INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Jednostki, przedstawione we wniosku z dnia 09 kwietnia 2009 r. (data wpływu 17 kwietnia 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego osób prawnych w zakresie możliwości rozliczenia straty podatkowej – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 17 kwietnia 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego osób prawnych w zakresie możliwości rozliczenia straty podatkowej.
W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. Wnioskodawca jest samodzielnym publicznym zakładem opieki zdrowotnej utworzonym przez Ministra Zdrowia, wpisanym do rejestru publicznych zakładów opieki zdrowotnej prowadzonego przez Ministra Zdrowia oraz rejestru stowarzyszeń, innych organizacji społecznych i zawodowych, fundacji oraz publicznych zakładów opieki zdrowotnej Krajowego Rejestru Sądowego. Podstawowym zadaniem Wnioskodawcy jest organizowanie i prowadzenie działalności w zakresie krwiodawstwa i krwiolecznictwa, w szczególności wykonywanie zadań w zakresie pobierania krwi i oddzielania jej składników oraz zaopatrzenia w krew i jej składniki.
Wnioskodawca jest podatnikiem, którego celem statutowym jest działalność w zakresie ochrony zdrowia. W ramach swej działalności jednostka ponosi koszty na cele statutowe oraz takie, których do tej kategorii nie można zaliczyć. Jednostka w 2007 roku osiągnęła dochód, który w części podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym, a mianowicie od zapłaconego PFRON-u i odsetek od zobowiązań budżetowych. Wydatki te nie uznane za koszty uzyskania przychodów wpłynęły na zwiększenie dochodu w rozumieniu przepisów podatkowych.
Dochód ten nie korzystał ze zwolnienia od podatku wynikającego z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ponieważ nie mógł być przeznaczony na cele statutowe, w tym przypadku na cele związane z ochroną zdrowia. W roku 2002 i 2003 jednostka poniosła stratę. W zeznaniu podatkowym za 2007 rok Wnioskodawca dokonał obniżenia dochodu o wartość straty podatkowej poniesionej w latach poprzednich, tj. do 50% straty z roku 2002 i do 50% straty z roku 2003. W związku z powyższym zadano następujące pytanie.
Czy strata podatkowa poniesiona przez Wnioskodawcę, mogła zostać rozliczona dochodem osiągniętym w najbliższych kolejno po sobie następujących pięciu latach podatkowych (wysokość obniżenia nie mogła przekroczyć 50% poniesionej straty)? Zdaniem Wnioskodawcy, przysługiwało Mu prawo obniżenia dochodu w zeznaniu podatkowym za rok 2007, o wartość straty podatkowej poniesionej w latach poprzednich – tj. do 50% straty z roku 2002 i do 50% straty z roku 2003, stosownie do art. 7 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
Jednostka, na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4, jako podatnik, którego celem statutowym jest działalność w zakresie ochrony zdrowia, miała prawo do obniżenia dochodu podlegającego opodatkowaniu, o taką część osiągniętego dochodu, jaką przeznaczyło na swą działalność statutową. W ocenie Wnioskodawcy, zastosowanie odliczenia na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie wyklucza co do zasady możliwości zastosowania określonego w art. 7 ust. 5 ustawy obniżenia dochodu podatkowego o straty podatkowe poniesione w latach poprzednich.
Zdaniem Wnioskodawcy, zwolnienie, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy następuje z uwagi na przeznaczenie osiągniętego dochodu, nie ze względu na źródło jego uzyskania.
Skoro więc dochód Wnioskodawcy dopiero po przeznaczeniu go na cele statutowe i wykazaniu w deklaracji podatkowej za rok 2007, uzyskuje status dochodu warunkowo zwolnionego z podatku, to przed zadeklarowaniem tego dochodu na cele statutowe, jednostka miała prawo skorzystać z możliwości odliczenia od dochodu strat podatkowych zgodnie z art. 7 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, określając zasady takiego odliczenia w taki sposób, iż o wysokość straty można było obniżyć dochód w najbliższych kolejno po sobie następujących pięciu latach podatkowych, z tym że wysokość obniżenia w którymkolwiek z tych lat nie może przekroczyć 50% kwoty tej straty.
Na warunkach określonych w art. 7 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, strata podatkowa obliczona zgodnie z zasadami określonymi w art. 7 ust. 2 – 4a, została odliczona przez Wnioskodawcę od dochodu podatkowego. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.
Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), wolne od podatku są dochody podatników, z zastrzeżeniem ust. 1c, których celem statutowym jest działalność naukowa, naukowo – techniczna, oświatowa, w tym również polegająca na kształceniu studentów, kulturalna, w zakresie kultury fizycznej i sportu, ochrony środowiska, wspierania inicjatyw społecznych na rzecz budowy dróg i sieci telekomunikacyjnej na wsi oraz zaopatrzenia wsi w wodę, dobroczynności, ochrony zdrowia i pomocy społecznej, rehabilitacji zawodowej i społecznej inwalidów oraz kultu religijnego – w części przeznaczonej na te cele.
Na podstawie art. 17 ust. 1b ww. ustawy, zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, dotyczące podatników przeznaczających dochody na cele statutowe lub inne cele określone w tym przepisie, ma zastosowanie, jeżeli dochód jest przeznaczony i – bez względu na termin – wydatkowany na cele określone w tym przepisie, w tym także na nabycie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych służących bezpośrednio realizacji tych celów oraz na opłacenie podatków niestanowiących kosztu uzyskania przychodów.
Jednocześnie w myśl art. 17 ust. 1a pkt 2 tej ustawy, zwolnienie, o którym mowa w art. 17 ust. 1, dotyczące podatników przeznaczających dochody na cele statutowe lub inne cele określone w tym przepisie, nie dotyczy dochodów, bez względu na czas ich osiągnięcia, wydatkowanych na inne cele niż wymienione w tych przepisach. Podmioty korzystające z przedmiotowego zwolnienia, ponosząc różne wydatki winny je rozpatrywać najpierw pod kątem, czy łączą się one z przychodem i stanowią koszty uzyskania przychodów.
Następnie w przypadku wydatków, które nie stanowiły kosztów uzyskania przychodów, a więc wpływających na zwiększenie dochodu – czy równowartość tego dochodu może być wolna od podatku, bowiem wydatki wiążą się z celami statutowymi. Zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, dochodem jest, z zastrzeżeniem art. 10 i 11, nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym; jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą. Jednocześnie nadmienia się, iż podmioty korzystające z powyższego zwolnienia nie wykazują strat z działalności statutowej jako straty ze źródła wolnego od podatku dochodowego.
Przepisy art. 7 ust. 3 pkt 1 i 3 ustawy nie mają bezpośredniego zastosowania do warunkowego zwolnienia, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy. Mając na uwadze powyższe uregulowania, stwierdzić należy, iż podatnicy korzystający ze zwolnienia na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy mają prawo do wykazania strat i odliczenia ich od dochodu na zasadach określonych w art. 7 ust. 5 ustawy. Artykuł ten stanowi, iż o wysokość straty, o której mowa w ust. 2, poniesionej w roku podatkowym można obniżyć dochód w najbliższych kolejno po sobie następujących pięciu latach podatkowych, z tym że wysokość obniżenia w którymkolwiek z tych lat nie może przekroczyć 50% kwoty tej straty.
Reasumując, Wnioskodawca mógł rozliczyć stratę podatkową poniesioną w 2002 i 2003 roku, dochodem osiągniętym w najbliższych kolejno po sobie następujących pięciu latach podatkowych, do wysokości nie przekraczającej 50% tej straty, w którymkolwiek z tych lat. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.