INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U.
Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, przedstawione we wniosku z 4 października 2013 r. (data wpływu 9 października 2013 r.) uzupełnionym pismami z 10 stycznia 2014 r. oraz z 13 stycznia 2014 r. o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia momentu powstania obowiązku podatkowego – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 9 października 2013 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia momentu powstania obowiązku podatkowego. Wniosek uzupełniono pismem z 10 stycznia 2014 r. o doprecyzowanie opisu sprawy oraz pismem z 13 stycznia 2014 r. o dowód dokonania dodatkowej opłaty. We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny. Wnioskodawca jest podatnikiem VAT czynnym. W sierpniu 2013 roku dokonał notarialnej sprzedaży uprzednio nabytych nieruchomości zabudowanych budynkami trwale związanymi z gruntem.
Przed podpisaniem aktu notarialnego strony umowy złożyły Naczelnikowi Urzędu Skarbowego, właściwemu do celów rozliczania podatku VAT nabywcy, oświadczenie, o którym mowa w art. 43 ust. 10 ustawy o podatku VAT, o rezygnacji ze zwolnienia z podatku VAT przy sprzedaży nieruchomości określonych w ww. akcie notarialnym. Tym samym sprzedaż była opodatkowana podatkiem VAT.
W akcie notarialnym strony ustaliły, że łączna cena sprzedaży brutto nieruchomości (nazwijmy ją należnością główną) będzie przez nabywcę spłacana w następujący sposób: część należności głównej - w dniu podpisania ww. aktu notarialnego, część należności głównej - w terminie do 90 dni od daty podpisania ww. aktu notarialnego, pozostałą część należności głównej, oraz część odsetkową od należności głównej – w 360 ratach miesięcznych, gdzie pierwsza rata będzie płatna w terminie 7 dni od dnia podpisania ww. aktu notarialnego, a pozostałe raty do 7. dnia każdego następnego miesiąca.
Innymi słowy strony ustaliły, że nabywca, poza należnością główną, będzie płacił sprzedawcy dodatkowe, z góry ustalone kwotowo odsetki (nazwijmy je odsetkami kredytowymi) z tytułu rozłożenia kwoty zapłaty należności głównej na raty, co można uznać: za element zapłaty, wraz z zapłatą należności głównej, całości świadczenia należnego od nabywcy z tytułu zbycia mu nieruchomości, o którym mowa w art. 29 ust. 1 ustawy, albo za zapłatę przez nabywcę za odrębną usługę świadczoną mu przez Spółkę, polegającą na korzystaniu przez niego przez okres 30 lat (360 rat ÷ 12 m-cy) z nieruchomości jeszcze nie w pełni przez niego opłaconych.
Prawo własności nieruchomości przeszło na nabywcę w dniu podpisania ww. aktu notarialnego co wprost wynika z treści aktu. Jednocześnie, ze względu na to, że zapłata ceny następuje w ratach, akt notarialny zawiera zapis, o przysługującym Wnioskodawcy uprawnieniu do przyszłego odstąpienia od umowy sprzedaży w przypadku nie dokonania przez nabywcę zapłaty jakiejkolwiek raty po upływie terminu określonego w akcie. W takim przypadku, kwoty zapłacone do tego dnia przez nabywcę uznane byłyby jako wynagrodzenie dla Wnioskodawcy za korzystanie przez nabywcę z rzeczy będącej przedmiotem umowy.
Jednocześnie akt notarialny zawiera zapis o przejęciu przez nabywcę nieruchomości, z chwilą podpisania tego aktu, całości długu Spółki wobec poprzedniego właściciela nieruchomości zbywanych tym aktem, istniejącego na dzień podpisania aktu, a przejęcie tego długu uznaje się za zapłatę przez nabywcę części ceny za nieruchomości nabywane tym aktem od Spółki. Poprzedni właściciel nieruchomości wyraził w tymże akcie notarialnym zgodę na przejęcie długu Wnioskodawcy przez nabywcę; dodać należy, że dług wobec poprzedniego właściciela nieruchomości wynikał z nabycia przez Wnioskodawcę od niego tych nieruchomości.
Tym samym należy uznać, że z chwilą podpisania aktu nastąpiła trójstronna kompensata wzajemnych wierzytelności: wierzytelność, jaką na dzień podpisania aktu miał wobec Spółki poprzedni właściciel nieruchomości zbywanych przez Spółkę tym aktem, przestała istnieć w całości, część wierzytelność, jaka na dzień podpisania aktu zaczęła przysługiwać Spółce wobec nabywcy nieruchomości zbywanych tym aktem, przestała istnieć, do wysokości długu Spółki wobec poprzedniego właściciela zbywanych przez nas nieruchomości, przejętego przez aktualnego nabywcę nieruchomości.
W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy, skoro ta część należności przysługującej Spółce od nabywcy nieruchomości, która została skompensowana z należnościami poprzedniego właściciela nieruchomości wobec nas, przestała istnieć, to należy uznać, że nabywający od Spółki nieruchomość, z dniem podpisania aktu, już zapłacił Spółce część ceny za nabytą od Spółki nieruchomość, a wobec powyższego: obowiązek podatkowy w podatku VAT, od tej części zapłaconej przez niego ceny, powstaje zgodnie z art. 19 ust. 10 ustawy, czyli w miesiącu podpisania aktu, czyli w sierpniu 2013, natomiast obowiązek podatkowy od pozostałej części należności przysługującej od nabywcy powstaje, także zgodnie z art. 19 ust. 10 ustawy, 30 dnia od dnia podpisania aktu, czyli we wrześniu 2013. Zgodnie z zacytowanym poniżej stosownymi fragmentami przepisów ustawy VAT: Art. 2 Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o: 22) sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Art. 5.1 Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają; 1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju; Art. 7.1 Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również: 2) wydanie towarów na podstawie … umowy sprzedaży na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową … prawo własności zostanie przeniesione; Art. 8.1. Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również: 2) zobowiązanie do ... tolerowania sytuacji; Art. 19.1. Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wydania towaru lub wykonania usługi z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 14 ust. 6, art. 20 i art. 21 ust. 1. 10. W przypadku dostawy towarów, której przedmiotem są lokale i budynki, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty, nie później jednak niż 30 dnia, licząc od dnia wydania.
15. W przypadkach określonych w ust. 10 … otrzymanie części zapłaty (ceny) ... powoduje powstanie obowiązku podatkowego w tej części. Art. 29.1. Podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem … Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy lub osoby trzeciej … 5. W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.
W uzupełnieniu do wniosku zainteresowany wskazał, że z aktu notarialnego wynika w sposób jednoznaczny, że przejęcie długu przez nabywcę nieruchomości oznacza zapłatę (do wysokości długu) w części kwoty należnej Wnioskodawcy z tytułu sprzedaży nieruchomości bezpośrednio wierzycielowi hipotecznemu. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.
Czy w przypadku kiedy w opisanym stanie faktycznym mamy do czynienia wyłącznie z jedną czynnością, czyli z dostawą towaru (nieruchomości) obowiązek podatkowy z tytułu tej dostawy powstaje: w części stanowiącej wartość długu Spółki wobec poprzedniego właściciela nieruchomości, przejętego aktem notarialnym w dniu jego podpisania przez nabywcę nieruchomości tytułem zapłaty części ceny nabycia nieruchomości – w miesiącu sierpniu 2013, czyli w miesiącu podpisania przez Spółkę aktu notarialnego sprzedaży nieruchomości? w pozostałej części-30 dnia od dnia podpisania aktu notarialnego, czyli w miesiącu wrześniu 2013 r.?
Zdaniem Wnioskodawcy obowiązek podatkowy z tytułu tej dostawy powstaje: w części stanowiącej wartość długu Spółki wobec poprzedniego właściciela nieruchomości, przejętego aktem notarialnym przez nabywcę nieruchomości tytułem zapłaty części ceny nabycia nieruchomości – w miesiącu sierpniu 2013, czyli w miesiącu podpisania przez Zainteresowanego aktu notarialnego sprzedaży nieruchomości, w pozostałej części – 30 dnia od dnia podpisania aktu notarialnego, czyli w miesiącu wrześniu 2013. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.
Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również: przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa własności towarów w zamian za odszkodowanie; wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione; wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a komisantem, jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej; wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu, jeżeli komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta; ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego, ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz przekształcenie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz członka spółdzielni mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka spółdzielni własności lokalu lub własności domu jednorodzinnego; oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste; zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6. Natomiast świadczenie usług – to w myśl art. 8 ust. 1 ustawy – każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również: przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej, zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji, świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
Przez towary należy rozumieć rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii – art. 2 pkt 6 ustawy. W interpretacji indywidualnej wydanej dla Wnioskodawcy nr ILPP2/443-975/13-5/JK z 22 stycznia 2014 r. Organ stwierdził, że odsetki od kwoty, którą nabywający nieruchomość ma obowiązek zapłacić przez okres 360 miesięcy, stanowią element kwoty należnej z tytułu dostawy nieruchomości. Tym samym, mamy do czynienia z jedną czynnością polegającą na dostawie towaru (nieruchomości) o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
Natomiast w interpretacji indywidualnej nr ILPP2/443-975/13-6/JK z 22 stycznia 2014 r. Organ wskazał, że podstawą opodatkowania podatkiem VAT dla dokonanej przez Wnioskodawcę transakcji jest całość świadczenia należnego od nabywcy, czyli kwota główna oraz z góry ustalona w akcie notarialnym kwota odsetek podlegających wpłacie w 360 ratach miesięcznych. Podstawowa zasada dotycząca momentu powstania obowiązku podatkowego w podatku od towarów i usług została sformułowana w art. 19 ust. 1 ustawy.
Przepis ten obowiązywał do 31 grudnia 2013 r. Zgodnie z art. 19 ust. 1 ustawy obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wydania towaru lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 14 ust. 6, art. 20 i art. 21 ust. 1. Jeżeli dostawa towaru lub wykonanie usługi powinny być potwierdzone fakturą, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury, nie później jednak niż w 7. dniu, licząc od dnia wydania towaru lub wykonania usługi (art. 19 ust. 4 ustawy).
Ogólna zasada wynikająca z ustawy o podatku od towarów i usług wskazuje, że obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wydania towaru, wykonania usługi lub wystawienia faktury VAT (pod warunkiem, że została wystawiona do 7. dnia od wydania towarów lub wykonania usługi). Jednakże, od tej zasady ustawodawca określił szereg wyjątków, ustalających w sposób odmienny moment powstania obowiązku podatkowego (uzależniony, np.: od formy wydania towaru, rodzaju transakcji, otrzymania zapłaty itp.).
I tak, art. 19 ust. 10 ustawy stanowi, że w przypadku dostawy towarów, której przedmiotem są lokale i budynki, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty, nie później jednak niż 30. dnia, licząc od dnia wydania, z zastrzeżeniem ust. 13 pkt 10 i 11. Zaznaczyć należy, że w przypadkach określonych w ust. 10 oraz ust 13 pkt 2-4 i 7-10 otrzymanie części zapłaty (ceny) lub części wkładu budowlanego i mieszkaniowego powoduje powstanie obowiązku podatkowego w tej części – art. 19 ust. 15 ustawy. Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest podatnikiem VAT czynnym.
W sierpniu 2013 roku dokonał notarialnej sprzedaży uprzednio nabytych nieruchomości zabudowanych budynkami trwale związanymi z gruntem. Przed podpisaniem aktu notarialnego strony umowy złożyły, oświadczenie, o którym mowa w art. 43 ust. 10 ustawy, o rezygnacji ze zwolnienia z podatku VAT przy sprzedaży nieruchomości określonych w ww. akcie notarialnym. Tym samym sprzedaż była opodatkowana podatkiem VAT.
W akcie notarialnym strony ustaliły, że łączna cena sprzedaży brutto nieruchomości (należność główna) będzie przez nabywcę spłacana w następujący sposób: część należności głównej - w dniu podpisania ww. aktu notarialnego, część należności głównej - w terminie do 90 dni od daty podpisania ww. aktu notarialnego, pozostałą część należności głównej, oraz część odsetkową od należności głównej – w 360 ratach miesięcznych, gdzie pierwsza rata będzie płatna w terminie 7 dni od dnia podpisania ww. aktu notarialnego, a pozostałe raty do 7. dnia każdego następnego miesiąca.
Innymi słowy strony ustaliły, że nabywca, poza należnością główną, będzie płacił sprzedawcy dodatkowe, z góry ustalone kwotowo odsetki (odsetki kredytowe) z tytułu rozłożenia kwoty zapłaty należności głównej na raty, co można uznać: za element zapłaty, wraz z zapłatą należności głównej, całości świadczenia należnego od nabywcy z tytułu zbycia mu nieruchomości, o którym mowa w art. 29 ust. 1 ustawy, albo za zapłatę przez nabywcę za odrębną usługę świadczoną mu przez Spółkę, polegającą na korzystaniu przez niego przez okres 30 lat (360 rat ÷ 12 m-cy) z nieruchomości jeszcze nie w pełni przez niego opłaconych.
Prawo własności nieruchomości przeszło na nabywcę w dniu podpisania ww. aktu notarialnego co wprost wynika z treści aktu. Jednocześnie, ze względu na to, że zapłata ceny następuje w ratach, akt notarialny zawiera zapis, o przysługującym Wnioskodawcy uprawnieniu do przyszłego odstąpienia od umowy sprzedaży w przypadku nie dokonania przez nabywcę zapłaty jakiejkolwiek raty po upływie terminu określonego w akcie. W takim przypadku, kwoty zapłacone do tego dnia przez nabywcę uznane byłyby jako wynagrodzenie dla Wnioskodawcy za korzystanie przez nabywcę z rzeczy będącej przedmiotem umowy.
Jednocześnie akt notarialny zawiera zapis o przejęciu przez nabywcę nieruchomości, z chwilą podpisania tego aktu, całości długu Spółki wobec poprzedniego właściciela nieruchomości zbywanych tym aktem, istniejącego na dzień podpisania aktu, a przejęcie tego długu uznaje się za zapłatę przez nabywcę części ceny za nieruchomości nabywane tym aktem od Spółki. Poprzedni właściciel nieruchomości wyraził w tymże akcie notarialnym zgodę na przejęcie długu Wnioskodawcy przez nabywcę; dodać należy, że dług wobec poprzedniego właściciela nieruchomości wynikał z nabycia przez Wnioskodawcę od niego tych nieruchomości.
Tym samym należy uznać, że z chwilą podpisania aktu nastąpiła trójstronna kompensata wzajemnych wierzytelności: wierzytelność, jaką na dzień podpisania aktu miał wobec Spółki poprzedni właściciel nieruchomości zbywanych przez Spółkę tym aktem, przestała istnieć w całości, część wierzytelność, jaka na dzień podpisania aktu zaczęła przysługiwać Spółce wobec nabywcy nieruchomości zbywanych tym aktem, przestała istnieć, do wysokości długu Spółki wobec poprzedniego właściciela zbywanych przez nas nieruchomości, przejętego przez aktualnego nabywcę nieruchomości.
Z aktu notarialnego wynika w sposób jednoznaczny, że przejęcie długu przez nabywcę nieruchomości oznacza zapłatę (do wysokości długu) w części kwoty należnej Wnioskodawcy z tytułu sprzedaży nieruchomości bezpośrednio wierzycielowi hipotecznemu. Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii ustalenia w przedstawionym stanie faktycznym momentu powstania obowiązku podatkowego.
Wskazać należy, że na gruncie powołanego wyżej przepisu art. 19 ust. 10 ustawy, regulującego moment powstania obowiązku podatkowego – w przypadku dostawy towarów, której przedmiotem są lokale i budynki, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty, nie później jednak niż 30. dnia, licząc od dnia wydania (…). Przez dzień wydania nieruchomości rozumieć należy dzień faktycznego i ekonomicznego przeniesienia prawa do rozporządzania tą nieruchomością. Powyższe przepisy nie definiują bowiem pojęcia „dzień wydania”.
Dokonując jednak wykładni tych regulacji prawnych należy mieć na uwadze fakt, że określony w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, zakres opodatkowania tym podatkiem to odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług, zaś dostawa towarów zdefiniowana została w art. 7 ust. 1 ustawy, jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Należy podkreślić, że przepis ten nie odwołuje się do cywilistycznych pojęć sprzedaży, czy też przeniesienia prawa własności, ani nie uzależnia przeniesienia prawa własności od obowiązku podpisania umowy w formie np. aktu notarialnego.
W tym kontekście zdarzenia, w związku z wystąpieniem których należy wiązać moment powstania obowiązku podatkowego, winny mieć charakter faktyczny i ekonomiczny. Wobec tego określając moment powstania obowiązku podatkowego, za „dzień wydania towaru” nie należy brać pod uwagę przejęcia towaru na podstawie aktu notarialnego, ale faktyczne i ekonomiczne przeniesienie własności. Zatem przez dzień faktycznego i ekonomicznego przeniesienia prawa własności towaru należy rozumieć dzień jego fizycznego wydania. Wydanie jest bowiem czynnością faktyczną, rozumianą jako objęcie w posiadanie, możliwość dysponowania nieruchomością, korzystania z niej.
Z treści przedstawionego stanu faktycznego wynika, że dostawa towaru, tj. faktyczne i ekonomiczne przeniesienie własności przeszło na nabywcę w dniu podpisania aktu notarialnego. W akcie notarialnym będącym podstawą dokonania przeniesienia własności nieruchomości, a tym samym dokonania dostawy towaru, zawarte będą wyliczone na dzień zawarcia aktu notarialnego raty i odsetki wkalkulowane w kwotę należną z tytułu sprzedaży nieruchomości.
Mając na uwadze opis sprawy oraz powołane przepisy prawa stwierdzić należy, że obowiązek podatkowy z tytułu dostawy nieruchomości zabudowanej – zgodnie z powołanym wyżej art. 19 ust. 10 ustawy – powstaje z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty, nie później jednak niż trzydziestego dnia, licząc od dnia wydania towaru (nieruchomości zabudowanej). Zgodnie z cytowanym wcześniej art. 19 ust. 15 ustawy – w przypadkach określonych w ust. 10 oraz ust. 13 pkt 2-4 i 7-10 otrzymanie części zapłaty (ceny) lub części wkładu budowlanego i mieszkaniowego powoduje powstanie obowiązku podatkowego w tej części.
Tym samym w sprawie będącej przedmiotem wniosku obowiązek podatkowy powstanie w części stanowiącej wartość długu Spółki wobec poprzedniego właściciela nieruchomości, przejętego aktem notarialnym przez nabywcę nieruchomości tytułem zapłaty części ceny nabycia nieruchomości z chwilą podpisania przez Zainteresowanego aktu notarialnego sprzedaży nieruchomości (sierpień 2013 r.). Natomiast w pozostałej części – 30 dnia licząc od dnia wydania nieruchomości, tj. od dnia podpisania aktu notarialnego (wrzesień 2013 r.). Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia. Tut.
Organ informuje, że przepis art. 29 ust. 1 ustawy od dnia 1 stycznia 2014 r. został zastąpiony art. 29a ust. 1. Również przepis art. 19 ustawy został uchylony – zastąpił go art. 19a. Wskazane zmiany zostały wprowadzone mocą ustawy z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2013 r., poz. 35 ze zm.). W pozostałym zakresie zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, ul. Dąbrowskiego 13, 66-400 Gorzów Wielkopolski, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.