INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, przedstawione we wniosku z dnia 23 czerwca 2009 r. (data wpływu 25 czerwca 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z organizacją imprezy okolicznościowej związanej z jubileuszem 20 – lecia Spółki dla pracowników i zaproszonych gości zewnętrznych jest prawidłowe – w części dot. wydatków na zakup nagród rzeczowych dla pracowników, nieprawidłowe – w części dot. pozostałych wydatków.
UZASADNIENIE W dniu 25 czerwca 2009 r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony pismem z dnia 07 września 2009 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych w związku z organizacją imprezy okolicznościowej z okazji jubileuszu 20 – lecia Spółki dla pracowników i zaproszonych gości zewnętrznych na: wynajęcie profesjonalnej firmy organizującej kompleksowe imprezy, usługi cateringowe obsługujące wspomnianą imprezę, zakup nagród rzeczowych dla uczestników imprezy.
W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. Wnioskodawca jest zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT czynnym. Spółka zorganizowała w miesiącu czerwcu imprezę okolicznościową z okazji 20 - lecia Jej istnienia. W spotkaniu uczestniczyli pracownicy, jak również zaproszeni goście zewnętrzni (władze samorządowe, przedstawiciele firm długoletnio współpracujących ze Spółką).
W związku z tym, zostały poniesione wydatki ze środków obrotowych jednostki na: wynajęcie firmy, która kompleksowo obsługuje imprezy (różne gry, zabawy itp.), usługi cateringowe, drobne nagrody rzeczowe (szachy, barek, miecz replika, zestaw piersiówka, zapalniczka Zippo oraz benzyna na łączną kwotę netto 389,34 zł) dla uczestników różnych konkursów. Pismem z dnia 07 września 2009 r. Wnioskodawca doprecyzował zaistniały stan faktyczny o informację, iż odnośnie kosztów dotyczących usług cateringowych oraz kosztów wynajęcia firmy organizującej kompleksową obsługę imprezy nie posiada odrębnych faktur poniesionych na rzecz zatrudnionych pracowników i zaproszonych gości.
Spółka wskazała, iż jest w stanie na podstawie listy wszystkich uczestników imprezy wyodrębnić udział procentowy zaproszonych gości, jak i zatrudnionych pracowników. Drobne nagrody rzeczowe na łączną kwotę 389,34 zł netto w ilości 6 sztuk nie zawierały logo Firmy. Nagrody za udział w konkursie: miecz replika za kwotę 190,16 zł netto wygrał pracownik Spółki, pozostałe nagrody na łączną kwotę 199,18 zł netto (szachy, zestaw piersiówka, zapalniczka Zippo oraz benzyna) wygrali zaproszeni goście. W związku z powyższym zadano następujące pytanie.
Czy poniesione wydatki: na wynajęcie profesjonalnej firmy organizującej kompleksowe imprezy będą stanowiły koszty uzyskania przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, na usługi cateringowe obsługujące wspomnianą imprezę będą stanowiły koszty uzyskania przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, na zakup nagród rzeczowych dla uczestników imprezy będą stanowiły koszty uzyskania przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?
Zdaniem Wnioskodawcy, wydatki poniesione na organizację obchodów jubileuszu 20 - lecia Firmy stanowią koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Mają one ścisły związek z budowaniem marki Firmy, postrzeganiem Jej przez potencjalnych inwestorów jako Firmy o ugruntowanej i bardzo stabilnej pozycji na rynku. Budowanie zaufania kontrahentów, inwestorów, wypracowanie i ugruntowanie marki Firmy przekłada się w sposób jednoznaczny na postrzeganie Firmy jako stabilnego i godnego zaufania partnera, godnego polecenia także innym potencjalnym inwestorom.
Także wśród pracowników Firmy buduje to obraz Firmy stabilnej, gwarantującej zatrudnienie, co niewątpliwie wpływa na zwiększenie wydajności pracy, a tym samym zwiększenie dochodów Firmy i budżetu Państwa. Zatem, ugruntowanie marki Firmy przełoży się niewątpliwie w przyszłości na pozyskanie nowych zleceń, a tym samym przysporzy przyszłych przychodów w działalności Firmy, co wyczerpuje znamiona przepisów art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i pozwala zaliczyć poniesione wydatki do kosztów uzyskania przychodu.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za : prawidłowe – w części dot. wydatków na zakup nagród rzeczowych dla pracowników, nieprawidłowe – w części dot. pozostałych wydatków.
Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 z późn. zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Przepis ten oznacza, że podatnik ma prawo do odliczenia dla celów podatkowych wszelkich wydatków, pod warunkiem, iż nie zostały one wymienione w art. 16 ust. 1 ww. ustawy oraz że wykaże związek z prowadzoną działalnością, a ich poczynienie ma lub może mieć wpływ na możliwość powstania przychodu (w tym zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów).
Kosztami podatkowymi są między innymi tzw. wydatki ponoszone na rzecz pracowników podatnika, w przypadku gdy wydatki te spełniają wskazane wyżej, określone w art. 15 ust. 1 ww. ustawy, kryteria. Koszty te obejmują przede wszystkim wynagrodzenie zasadnicze, wszelkiego rodzaju nagrody, premie i diety oraz wydatki związane z podnoszeniem kwalifikacji zawodowych pracowników. Obejmują one również wydatki ponoszone na rzecz pracowników w postaci organizacji dla nich imprez okolicznościowych i integracyjnych. Są one bowiem związane z prowadzoną przez podatnika działalnością, mają na celu poprawę atmosfery pracy, jak również wpływają na zacieśnienie więzi pracowników z firmą.
Uczestnicząc w tego rodzaju spotkaniach pracownicy konsolidują się z firmą, a mając świadomość, że pracodawca o nich dba, sumienniej wywiązują się ze swojej pracy. Efektywność pracy wykonywanej przez silnie zmotywowany i zharmonizowany zespół skutkuje w konsekwencji wzrostem przychodu firmy. Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Spółka zorganizowała w miesiącu czerwcu imprezę okolicznościową z okazji dwudziestolecia istnienia. W spotkaniu uczestniczyli pracownicy oraz zaproszeni goście zewnętrzni (władze samorządowe, przedstawiciele firm długoletnio współpracujących ze Spółką).
W związku z tym, zostały poniesione wydatki ze środków obrotowych Jednostki na wynajęcie firmy, która kompleksowo obsługuje imprezy (różne gry, zabawy itp.), usługi cateringowe oraz zakup nagród rzeczowych dla uczestników różnych konkursów podczas tej imprezy. Ww. czynności, w ocenie Spółki, przełożą się na wzrost osiąganych przychodów. W tym miejscu wskazać należy, iż wyłączone z kosztów uzyskania przychodów są, zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, koszty reprezentacji, w szczególności poniesione na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych.
Z uwagi na to, iż przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawierają definicji pojęcia reprezentacja, dlatego należy posłużyć się jej wykładnią słownikową. Reprezentacja oznacza „okazałość, wystawność w czyimś sposobie życia, związaną ze stanowiskiem, pozycją społeczną” (Uniwersalny Słownik Języka Polskiego pod redakcją prof. Stanisława Dubisza, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2007). Wskazać również należy, że reprezentacja odnosi się do dobrego reprezentowania firmy, które może polegać na odpowiednim ubiorze pracowników, wystroju firmy, jej logo, tablicach informacyjnych, sposobie podejmowania interesantów i kontrahentów.
Nie należy jej zatem utożsamiać jedynie z wystawnością, okazałością w celu wywołania jak najlepszego wrażenia, co wynika ze słownikowej definicji. Za reprezentację należy uznać wszelkie działania, związane z tworzeniem wizerunku firmy, utrzymywaniem dobrych relacji z kontrahentami i innymi podmiotami gospodarczymi, które wprawdzie nie są konieczne dla osiągania przychodu lub zabezpieczenia jego źródła, ale sprzyjają temu celowi, są z nim w sposób pośredni powiązane. Zatem celem wydatków na reprezentację jest m.in. stworzenie i utrwalenie właściwego wizerunku firmy.
Właściwy wizerunek to taki, który może sprawić, że kształtowany dzięki reprezentacji „obraz przedsiębiorcy” przełoży się na nabywanie i dostarczanie jego produktów lub usług. Świadome kształtowanie więc właściwego wizerunku przez podatników ma na celu stworzenie takiego wyobrażenia o przedsiębiorcy, które spowoduje pozytywne postrzeganie tegoż przedsiębiorcy przez osoby zewnętrzne, które z kolei będzie zachętą do podjęcia rozmów, współpracy, zakupów jego produktów czy usług. Taki charakter mają wydatki poniesione przez Spółkę na rzecz kontrahentów.
W świetle powyższych wyjaśnień stwierdzić należy, iż wszystkie wydatki, które Spółka poniosław związku z organizacją przedmiotowej imprezy, zarówno na rzecz pracowników, jak i zaproszonych gości z zewnątrz niewątpliwie przyczyniają się do osiągnięcia przychodów bądź zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów m.in. dzięki współpracy z zaproszonymi gośćmi (władze samorządowe, przedstawiciele firm długoletnio współpracujących ze Spółką), będącymi uczestnikami tej imprezy. Wydatki te spełniają zatem podstawową przesłankę wynikającą z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
Wskazać jednak należy, iż wydatki na organizację jubileuszu w części przeznaczonej dla zaproszonych gości zewnętrznych (wynajęcie profesjonalnej firmy organizującej kompleksowe imprezy, usługi cateringowe, zakup nagród rzeczowych) - na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych - nie mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów. Mają one bowiem na celu utrwalenie jak najkorzystniejszego wizerunku Spółki na zewnątrz, w związku z czym mają cechy reprezentacji.
Spółka uzupełniając stan faktyczny wskazała, iż odnośnie kosztów dotyczących usług cateringowych oraz kosztów wynajęcia firmy organizującej kompleksową obsługę imprezy nie posiada odrębnych faktur poniesionych na rzecz zatrudnionych pracowników i zaproszonych gości, lecz jest w stanie na podstawie listy wszystkich uczestników imprezy wyodrębnić udział procentowy zaproszonych gości, jak i zatrudnionych pracowników. Natomiast w przypadku wydatków na nagrody rzeczowe w konkursach jest w stanie określić, iż pracownik wygrał nagrodę miecz replika, natomiast pozostałe nagrody wygrali zaproszeni goście.
Powołany przepis art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych należy interpretować łącznie z art. 9 ust. 1 tej ustawy, na mocy którego podatnicy są obowiązani do prowadzenia ewidencji rachunkowej, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, a także do uwzględnienia w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacji niezbędnych do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 16a - 16m.
Odrębne przepisy, o których mowa w tym artykule zawarte są w ustawie z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t. j. Dz. U. z 2002 r. Nr 76, poz. 694 ze zm.). Z przepisów tej ustawy wynika, iż podstawą zapisów w księgach rachunkowych – w myśl art. 20 ust. 2 i 3 ustawy o rachunkowości – są dowody księgowe stwierdzające dokonanie operacji gospodarczej, zwane „dowodami źródłowymi”. Księgi rachunkowe powinny być prowadzone rzetelnie, bezbłędnie, sprawdzalnie i bieżąco (art. 24 ust. 1 ustawy o rachunkowości), a transakcje udokumentowane rzetelnymi dowodami księgowymi (art. 22 tej ustawy).
Podstawą zapisów w księgach rachunkowych, zgodnie z art. 20 ust. 2 ww. ustawy o rachunkowości, są dowody księgowe stwierdzające dokonanie operacji gospodarczej, zwane dalej „dowodami źródłowymi”: zewnętrzne obce - otrzymane od kontrahentów, zewnętrzne własne - przekazywane w oryginale kontrahentom, wewnętrzne - dotyczące operacji wewnątrz jednostki. Zatem przepisy art. 20 i następne tejże ustawy ustalają zasady dokumentowania operacji gospodarczych, a w szczególności warunki, jakim powinny odpowiadać dowody księgowe stanowiące podstawę zapisów w księgach rachunkowych.
W świetle tych przepisów, dowody księgowe powinny być rzetelne, to jest zgodne z rzeczywistym przebiegiem operacji gospodarczej, którą dokumentują, kompletne, wolne od błędów rachunkowych, zawierające wymienione wyżej elementy. Dowód księgowy, który będzie właściwy do wprowadzenia kosztu do ksiąg rachunkowych, będzie również stosownym dokumentem do celów podatkowych. Podatnik, uznając określone wydatki za koszty uzyskania przychodu, odnosi ewidentne korzyści, bowiem o te koszty pomniejszona zostaje podstawa opodatkowania.
Natomiast z cytowanego wyżej art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie wynika możliwość proporcjonalnego (procentowego) rozliczania kosztów uzyskania przychodów. Innymi słowy, koszty uczestnictwa w organizowanej przez Spółkę imprezie zarówno w części dot. pracowników, jak i zaproszonych gości powinny być poparte dowodami księgowymi.
Reasumując, poniesione przez Spółkę wydatki związane z organizacją imprezy okolicznościowej z okazji 20 – lecia Jej istnienia - na wynajęcie profesjonalnej firmy organizującej kompleksowe imprezy oraz usługi cateringowe, w związku z tym, iż nie ma możliwości proporcjonalnego rozliczenia tychże wydatków na pracowników i zaproszonych gości zewnętrznych (władze samorządowe, przedstawiciele firm współpracujących ze Spółką), nie mogą stanowić kosztów uzyskania przychodów w całości. Koszty uzyskania przychodów – na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych – stanowią jedynie wydatki związane z zakupem nagród rzeczowych w konkursach w części przeznaczonej dla pracowników.
Są one bowiem kosztami pracowniczymi, związanymi z prowadzoną przez Spółkę działalnością. Natomiast wydatki na zakup nagród rzeczowych dla zaproszonych gości zewnętrznych –w myśl art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych – nie mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów, bowiem ich charakter bezsprzecznie świadczy o kreowaniu pozytywnego wizerunku firmy, czyli kształtowaniu lepszego postrzegania Spółki na zewnątrz. Przedmiotowe wydatki noszą zatem znamiona reprezentacji i tym samym, są wyłączone z kosztów uzyskania przychodów.
Jednocześnie informuje się, iż w części dotyczącej podatku od towarów i usług została wydana odrębna interpretacja indywidualna w dniu 10 września 2009 r. nr ILPP1/443-742/09-4/MT. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św.
Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.