodawcy, nie wystąpi konieczność opłaty 2% podatku od czynności cywilnoprawnych. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. W myśl art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 09 września 2000 roku o podatku od czynności cywilnoprawnych (t.j.
Dz. U. z 2007 r. Nr 68, poz. 450 ze zm.), podatkowi temu podlegają umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych. Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania czynności cywilnoprawnej (art. 3 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy) i przy umowie sprzedaży ciąży na kupującym (art. 4 pkt 1 cyt. ustawy). Podstawę opodatkowania przy umowie sprzedaży stanowi wartość rynkowa rzeczy lub prawa majątkowego (art. 6 ust. 1 pkt 1 lit. c ww. ustawy). Stawka podatku od umowy sprzedaży nieruchomości wynosi 2% (art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a). Z analizy opisanego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż Zainteresowany w 2004 r. nabył od matki w drodze darowizny grunt o powierzchni 3 ha.
Zamierza podzielić go na mniejsze działki i dokonać sprzedaży. Mając na uwadze przedstawione zdarzenie przyszłe oraz obowiązujący w tym zakresie stan prawny należy stwierdzić, że z uwagi na fakt, iż Wnioskodawca będzie stroną sprzedającą, nie będzie na Nim ciążył obowiązek zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.