INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana J. K., przedstawione we wniosku z dnia 19 grudnia 2007 r. (data wpływu 27 grudnia 2007 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku wykazania podatku należnego i prawa do odliczenia podatku naliczonego – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 27 grudnia 2007 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku wykazania podatku należnego i prawa do odliczenia podatku naliczonego. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. Wnioskodawca w związku ze świętami Bożego Narodzenia postanowił dokonać zakupu ozdób świątecznych oraz kartek świątecznych w celu wysłania do kontrahentów.
Zakupu ozdób dokonano ze względów związanych z tradycją, jak również w celu zwrócenia uwagi (na przedsiębiorstwo Wnioskodawcy) potencjalnych klientów na budynek ozdobiony ze strony zewnętrznej i wewnętrznej. Strona zewnętrzna budynku została w części bocznej oraz przedniej ozdobiona lampkami elektrycznymi, przez co stała się bardziej zauważalna dla potencjalnych klientów. Łączna wartość ww. lampek stanowi kwotę 4.070,20 zł netto (895,44 zł VAT). Wnętrze budynku ozdobiono choinką o wartości 467,21 zł netto (102,79 zł VAT), na której znalazły się bombki, lampki i łańcuchy o łącznej wartości 416,02 zł netto (40,22 zł VAT).
Do wnętrzna budynku zakupiono inne ozdoby świąteczne między innymi girlandy, stroiki, napis „Wesołych Świąt” (powieszony nad drzwiami) o łącznej wartości 144,50 zł netto (22,51 zł VAT). Dokonano również zakupu kartek świątecznych, które zostały przesłane kontrahentom. Część kartek świątecznych została wykonana na zamówienie, to znaczy, że na kartkach zostało wycięte logo firmy. Pozostała część nie zawiera fabrycznie wykonanego logo firmy, ale na każdej z kartek zostały umieszczone dane firmy. Przesłane przez Wnioskodawcę kartki świąteczne pozostawiają o nim miłe wrażenie oraz wzbudzają poczucie sympatii kontrahentów.
W konsekwencji Wnioskodawca staje się bardziej zapamiętywanym przedsiębiorcą, co może też ożywiać stosunki gospodarcze. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy od zakupionych ozdób świątecznych (wyszczególnionych w stanie faktycznym) oraz kartek świątecznych można dokonać odliczenia podatku naliczonego i nie naliczać należnego podatku VAT? Zdaniem Wnioskodawcy, wydatki na zakup ozdób świątecznych i kartek stanowią koszt (uboczny) uzyskania przychodów. Podatnik uznał również, iż ma prawo do odliczenia podatku naliczonego i nie musi wyliczać należnego podatku VAT.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez dostawę towarów, w myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
Natomiast w myśl art. 7 ust. 2 cyt. ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, rozumie się również przekazanie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa na cele inne niż związane z prowadzonym przez niego przedsiębiorstwem, w szczególności przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia oraz wszelkie inne przekazanie towarów bez wynagrodzenia, w szczególności darowizny – jeżeli podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych czynności, w całości lub w części.
Na podstawie art. 7 ust. 3 ustawy o VAT, przepisu art. 7 ust. 2 nie stosuje się do przekazywanych drukowanych materiałów reklamowych i informacyjnych, prezentów o małej wartości i próbek. Ponadto, w myśl ust. 4. cyt. artykułu przez prezenty o małej wartości, o których mowa w ust. 3, rozumie się przekazywane przez podatnika jednej osobie towary o łącznej wartości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 68a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.
U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176, ze zm.), jeżeli podatnik prowadzi ewidencję pozwalającą na ustalenie tożsamości tych osób oraz których przekazania nie ujęto w ewidencji, o której mowa w pkt 1, jeżeli wartość rynkowa przekazanego towaru nie przekracza 5 zł. Ustawa o podatku od towarów i usług nie zawiera definicji pojęcia „reklama” ani „reprezentacja”. Wobec braku w przepisach podatkowych definicji pojęcia "reklama", należy zastosować wykładnię językową. Właściwe określenie jej zakresu ma istotne znaczenie dla ustalenia podatkowej kwalifikacji różnych działań podejmowanych przez podatników.
Za reklamę uznać należy rozpowszechnianie informacji o danym towarze w celu zwrócenia na niego uwagi i zachęcenia do zakupu; także: środki służące do tego celu, np. plakaty, ogłoszenia w prasie, radiu i telewizji (Słownik Języka Polskiego, PWN, Warszawa 2005, str. 839). Reklama to działanie mające na celu zachęcanie potencjalnych klientów do zawarcia umowy, nabywania towarów, korzystania z oferowanych usług. Reklama polega więc na rozpowszechnianiu informacji o towarach, miejscach nabycia, chwaleniu kogoś i zalecaniu czegoś. Przepisy nie zawierają także definicji pojęcia "reprezentacja".
Zgodnie z definicją słownikową reprezentacja oznacza "wystawność życia, okazałość, zwłaszcza w chęci popisania się przed kimś" (Słownik Języka Polskiego, PWN, Warszawa 2003, str. 780). Reprezentacja to więc występowanie w imieniu firmy, wiążące się z okazałością, w celu wywołania dobrego wrażenia. Dokonując analizy treści powołanych przepisów należy uznać, iż nieodpłatne przekazanie różnego rodzaju materiałów o charakterze reprezentacyjnym i reklamowym co do zasady podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, jeżeli podatnik miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów.
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług nie podlega natomiast przekazanie klientom towarów, których jednostkowa cena nabycia lub jednostkowy koszt wytworzenia nie przekracza 5 zł. Nie jest również opodatkowane nieodpłatne przekazanie prezentów, których wartość mieści się w przedziale od 5,01 zł do 100,00 zł, jednak pod warunkiem prowadzenia dodatkowej ewidencji osób obdarowanych. Jeżeli wartość przekazanego towaru przekracza 100,00 zł, podatnik ma obowiązek opodatkować wartość nieodpłatnego świadczenia.
Ze stanu faktycznego przedstawionego we wniosku wynika, iż ozdoby świąteczne wykorzystywane są w siedzibie firmy, nie następuje ich przekazanie, zatem w tym przypadku nie ma miejsca dostawa towarów. Nieodpłatnie przekazywane klientom są jedynie kartki świąteczne, zatem tylko w ich przypadku może mieć miejsce dostawa. Jeżeli jednak kartki świąteczne spełniają kryteria wskazane w art. 7 ust. 3 i ust. 4 ustawy o VAT, wówczas ich przekazanie nie stanowi dostawy, o której mowa w art. 7 ust. 2 cyt. ustawy, a związku z tym nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.
Zgodnie z zasadą wyrażoną w przepisie art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Powołany przepis wyłącza zatem możliwość odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami lub usługami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli np. w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku.
Stosownie do art. 86 ust. 8 pkt 2 ustawy o VAT podatnik ma również prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 2 ww. ustawy, jeżeli importowane lub nabyte towary i usługi dotyczą czynności o których mowa w art. 7 ust. 3-7, tj. przekazania drukowanych materiałów reklamowych i informacyjnych, prezentów o małej wartości i próbek.
W myśl przepisu art. 88 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika towarów i usług, jeżeli wydatki na ich nabycie nie mogłyby być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym, z wyjątkiem przypadków gdy brak możliwości zaliczenia tych wydatków do kosztów uzyskania przychodów pozostaje w bezpośrednim związku ze zwolnieniem od podatku dochodowego.
Natomiast, zgodnie z art. 88 ust. 3 pkt 3 cyt. ustawy, przepis art. 88 ust. 1 pkt 2 nie dotyczy wydatków związanych z dostawą towarów oraz świadczeniem usług w przypadkach określonych w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ww. ustawy, jeżeli czynności te zostały opodatkowane. Tut. Organ podkreśla, iż przedmiotowa interpretacja nie rozstrzyga kwestii zaliczenia wydatków poniesionych na zakup przedmiotowych towarów do kosztów uzyskania przychodów.
Mając powyższe na uwadze, jeśli przedmiotowe wydatki poniesione na zakup towarów, o których mowa we wniosku, stanowią koszt uzyskania przychodów, Podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, zawartego w fakturach VAT za zakup ww. towarów. Wymóg dotyczący zaliczenia wydatków do kosztów uzyskania przychodów nie musi być spełniony tylko w przypadku, o którym mowa w art. 88 ust. 3 pkt 3. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.