INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 7 maja 2009 r. (data wpływu 11 maja 2009 r.) uzupełnionym pismem z dnia 21 lipca 2009 r. (data wpływu 27 lipca 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 11 maja 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku.
Wniosek uzupełniono pismem z dnia 21 lipca 2009 r. (data wpływu 27 lipca 2009 r.) o doprecyzowanie stanu faktycznego. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą polegającą na sprzedaży hurtowej i detalicznej artykułów stomatologicznych w tym zębów akrylowych. Zainteresowany dokonał zakupów zębów akrylowych ze stawką VAT 22%. W opinii Wnioskodawcy, zgodnie z ustawą od dnia 1 grudnia 2008 r. zęby akrylowe i sztuczne podlegają opodatkowaniu 7% stawką VAT. Wnioskodawca obecnie sprzedaje ww. artykuły opodatkowując je 22% stawką VAT – tak jak je zakupił.
W uzupełnieniu do wniosku Wnioskodawca zaklasyfikował zęby akrylowe do grupowania PKWiU 33.10.17-53.00. W związku z powyższym zadano następujące pytania. Czy towary (zęby akrylowe), które Wnioskodawca zakupił wcześniej ze stawką 22%, może obecnie sprzedawać ze stawką 7% na podstawie załącznika nr 3 do ustawy o podatku do towarów i usług – poz. 101 i 106. Czy powinien wyprzedać zapasy ze stawką 22%, a dopiero towary zakupione ze stawką 7% sprzedawać również ze stawką 7%? Zdaniem Wnioskodawcy, powinien on sprzedawać przedmiotowe towary, tj. zęby akrylowe ze stawką 7%, gdyż wynika to z ustawy i z momentem jej zmiany powinien ustalić stawkę VAT na 7%.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Jak stanowi art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Jednak zarówno w treści wskazanej ustawy, jak i przepisów wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział, na wybrane grupy towarów i usług, trzy stawki preferencyjne: 7%, 3%, 0% oraz zwolnienie od podatku.
W myśl art. 41 ust. 2 ustawy, do towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1. W poz. 101 załącznika nr 3, stanowiącego „Wykaz towarów i usług, opodatkowanych stawką podatku 7%”, wymieniono towary z grupowania PKWiU ex 33.10.17 „Sztuczne stawy; przyrządy, aparaty i protezy ortopedyczne; sztuczne zęby, protezy dentystyczne; protezy innych części ciała, gdzie indziej niesklasyfikowane – z wyłączeniem sztucznych zębów i protez dentystycznych”. Zamieszczenie przedrostka „ex” przed symbolem PKWiU oznacza, że wskazana pozycja dotyczy tylko danego wyrobu czy usługi z danego grupowania.
Z powyższego przepisu wynika, iż z opodatkowania stawką w wysokości 7% wyłączone są sztuczne zęby i protezy dentystyczne. Natomiast w poz. 106 załącznika nr 3 wymienione są „Wyroby medyczne w rozumieniu ustawy o wyrobach medycznych dopuszczone do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, inne niż wyszczególnione w pozostałych pozycjach załącznika (bez względu na symbol PKWiU)”. Kwalifikacja wyrobu do kategorii wyrobów medycznych dokonana musi być na gruncie przepisów innych niż regulacje wynikające z ustawy o podatku od towarów i usług. Przepisy przywoływanej ustawy, nie zawierają bowiem unormowań dotyczących zasad klasyfikacji danego towaru do wyrobu medycznego.
Zasady dotyczące klasyfikacji i kwalifikacji wyrobów medycznych określone zostały w przepisach ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o wyrobach medycznych (Dz. U. Nr 93, poz. 896 ze zm.). W oparciu o art. 15 ustawy o wyrobach medycznych, klasyfikację i kwalifikację wyrobu medycznego przeprowadza wytwórca (…).
Definicję pojęcia „wyrób medyczny” zawiera art. 3 ust. 1 pkt 17 ww. ustawy, który stanowi, że przez wyrób medyczny należy rozumieć narzędzie, przyrząd, aparat, sprzęt, materiał lub inny artykuł, stosowany samodzielnie lub w połączeniu, włączając oprogramowanie niezbędne do właściwego stosowania wyrobu, przeznaczone przez wytwórcę do stosowania u ludzi w celu: diagnozowania, zapobiegania, monitorowania, leczenia lub łagodzenia przebiegu chorób, diagnozowania, monitorowania, leczenia, łagodzenia lub kompensowania urazów lub upośledzeń, badania, zastępowania lub modyfikowania budowy anatomicznej lub prowadzenia procesu fizjologicznego, regulacji poczęć - który nie osiąga swojego zasadniczego zamierzonego działania w ciele lub na ciele ludzkim środkami farmakologicznymi, immunologicznymi lub metabolicznymi, lecz którego działanie może być przez nie wspomagane.
Zatem z ustawy tej wynika, iż to wytwórca decyduje czy wyrób jest wyrobem medycznym, czy też nim nie jest, zgodnie z przewidywanym przeznaczeniem tego wyrobu. Odnosząc treść powołanych przepisów dotyczących ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o wyrobach medycznych stwierdzić należy, iż zastosowanie stawki 7% na podstawie poz. 106 załącznika nr 3 do ustawy z dnia 11 marca 2004 r., uzależnione jest od uznania towaru za wyrób medyczny w rozumieniu ustawy o wyrobach medycznych oraz dopuszczenia go do obrotu na terytorium Polski.
Ze złożonego wniosku wynika, iż Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą polegającą na sprzedaży hurtowej i detalicznej artykułów stomatologicznych w tym zębów akrylowych zaklasyfikowanych do grupowania PKWiU 33.10.17-53.00 „Zęby sztuczne z tworzyw sztucznych”. Biorąc zatem pod uwagę treść złożonego wniosku oraz powołane wyżej przepisy stwierdzić należy, iż dostawa zębów akrylowych o symbolu PKWiU 33.10.17-53.00 „Zęby sztuczne z tworzyw sztucznych”, nie korzysta z opodatkowania 7% stawką podatku, zgodnie z art. 41 ust. 2 ustawy w związku z poz. 101 załącznika nr 3 do ustawy o podatku od towarów i usług z uwagi na wyłączenie zawarte w poz. 101 tego załącznika.
Podkreślić jednak należy, że jeżeli przedmiotowe zęby akrylowe stanowią wyrób medyczny w rozumieniu ustawy o wyrobach medycznych, dopuszczony do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, to ich dostawa może korzystać z opodatkowania preferencyjną 7% stawką podatku VAT na podstawie art. 41 ust. 2 ustawy w związku z poz. 106 załącznika nr 3 do ustawy. Zaznaczyć należy, że to na sprzedającym ciąży obowiązek właściwego zaklasyfikowania czynności, aby ostatecznie stwierdzić czy dostawa towarów objęta jest preferencyjną stawką 7%.
Dlatego też w przedmiotowej sprawie bez znaczenia pozostaje fakt z jaką stawką zostały zakupione przedmiotowe towary, jeśli w świetle wyżej przytoczonych przepisów ich sprzedaż może korzystać z preferencyjnego opodatkowania. Podkreślić należy, że organy podatkowe nie są właściwe do klasyfikowania wyrobów i usług do odpowiednich grupowań statystycznych. Do określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z prawidłowym zdefiniowaniem wykonywanych czynności oraz prawidłowym zaklasyfikowaniem tych czynności do właściwych grupowań statystycznych, obowiązany jest podatnik. W związku z powyższym tut. Organ w niniejszej interpretacji odniósł się do klasyfikacji podanej przez Wnioskodawcę we wniosku.
Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.
52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.