INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. u. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. u. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z o.o. przedstawione we wniosku z dnia 26 lutego 2010 r. (data wpływu 3 marca 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży części przedsiębiorstwa – jest nieprawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 3 marca 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży części przedsiębiorstwa. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. Wnioskodawca) jest spółką założoną przez holenderskiego rezydenta podatkowego. w chwili obecnej Wnioskodawca planuje nabyć część działalności x S.A., związanego z produkcją pralek i lodówek. Działalność produkcyjna x podzielona jest na kilka pionów odpowiedzialnych za produkcję sprzętu gospodarstwa domowego.
Zainteresowany zdecydował nabyć jeden z nich, tj. dział produkcji pralek i lodówek.
Umowa przedwstępna została podpisana w dniu … 2009 r. w umowie tej stwierdzono, że przedmiotem sprzedaży będzie dział produkcji pralek i lodówek, który obejmować będzie następujące składniki: nieruchomości oraz posadowione na nich budynki i urządzenia służące dostarczaniu energii, pary wodnej i wody, odprowadzaniu ścieków i świadczeniu usług telekomunikacyjnych; linie produkcyjne, majątek ruchomy i narzędzia produkcyjne używane przez x do prowadzenia działalności w ramach działu produkcji pralek i lodówek, stanowiące własność X, jak również ruchomości stanowiące obecnie aktywa leasingowane; surowce, części i zapasy produkcji w toku wchodzące w skład działu produkcji pralek i lodówek, wyłączając zapasy produkcji w toku na końcowej linii montażowej; prawa własności intelektualnej, to znaczy wszelkie prawa autorskie, patenty, prawa do wynalazków, wzory użytkowe, wzory przemysłowe, prawa do dokumentacji technicznej, technologicznej, prawa do dokumentacji procesu lub oprogramowania do użytkowania linii produkcyjnych, do których x posiada tytuł prawny wyłącznie w związku z prowadzeniem działalności w ramach działu produkcji pralek i lodówek prowadzonego przez X; pracownicy zatrudnieni przez x na podstawie umów o pracę lub na innej podstawie, zgodnie z przepisami Kodeksu pracy, których zakłady pracy w rozumieniu Kodeksu pracy ulegną przeniesieniu razem z działem produkcji pralek i lodówek; wszelka dokumentacja i pozostałe dane konieczne dla Wnioskodawcy do prowadzenia działalności (włączając w szczególności dokumentację i pozostałe dane dotyczące pracowników oraz wszelkie dokumenty korporacyjne i finansowe), z wyłączeniem danych dotyczących sprzedaży (takich jak w szczególności dane dotyczące klientów, cen, dystrybucji) dotyczące własności x lub działalności prowadzonej przez dział produkcji pralek i lodówek, z zastrzeżeniem, że w odniesieniu do jakichkolwiek wymienionych powyżej dokumentów, których oryginały muszą być zgodnie z prawem przechowywane przez X, x przekaże Wnioskodawcy kopie odpowiednich dokumentów; oraz wszelkie technologie i specjalistyczna wiedza potrzebna Zainteresowanemu do nieprzerwanego kontynuowania działalności w kształcie, w jakim była ona prowadzona przez x w ramach działu produkcji pralek i lodówek.
Ponadto, x dokona zakupu aktywów leasingowanych od ich obecnych właścicieli. Sprzedawany dział produkcji pralek i lodówek nie będzie obejmował następujących elementów: wszelkich zobowiązań dotyczących działu produkcji pralek i lodówek; jakiegokolwiek kapitału obrotowego, z wyłączeniem surowców, części i zapasów produkcji w toku, które zostaną przeniesione na Wnioskodawcę zgodnie z umową; oraz wszelkich towarów (produktów) gotowych wytworzonych w ramach działu produkcji pralek i lodówek przed zbyciem działu produkcji pralek i lodówek.
Po dokonaniu sprzedaży działu produkcji pralek i lodówek, Zainteresowany będzie mógł samodzielnie prowadzić działalność polegającą na produkcji oraz sprzedaży pralek i lodówek, wyłącznie przy wykorzystaniu składników przekazanych przez X, o których mowa powyżej. Wnioskodawca będzie kontynuował produkcję pralek i lodówek obecnie produkowanych przez X. W związku z powyższym zadano następujące pytania: Czy dział produkcji pralek i lodówek, będący przedmiotem sprzedaży, stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT? Czy do sprzedaży działu produkcji pralek i lodówek nie stosuje się przepisów ustawy o VAT na podstawie art. 6 tej ustawy?
Zdaniem Wnioskodawcy: W zakresie pytania nr 1 Dział produkcji pralek i lodówek, będący przedmiotem sprzedaży stanowić będzie zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, ponieważ spełniać będzie warunki opisane w tym przepisie, tj. stanowić będzie organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, przeznaczonych do realizacji określonych działań gospodarczych, który jednocześnie mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.
W zakresie pytania nr 2 Dział produkcji pralek i lodówek stanowić będzie zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, a tym samym zgodnie z art. 6 ustawy o VAT do jego sprzedaży nie będą miały zastosowania przepisy ustawy o VAT. Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1 Definicję zorganizowanej części przedsiębiorstwa dla celów ustawy o VAT zawiera art. 2 pkt 27e ustawy o VAT.
Stanowi on, że zorganizowana część przedsiębiorstwa to organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań, przeznaczonych do realizacji określonych działań gospodarczych, który jednocześnie mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.
Należy zauważyć, iż w uzasadnieniu własnego stanowiska w części dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych Zainteresowany wskazał, iż pojęcie zorganizowanej części przedsiębiorstwa zdefiniowane jest w przepisie art. 4a pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, który określa je, jako organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań, przeznaczonych do realizacji określonych działań gospodarczych, który jednocześnie mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.
Zatem na gruncie ww. ustawy mamy do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeśli spełnione są łącznie następujące przesłanki: istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych; zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie; składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych; zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące wyżej wymienione zadania gospodarcze.
Zdaniem Wnioskodawcy, dział produkcji pralek i lodówek stanowić będzie zorganizowaną cześć przedsiębiorstwa, ponieważ spełnia wyżej wymienione przesłanki w następujący sposób: A. Zespół składników materialnych i niematerialnych. Zdaniem Wnioskodawcy, nie podlega żadnej wątpliwości, iż dział produkcji pralek i lodówek będący przedmiotem sprzedaży w zakresie wskazanym w zdarzeniu przyszłym stanowi zespół składników materialnych i niematerialnych.
Jak zaznaczono w umowie przedwstępnej sprzedaży działu produkcji pralek i lodówek, dział produkcji pralek i lodówek, który ma być przedmiotem sprzedaży będzie obejmował następujące składniki materialne: nieruchomości oraz posadowione na nich budynki i urządzenia służące dostarczaniu energii, pary wodnej i wody, odprowadzaniu ścieków i świadczeniu usług telekomunikacyjnych oraz linie produkcyjne, majątek ruchomy i narzędzia produkcyjne używane przez x do prowadzenia działalności w ramach działu produkcji pralek i lodówek, jak również ruchomości stanowiące obecnie aktywa leasingowane, surowce, części i zapasy produkcji w toku wchodzące w skład działu produkcji pralek i lodówek, wyłączając zapasy produkcji w toku na końcowej linii montażowej.
W skład działu produkcji pralek i lodówek będą również wchodziły następujące składniki niematerialne: prawa własności intelektualnej, to znaczy wszelkie prawa autorskie, patenty, prawa do wynalazków, wzory użytkowe, wzory przemysłowe, prawa do dokumentacji technicznej, technologicznej, prawa do dokumentacji procesu lub oprogramowania do użytkowania linii produkcyjnych oraz wszelkie technologie i wiedza specjalistyczna niezbędne do produkcji pralek i lodówek.
Również pracownicy działu produkcji pralek i lodówek będą pełnili swoje obowiązki wykorzystując składniki majątkowe przypisane do działu produkcji pralek i lodówek w postaci m. in. oprogramowania, specyficznych narzędzi, linii produkcyjnej. Zatem, w ocenie Spółki, przesłanka istnienia zespołu składników materialnych i niematerialnych będzie w tym wypadku spełniona. B. Organizacyjne i finansowe wyodrębnienie w istniejącym przedsiębiorstwie.
Opublikowane stanowiska władz skarbowych odnoszące się do problemu organizacyjnego wyodrębnienia zespołu składników majątkowych potwierdzają stanowisko, iż kluczowe dla istnienia takiego wyodrębnienia są postanowienia dokumentów korporacyjnych podatnika, jak również konkretne stany faktyczne. Jak stwierdził Naczelnik Urzędu Skarbowego w postanowieniu, wyodrębnienie organizacyjne „powinno nastąpić na podstawie statutu, regulaminu, zarządzenia lub innego aktu o podobnym charakterze, ale może mieć też charakter faktyczny. Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp.”.
W rozpatrywanym przypadku, zdaniem Wnioskodawcy, wyodrębnienie organizacyjne działu produkcji pralek i lodówek w zakresie wskazanym we wniosku, mającego stanowić przedmiot sprzedaży, nie budzi żadnych wątpliwości. Wyodrębnienie organizacyjne działu polega na faktycznym wyodrębnieniu od pozostałej działalności X. Wyodrębnienie to przejawia się w prowadzeniu działalności działu produkcji pralek i lodówek w wyodrębnionych od pozostałej działalności x nieruchomościach, gdzie znajdują się linie produkcyjne dedykowane wyłącznie do produkcji pralek i lodówek.
Co więcej, omawiane wyodrębnienie ma również swoje odzwierciedlenie w odrębności organizacyjnej działu produkcji pralek i lodówek, wyodrębnieniu i autonomii decyzyjnej dyrektorów zarządzających działem produkcji pralek i lodówek, jak również osobnych magazynach materiałów, służbach logistycznych oraz służbach technologicznych wykorzystywanych zasadniczo dla potrzeb działu produkcji pralek i lodówek. Działalność działu produkcji pralek i lodówek wyodrębniona jest także pod względem finansowym poprzez ustalenie odrębnego sposobu budżetowania i rachunkowości zarządczej.
Co prawda, dział produkcji pralek i lodówek nie jest samodzielny finansowo tak jak odrębna Spółka, ale jak podkreślają organy podatkowe, wyodrębnienie finansowe, o którym mowa w art. 4a pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie oznacza konieczności posiadania samodzielności finansowej przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa. Wystarczające do spełniania tego warunku jest prowadzenie przez podmiot rachunkowości w taki sposób, aby możliwe było przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
Dla przykładu, Wnioskodawca wskazuje stanowisko Naczelnika Urzędu Skarbowego w, który w informacji o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego stwierdził, że „wyodrębnienie takie nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa”. Takie samo stanowisko prezentują organy skarbowe dzisiaj. Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, który w interpretacji indywidualnej z dnia 18 marca 2008 r. (sygn.
IBPB3/423-100/08/MS/KAN-3205/12/07), wydanej z upoważnienia Ministra Finansów, wskazał, iż wyodrębnienie finansowe: „Nie oznacza (ono) samodzielności finansowej, ale sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa”. X prowadzi księgowość w sposób pozwalający na przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz aktywów trwałych i zapasów (materiałów, wyrobów gotowych, produkcji w toku) do działu produkcji pralek i lodówek. Obecne wydzielenie księgowe umożliwi kontynuację finansową działalności działu produkcji pralek i lodówek po sprzedaży.
Zdaniem Wnioskodawcy, przedstawione wyżej okoliczności, stanowią dowód na to, iż dział produkcji pralek i lodówek spełnia wymóg organizacyjnego i finansowego wyodrębnienia. C. Przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych. Warunek przeznaczenia do realizacji określonych zadań gospodarczych odnosi się do funkcjonalnego wyodrębnienia zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Wyodrębnienie funkcjonalne działu produkcji pralek i lodówek przejawia się odmiennością profilu działalności, która skierowana jest wyraźnie na produkcję pralek i lodówek, podczas gdy inne piony produkcji x zajmują się produkcją pozostałego sprzętu gospodarstwa domowego.
Oznacza to, że dział produkcji pralek i lodówek realizuje obecnie określone działania gospodarcze, inne niż pozostała część przedsiębiorstwa X. Warto również podkreślić, iż dział produkcji pralek i lodówek jest w stanie samodzielnie planować, kontrolować i realizować założone działania gospodarcze. Po transakcji sprzedaży, dział produkcji pralek i lodówek w ramach struktury własnościowej Wnioskodawcy będzie nadal pełnił zadania produkcyjne w takim samym zakresie jak w X. W konsekwencji, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że dział produkcji pralek i lodówek w ramach struktury Wnioskodawcy będzie przeznaczony do realizacji określonych celów gospodarczych.
D. Zdolność do stanowienia niezależnego przedsiębiorstwa samodzielnie realizującego zadania gospodarcze. Ostatnim warunkiem uznania zespołu składników materialnych i niematerialnych za zorganizowaną część przedsiębiorstwa jest zdolność stanowienia przez niego niezależnego przedsiębiorstwa, samodzielnie realizującego zadania gospodarcze. Oznacza to, że aby mieć do czynienia ze zbyciem zorganizowanej części przedsiębiorstwa, należy wykazać, że sprzedawany zespół składników majątkowych mógłby stanowić samodzielnie działające przedsiębiorstwo.
W przypadku sprzedaży działu produkcji pralek i lodówek, Wnioskodawca będzie kontynuował działalność w zakresie produkcji pralek i lodówek przy wykorzystaniu zespołu składników materialnych i niematerialnych sprzedawanych przez x oraz przy wykorzystaniu przechodzących z działem produkcji pralek i lodówek pracowników. Ponadto, Wnioskodawca będzie kontynuował produkcję pralek i lodówek obecnie produkowanych przez x przez pewien okres.
Jednocześnie będzie On w stanie prowadzić działalność gospodarczą w zakresie produkcji pralek i lodówek wyłącznie w oparciu o majątek nabyty od X. W konsekwencji, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że dział produkcji pralek i lodówek będący przedmiotem sprzedaży będzie zdolny do stanowienia niezależnego przedsiębiorstwa samodzielnie realizującego zadania gospodarcze.
W świetle powyższych argumentów, zdaniem Wnioskodawcy, dział produkcji pralek i lodówek będący przedmiotem sprzedaży i opisany w zdarzeniu przyszłym spełni wszystkie przesłanki wynikające z art. 4 pkt 4a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, a tym samym będzie stanowił zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu tego przepisu.
Ponieważ w opinii Zainteresowanego przedstawione wyżej argumenty dowodzą, że dział produkcji pralek i lodówek spełni kryteria wymagane dla uznania go za zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 4a pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, a legalna definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa z art. 2 pkt 27e ustawy o VAT jest tożsama z legalną definicją zorganizowanej części przedsiębiorstwa wynikającą z art. 4a pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, to Zainteresowany stoi na stanowisku, że te same względy przesądzają za tym, że dział produkcji pralek i lodówek będący przedmiotem sprzedaży będzie stanowił także zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT.
Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2 Przepis art. 6 pkt 1 ustawy o VAT stanowi, że przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Pojęcie zorganizowanej części przedsiębiorstwa zostało zdefiniowane dla celów VAT w art. 2 pkt 27e ustawy o VAT. Wnioskodawca wykazał wyżej, że dział produkcji pralek i lodówek spełni kryteria wymagane dla uznania go za zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT. w konsekwencji, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że sprzedaż działu produkcji pralek i lodówek nie podlega podatkowi od towarów i usług.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. u. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Przez towary – w świetle art. 2 pkt 6 ustawy – rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.
Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę w jakiej dokonano czynności prawnej. Przy czym usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, z zastrzeżeniem ust. 4, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych i usług turystyki, o których mowa w art. 119 (art. 8 ust. 3 ustawy).
Natomiast, w świetle art. 6 pkt 1 ustawy, przepisów ustawy o VAT nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa. W niniejszej sprawie kwestią wymagającą interpretacji jest ustalenie istnienia lub nieistnienia podstaw do zastosowania przepisu art. 6 pkt 1 ustawy. Pojęcie „transakcji zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawy towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, nieodpłatne przekazanie, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu.
Przepisy ustawy nie definiują terminu „przedsiębiorstwo”. z tej przyczyny dla celów określenia zakresu pojęcia „przedsiębiorstwo” wykorzystuje się regulację zawartą w art. 551 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. u. Nr 16, poz. 93 ze zm.), który to przepis stanowi, że przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej.
Obejmuje ono w szczególności: oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa); własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości; prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych; wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne; koncesje, licencje i zezwolenia; patenty i inne prawa własności przemysłowej; majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne; tajemnice przedsiębiorstwa; księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
Zatem, składniki materialne i niematerialne wchodzące w skład przedsiębiorstwa powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach w ten sposób, iż można mówić o nich jako o zespole, a nie zbiorze pewnych elementów. Istotne jest, aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami, tak żeby przekazana masa mogła posłużyć kontynuowaniu określonej działalności gospodarczej. Jeżeli warunki, o których mowa w art. 551 Kodeksu cywilnego, zostaną spełnione, to wniesienie takiego aportu do innego podmiotu (spółki prawa handlowego lub cywilnego), nie będzie podlegało przepisom ustawy.
Należy tu wskazać również art. 552 Kodeksu cywilnego, w którym ustawodawca wprowadza zasadę, że czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych. Zatem, przedsiębiorstwem w rozumieniu Kodeksu cywilnego jest takie przedsiębiorstwo, które jest zorganizowane i wyposażone w składniki zapewniające realizowanie celów gospodarczych, jest samodzielnym podmiotem prawa funkcjonującym w obrocie gospodarczym.
Ponadto, nie można traktować jako przedsiębiorstwo wyodrębnionej gospodarczo części będącej zespołem składników majątkowych i niemajątkowych, jeżeli nie będzie obejmować ksiąg i dokumentów związanych z prowadzeniem działalności. Zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa podlega zasadzie swobody umów, a więc może nastąpić na podstawie każdej czynności rozporządzającej, w tym także w formie umowy sprzedaży.
Przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa – zgodnie z art. 2 pkt 27e ustawy – rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.
Zorganizowana część przedsiębiorstwa, czy też przedsiębiorstwo jako przedmiot zbycia, musi zatem stanowić całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, iż najistotniejsze dla przedmiotowego zagadnienia jest ustalenie, czy przenoszony majątek stanowi na tyle zorganizowany kompleks praw, obowiązków i rzeczy, iż zdolny jest do realizacji zadań gospodarczych przypisywanych przedsiębiorstwu. w tym miejscu należy zaznaczyć, że zgodnie z art. 552 Kodeksu cywilnego, czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo – obejmuje wszystko co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych.
Podstawowym wymogiem jest więc to, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych). Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp.
Przy czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze. Wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane jest w przypadku zakładu lub oddziału osoby prawnej. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
Ponadto wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić potencjalne niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Powyższe oznacza, że przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę część przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim wyodrębniona organizacyjnie, ale także posiada wewnętrzną samodzielność finansową.
Zatem, aby w rozumieniu przepisów podatkowych, określony zespół składników majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym. Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych relacjach, takich by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego.
Oznacza to, że zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych składników, przy pomocy których będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz zorganizowanym zespołem tych składników, przy czym punktem odniesienia jest tutaj rola, jaką składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa (na ile stanowią w nim wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość).
Reasumując, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług, mamy więc do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są wszystkie następujące przesłanki: istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań, zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie, składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych, zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze. Z treści wniosku wynika, że Wnioskodawca planuje nabyć część działalności X, związaną z produkcją pralek i lodówek.
Podpisano umowę przedwstępną, w której stwierdzono, że przedmiotem sprzedaży będzie dział produkcji pralek i lodówek, który ma obejmować: nieruchomości oraz posadowione na nich budynki i urządzenia służące dostarczaniu energii, pary wodnej i wody, odprowadzaniu ścieków i świadczeniu usług telekomunikacyjnych; linie produkcyjne, majątek ruchomy i narzędzia produkcyjne używane przez x do prowadzenia działalności w ramach działu produkcji pralek i lodówek, stanowiące własność X, jak również ruchomości stanowiące obecnie aktywa leasingowane; surowce, części i zapasy produkcji w toku wchodzące w skład działu produkcji pralek i lodówek, wyłączając zapasy produkcji w toku na końcowej linii montażowej; prawa własności intelektualnej, to znaczy wszelkie prawa autorskie, patenty, prawa do wynalazków, wzory użytkowe, wzory przemysłowe, prawa do dokumentacji technicznej, technologicznej, prawa do dokumentacji procesu lub oprogramowania do użytkowania linii produkcyjnych, do których x posiada tytuł prawny wyłącznie w związku z prowadzeniem działalności w ramach działu produkcji pralek i lodówek prowadzonego przez X; pracownicy zatrudnieni przez x na podstawie umów o pracę lub na innej podstawie, zgodnie z przepisami Kodeksu pracy, których zakłady pracy w rozumieniu Kodeksu pracy ulegną przeniesieniu razem z działem produkcji pralek i lodówek; wszelka dokumentacja i pozostałe dane konieczne dla Wnioskodawcy do prowadzenia działalności (włączając w szczególności dokumentację i pozostałe dane dotyczące pracowników oraz wszelkie dokumenty korporacyjne i finansowe), z wyłączeniem danych dotyczących sprzedaży (takich jak w szczególności dane dotyczące klientów, cen, dystrybucji) dotyczące własności x lub działalności prowadzonej przez dział produkcji pralek i lodówek, z zastrzeżeniem, że w odniesieniu do jakichkolwiek wymienionych powyżej dokumentów, których oryginały muszą być zgodnie z prawem przechowywane przez X, x przekaże Wnioskodawcy kopie odpowiednich dokumentów; oraz wszelkie technologie i specjalistyczna wiedza potrzebna Zainteresowanemu do nieprzerwanego kontynuowania działalności w kształcie, w jakim była ona prowadzona przez x w ramach działu produkcji pralek i lodówek.
Sprzedawany dział produkcji pralek i lodówek nie będzie obejmował następujących elementów: wszelkich zobowiązań dotyczących działu produkcji pralek i lodówek; jakiegokolwiek kapitału obrotowego, z wyłączeniem surowców, części i zapasów produkcji w toku, które zostaną przeniesione na Wnioskodawcę zgodnie z umową; oraz wszelkich towarów (produktów) gotowych wytworzonych w ramach działu produkcji pralek i lodówek przed zbyciem działu produkcji pralek i lodówek.
Zdaniem Wnioskodawcy po dokonaniu przedmiotowej transakcji, Zainteresowany będzie mógł samodzielnie prowadzić działalność polegającą na produkcji oraz sprzedaży pralek i lodówek, wyłącznie przy wykorzystaniu składników przekazanych przez X, o których mowa powyżej. Wnioskodawca będzie kontynuował produkcję pralek i lodówek obecnie produkowanych przez X. W ocenie tut.
Organu nie wystarczy, że ze względu na pewną samodzielność pod względem technicznym, czy nawet organizacyjnym, zespół składników majątkowych mógłby potencjalnie stanowić zorganizowaną część przedsiębiorstwa, ponieważ art. 6 pkt 1 ustawy, wyłącza z opodatkowania podatkiem od towarów i usług zbycie wszystkich składników majątkowych i niemajątkowych, uprzednio wyodrębnionych organizacyjnie i finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, nie dotyczy zaś zbycia pewnych składników majątkowych przedsiębiorstwa.
Należy zatem stwierdzić, że wyłączenie ze sprzedaży masy majątkowej pewnych elementów, w tym zobowiązań, pozbawia kompleks cech zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Nie można bowiem uznać, iż dojdzie do powstania zespołu składników, które mogłyby stanowić zorganizowaną część przedsiębiorstwa. Biorąc pod uwagę opis sprawy oraz powołane przepisy należy stwierdzić, iż przeznaczony do sprzedaży majątek, w postaci działu produkcji pralek i lodówek, nie spełnia definicji zorganizowanej części przedsiębiorstwa, wynikającej z art. 2 pkt 27e ustawy, ponieważ nie obejmuje zobowiązań.
Tym samym nie spełnia wszystkich kryteriów wymienionych w tym przepisie. w związku z powyższym transakcja sprzedaży działu produkcji pralek i lodówek, będzie czynnością podlegającą przepisom ustawy (art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy) i opodatkowaną na zasadach ogólnych, tj. według właściwych stawek podatkowych lub z zastosowaniem zwolnienia, o ile takie będzie wynikało z przepisów. w opisanym przypadku brak jest natomiast przesłanek do zastosowania art. 6 pkt 1 ustawy.
Jednocześnie zauważa się, że stosownie do art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, minister właściwy do spraw finansów publicznych na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Zatem w przedmiotowej sprawie powyższa interpretacja nie wywiera skutku prawnego dla sprzedawcy. Ponadto informuje się, że w niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w części dotyczącej zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży części przedsiębiorstwa.
Natomiast, kwestia dotycząca zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych w zakresie zorganizowanej części przedsiębiorstwa została rozstrzygnięta w odrębnej interpretacji z dnia 26 maja 2010 r., nr ILPB3/423-208/10-2/EK oraz kwestia dotycząca zdarzenia przyszłego w podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie opodatkowania umowy sprzedaży działu przedsiębiorstwa zostanie załatwiona odrębnym pismem. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. u. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.