INTERPRETACJA INDYWIDUALNA WYDANA W WYNIKU UWZGLĘDNIENIA SKARGI W związku ze skargą z dnia 18 kwietnia 2011 r. (data stempla pocztowego: 15 kwietnia 2011 r.) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na indywidualną interpretację przepisów prawa podatkowego z dnia 31 stycznia 2011 r. ILPP1/443-1170/10-2/AK w przedmiocie podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania nieodpłatnego przekazania towarów klientom, kontrahentom i potencjalnym nabywcom oraz prawa do odliczenia podatku naliczonego od zakupu towarów, doręczoną w dniu 2 lutego 2011 r. (data potwierdzenia odbioru), Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.
U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oraz na podstawie art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) w związku z § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), uwzględnia skargę w całości, w związku z czym zmienia zaskarżoną indywidualną interpretację przepisów prawa podatkowego z dnia 31 stycznia 2011 r. znak ILPP1/443-1170/10-2/AK w części dotyczącej opodatkowania nieodpłatnego przekazania towarów klientom, kontrahentom i potencjalnym nabywcom, uznając stanowisko Wnioskodawcy za prawidłowe.
Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu, działając w imieniu Ministra Finansów wydał na wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług Spółki Akcyjnej, reprezentowanej przez pełnomocnika z dnia 21 października 2010 r. (data wpływu: 2 listopada 2010 r.) – zaskarżoną indywidualną interpretację przepisów prawa podatkowego z dnia 31 stycznia 2011 r., znak ILPP1/443-1170/10-2/AK, stwierdzając, iż stanowisko Wnioskodawcy jest: nieprawidłowe w zakresie opodatkowania nieodpłatnego przekazania towarów klientom, kontrahentom i potencjalnym nabywcom, prawidłowe w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego od zakupu towarów.
We wniosku z dnia 21 października 2010 r. o wydanie interpretacji indywidualnej został przedstawiony następujący stan faktyczny. Wnioskodawca jest producentem i dystrybutorem szerokiej gamy produktów zdrowej żywności, której główną grupę produktową stanowią wafle ryżowe, tj. m. in. wafle ryżowe grube, cienkie, smakowe, w czekoladzie, mini wafelki dla dzieci „A” pieczywo BIO. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca współpracuje z wieloma kontrahentami (sieciami handlowymi, hurtowniami, jednostkami detalicznymi).
W celu zwiększania poziomu sprzedaży (zachęcania do zakupu, uatrakcyjniania sprzedaży), podejmowane są różnorodne działania o charakterze marketingowym, promocyjnym, w tym działania reklamowe. Wnioskodawca nieodpłatnie przekazuje swoim klientom, kontrahentom oraz potencjalnym nabywcom standardowe produkty własnej produkcji, których opakowania zawierają elementy o charakterze informacyjnym oraz reklamowym, zawierające logo (znak graficzny), dane adresowe Wnioskodawcy. Co do zasady, Wnioskodawca dokonuje zatem nieodpłatnych przekazań własnych produktów, tj. towarów posiadających oznaczenia handlowe wytwarzanych marek.
Spółka nie produkuje zatem określonych partii towarów wyłącznie z przeznaczeniem na czynności nieodpłatnego przekazania. Przekazaniu podlegają produkty, które stanowią jednocześnie przedmiot zwykłych dostaw towarów. Niejednokrotnie przekazaniu podlegają nowe produkty, które dopiero wprowadzane są na dany rynek lub, które dotychczas nie były przedmiotem zamówień przez danego kontrahenta w celu jego zachęcenia do zakupu. Towary, o których mowa w przedmiotowym wniosku są wydawane bezpośrednio przez Spółkę lub poprzez przedstawicieli regionalnych podczas organizowanych akcji promocyjnych oraz reklamowych.
Przedstawiciele regionalni wydają towary potencjalnym klientom oraz kontrahentom podczas targów (rozdawnictwo masowe), a także odbiorcom bezpośrednim, pośrednim, hurtowniom, punktom detalicznym oraz kluczowym odbiorcom w celu utrzymywania, rozwoju oraz poszerzania bieżącej współpracy. Produkowane przez Wnioskodawcę standardowe oraz nowo wprowadzane na rynek produkty wydawane są w cenach ewidencyjnych do stałych oraz potencjalnych odbiorców. Kwestia nieodpłatnego wydawania towarów nie jest w żaden sposób uregulowana w treści zawartych z kontrahentami umów handlowych.
Wnioskodawca sam podejmuje decyzję o częstotliwości i ilości przekazanych nieodpłatnie towarów oraz kierunkach ich rozdysponowania, w ramach prowadzonych akcji marketingowych, promocyjnych oraz reklamowych. Wnioskodawca wydaje nieodpłatnie towary własnej produkcji w celu zwiększenia realizowanych przez Niego przychodów, rozszerzenia rynków zbytu, wejścia na nowe rynki zbytu. Jednostkowy koszt wytworzenia przekazanych towarów zwykle nie przekracza 10 zł. Zdarza się jednak, że koszt ten może przekroczyć wartość 10 zł. Jednocześnie łączna wartość towarów jednorazowo przekazywanych kontrahentom co do zasady przekracza średnio 100 zł.
Wnioskodawca, w obu przypadkach nie prowadzi ewidencji kontrahentów, którym przekazuje towary. Wnioskodawca odlicza podatek VAT naliczony od wydatków związanych z nabyciem lub wytworzeniem przekazywanych nieodpłatnie towarów. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy Wnioskodawca prawidłowo, dla potrzeb podatku od towarów i usług klasyfikuje przekazanie towarów Spółki na cele związane z prowadzonym przez niego przedsiębiorstwem - jako czynność niepodlegającą opodatkowaniu VAT z jednoczesnym zachowaniem prawa do odliczenia podatku naliczonego, związanego z wytworzeniem przekazywanych nieodpłatnie towarów?
Zdaniem Wnioskodawcy, przedstawione w opisie stanu faktycznego czynności nieodpłatnego przekazania towarów na cele związane z prowadzonym przedsiębiorstwem (na potrzeby reprezentacji i reklamy), nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Jednocześnie Wnioskodawca ma prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego zapłaconego w związku z wytworzeniem lub nabyciem przekazywanych towarów. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Co do zasady zatem dostawa towarów podlega opodatkowaniu jedynie w przypadku, gdy jest dostawą odpłatną.
Od wymienionej reguły ustawodawca przewidział wyjątki, o których mowa w art. 7 ust. 2 ustawy, stanowiącym, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa na cele inne niż związane z prowadzonym przez niego przedsiębiorstwem, w szczególności: przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, wszelkie inne przekazanie towarów bez wynagrodzenia, w szczególności darowizny - jeżeli podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych czynności, w całości lub w części.
Natomiast w myśl art. 7 ust. 3 ww. ustawy nie uznaje się za dostawę przekazania drukowanych materiałów reklamowych i informacyjnych, próbek i prezentów o małej wartości.
Zgodnie z treścią art. 7 ust. 4, przez prezenty o małej wartości, o których mowa w ust. 3, rozumie się przekazywane przez podatnika jednej osobie towary: o łącznej wartości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 100 zł, jeżeli podatnik prowadzi ewidencję pozwalającą na ustalenie tożsamości tych osób; których przekazania nie ujęto w ewidencji, o której mowa w pkt 1, jeżeli jednostkowa cena nabycia towaru (bez podatku), a gdy nie ma ceny nabycia, jednostkowy koszt wytworzenia, określone w momencie przekazywania towaru, nie przekraczają 10 zł.
Zdaniem Wnioskodawcy, nieodpłatne przekazanie towarów na cele reprezentacji i reklamy w związku z prowadzonym przedsiębiorstwem nie jest dostawą towarów w rozumieniu ustawy o podatku VAT, czego skutkiem jest pozostawienie tych czynności poza regulacją tej ustawy jako czynności nieopodatkowanych. Z literalnego brzemienia art. 7 ust. 2 ustawy o VAT wynika wprost, że przepis ten odnosi się do takiego przekazania towarów, które nastąpiło wyłącznie na cele inne niż związane z prowadzonym przez podatnika przedsiębiorstwem. Oznacza to, że przepis ten pomija takie nieodpłatne przekazania towarów, które zostały dokonane na cele związane z przedsiębiorstwem prowadzonym przez podatnika.
Przepis ust. 3 tego artykułu określa tylko rodzaje towarów, których przekazanie wskazane w ust. 2 - czyli na cele inne niż związane z prowadzonym przedsiębiorstwem - zostało wyłączone z zakresu przedmiotowego opodatkowania - jest to przepis szczególny zawierający wyjątki w stosunku do ust. 2. Należy zatem uznać, że przekazanie przez podatnika bez wynagrodzenia towarów należących do jego przedsiębiorstwa na cele związane z tym przedsiębiorstwem, w świetle art. 7 ust. 2 i 3 ustawy o VAT, nie stanowi dostawy towarów, nawet jeżeli podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z tym nabyciem.
Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca w swojej działalności wykonuje czynności opodatkowane (m. in. produkcja różnego rodzaju zdrowej żywności). W ramach prowadzonej działalności, w celu zwiększenia sprzedaży prowadzi akcje promocyjne i reklamowe, w wyniku których nieodpłatnie przekazuje dotychczasowym oraz potencjalnym klientom i kontrahentom własne produkty. Mając na uwadze treść przytoczonych wyżej przepisów oraz przedstawiony stan sprawy Wnioskodawca stwierdza, że nieodpłatne przekazanie towarów na cele związane z prowadzonym przedsiębiorstwem nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Stanowisko to zdaniem Wnioskodawcy - znajduje potwierdzenie w literaturze podatkowej dotyczącej podatku VAT. Według Janusza Zubrzyckiego - sędziego NSA „od 1 czerwca 2005 r. przekazanie wszelkiego rodzaju drukowanych materiałów reklamowych i informacyjnych, prezentów reklamowych i reprezentacyjnych (bez względu na ich rodzaj, wartość i konieczność ewidencjonowania osób obdarowanych) i próbek o charakterze reklamowym, np. przekazanych na konferencjach w celach reprezentacji i reklamy podatnika, czyli na cele związane z prowadzeniem jego przedsiębiorstwa - nie podlega opodatkowaniu VAT”. Takie stanowisko znajduje również potwierdzenie w orzecznictwie.
Przykładowo w wyroku NSA z dnia 23 marca 2009 r., sygn. akt I FPS 6/08 (wyrok w składzie 7 sędziów). Sąd wskazał: „Przekazanie przez podatnika bez wynagrodzenia towarów należących do jego przedsiębiorstwa na cele związane z tym przedsiębiorstwem w świetle art. 7 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. podatku od towarów i usług (Dz.
U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym od 1 czerwca 2005 r., nie stanowi dostawy towarów, nawet jeżeli podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z nabyciem tych towarów.” Podobnie wypowiedział się również WSA w Poznaniu, w wyroku z 10 czerwca 2009 r., sygn. akt I SA/Po 364/09, w którym czytamy: „Skoro art. 7 ust. 2 uptu traktuje o opodatkowaniu (jako dostawy towarów) przekazania towarów wyłącznie na cele nie związane z prowadzeniem przez podatnika przedsiębiorstwa, a w pkt 1 i 2 ust. 2 wymieniono jedynie sytuacje przykładowe przekazania towarów, w tym darowizny, na co wskazuje zwrot „w szczególności” to przyjąć należy, że ust. 3 art. 7 (po nowelizacji) odnosi się jedynie do towarów, których przekazanie wskazane w ust. 2, tj. na cele niezwiązane z prowadzeniem przedsiębiorstwa zostało wyłączone z przedmiotowego opodatkowania.
Ustęp 3 ma więc charakter przepisu szczególnego do ust. 2 art. 7 i określa wyjątki od zasady ustanowionej w tym ustępie 2”. Z kolei w opinii Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażonej w wyroku z dnia 13 maja 2008 r., sygn. akt I FSK 600/07, dokonane po 1 czerwca 2005 r. nieodpłatne przekazanie towarów, jeżeli jest związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa podatnika, nie podlega opodatkowaniu. W sentencji wyroku czytamy bowiem: „Firma, która przekazuje towary na cele reklamowe związane z przedsiębiorstwem, nie musi od ich wartości naliczać VAT, nawet jeśli odliczyła go przy zakupie”.
Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, że nowelizacja art. 7 ust. 3 obowiązująca od 1 czerwca 2005 r., doprowadziła do tego, że przepisy polskiej ustawy o podatku od towarów i usług są niezgodne z Dyrektywą 2006/112 - przy czym są one korzystniejsze dla podatnika. Z przepisów Dyrektywy wynika bowiem - i wydanego na ich podstawie wyroku Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości w sprawie C-48/97; Kuwait Petroleum - że nie podlega opodatkowaniu jedynie nieodpłatne przekazanie prezentów o małej wartości i próbek.
Natomiast literalna wykładnia przepisów art. 7 ust. 2 i 3 ustawy o podatku od towarów i usług w brzmieniu obecnie obowiązującym prowadzi do wniosku, że opodatkowaniu nie podlega żadne nieodpłatne przekazanie towarów, które związane jest z prowadzeniem przedsiębiorstwa podatnika. Tym samym Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził sformułowaną w orzecznictwie Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości zasadę, że w przypadku gdy implementacja przepisów Dyrektywy nie została dokonana lub została dokonana błędnie, to konsekwencje tego nie mogą żadną miarą obciążać podatnika.
Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie w jakim towary i usługi służą do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego (…). Na gruncie powyższego przepisu, warunkiem zaistnienia prawa do odliczenia podatku naliczonego jest istnienie związku towarów i usług obciążonych podatkiem naliczonym z wykonywanymi przez ich nabywcę (podatnika) czynnościami opodatkowanymi.
Zdaniem Wnioskodawcy powyższy przepis nie precyzuje sposobu powiązania, jaki musi wystąpić pomiędzy towarami i usługami obciążonymi naliczonym VAT, a realizowanymi przez podatnika czynnościami opodatkowanymi, by art. 86 ust. 1 ustawy o VAT znalazł zastosowanie (by wystąpiło prawo do odliczenia naliczonego VAT). W szczególności, w swym literalnym brzmieniu przepis nie zawęża prawa do odliczenia do przypadków, w których związek podatku naliczonego z czynnościami opodatkowanymi jest bezpośredni.
Zdaniem Wnioskodawcy, w celu pełnej realizacji wykształconej na gruncie orzecznictwa Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości (dalej: ETS) tzw. zasady neutralności VAT określone w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, prawo do odliczenia naliczonego VAT powinno się pojmować w sposób jak najszerszy tak, by prawo to mogło znaleźć zastosowanie zarówno w odniesieniu do nabywanych towarów i usług, których związek z realizowanymi przez podatnika czynnościami opodatkowanymi ma charakter bezpośredni (jak np. towary handlowe), jak również - gdy towary i usługi są pośrednio związane z tymi czynnościami.
Taki sposób interpretacji powyższego przepisu, stanowiącego implementację do polskiego systemu VAT art. 168 Dyrektywy 112/2006/EEC Rady Unii Europejskiej z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (dalej: Dyrektywa VAT), wynika również z orzecznictwa ETS ukształtowanego na gruncie przepisów Dyrektywy 77/388/EEC Rady Unii Europejskiej (dalej: VI Dyrektywa).
Wnioskodawca przytoczył następujące orzeczenia ETS: wyrok w sprawie C-110/98, w którym ETS uznał, że „system odliczeń ma na celu zwolnić przedsiębiorcę z całości ciężaru VAT płatnego lub zapłaconego w toku wszelkiej jego działalności gospodarczej”, wyrok w sprawie C-409/99, w którym ETS uznał, iż „prawo do odliczenia przewidziane w art. 17 i nast.
VI Dyrektywy jest integralną częścią systemu VAT i co do zasady nie może podlegać ograniczeniu”, wyrok w sprawie C-97/90, w którym ETS uznał, iż „Państwa Członkowskie nie są upoważnione do ograniczania prawa do odliczenia podatku naliczonego, nawet w przypadku, gdy towary są wykorzystywane do celów działalności gospodarczej w bardzo ograniczony sposób (...)”.
Mając na uwagę powyższe, Wnioskodawca jest zdania, iż prawo do odliczenia naliczonego VAT przysługuje również w przypadku podatku od towarów i usług stanowiących tzw. koszty pośrednie, które w sposób bezpośredni nie wiążą się z żadną czynnością opodatkowaną dokonywaną przez podatnika, bądź też wiążą się z czynnością, która sama w sobie nie podlega opodatkowaniu, pod warunkiem, że w bardziej ogólnej perspektywie, towary i usługi są niezbędne dla prowadzenia przez podatnika jego działalności gospodarczej.
W takim bowiem wypadku, dany koszt i związany z nim podatek, pomimo braku bezpośredniego związku z czynnością opodatkowaną (np. sprzedażą towarów) stanowi koszt działalności podatnika a zarazem element cenotwórczy jego towarów lub usług, który zwiększy podstawę opodatkowania i kwotę wykazanego przez niego podatku należnego.
W opinii Wnioskodawcy fakt, iż zakup towarów i usług obciążony naliczonym podatkiem VAT w sposób bezpośredni związany jest z czynnościami niepodlegającymi opodatkowaniu VAT (nieodpłatne przekazanie upominków na rzecz osób fizycznych w związku z reklamą i promocją Spółki oraz nieodpłatne przekazania towarów w ramach akcji reklamowych i promocyjnych) nie powoduje automatycznie, iż VAT związany z tym zakupem nie może podlegać odliczeniu. Prawo do odliczenia będzie przysługiwać, jeżeli dany towar lub usługa pośrednio związana jest z wykonywaniem przez podatnika czynności opodatkowanych. Tezę tę potwierdzają zarówno orzeczenia ETS, jak i wyroki sądów administracyjnych.
Kwestia prawa do odliczenia naliczonego VAT w przypadku towarów i usług bezpośrednio związanych z czynnościami niepodlegającymi opodatkowaniu (takie jak nieodpłatne świadczenie na rzecz kontrahentów), które jednak charakteryzują się pośrednim związkiem z realizowanymi przez podatnika czynnościami opodatkowanymi była przedmiotem orzeczeń ETS m. in. w następujących sprawach: w wyroku w sprawie C-465/03 ETS stwierdził, iż „zgodnie z brzmieniem art. 17 (1) i (2) VI Dyrektywy, Kretztechnik przysługuje prawo do odliczenia całości podatku VAT obciążającego wydatki poniesione przez tę spółkę w związku z różnymi świadczeniami wykonywanymi na jej rzecz w ramach przeprowadzonej przez nią emisji akcji”.
ETS uznał, iż pomimo tego, że emisja akcji jest czynnością, która nie podlega opodatkowaniu VAT, podatek naliczony bezpośrednio związany z tą emisją podlega odliczeniu, jako że ma on zapewnić finansowanie dla dalszej działalności podatnika, co ma związek z wykonywanymi przez tego podatnika czynnościami opodatkowanymi, w wyroku w sprawie C-408/98, ETS stwierdził, iż „zatem jeśli różnorodne usługi nabywane przez zbywcę w celu dokonania zbycia całości aktywów lub ich części mają bezpośredni związek z wyraźnie wyodrębnioną częścią jego działalności gospodarczej, tak iż koszty tych usług stanowią element kosztów ogólnych tej części działalnością a wszystkie transakcje związane z tą częścią działalności podlegają VAT może on odliczyć całość VAT naliczonego na poniesionych przez siebie kosztach nabycia usług”.
W wyroku tym ETS uznał, iż podatek naliczony bezpośrednio związany ze zbyciem części aktywów przedsiębiorstwa, będącej czynnością niepodlegającą opodatkowaniu VAT podlega odliczeniu.
Wnioskodawca zaznacza, iż analizowana kwestia była również przedmiotem orzeczeń polskich sądów administracyjnych oraz licznych pism organów podatkowych, m. in.: wyrok WSA w Lublinie z dnia 14 marca 2007 r. (sygn. akt I SA/Lu 70/07), w którym sąd stwierdził, iż „z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT wynika, że podatnik ma prawo do odliczenia VAT naliczonego przy zakupie usług związanych z czynnością nieopodatkowaną, (…) „jeżeli wykorzystuje ją w toku swojej działalności gospodarczej opodatkowanej VAT”, pismo Dyrektora Izby Skarbowej we Wrocławiu z dnia 27 października 2006 r. (sygn.
RP II 443/781/2006/PK), w którym organ podatkowy stwierdził, iż „dokonując wydatków związanych z publiczną emisją akcji - potwierdzonych fakturami VAT - ma prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z tych faktur w takiej części jaka odnosi się do sprzedaży opodatkowanej - zgodnie z art. 86 i nast. ustawy o podatku od towarów i usług”. Z powyższego wynika, że podstawowym kryterium decydującym o prawie podatnika do odliczenia podatku naliczonego, w związku z przekazanymi towarami jest bezpośredni i bezsporny związek z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi. W przedmiotowej sprawie nie ma znaczenia, czy towary będą nieodpłatnie przekazane.
Dla oceny istnienia prawa do odliczenia należy bowiem uwzględnić szerszy kontekst sytuacyjny, na tle którego dochodzi do nieodpłatnego świadczenia. Wystarczającą przesłanką do odliczenia podatku VAT jest możliwość racjonalnego powiązania nabycia przekazywanych towarów z czynnościami opodatkowanymi. Zdaniem Wnioskodawcy, naliczony VAT w związku z czynnościami w ramach akcji reklamowych i promocyjnych, pomimo jego bezpośredniego związku z czynnościami niepodlegającymi opodatkowaniu VAT powinien podlegać odliczeniu z uwagi na niezaprzeczalny związek z jego działalnością gospodarczą, tj. mają one na celu zachęcić kontrahentów i klientów do korzystania z oferty sprzedawanych towarów.
Podatek ten pozostaje więc w pośrednim związku z czynnościami opodatkowanymi realizowanymi przez Wnioskodawcę. Zatem, w przedmiotowej sprawie Wnioskodawcy przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, bowiem wydatki poniesione na zakupione lub wyprodukowane przez niego towary, mają bezpośredni i bezsporny związek z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi, uwzględniając ograniczenia wynikające z art. 88 ustawy. Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawcy jest w pełni uzasadnione i zasługuje na uwzględnienie.
Spółka na potwierdzenie swojego stanowiska powołała ponadto następujące wyroki: NSA z dnia 28 maja 2008 r., sygn. I FSK 600/07, WSA z dnia 13 marca 2008 r., sygn. I SA/Ol 53/08, WSA z dnia 3 kwietnia 2007 r., sygn. I SA/Wr 152/07, WSA z dnia 14 lutego 2008 r., sygn. I SA/Rz 875/07, WSA z dnia 10 marca 2008 r., sygn. III SA/Wa 984/07. W wydanej w dniu 31 stycznia 2011 r. interpretacji indywidualnej, Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu – działając w imieniu Ministra Finansów na mocy upoważnienia wynikającego z § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) – uznał stanowisko Wnioskodawcy za: nieprawidłowe w zakresie opodatkowania nieodpłatnego przekazania towarów klientom, kontrahentom i potencjalnym nabywcom, prawidłowe w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego od zakupu towarów. W interpretacji wskazano, iż Spółce przysługuje prawo do odliczenia kwoty podatku naliczonego związanego z wytworzeniem towarów przekazywanych następnie nieodpłatnie w celu zwiększenia sprzedaży towarów, w myśl art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, z uwzględnieniem ograniczeń wynikających z art. 88 ustawy.
Natomiast, nieodpłatne przekazanie przez Zainteresowanego towarów, które spełniają definicję prezentów o małej wartości lub próbek – zgodnie z art. 7 ust. 3 ustawy w związku z art. 7 ust. 4 i ust. 7 ustawy – nie podlega opodatkowaniu podatkiem do towarów i usług. Natomiast w pozostałych przypadkach takie przekazanie stanowi dostawę towaru i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 2 ustawy.
W dniu 17 lutego 2011 r. do Biura KIP w Lesznie wpłynęło wezwanie Spółki Akcyjnej, reprezentowanej przez pełnomocnika do usunięcia naruszenia prawa i zmiany interpretacji indywidualnej poprzez uznanie, iż nieodpłatne przekazanie towarów na cele związane z prowadzonym przedsiębiorstwem nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług przy zachowaniu prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego (zapłaconego) w związku z wytworzeniem lub nabyciem przekazywanych towarów.
Pismem z dnia 17 marca 2011 nr ILPP1/443/W-7/11-2/HMW, stanowiącym odpowiedź na powyższe wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w wyniku ponownej analizy sprawy, z uwzględnieniem zarzutów przytoczonych w wezwaniu, stwierdził brak podstaw do zmiany interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania nieodpłatnego przekazania towarów klientom, kontrahentom i potencjalnym nabywcom oraz prawa do odliczenia podatku naliczonego od zakupu towarów.
W dniu 21 kwietnia 2011 r. Spółka Akcyjna, reprezentowana przez pełnomocnika za pośrednictwem Izby Skarbowej w Poznaniu Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na indywidualną interpretację z dnia 31 stycznia 2011 r. znak ILPP1/443-1170/10-2/AK w części dotyczącej opodatkowania nieodpłatnego przekazania towarów na potrzeby sekretariatu.
W skardze z dnia 18 kwietnia 2011 r. Strona zaskarżyła ww. interpretację indywidualną w przedmiocie uznania za czynność objętą zakresem opodatkowania podatkiem od towarów i usług nieodpłatnego przekazania towarów na cele związane z prowadzonym przedsiębiorstwem, zarzucając jej naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez błędną interpretację i wykładnię przepisu art. 5 oraz art. 7 ust. 2 i ust. 3 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.).
Wobec powyższego Strona wniosła o: uchylenie zaskarżonej interpretacji indywidualnej w całości i uznanie, iż w stanie prawnym obowiązującym na dzień wydania zaskarżonej interpretacji, przekazanie towarów na cele związane z prowadzonym przedsiębiorstwem nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług przy zachowaniu prawa do odliczenia podatku od towarów i usług naliczonego (zapłaconego) w związku z wytworzeniem lub nabyciem przekazywanych towarów, zasądzenie od Ministra Finansów, Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu (jako organu upoważnionego do wydawania interpretacji indywidualnych) na rzecz strony skarżącej zwrotu kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.
Na potwierdzenie swojego stanowiska Spółka powołała następujące wyroki: NSA z dnia 28 maja 2008 r., sygn. akt I FSK 600/07, NSA z dnia 25 stycznia 2011 r., sygn. akt I FSK 151/10, NSA z dnia 3 listopada 2010 r., sygn. akt I FSK 1980/09, NSA z dnia 24 września 2008 r., sygn. akt I FSK 922/08, NSA z dnia 23 marca 2009 r., sygn. akt FPS 6/08, NSA z dnia 21 grudnia 2010 r., sygn. akt I FSK 72/10 oraz wyrok ETS w sprawie C-48/97. Stosownie do art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.
U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.
Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów po rozpatrzeniu przedmiotowej skargi z dnia 18 kwietnia 2011 r. uwzględnia skargę w całości i stwierdza, że stanowisko Skarżącej przedstawione we wniosku z dnia 21 października 2010 r. (data wpływu: 2 listopada 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania nieodpłatnego przekazania towarów klientom, kontrahentom i potencjalnym nabywcom oraz prawa do odliczenia podatku naliczonego od zakupu towarów - jest prawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.
U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Według art. 7 ust. 2 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa na cele inne niż związane z prowadzonym przez niego przedsiębiorstwem, w szczególności: przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, wszelkie inne przekazanie towarów bez wynagrodzenia, w szczególności darowizny - jeżeli podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych czynności, w całości lub w części.
Przepisu ust. 2 – na mocy art. 7 ust. 3 ustawy – nie stosuje się do przekazywanych drukowanych materiałów reklamowych i informacyjnych, prezentów o małej wartości i próbek. Z literalnego brzemienia art. 7 ust. 2 ustawy wynika wprost, że odnosi się on do takiego przekazania towarów, które nastąpiło wyłącznie na cele inne niż związane z prowadzonym przez podatnika przedsiębiorstwem. Oznacza to, że przepis ten pomija takie nieodpłatne przekazania towarów, które zostały dokonane na cele związane z przedsiębiorstwem prowadzonym przez podatnika.
Przepis ust. 3 tego artykułu określa tylko rodzaje towarów, których przekazanie wskazane w ust. 2 – czyli na cele inne niż związane z prowadzonym przedsiębiorstwem – zostało wyłączone z zakresu przedmiotowego opodatkowania – jest to przepis szczególny zawierający wyjątki w stosunku do ust. 2. Należy zatem uznać, że przekazanie przez podatnika bez wynagrodzenia towarów należących do jego przedsiębiorstwa na cele związane z tym przedsiębiorstwem, w świetle art. 7 ust. 2 i ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług, nie stanowi dostawy towarów, nawet jeżeli podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z tym nabyciem.
Z opisu sprawy wynika, iż Wnioskodawca jest producentem i dystrybutorem szerokiej gamy produktów zdrowej żywności, której główną grupę produktową stanowią wafle ryżowe, tj. m. in. wafle ryżowe grube, cienkie, smakowe, w czekoladzie, mini wafelki dla dzieci „A” pieczywo BIO. W celu zwiększania poziomu sprzedaży (zachęcania do zakupu, uatrakcyjniania sprzedaży), Spółka podejmuje różnorodne działania o charakterze marketingowym, promocyjnym, w tym działania reklamowe. Wnioskodawca wydaje nieodpłatnie towary własnej produkcji celem zwiększenia realizowanych przez Niego przychodów, rozszerzenia rynków zbytu, wejścia na nowe rynki zbytu.
Zainteresowany nieodpłatnie przekazuje swoim klientom, kontrahentom oraz potencjalnym nabywcom standardowe produkty własnej produkcji, których opakowania zawierają elementy o charakterze informacyjnym oraz reklamowym, zawierające logo (znak graficzny), dane adresowe Wnioskodawcy. Przekazaniu podlegają produkty, które stanowią jednocześnie przedmiot zwykłych dostaw towarów. Niejednokrotnie Spółka przekazuje nowe produkty, które dopiero wprowadzane są na dany rynek lub, które dotychczas nie były przedmiotem zamówień przez danego kontrahenta w celu jego zachęcenia do zakupu.
Produkty wydawane są bezpośrednio przez Wnioskodawcę lub poprzez przedstawicieli regionalnych podczas organizowanych akcji promocyjnych oraz reklamowych. Kwestia nieodpłatnego wydawania towarów nie jest w żaden sposób uregulowana w treści zawartych z kontrahentami umów handlowych. Wnioskodawca sam podejmuje decyzję o częstotliwości i ilości przekazanych nieodpłatnie towarów oraz kierunkach ich rozdysponowania, w ramach prowadzonych akcji marketingowych, promocyjnych oraz reklamowych. Jednostkowy koszt wytworzenia przekazanych towarów zwykle nie przekracza 10 zł. Zdarza się jednak, że koszt ten może przekroczyć wartość 10 zł.
Jednocześnie łączna wartość towarów jednorazowo przekazywanych kontrahentom co do zasady przekracza średnio 100 zł. Wnioskodawca, w obu przypadkach nie prowadzi ewidencji kontrahentów, którym przekazuje towary. W świetle powołanych wyżej regulacji prawnych oraz opisanego stanu faktycznego należy stwierdzić, iż nieodpłatne przekazanie przez Spółkę, towarów klientom, kontrahentom i potencjalnym nabywcom, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 2 ustawy.
Stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 21 października 2010 r. w części dotyczącej opodatkowania nieodpłatnego przekazania towarów klientom, kontrahentom i potencjalnym nabywcom, było zatem prawidłowe. Mając na uwadze powyższe, należało orzec jak w sentencji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejsze rozstrzygniecie. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań w terminie trzydziestu dni od dnia jej doręczenia za pośrednictwem organu, który wydał interpretację (art.
54 § 1 ww. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.