INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U.
Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 5 marca 2014 r. (data wpływu 7 marca 2014 r.) uzupełnionym pismem z dnia 30 maja 2014 r. (data wpływu 3 czerwca 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie opodatkowania cydru – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 7 marca 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie opodatkowania cydru. We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.
Wnioskodawca jest producentem cydru w ilości do 10 tyś. litrów rocznie, na mocy ustawy o wyrobach winiarskich z dnia 12 maja 2011 r. Kod CN dla cydru: 2206 00 10. Zainteresowany wskazał, że art. 22 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym umożliwia mu płacenie podatku akcyzowego w systemie przedpłaty z pominięciem składu podatkowego. Uiszczona przedpłata akcyzy w kwocie 9216 zł została wyliczona na podstawie iloczynu: 58,33 hektolitrów cydru surowego i kwoty 158 zł wynikającej z akcyzy na wyroby winiarskie o zawartości alkoholu powyżej 4,5% objętości. Zainteresowany jest producentem wyrobów regionalnych i tradycyjnych. Wnioskodawca na cydr posiada certyfikat znaku „Jakość Tradycja”.
Technologia produkcji cydru u Zainteresowanego pochodzi z XIX wieku i wyklucza filtrowanie. Cydr jest poddawany desymentacji (klarowaniu), a osady stanowią odpad, który jest niemożliwy do odzyskania. W konsekwencji ubytki gotowego do rozlewu cydru wynoszą od 15% do 20% w stosunku do soku surowego. Zlewanie soku, a następnie cydru w kolejnych etapach produkcji odbywa się w obecności pracowników urzędu celnego.
Proces technologiczny odbywa się w następujących po sobie etapach: tłoczenie soku z jabłek na tradycyjnej prasie przekładkowej; sok jest przelewany do zbiorników fermentacyjnych i zaszczepiony drożdżami szlachetnymi; fermentacja burzliwa – trwa ok. 7-10 dni i jest tak intensywna, że następuje niekontrolowany wypływ piany i soku ze zbiorników; fermentacja cicha – trwa ok. 4 tygodni. W jej trakcie następuje częściowa desymentacja fermentowanego soku wraz z dużą ilością obumarłych drożdży powstałych w wyniku fermentacji; zlewanie surowego cydru znad osadów.
Proces odbywa się pod kontrolą pracowników Urzędu Celnego; klarowanie surowego cydru – trwa ok 8 tygodni; zlewanie gotowego cydru znad osadu drożdży i części stałych soku do zbiorników buforowych. Odbywa się pod kontrolą pracowników Urzędu Celnego; rozlew do butelek i banderolowanie. Odbywa się pod kontrolą pracowników Urzędu Celnego. Łączne stary ilościowe soku w stosunku do cydru gotowego do rozlewu mieszczą się w granicach 15%-20% objętości. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu do wniosku).
Po którym etapie produkcji cydru metodą tradycyjną należy naliczyć podatek od wyrobów akcyzowych: od soku jabłkowego w momencie nastawu, od wstępnie sfermentowanego cydru surowego po zlaniu znad osadu drożdży i innych substancji szlamujących, od cydru surowego po wtórnej fermentacji i zlanego znad osadu, od gotowego cydru rozlanego do butelek? Zdaniem Wnioskodawcy, firmy zajmujące się przemysłową produkcją cydru podlegają procedurom stosowanym w przypadku składu podatkowego, do którego trafia gotowy produkt do rozlewu, klasyfikujący się do podatku akcyzowego.
W przedstawionej w opisie stanu faktycznego tradycyjnej technologii produkcji cydru, cydr surowy nie jest produktem gotowym do rozlewu do butelek i tym samym jeszcze nie powinien na tym etapie być naliczany podatek akcyzowy. W związku z powyższym zdaniem Zainteresowanego podatek akcyzowy powinien być naliczany od ilości rozlanego cydru gotowego do butelek. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe. Ustawa z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t.j. Dz.U.
2014 r., poz. 752), zwana dalej „ustawą”, określa opodatkowanie podatkiem akcyzowym, zwanym „akcyzą”, wyrobów akcyzowych oraz samochodów osobowych, organizację obrotu wyrobami akcyzowymi, a także oznaczanie znakami akcyzy (art. 1 ust. 1). Stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy, wyroby akcyzowe to wyroby energetyczne, energia elektryczna, napoje alkoholowe, wyroby tytoniowe oraz susz tytoniowy, określone w załączniku nr 1 do ustawy.
Pod poz. 16 tego załącznika zostały wymienione pozostałe napoje fermentowane (na przykład cydr (cidr), perry i miód pitny); mieszanki napojów fermentowanych oraz mieszanki napojów fermentowanych i napojów bezalkoholowych, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone o kodzie CN 2206 00. Z kolei w poz. 16 załącznika nr 2, stanowiącego „Wykaz wyrobów akcyzowych, do których stosuje się procedurę zawieszenia poboru akcyzy i których produkcja odbywa się w składzie podatkowym, o których mowa w dyrektywie Rady 92/12/EWG”, wymieniono pod kodem CN 2206 00 – pozostałe napoje fermentowane (na przykład cydr (cidr), perry i miód pitny) mieszanki napojów fermentowanych oraz mieszanki napojów fermentowanych i napojów bezalkoholowych, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone.
Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest producentem cydru o kodzie CN 2206 00 10 w ilości do 10 tyś. litrów rocznie. Zainteresowany wskazał, że art. 22 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym umożliwia mu płacenie podatku akcyzowego w systemie przedpłaty. Wnioskodawca dokonał przedpłaty akcyzy w kwocie 9216 zł, która została wyliczona na podstawie iloczynu: 58,33 hektolitrów cydru surowego i kwoty 158 zł. Technologia produkcji cydru u Zainteresowanego pochodzi z XIX wieku i wyklucza filtrowanie. Cydr jest poddawany desymentacji (klarowaniu), a osady stanowią odpad. Ubytki cydru wynoszą od 15% do 20% w stosunku do soku surowego.
Proces technologiczny odbywa się w następujących po sobie etapach: tłoczenie soku z jabłek na tradycyjnej prasie przekładkowej; przelewanie soku do zbiorników fermentacyjnych i zaszczepianie drożdżami szlachetnymi; fermentacja burzliwa – trwa ok. 7-10 dni; fermentacja cicha – trwa ok. 4 tygodni. W jej trakcie następuje częściowa desymentacja fermentowanego soku wraz z dużą ilością obumarłych drożdży powstałych w wyniku fermentacji; zlewanie surowego cydru znad osadów; klarowanie surowego cydru – trwa ok 8 tygodni; zlewanie gotowego cydru znad osadu drożdży i części stałych soku do zbiorników buforowych; rozlew do butelek i banderolowanie.
Wątpliwość Wnioskodawcy dotyczy momentu powstania obowiązku podatkowego. W myśl art. 92 ustawy, do napojów alkoholowych w rozumieniu ustawy zalicza się alkohol etylowy, piwo, wino, napoje fermentowane oraz wyroby pośrednie.
Zgodnie z art. 96 ust. 1 ustawy, napojami fermentowanymi w rozumieniu ustawy są musujące napoje fermentowane – wszelkie wyroby objęte pozycją CN 2206 00 oraz wyroby oznaczone kodami CN 2204 10, 2204 21 10, 2204 29 10 i objęte pozycją 2205, niewymienione w art. 95, które znajdują się w butelkach zaopatrzonych w korek w kształcie grzybka, umocowany za pomocą węzłów lub spinek, albo cechują się ciśnieniem wynoszącym co najmniej 3 bary, spowodowanym obecnością dwutlenku węgla w roztworze, oraz: mają rzeczywistą objętościową moc alkoholu przekraczającą 1,2% objętości, lecz nieprzekraczającą 13% objętości, albo mają rzeczywistą objętościową moc alkoholu przekraczającą 13% objętości, lecz nieprzekraczającą 15% objętości – pod warunkiem że cały alkohol etylowy zawarty w gotowym wyrobie pochodzi wyłącznie z procesu fermentacji.
Produkcją napojów fermentowanych w rozumieniu ustawy jest wytwarzanie lub przetwarzanie napojów fermentowanych, a także ich rozlew (art. 96 ust. 2 ustawy). Na mocy art. 96 ust. 3 ustawy, podstawą opodatkowania napojów fermentowanych jest liczba hektolitrów gotowego wyrobu. Zgodnie z art. 96 ust. 4 ustawy, stawki akcyzy na napoje fermentowane wynoszą: na cydr i perry o kodach CN 2206 00 31, 2206 00 51 oraz 2206 00 81, o rzeczywistej objętościowej mocy alkoholu nieprzekraczającej 5,0% objętości – 97,00 zł od 1 hektolitra gotowego wyrobu; na pozostałe napoje fermentowane – 158,00 zł od 1 hektolitra gotowego wyrobu.
W myśl art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy, przedmiotem opodatkowania akcyzą jest produkcja wyrobów akcyzowych. W myśl art. 47 ust.1 pkt 5 produkcja wyrobów akcyzowych określonych w załączniku nr 2 do ustawy oraz wyrobów akcyzowych innych niż określone w załączniku nr 2 do ustawy, objętych stawką akcyzy inną niż stawka zerowa, może odbywać się wyłącznie w składzie podatkowym, z wyłączeniem produkcji wyrobów akcyzowych, od których została zapłacona przedpłata akcyzy.
Na mocy art. 22 ust. 1 ustawy, z zastrzeżeniem art. 47 ust. 1 pkt 1–4 i 6, w przypadku produkcji poza składem podatkowym wyrobów akcyzowych, o których mowa w załączniku nr 2 do ustawy, oraz wyrobów akcyzowych innych niż określone w załączniku nr 2 do ustawy, objętych stawką akcyzy inną niż stawka zerowa, producent jest obowiązany, bez wezwania organu podatkowego: składać właściwemu naczelnikowi urzędu celnego deklaracje w sprawie przedpłaty akcyzy, według ustalonego wzoru, obliczać i wpłacać przedpłatę akcyzy na rachunek właściwej izby celnej, w wysokości akcyzy, jaka będzie należna od wyprodukowanych wyrobów akcyzowych w danym miesiącu – za miesięczne okresy rozliczeniowe, w terminie do ostatniego dnia miesiąca poprzedzającego miesiąc, w którym wyroby akcyzowe zostaną wyprodukowane.
Wpłaconą przedpłatę akcyzy zalicza się na poczet akcyzy należnej za miesiąc rozliczeniowy, o którym mowa w ust. 1 (art. 22 ust.2 ustawy). Zgodnie z art. 22 ust. 3 ustawy, wpłaconą przedpłatę akcyzy uwzględnia się w deklaracji podatkowej, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 1. Biorąc pod uwagę powyższe przepisy oraz przedstawiony stan faktyczny, należy stwierdzić, że przedmiotem opodatkowania będzie produkcja cydru o kodzie CN 2206 00 10, która zakończy się w momencie uzyskania wyrobu finalnego, który może być już skierowany do konsumpcji (sprzedaży).
Zatem obowiązek podatkowy powstanie w momencie zakończenia procesu produkcji, który może być identyfikowany z opisanym we wniosku etapem d) produkcji, czyli rozlaniem cydru do butelek. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia. Należy zauważyć, że stosownie do przepisu art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Należy zatem zaznaczyć, że wydając przedmiotową interpretację tut.
Organ oparł się na wynikającym z treści wniosku opisie przedstawionego stanu faktycznego. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego stanu faktycznego, udzielona interpretacja traci swą aktualność. Tut. Organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa – rozpatrzone. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.