Art. 20 ust. 2 ustawa o rachunkowości

Prostym językiem

Każde zdarzenie gospodarcze, które miało miejsce w danym okresie sprawozdawczym, musi zostać zapisane w księgach rachunkowych. Podstawą tych zapisów są dowody księgowe, czyli dokumenty potwierdzające operacje, np. faktury od kontrahentów lub własne dokumenty wewnętrzne. W niektórych sytuacjach można użyć dowodów zastępczych, ale nie dotyczy to zakupów objętych VAT ani skupu metali nieżelaznych od ludności. Przy prowadzeniu ksiąg komputerowo dopuszcza się automatyczne zapisy, pod warunkiem że są czytelne, możliwe do sprawdzenia i odpowiednio chronione.

Opis wygenerowany automatycznie na podstawie powyższego przepisu. Wiążący jest tekst przepisu.