INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. u. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. u. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, przedstawione we wniosku z dnia – brak daty sporządzenia wniosku (data wpływu 10 września 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie miejsca świadczenia usług – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 10 września 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie miejsca świadczenia usług. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. Spółka (osoba prawna), która prowadzi działalność opodatkowaną VAT, jest właścicielem znaku towarowego. Zamierza zawiązać spółkę osobową prawa handlowego, np. komandytową lub jawną (dalej: SpK), w której zostanie wspólnikiem. Jako wkład planuje wnieść znak towarowy. Wartość wnoszonego znaku towarowego określona zostanie w umowie spółki (i/lub zmianie umowy spółki).
Znak towarowy nie jest aktualnie ujawniony w księgach. Jednocześnie, Wnioskodawca planuje dokonać rozliczenia omawianej transakcji wniesienia aportem znaku towarowego do SpK w taki sposób, by wynagrodzenie otrzymane przez niego, w związku z wniesieniem wkładu, składało się w części z otrzymanych wkładów, a w części ze środków pieniężnych, odpowiadających wartości podatku VAT należnego po stronie Zainteresowanego, w związku z wniesieniem aportu (a nie w całości z otrzymanych wkładów w odpowiedniej wartości).
Zgodnie z planowanym rozliczeniem: wartość otrzymanych wkładów w SpK odpowiadać będzie wartości netto znaku towarowego wnoszonego w formie wkładu niepieniężnego, natomiast kwota VAT należnego z tytułu omawianej transakcji, wynikająca z odpowiedniej faktury VAT wystawionej przez Spółkę, uregulowana zostanie przez SpK na rzecz Wnioskodawcy w formie pieniężnej. SpK zamierza sprzedać znak towarowy, nabyty w drodze aportu, na rzecz podmiotu zagranicznego mającego siedzibę na terytorium innego niż Polska kraju członkowskiego Unii Europejskiej i będącego podatnikiem podatku od wartości dodanej w tym kraju, bądź też będzie wykorzystywać przedmiotowy znak towarowy, w działalności opodatkowanej VAT.
W związku z powyższym zadano następujące pytanie. W oparciu o art. 14n § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. u. z 2005 Nr 8, poz. 60 ze zm., dalej: Ordynacja Podatkowa), Spółka jako podmiot planujący utworzenie SpK występuje z następującym zapytaniem dotyczącym traktowania na gruncie podatku VAT planowanej transakcji: Czy sprzedaż znaku towarowego, na rzecz podatnika podatku od wartości dodanej mającego siedzibę w innym niż Polska kraju członkowskim Unii Europejskiej, nie będzie podlegała opodatkowaniu VAT w Polsce?
Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż przez SpK znaku towarowego na rzecz podatnika podatku od wartości dodanej mającego siedzibę w innym niż Polska kraju członkowskim Unii Europejskiej, nie będzie podlegała opodatkowaniu VAT w Polsce. W ocenie Spółki, sprzedaż znaku towarowego (zarówno w przypadku gdy dany znak towarowy stanowi wartość niematerialną i prawną w rozumieniu ustawy o PDOP, jak również w przypadku gdy nie spełnia on definicji zawartej w art. 16g ust. 1 ustawy o PDOP) mieści się w zakresie usług, o których mowa w art. 27 ust. 4 pkt 1 ustawy o VAT.
Zgodnie z art. 27 ust. 3 ustawy o VAT, w przypadku gdy usługi, o których mowa w ust. 4 (w szczególności w przypadku sprzedaży znaków towarowych), są świadczone na rzecz: osób fizycznych, osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, posiadających siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium państwa trzeciego, lub podatników mających siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium Wspólnoty, ale w kraju innym niż kraj świadczącego usługę - miejscem świadczenia tych usług jest miejsce, gdzie nabywca usługi posiada siedzibę, stałe miejsce prowadzenia działalności, dla którego dana usługa jest świadczona, a w przypadku braku stałego miejsca prowadzenia działalności, stały adres lub miejsce zamieszkania.
Mając na uwadze powyższe przepisy dotyczące miejsca świadczenia usług, w związku z faktem, iż zgodnie z opisanym zdarzeniem przyszłym, SpK rozważa dokonanie sprzedaży znaku towarowego na rzecz podatnika podatku od wartości dodanej mającego siedzibę na terytorium Unii Europejskiej, ale w kraju innym niż Polska, miejscem świadczenia (i w konsekwencji miejscem opodatkowania) omawianej transakcji powinno być terytorium państwa, w którym nabywca znaku towarowego posiada swoją siedzibę.
Reasumując, Zainteresowany stoi na stanowisku, że przedmiotowa transakcja sprzedaży znaku towarowego na rzecz podmiotu (t.j. podatnika podatku od wartości dodanej, mającego siedzibę w innym niż Polska kraju członkowskim Unii Europejskiej), stanowić będzie na gruncie ustawy o VAT świadczenie usług, których miejscem świadczenia (miejscem opodatkowania) będzie terytorium państwa, w którym nabywca tego znaku towarowego posiada swoją siedzibę. Tym samym transakcja ta nie będzie podlegała opodatkowaniu VAT na terytorium Polski. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.
Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
W kwestii dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie: opodatkowania aportu znaku towarowego, podstawy opodatkowania aport znaku towarowego, powstania obowiązku podatkowego, prawa do odliczenia podatku naliczonego oraz w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego ze sprzedażą niepodlegającą opodatkowaniu na terytorium kraju, w dniu 17 listopada 2009 r. wydane zostały odrębne rozstrzygnięcia, odpowiednio: nr ILPP1/443-1074/09-2/BP, nr ILPP1/443-1074/09-3/BP, nr ILPP1/443-1074/09-4/BP, nr ILPP1 /443-1074/09-5/BP i nr ILPP1/443-1074/09-7/BP.
Natomiast w zakresie zdarzenia przyszłego dotyczącego podatku dochodowego od osób prawnych oraz podatku od czynności cywilnoprawnych zostaną wydane odrębne rozstrzygnięcia. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.
52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. u. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.