INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. u. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. u. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko X, przedstawione we wniosku z dnia 14 października 2010 r. (data wpływu 18 października 2010 r.) uzupełnionym pismem z dnia 27 grudnia 2010 r. (data wpływu 30 grudnia 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania przekazania mienia wodociągowo-kanalizacyjnego – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 18 października 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania przekazania mienia wodociągowo-kanalizacyjnego. Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 27 grudnia 2010 r. (data wpływu 30 grudnia 2010 r.) o doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego i określenie przedmiotu wniosku. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.
Wnioskodawca – X, w której Gmina posiada 100% udziałów, jest podmiotem świadczącym na terenie Gminy szerokie spektrum usług komunalnych, obejmujących w szczególności: produkcję i dostawę wody, utrzymanie i eksploatację miejskiego systemu wodociągowego, odbiór ścieków, utrzymanie i eksploatację kanalizacji, produkcję i dostawę ciepła, utrzymanie i eksploatację miejskiego systemu ciepłowniczego, odbiór i utylizację nieczystości płynnych i stałych, oczyszczanie i utrzymanie ulic i placów w czystości, zarządzanie nieruchomościami wykonywane na zlecenie. Realizacja przez Gminę współfinansowanego przez Unię Europejską projektu pn.
„Y” wymaga przeprowadzenia reorganizacji X. Reorganizacja będzie się wiązała z utworzeniem jednoosobowej spółki z o.o. Gminy pod firmą „Z.”, która stanie się podmiotem odpowiedzialnym za eksploatację majątku wodociągowo-kanalizacyjnego Gminy. w tym celu ma dojść m.in. do uprzedniego wyłączenia z x zorganizowanego mienia wodociągowo-kanalizacyjnego stanowiącego własność tej spółki. Wyłączenie mienia – jako, że ma ono trafić bezpośrednio do Gminy, która je później wydzierżawi nowo powołanej spółce – ma się odbyć przy zastosowaniu instytucji umorzenia udziałów za wynagrodzeniem wypłacanym w formie rzeczowej.
Wyłączane mienie jest w chwili obecnej zorganizowane jako odrębna, w pełni samodzielna część całego przedsiębiorstwa x – tj. „A”. z uwagi na zakaz subsydiowania skrośnego oraz fakt, iż corocznie rada miejska określa taryfy za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków na terenie Gminy, Spółka musi prowadzić dokładną ewidencję przychodów i kosztów związanych z wykonywaniem działalności wodociągowo-kanalizacyjnej. w tym celu „A” stanowi wyodrębnioną finansowo jednostkę. Jest on także wyodrębniony w sposób organizacyjny posiadając przyporządkowanych tylko jemu pracowników oraz specjalne zasady organizacji pracy.
Szczegółowa procedura wyłączenia mienia wodociągowo-kanalizacyjnego z x obejmie następujące czynności: zawarcie umowy nabycia części udziałów Gminy w x przez Spółkę w celu ich umorzenia, uchwała w sprawie umorzenia udziałów za wynagrodzeniem, uchwała dotycząca obniżenia kapitału zakładowego i zmiany umowy Spółki, postępowanie konwokacyjne, rejestracja obniżenia kapitału zakładowego, porozumienie ze wspólnikiem, w którym wspólnik zgodzi się na wypłatę wynagrodzenia w formie rzeczowej (nowacja) oraz przeniesienie na wspólnika własności wyłączanego ze Spółki mienia.
Mienie wyłączane ze spółki obejmie całość składników majątkowych związanych ze zbiorowym zaopatrzeniem w wodę i zbiorowym odprowadzaniem ścieków. Pracownicy pracujący w „A” zostaną przeniesieni do nowo powołanej spółki gminnej na podstawie art. 231 k.p. W uzupełnieniu do wniosku Zainteresowany wskazał, iż zamierza przekazać zespół składników materialnych i niematerialnych, zobowiązania oraz pracowników wodociągów i kanalizacji jako zorganizowaną część przedsiębiorstwa. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy czynność przekazania Gminie mienia wodociągowo-kanalizacyjnego X stanowiącego organizacyjnie wyodrębnioną w ramach Spółki całość podlega opodatkowaniu podatkiem VAT?
Zdaniem Wnioskodawcy, czynność przekazania Gminie przez x mienia wodociągowo -kanalizacyjnego nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług (zwanej dalej „u.p.t.u.”) opodatkowaniu podatkiem VAT podlega odpłatna dostawa towarów.
Przez dostawę towarów, stosownie do art. 7 ust. 1 i 2 Ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, jak również przekazanie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa na cele inne niż związane z prowadzonym przez niego przedsiębiorstwem, a w szczególności wszelkie inne przekazania towarów bez wynagrodzenia – jeżeli podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych czynności w całości lub części. Nie ulega wątpliwości, że przekazanie przez x na rzecz Gminy mienia wodociągowo -kanalizacyjnego w ramach wynagrodzenia za umarzane udziały stanowi dostawę towarów w rozumieniu art. 5 u.p.t.u.
Według Zainteresowanego przedmiotowa dostawa nie cechuje się jednak odpłatnością albowiem Gmina nie uiszcza za tę dostawę żadnej należności na rzecz Spółki. Odpłatnością taką nie jest w szczególności zbycie na rzecz Spółki udziałów w celu umorzenia, a to dlatego, że zbycie udziałów na rzecz Spółki odbywa się bez ekwiwalentu – przeniesienie udziałów na Spółkę nie jest wszakże umową sprzedaży i nie można w niej określać ceny za nabywane przez spółkę udziały (A. Szajkowski, M. Tarska [w:] Sołtysiński, Szajkowski, Szumański, Szwaja, Komentarz KSH, t. II, wyd. 2, Warszawa 2005, s. 422, Nb 18).
Wypłata wynagrodzenia jest z kolei ekwiwalentem za umorzone udziały, a samo umorzenie udziałów nie stanowi odpłatności. Niezależnie od powyższego o niepodleganiu opodatkowaniu podatkiem VAT przekazania Gminie przez X mienia wodociągowo-kanalizacyjnego przesądza także fakt, że wyłączeniu ze Spółki podlega w istocie zorganizowana część przedsiębiorstwa w postaci „Z” Spółki. Dostawa zorganizowanej części przedsiębiorstwa nie podlega tymczasem opodatkowaniu podatkiem VAT – zgodnie z art. art. 6 pkt 1 u.p.t.u.
Definicję zorganizowanej części przedsiębiorstwa należy zrekonstruować na podstawie art. 2 pkt 27e ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług oraz art. 551 Kodeksu cywilnego. Zgodnie z tymi przepisami, przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa należy rozumieć organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.
X, wyodrębniony organizacyjnie w ten sposób, że służy do prowadzenia całego określonego działu gospodarki komunalnej (jakim jest zaopatrzenie w wodę i odbiór ścieków) na terenie Gminy, posiadający zdolność do niezależnego działania gospodarczego, wyodrębniony finansowo w ramach X stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa. Świadczy o tym najlepiej okoliczność, że po jego wyłączeniu ze Spółki, zaprzestanie ona świadczenia usług zaopatrzenia w wodę i odprowadzania ścieków.
Czynność jego przekazania na rzecz Gminy w zamian za umarzane udziały winna zatem stanowić czynność niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT także z tego powodu, iż w istocie ze Spółki wyłącza się zorganizowaną część przedsiębiorstwa w postaci A Na marginesie Wnioskodawca wskazuje, że powszechnie przyjmuje się, iż przepisy definiujące przedsiębiorstwo lub jego zorganizowaną część (w tym art. 551 k.c.) są przepisami prawa podatkowego, wobec czego dopuszczalnym jest zwracanie się we wnioskach o interpretacje podatkowe o ustosunkowanie się przez Izbę Skarbową do tego, czy dany zespół składników majątkowych stanowi przedsiębiorstwo lub jego zorganizowaną część, czy też nie (zob. np. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 29 stycznia 2009 r. – sygn. i SA/Ke 465/08).
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. u. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez sprzedaż należy rozumieć odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów (art. 2 pkt 22 ustawy).
W myśl art. 2 pkt 6 ustawy (w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011 r.) przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Art. 6 pkt 1 ustawy stanowi, iż przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Pojęcie „transakcji zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawy towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn.
„zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu. Zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa podlega zasadzie swobody umów, a więc może nastąpić na podstawie każdej czynności rozporządzającej. Zgodnie z art. 551 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. u. Nr 16, poz. 93 ze zm.), przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych, przeznaczonych do prowadzenia działalności gospodarczej.
Obejmuje ono w szczególności: oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa); własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości; prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych; wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne; koncesje, licencje i zezwolenia; patenty i inne prawa własności przemysłowej; majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne; tajemnice przedsiębiorstwa; księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
Zatem składniki materialne i niematerialne wchodzące w skład przedsiębiorstwa powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach w ten sposób, iż można mówić o nich jako o zespole, a nie zbiorze pewnych elementów. Istotne jest, aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami, tak żeby przekazana masa mogła posłużyć kontynuowaniu określonej działalności gospodarczej. Ponadto art. 552 K.c. stanowi, iż czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba, że co innego wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych.
O tym, czy nastąpiło zbycie przedsiębiorstwa decydują każdorazowo okoliczności faktyczne związane z konkretną transakcją. Podatnik obowiązany jest do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z koniecznością prawidłowego zdefiniowania dokonywanej czynności. Z kolei, stosownie do art. 2 pkt 27e ustawy, przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.
Podstawowym wymogiem jest więc to, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych). Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp.
Przy czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze. Wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane jest w przypadku zakładu lub oddziału osoby prawnej. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
Ponadto wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić potencjalne niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Powyższe oznacza, że przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę część przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim wyodrębniona organizacyjnie, ale także posiada wewnętrzną samodzielność finansową.
Zatem, aby w rozumieniu przepisów podatkowych, określony zespół składników majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym. Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych relacjach takich, by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego.
Oznacza to, że zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych składników, przy pomocy których będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz zorganizowanym zespołem tych składników, przy czym punktem odniesienia jest tutaj rola, jaką składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa (na ile stanowią w nim wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość).
Reasumując, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy więc do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są wszystkie następujące przesłanki: istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań, zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie, składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych, zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze.
Z opisu sprawy wynika, iż X, w której Gmina posiada 100% udziałów, jest podmiotem świadczącym na terenie Gminy szerokie spektrum usług komunalnych, obejmujących w szczególności: produkcję i dostawę wody, utrzymanie i eksploatację miejskiego systemu wodociągowego, odbiór ścieków, utrzymanie i eksploatację kanalizacji, produkcję i dostawę ciepła, utrzymanie i eksploatację miejskiego systemu ciepłowniczego, odbiór i utylizację nieczystości płynnych i stałych, oczyszczanie i utrzymanie ulic i placów w czystości, zarządzanie nieruchomościami wykonywane na zlecenie. Realizacja przez Gminę współfinansowanego przez Unię Europejską projektu pn.
„Y” wymaga przeprowadzenia reorganizacji x Reorganizacja będzie się wiązała z utworzeniem jednoosobowej spółki z o.o. Gminy pod firmą „Z.”, która stanie się podmiotem odpowiedzialnym za eksploatację majątku wodociągowo-kanalizacyjnego Gminy. w tym celu ma dojść m.in. do uprzedniego wyłączenia z x zorganizowanego mienia wodociągowo-kanalizacyjnego stanowiącego własność tej spółki. Wyłączenie mienia – jako, że ma ono trafić bezpośrednio do Gminy, która je później wydzierżawi nowo powołanej spółce – ma się odbyć przy zastosowaniu instytucji umorzenia udziałów za wynagrodzeniem wypłacanym w formie rzeczowej.
Wyłączane mienie jest w chwili obecnej zorganizowane jako odrębna, w pełni samodzielna część całego przedsiębiorstwa x – tj. „A”. z uwagi na zakaz subsydiowania skrośnego oraz fakt, iż corocznie rada miejska określa taryfy za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków na terenie Gminy, Spółka musi prowadzić dokładną ewidencję przychodów i kosztów związanych z wykonywaniem działalności wodociągowo-kanalizacyjnej. w tym celu „A” stanowi wyodrębnioną finansowo jednostkę. Jest on także wyodrębniony w sposób organizacyjny posiadając przyporządkowanych tylko jemu pracowników oraz specjalne zasady organizacji pracy.
Szczegółowa procedura wyłączenia mienia wodociągowo-kanalizacyjnego z x obejmie następujące czynności: zawarcie umowy nabycia części udziałów Gminy w x przez Spółkę w celu ich umorzenia, uchwała w sprawie umorzenia udziałów za wynagrodzeniem, uchwała dotycząca obniżenia kapitału zakładowego i zmiany umowy Spółki, postępowanie konwokacyjne, rejestracja obniżenia kapitału zakładowego, porozumienie ze wspólnikiem, w którym wspólnik zgodzi się na wypłatę wynagrodzenia w formie rzeczowej (nowacja) oraz przeniesienie na wspólnika własności wyłączanego ze Spółki mienia.
Mienie wyłączane ze spółki obejmie całość składników majątkowych związanych ze zbiorowym zaopatrzeniem w wodę i zbiorowym odprowadzaniem ścieków. Pracownicy pracujący w „A” zostaną przeniesieni do nowo powołanej spółki gminnej na podstawie art. 231 k.p. Zainteresowany wskazał, iż zamierza przekazać zespół składników materialnych i niematerialnych, zobowiązania oraz pracowników wodociągów i kanalizacji jako zorganizowaną część przedsiębiorstwa. W tym miejscu należy wskazać, iż konsekwencją finansowego wyodrębnienia zorganizowanej części przedsiębiorstwa jest konieczność przypisania do niej także zobowiązań związanych z jej działalnością.
Zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa jest zatem możliwe w przypadku, gdy na nabywcę zostaną przeniesione zobowiązania wcześniej jej przypisane. Odnosząc powołane wyżej przepisy do przedstawionego zdarzenia przyszłego należy stwierdzić, iż opisany zespół składników materialnych i niematerialnych wraz ze zobowiązaniami, spełnia przesłanki określone w przepisie art. 2 pkt 27e ustawy o podatku od towarów i usług, co do uznania go za zorganizowaną część przedsiębiorstwa.
Zatem mając na uwadze powyższe, czynność przekazania Gminie mienia wodociągowo -kanalizacyjnego x stanowiącego organizacyjnie wyodrębnioną w ramach Spółki całość, w myśl art. 6 pkt 1 tej ustawy, będzie wyłączona z opodatkowania. Podkreślić należy, że z uwagi na fakt, iż w analizowanej sprawie przedmiotem przekazania Gminie jest zorganizowana część przedsiębiorstwa na kwalifikację prawno -podatkową tej czynności – jako pozostającej poza zakresem opodatkowania podatkiem od towarów i usług, nie ma wpływu okoliczność czy przedmiotowa dostawa odbywa się pod tytułem odpłatnym czy też nieodpłatnym.
Ponadto informuje się, że w niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w części dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania przekazania mienia wodociągowo -kanalizacyjnego. Natomiast, w części dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie powstania przychodu w Spółce z tytułu wypłaty wynagrodzenia w formie rzeczowej na rzecz udziałowca za umorzone udziały zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, ul. Dąbrowskiego 13, 66-400 Gorzów Wielkopolski po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. u. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.