INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, reprezentowanej przez pełnomocnika, przedstawione we wniosku z 1 września 2014 r. (data wpływu 3 września 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie określenia, czy lista klientów którą nabędzie Spółka stanowi podlegające amortyzacji know-how nietechniczne – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 3 września 2014 r. został złożony ww. wniosek – uzupełniony pismem z 24 listopada 2014 r. (data wpływu 26 listopada 2014 r.) o doprecyzowanie przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego oraz w dniu 24 listopada 2014 r. o dodatkową opłatę – o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie: określenia, czy opisana transakcja stanowi nabycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa (pytanie oznaczone we wniosku nr 1), określenia momentu zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych tytułem wynagrodzenia za przejętych pracowników (pytanie oznaczone we wniosku nr 5), prawa do dokonywania odpisów amortyzacyjnych od zakupionych środków trwałych (pytanie oznaczone we wniosku nr 6), określenia, czy lista klientów którą nabędzie Spółka stanowi podlegające amortyzacji know-how nietechniczne (pytanie oznaczone we wniosku nr 7), prawa do dokonywania odpisów amortyzacyjnych od wartości firmy powstałej w wyniku nabycia przez Spółkę przedsiębiorstwa (pytanie oznaczone we wniosku nr 10).
We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny oraz opis zdarzenia przyszłego. Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą m.in. w zakresie dystrybucji części zamiennych dla rolnictwa (działalność handlowa). W związku z reorganizacją grupy kapitałowej, do której należy Spółka, Spółka nabyła oraz nabędzie składniki majątkowe od innej polskiej spółki kapitałowej (dalej: „Zbywca”), która prowadzi zbliżoną do Spółki działalność gospodarczą. W ramach powyższej transakcji zakupu składników majątkowych, Spółka nabyła do dnia sporządzenia niniejszego wniosku środki trwałe (dziewięć laptopów, pięć samochodów osobowych, meble biurowe).
Dodatkowo Spółka weszła w ogół praw i obowiązków wynikających z: umów najmu i serwisu trzech samochodów osobowych, umowy dotyczącej monitoringu floty samochodowej, umów o świadczenie usług telekomunikacyjnych. W dniu 17 lipca 2014 r. Nadzwyczajne Zgromadzenie Wspólników podjęło uchwałę zmieniającą firmę Spółki na firmę którą posługuje się Zbywca. Spółka złożyła do KRS stosowny wniosek o wpis zmian z prośbą o rejestrację na dzień 1 września 2014 r. Z informacji przekazanych Spółce przez Zbywcę wynika, iż Zbywca podjął również uchwałę zmieniającą firmę. Ponadto w ramach transakcji doszło do przejścia zakładu pracy w rozumieniu art. 231 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (t.j.
Dz.U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94 ze zm., dalej: „Kodeks pracy”). Wynagrodzenie z tego tytułu zostało ustalone w oparciu o rynkowe ceny stosowane przez firmy rekrutacyjne, w sposób tożsamy do usług HR. Spółka nabędzie od Zbywcy listę klientów (odbiorców) wraz z informacjami o dotychczasowym asortymencie nabywanym przez klientów, o przestrzeganiu terminów płatności handlowych oraz informacji o relacjach z danymi klientami. Lista klientów będzie przekazana w formie zmaterializowanej (na nośniku danych lub w formie wydruku). Wynagrodzenie za listę klientów zostanie określone przez niezależnego rzeczoznawcę majątkowego na podstawie cen rynkowych.
Powyższa transakcja nie obejmowała ani nie będzie obejmować innych składników wchodzących w skład przedsiębiorstwa Zbywcy, w tym: praw i obowiązków wynikających z umów z odbiorcami i dostawcami Zbywcy (w szczególności zobowiązań, wykluczona jest również ciągłość w ramach systemów rabatowych itp.), środków pieniężnych, praw i obowiązków wynikających z umów rachunków bankowych, praw i obowiązków wynikających z umowy na świadczenie usług IT, praw i obowiązków wynikających z umowy na świadczenie usług, która obejmuje szereg kompleksowych usług wspomagających działalność Spółki, w tym usługi marketingowe, zarządzanie prawami do znaku towarowego, badań rozwojowych i rynkowych, określania polityki cenowej i strategii grupy, zarządzania, HR, finansowe i prawne, praw i obowiązków wynikających z umów licencyjnych na oprogramowanie IT, praw i obowiązków wynikających z umów na prowadzenie obsługi księgowej i rachunkowej.
Ponadto przedmiotem transakcji nie są objęte wartości niematerialne i prawne. Składniki majątkowe nabyte przez Spółkę nie będą stanowić zorganizowanego zbioru składników majątkowych powiązanych w sposób organizacyjny, finansowy czy funkcjonalny. Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT. Spółka zamierza wykorzystywać nabyte składniki majątkowe do wykonywania czynności opodatkowanych VAT w ramach prowadzonej działalności handlowej.
Dodatkowo w piśmie z 24 listopada 2014 r. stanowiącym odpowiedź na wezwanie do uzupełnienia wniosku Wnioskodawca wyjaśnił, że nabywana przez Spółkę lista klientów wraz z informacjami o dotychczasowym asortymencie nabywanym przez klientów, o przestrzeganiu terminów płatności handlowych oraz informacji o relacjach z danymi klientami będą spełniać warunki wskazane w wezwaniu umożliwiające zaliczenie ich do know-how, czyli: jest wynikiem wypracowanego doświadczenia, jest poufna, czyli nie została ujawniona, nie jest powszechnie znana lub łatwo dostępna, jest istotna, czyli ważna dla całości lub części prowadzonej przez Spółkę działalności oraz jest użyteczna, jest zidentyfikowana we właściwej formie, czyli opisana lub utrwalona w wystarczająco zrozumiały sposób, aby można było sprawdzić, czy spełnia kryteria poufności i istotności, nadaje się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania, przewidywany okres używania jest dłuższy niż rok.
W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych. Czy przedstawiona powyżej transakcja nabycia przez Spółkę składników majątkowych stanowi nabycie przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 4a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 4a pkt 4 tej ustawy?
Jeśli odpowiedź na pytanie 1 okaże się przecząca, to jest składniki majątkowe będące przedmiotem transakcji nie stanowią przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 4a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 4a pkt 4 tej ustawy, to w jakim momencie Spółka może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wydatki poniesione tytułem wynagrodzenia za przejętych pracowników?
Jeśli odpowiedź na pytanie 1 okaże się przecząca, to jest składniki majątkowe będące przedmiotem transakcji nie stanowią przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 4a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, to czy Spółka jest uprawniona do dokonywania odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych nabytych przez Spółkę w ramach powyżej opisanej transakcji?
Jeśli odpowiedź na pytanie 1 okaże się przecząca, to jest składniki majątkowe będące przedmiotem transakcji nie stanowią przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 4a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 4a pkt 4 tej ustawy, to czy lista klientów, którą nabędzie Spółka będzie stanowić know-how nietechniczne podlegające amortyzacji?
Jeśli odpowiedź na pytanie 1 okaże się twierdząca, to jest składniki majątkowe będące przedmiotem transakcji zostaną uznane za przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 4a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych lub zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 4a pkt 4 tej ustawy, to czy Spółka jest uprawniona do dokonywania odpisów amortyzacyjnych od wartości firmy powstałej w wyniku nabycia przedsiębiorstwa przez Spółkę?
Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie nr 4. Jednocześnie nadmienia się, że w zakresie: pytania nr 1 i nr 5 w dniu 3 grudnia 2014 r. została wydana interpretacja indywidualna nr ILPB3/423-447/14-4/EK; pytania nr 2 w dniu 3 grudnia 2014 r. została wydana interpretacja indywidualna nr ILPB3/423-447/14-5/EK; pytania nr 3 w dniu 3 grudnia 2014 r. została wydana interpretacja indywidualna nr ILPB3/423-447/14-6/EK.
Zdaniem Wnioskodawcy, jeśli odpowiedź na pytanie 1 okaże się przecząca, to jest organ uzna, że przedmiotem transakcji nie jest przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 4a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych lub zorganizowana część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 4a pkt 4 tej ustawy, to lista klientów stanowi know-how nietechniczne podlegające amortyzacji. Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie definiuje znaczenia tego terminu, ale wskazuje pośrednio, że know-how dotyczy: informacji związanych ze zdobytym doświadczeniem w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej (art.
21 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych); informacji związanych ze zdobytym doświadczeniem w dziedzinie przemysłowej, handlowej, naukowej lub organizacyjnej (art. 16b ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych). W kontekście powyższych dwóch przepisów można wyodrębnić dwie kategorie know-how technicznego oraz know-how nietechnicznego. Know-how techniczne jest pojęciem zbliżonym do projektów wynalazczych, do których należą wszelkie kategorie rozwiązań technicznych, łącznie z wynalazkami, którym przysługuje zdolność patentowa.
Za przedmiot know-how można uznawać również doświadczenia techniczno-organizacyjne dotyczące wynalazków i wzorów użytkowych, jeżeli ze względu na brak którejkolwiek przesłanki zdolności patentowej albo zdolności rejestracyjnej nie są ani wynalazkami, ani wzorami użytkowymi, ani projektami racjonalizatorskimi w rozumieniu przepisów o prawie własności przemysłowej, a przedstawiają jednak znaczną wartość ekonomiczną i użyteczną. Z kolei przedmiotem know-how nietechnicznego są informacje o charakterze organizacyjnym, finansowym lub handlowym przydatne do prowadzenia przedsiębiorstwa (np. projekty, informacje usprawniające organizację i zbyt w handlu).
W orzecznictwie sądowo-administracyjnym przyjmuje się, że „know-how” nietechniczne obejmuje wszelkiego rodzaju wiadomości i doświadczenia o charakterze nietechnicznym, które nadają się do wykorzystania w działalności przedsiębiorstwa lub wykonywania zawodu.
Zdaniem sądów administracyjnych i organów podatkowych, aby lista klientów mogła być kwalifikowana jako nietechniczne know-how, powinna spełniać następujące przesłanki: stanowi dobro niematerialne występujące w postaci wiedzy, zebranych doświadczeń, danych z kluczami ich zastosowań, pozwalające na osiągnięcie określonego efektu gospodarczego, można ją przeliczyć na rzeczywistą wartość materialną, powinna być zdobyta w ramach wypracowanego doświadczenia, powinna mieć charakter poufny i istotny, powinna być to wiedza zidentyfikowana, utrwalona we właściwy sposób i dająca się przekazać.
Taki katalog przesłanek został wymieniony przykładowo w interpretacji indywidualnej wydanej w dniu 7 lutego 2014 r. przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie (sygn. IPPP2/443-1372/13-2/KBr), w dniu 28 listopada 2013 r. przez Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy (sygn. ITPB3/423-433/13/AW), w dniu 31 grudnia 2013 r. przez Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi (IPTPB3/423-390/13-3/IR), w dniu 7 września 2012 r. przez Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi (sygn. IPTPB3/423-208/12-4/GG oraz IPTPB3/423-208/12-5/GG).
W opinii Spółki, w związku z transakcją nabycia m.in. listy klientów, dojdzie do nabycia know-how nietechnicznego, bowiem opisana powyżej lista klientów (odbiorców) wraz z informacjami o dotychczasowym asortymencie nabywanym przez klientów, o przestrzeganiu terminów płatności handlowych oraz informacji o relacjach z danymi klientami, spełnia wszystkie powyższe przesłanki. W konsekwencji, nabycie listy klientów (odbiorców) należy uznać na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych za wartości niematerialne i prawne oraz amortyzować na warunkach określonych w powołanym powyżej art. 16b ust. 1 pkt 7 w związku z art. 15 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz opisu zdarzenia przyszłego jest prawidłowe. Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy. Bez wpływu na powyższe pozostaje jednak okoliczność, czy przedmiotem transakcji jest przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 4a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych lub zorganizowana część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 4a pkt 4 tej ustawy, czy też nie.
Jednocześnie odnosząc się do powołanych we wniosku pism urzędowych stwierdzić należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego. Końcowo informuje się, że w zakresie: podatku od towarów i usług zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie, podatku od czynności cywilnoprawnych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
Interpretacja dotyczy: zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia, zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.