INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki cywilnej, przedstawione we wniosku z dnia 22 września 2011 r. (data wpływu 10 października 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia podmiotowego – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 10 października 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia podmiotowego. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.
Wnioskodawca (Spółka) prowadzi działalność w zakresie ochrony zdrowia. Dodatkowo Spółka osiąga przychody z wynajmu lokalu pielęgniarkom, które prowadzą działalność gospodarczą. Obroty z wynajmu nie przekraczają obowiązujących limitów w podatku VAT (miesięczny przychód 460 zł). Zatem Spółka korzysta ze zwolnienia od podatku VAT. Spółka sprzedała samochód osobowy, stanowiący środek trwały. Sprzedaż ta również korzystała ze zwolnienia od podatku VAT (samochód używany co najmniej pół roku, przy nabyciu nie odliczono podatku VAT). W związku z powyższym zadano następujące pytanie.
Czy Spółka w momencie sprzedaży samochodu traci zwolnienie od podatku VAT, a przychody z najmu powinny być od tego momentu opodatkowane 23% stawką? Jeśli odpowiedź będzie pozytywna to w jaki sposób należy odprowadzić podatek należny od wynajmu za okres od momentu sprzedaży samochodu do momentu otrzymania interpretacji, jedną kwotą z odsetkami za okres wstecz, czy należy sporządzić za ten okres deklaracje VAT-7? Z jaką datą należy dokonać rejestracji na potrzeby podatku VAT?
Zdaniem Wnioskodawcy, w opisanym stanie faktycznym i prawnym nie traci on prawa do zwolnienia od podatku VAT do momentu aż nie przekroczy obrotów (obowiązujących limitów) z innych przychodów niż ochrona zdrowia, zatem przychody z wynajmu również będą korzystały ze zwolnienia. Samochody osobowe nie są uznawane za towary akcyzowe, to jednak w pewnych okolicznościach ich sprzedaż podlega opodatkowaniu podatkiem akcyzowym. Jednakże Zainteresowany wskazał, iż konkretna transakcja sprzedaży przez niego samochodu nie podlega opodatkowaniu podatkiem akcyzowym. Zatem skoro transakcja nie podlega opodatkowaniu akcyzą, to sprzedaż taka nie powoduje utraty prawa do zwolnienia.
Zainteresowany podkreślił, iż ww. interpretację uzyskiwał na szkoleniach, w US oraz w czasopismach zajmujących się tematyką podatkową. Jednakże z tzw. ostrożności oraz zmienności interpretacji prawa podatkowego uzyskanie jednoznacznej odpowiedzi pozwoli na uniknięcie błędów co – w ocenie Zainteresowanego – nie jest łatwe w obowiązującym stanie prawnym. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.
Zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, zwalnia się od podatku podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150 000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.
W myśl art. 113 ust. 2 ustawy, do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się odpłatnej dostawy towarów oraz odpłatnego świadczenia usług zwolnionych od podatku, a także towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.
Stosownie do art. 113 ust. 4 ustawy podatnicy, o których mowa w ust. 1 i 9, mogą zrezygnować ze zwolnienia określonego w ust. 1 i 9, pod warunkiem pisemnego zawiadomienia o tym zamiarze naczelnika urzędu skarbowego przed początkiem miesiąca, w którym rezygnują ze zwolnienia, z tym że w przypadku, o którym mowa w ust. 9, zawiadomienie musi nastąpić przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5. W art. 113 ust. 5 ustawy postanowiono, że jeżeli wartość sprzedaży u podatników zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc w momencie przekroczenia tej kwoty.
Obowiązek podatkowy powstaje z momentem przekroczenia tej kwoty, a opodatkowaniu podlega nadwyżka sprzedaży ponad tę kwotę (…).
Zgodnie z art. 113 ust. 13 ustawy, zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do importu towarów i usług, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca, świadczenia usług, dla których zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 8 podatnikiem jest ich usługobiorca, oraz podatników: dokonujących dostaw: wyrobów z metali szlachetnych lub z udziałem tych metali, towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, z wyjątkiem energii elektrycznej (PKWiU 35.11.10.0) i wyrobów tytoniowych w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, nowych środków transportu, terenów budowlanych oraz przeznaczonych pod zabudowę; świadczących usługi prawnicze oraz usługi w zakresie doradztwa, a także usługi jubilerskie; nieposiadających siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju.
W art. 100 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 108, poz. 626 ze zm.) wskazano, iż w przypadku samochodu osobowego przedmiotem opodatkowania akcyzą jest: import samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym; nabycie wewnątrzwspólnotowe samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym; pierwsza sprzedaż na terytorium kraju samochodu osobowego niezarejestrowanego na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym: wyprodukowanego na terytorium kraju, od którego nie została zapłacona akcyza z tytułu czynności, o których mowa w pkt 1 albo 2. Art. 100 ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym stanowi, iż w przypadku samochodu osobowego przedmiotem opodatkowania akcyzą jest również sprzedaż na terytorium kraju samochodu osobowego niezarejestrowanego na terytorium kraju, następująca po sprzedaży, o której mowa w ust. 1 pkt 3, jeżeli wcześniej akcyza nie została zapłacona w należnej wysokości a w wyniku kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego albo postępowania podatkowego nie ustalono, że podatek został zapłacony.
Na mocy art. 2 pkt 10 ustawy, przez nowe środki transportu rozumie się przeznaczone do transportu osób lub towarów: pojazdy lądowe napędzane silnikiem o pojemności skokowej większej niż 48 centymetrów sześciennych lub o mocy większej niż 7,2 kilowata, jeżeli przejechały nie więcej niż 6000 kilometrów lub od momentu dopuszczenia ich do użytku upłynęło nie więcej niż 6 miesięcy; za moment dopuszczenia do użytku pojazdu lądowego uznaje się dzień, w którym został on pierwszy raz zarejestrowany w celu dopuszczenia do ruchu drogowego lub w którym po raz pierwszy podlegał on obowiązkowi rejestracji w celu dopuszczenia do ruchu drogowego w zależności od tego, która z tych dat jest wcześniejsza; jeżeli nie można ustalić dnia pierwszej rejestracji pojazdu lądowego lub dnia, w którym podlegał on pierwszej rejestracji, za moment dopuszczenia do użytku tego pojazdu uznaje się dzień, w którym został on wydany przez producenta pierwszemu nabywcy, lub dzień, w którym został po raz pierwszy użyty dla celów demonstracyjnych przez producenta, jednostki pływające o długości większej niż 7,5 metra, jeżeli były używane nie dłużej niż 100 godzin roboczych na wodzie lub od momentu ich dopuszczenia do użytku upłynęło nie więcej niż 3 miesiące, z wyjątkiem statków morskich, o których mowa w art. 83 ust. 1 pkt 1; za moment dopuszczenia do użytku jednostki pływającej uznaje się dzień, w którym została ona wydana przez producenta pierwszemu nabywcy, lub dzień, w którym została po raz pierwszy użyta dla celów demonstracyjnych przez producenta, statki powietrzne o maksymalnej masie startowej większej niż 1550 kilogramów, jeżeli były używane nie dłużej niż 40 godzin roboczych lub od momentu ich dopuszczenia do użytku upłynęło nie więcej niż 3 miesiące, z wyjątkiem środków transportu lotniczego, o których mowa w art. 83 ust. 1 pkt 6; za moment dopuszczenia do użytku statku powietrznego uznaje się dzień, w którym został on wydany przez producenta pierwszemu nabywcy, lub dzień, w którym został po raz pierwszy użyty dla celów demonstracyjnych przez producenta.
Z opisu sprawy wynika, iż Wnioskodawca (Spółka) prowadzi działalność w zakresie ochrony zdrowia. Dodatkowo Spółka osiąga przychody z wynajmu lokalu pielęgniarkom, które prowadzą działalność gospodarczą. Obroty z wynajmu nie przekraczają obowiązujących limitów w podatku VAT (miesięczny przychód 460 zł). Zatem Spółka korzysta ze zwolnienia podmiotowego od podatku VAT. Spółka sprzedała samochód osobowy, stanowiący środek trwały. Sprzedaż ta również korzystała ze zwolnienia (przedmiotowego) od podatku VAT (samochód używany co najmniej pół roku, przy nabyciu nie odliczono podatku VAT).
Zainteresowany wskazał, iż ww. transakcja sprzedaży przez niego samochodu nie podlega opodatkowaniu podatkiem akcyzowym. W związku z powyższym Spółka ma wątpliwości czy w momencie sprzedaży samochodu utraci prawo do zwolnienia (podmiotowego) od podatku VAT, a obroty ze sprzedaży usług najmu powinny być od tego momentu opodatkowane 23% stawką. Odnosząc treść przytoczonych przepisów do przedstawionego stanu faktycznego wskazać należy, iż transakcja sprzedaży samochodu osobowego zaliczonego przez Spółkę do środków trwałych nie podlega opodatkowaniu podatkiem akcyzowym, o którym mowa w art. 100 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym.
Przedmiotowy samochód nie jest również nowym środkiem transportu, w świetle przepisu art. 2 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług. Tym samym w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania wyłączenie, o którym mowa w art. 113 ust. 13 ustawy, gdyż Spółka nie dokonuje dostawy towaru opodatkowanego podatkiem akcyzowym ani nowego środka transportu. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Przez towary, według art. 2 pkt 6 ustawy, rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Stosownie do art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Na podstawie art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i ust. 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.
Jednakże zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku. Na mocy art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę towarów używanych, pod warunkiem, że w stosunku do tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Przez towary używane, o których mowa w ust. 1 pkt 2, rozumie się ruchomości, których okres używania przez podatnika dokonującego ich dostawy wyniósł co najmniej pół roku po nabyciu prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel (art. 43 ust. 2 ustawy).
Mając na uwadze treść powołanych wyżej przepisów, tj. art. 43 ust. 1 pkt 2 oraz ust. 2 ustawy należy stwierdzić, że prawo do zastosowania zwolnienia ma podatnik, dokonujący dostawy ruchomości, w stosunku do których okres ich używania wyniósł co najmniej pół roku po nabyciu prawa do rozporządzania tym towarem jak właściciel oraz nie przysługiwało mu w stosunku do tego towaru prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Łączne spełnienie tych warunków skutkuje prawem do korzystania ze zwolnienia od podatku przy sprzedaży ruchomości.
Odnosząc zatem powyższe do opisu stanu faktycznego należy stwierdzić, że z uwagi na fakt, iż będący przedmiotem wniosku samochód osobowy spełnia definicję towaru używanego, gdyż był użytkowany przez Wnioskodawcę przez okres przekraczający 6 miesięcy, a ponadto z tytułu jego zakupu Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego, sprzedaż tego samochodu może korzystać ze zwolnienia przedmiotowego od podatku VAT. Zatem obrót uzyskany z tytułu tej sprzedaży – z uwagi na treść art. 113 ust. 2 ustawy – nie jest wliczany do limitu, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy.
Uwzględniając powyższe wskazać należy, iż zgodnie z art. 113 ust. 2 ustawy, Spółka nie wlicza do limitu (wartości sprzedaży), po przekroczeniu którego utraci zwolnienie podmiotowe wartości sprzedaży samochodu osobowego zaliczonego do środków trwałych. Zatem Spółka może korzystać ze zwolnienia podmiotowego, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług do czasu przekroczenia – wskazanej w tym przepisie – wartości sprzedaży opodatkowanej podatkiem VAT, tj. w roku 2011 kwoty 150 000 zł. Mając na uwadze powyższe rozstrzygnięcie tut.
Organ stwierdza, że pytania: „W jaki sposób należy odprowadzić podatek należny od wynajmu za okres od momentu sprzedaży samochodu do momentu otrzymania interpretacji, jedną kwotą z odsetkami za okres wstecz, czy należy sporządzić za ten okres deklaracje VAT-7? Z jaką datą należy dokonać rejestracji na potrzeby podatku VAT? – stały się bezprzedmiotowe. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.