INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 6 marca 2012 r. (data wpływu 12 marca 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie podstawy opodatkowania z tytułu dostawy towarów w ramach umowy komisu do kraju spoza Unii Europejskiej, momentu powstania obowiązku podatkowego oraz wystawienia faktury VAT z tego tytułu – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 12 marca 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie podstawy opodatkowania z tytułu dostawy towarów w ramach umowy komisu do kraju spoza Unii Europejskiej, momentu powstania obowiązku podatkowego oraz wystawienia faktury VAT z tego tytułu. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. Wnioskodawca jest rolnikiem indywidualnym zarejestrowanym jako podatnik VAT czynny. W ramach gospodarstwa rolnego prowadzi on hodowlę i chów zwierząt futerkowych - działy specjalne produkcji rolnej.
Po uboju zwierząt Zainteresowany dokonuje dostawy surowych skór, m.in. do Kanady, w sposób opisany poniżej, dla tamtejszego podatnika firmy Y , która sprzedaje dostarczone przez Wnioskodawcę skóry w drodze sprzedaży aukcyjnej. Skóry odbiera od Zainteresowanego, z terenu hodowli, pracownik firmy X która jest przedstawicielem Y w Polsce. Firma Y w swoich magazynach położonych na terytorium Polski kompletuje skóry odebrane od różnych hodowców w Polsce. Przygotowuje je do transportu i odprawy celnej eksportowej.
Następnie skóry są zgłaszane do odprawy celnej eksportowej w imieniu Zainteresowanego przez upoważnioną przez niego agencję celną, a w chwili ich wyprowadzenia z terytorium UE otrzymuje on elektroniczny dokument IE599 potwierdzający ten fakt.
Do każdej partii skór wysyłanych do Kanady wystawiany jest dowód dostawy (Delivery note), określający ilość i rodzaj skór, zawierający na odwrocie Zasady i Warunki Przyjęcia Skór do sprzedaży w Drodze Aukcji (dalej Umowa) – dokument stanowi umowę zawartą pomiędzy X (dalej X) i hodowcą – Wnioskodawcą (dalej: Hodowca), z której wynika, że: surowe skóry wyprodukowane przez hodowcę dostarczane są do X w celu ich sprzedaży przez X na organizowanej przez nią aukcji, skóry są sprzedawane w imieniu X i na rachunek hodowcy.
Jak wynika z punktu 2 Umowy, „Prawnym właścicielem skórek jest, aż do czasu ich sprzedaży, dostawca (hodowca)”, czyli Zainteresowany pozostaje właścicielem skór do momentu ich sprzedaży przez X na aukcji. Jak wynika z punktu 9 Umowy, X, w momencie sprzedaży skór na aukcji, pobiera od hodowcy prowizję z tytułu zrealizowanej sprzedaży.
Powyższe zapisy są tożsame z zapisem art. 785 Kodeksu Cywilnego, gdzie przez umowę komisu przyjmujący zlecenie (komisant) zobowiązuje się za wynagrodzeniem (prowizji) w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa do kupna lub sprzedaży rzeczy ruchomych na rachunek dającego zlecenie (komitenta), lecz w imieniu własnym, cena uzyskana podczas sprzedaży skór na aukcji jest ceną ostateczną, dla której X nalicza swoją prowizję od sprzedaży, ponadto X pobiera od hodowcy opłaty za ubezpieczenie, transport, fracht itp. odnoszące się do okresu rozpoczynającego się od momentu przyjęcia skór od hodowcy z terenu hodowli, jeżeli określone egzemplarze skór, po ich klasyfikacji dokonywanej przez X na terytorium Kanady okażą się bezwartościowe i nie zostaną wystawione na aukcji, lub niektóre skóry nie znajdą nabywcy na aukcji, są stawiane do dyspozycji hodowcy, który nadal jest ich właścicielem, X, po każdej aukcji, na której sprzedała skóry hodowcy, wypłaca należną mu kwotę, po potrąceniu ww. prowizji i opłat przelewem na rachunek bankowy hodowcy.
Zgodnie z art. 2 pkt 8b ustawy o podatku od towarów i usług, przez eksport towarów – rozumie się potwierdzony przez urząd celny określony w przepisach celnych wywóz towarów z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej w wykonaniu czynności określonych w art. 7, jeżeli wywóz jest dokonany przez nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju, lub na jego rzecz.
Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt l ustawy (czyli przez odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju), rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również wydania towarów na podstawie umowy komisu między komitentem a komisantem. Zgodnie z art. 22 ust. 1, miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów wysyłanych lub transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę trzecią - miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu do nabywcy.
Tak więc eksport towarów jest taką szczególną dostawą towarów, dla której miejscem dostawy jest miejsce rozpoczęcia transportu towarów do nabywcy, czyli w sytuacji omawianej w niniejszej sprawie, jest nim terytorium Polski, przy czym w wyniku dokonania tej dostawy następuje wywóz towarów z terytorium kraju poza terytorium UE, o ile wywóz ten jest potwierdzony przez urząd celny określony w przepisach celnych. Ustawa nie definiuje szczególnego momentu powstania obowiązku podatkowego dla eksportu towarów, natomiast w art. 19 ust. 16a definiuje szczególny moment powstania obowiązku podatkowego dla dostawy towarów przez komitenta na rzecz komisanta na podstawie umowy komisu.
Ponadto, zgodnie z § 11 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 marca 2011 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług – w przypadku określonym w art. 19 ust. 16a ustawy, czyli w przypadku wydania towarów przez komitenta na rzecz komisanta, fakturę wystawia się nie później niż z chwilą powstania obowiązku podatkowego.
Zdaniem Wnioskodawcy z powyższych przepisów wynika, że jeżeli jako komitent zawiera on z komisantem (X) umowę komisu i dokonuje takiej dostawy towarów (skór) dla komisanta, w wyniku której następuje ich wywóz potwierdzony przez właściwy urząd celny z terytorium kraju poza terytorium UE w wykonaniu czynności, o których mowa w art. 7 ustawy (jedną z czynności wymienionych w art. 7 jest wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu), to dostawa skór dla X jest taką dostawą towarów na eksport, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy, dla której stosuje się szczególne uregulowania zawarte w ustawie o podatku VAT dotyczące dostaw towaru przez komitenta dla komisanta na podstawie umowy komisu, a zatem: w zakresie ustalania podstawy opodatkowania należy stosować przepis art. 30 ust. 1 pkt 3 ustawy, z którego wynika, że podstawą opodatkowania dla czynności dostawy towarów wynikających z umowy komisu, przez komitenta dla komisanta, stanowi dla komitenta - kwota należna pomniejszona o kwotę prowizji komisanta, pomniejszona o kwotę podatku, w zakresie ustalania momentu powstania obowiązku podatkowego w podatku VAT należy stosować art. 19 ust. 13a ustawy, z którego wynika, że w przypadku wydania towarów przez komitenta na rzecz komisanta na podstawie umowy komisu, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą otrzymania przez komitenta zapłaty za wydany towar, nie później jednak niż w ciągu 30 dni od dostawy towarów dokonanej przez komisanta, w zakresie ustalania obowiązkowego momentu wystawienia faktury z tytułu dokonania dostawy skór dla komisanta (X) należy stosować § 11 ust. 1, z którego wynika, że w przypadku określonym w art. 19 ust. 16a ustawy, fakturę wystawia się nie później niż z chwilą powstania obowiązku podatkowego.
W związku z powyższym zadano następujące pytania. Czy dla eksportu skór do Kanady dla firmy X, dokonanej przez Wnioskodawcę (komitenta) na opisanych warunkach umowy komisu zawartej przez niego z firmą X jako komisantem, w zakresie ustalania podstawy opodatkowania należy stosować przepis art. 30 ust. 1 pkt 3 ustawy, z którego wynika, że w przypadku dostawy towarów przez komitenta na rzecz komisanta na podstawie umowy komisu, podstawę opodatkowania stanowi dla kontrahenta – kwota należna pomniejszona o kwotę prowizji komisanta, pomniejszona o kwotę podatku?
Czy w zakresie ustalania momentu powstania obowiązku podatkowego w podatku VAT należy stosować przepis art. 19 ust. 16a ustawy, z którego wynika, że w przypadku wydania towarów przez komitenta na rzecz komisanta, obowiązek podatkowy w podatku VAT powstaje dla komitenta z chwilą otrzymania przez niego zapłaty za wydany towar nie później jednak niż w ciągu 30 dni od dostawy towarów dokonanej przez komisanta (rzecz jasna chodzi tu o dostawę towarów należących do komitenta dokonaną przez komisanta na rzecz komitenta dla osoby trzeciej będącej ich finalnym nabywcą)?
Czy w zakresie ustalania obowiązującego Zainteresowanego momentu wystawienia faktury VAT, z tytułu dokonania przez niego jako komitenta eksportu towarów dla komisanta (X) na podstawie wiążącej ich umowy komisu, należy stosować § 11 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 marca 2011 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur itd. (z późn. zmianami) z którego wynika, że w przypadku określonym w art. 19 ust. 16a ustawy, fakturę wystawia się nie później niż z chwilą powstania obowiązku podatkowego? Zdaniem Wnioskodawcy: Ad.
1 Dla eksportu skór do Kanady dla firmy X, dokonanej przez Zainteresowanego jako komitenta na opisanych warunkach umowy komisu zawartej z firmą X jako komisantem, w zakresie ustalania podstawy opodatkowania należy stosować przepis art. 30 ust. 1 pkt 3 ustawy, z którego wynika, że w przypadku dostawy towarów przez komitenta na rzecz komisanta na podstawie umowy komisu, podstawę opodatkowania stanowi dla komitenta - kwota należna pomniejszona o kwotę prowizji komisanta, pomniejszona o kwotę podatku (oczywiście przy eksporcie towarów stawka podatku wynosi 0% przy zachowaniu przez Wnioskodawcę warunków określonych w art. 42 ustawy). Ad.
2 W zakresie ustalania momentu powstania obowiązku podatkowego w podatku VAT dla dokonanej przez niego jako komitenta, na podstawie opisanej umowy komisu, dostawy skór na eksport dla X będącego komisantem, należy stosować art. 19 ust. 16a ustawy, z którego wynika, że w przypadku wydania towarów na podstawie umowy komisu przez komitenta na rzecz komisanta, obowiązek podatkowy w podatku VAT powstaje dla komitenta z chwilą otrzymania przez komitenta zapłaty za towar wydany komisantowi, nie później jednak niż w ciągu 30 dni od dostawy towarów dokonanej przez komisanta (rzecz jasna chodzi tu o dostawę towarów należących do komitenta, dokonaną przez komisanta na rzecz komitenta dla osoby trzeciej będącej ich finalnym nabywcą).
Ad. 3 W zakresie ustalania obowiązującego Wnioskodawcy jako komitenta, moment wystawienia faktury VAT z tytułu dokonanej przez niego jako komitenta, na podstawie opisanej umowy komisu, dostawy skór na eksport dla X będącego komisantem, należy stosować § 11 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 marca 2011 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur itd.
(z późn. zmianami) – z którego wynika, że w przypadku określonym w art. 19 ust. 16a ustawy, fakturę wystawia się nie później niż z chwilą powstania obowiązku podatkowego, czyli w tym przypadku nie później niż w ciągu 30 dni od dostawy towarów dokonanej na Zainteresowanego rzecz przez komisanta dla osoby trzeciej – finalnego nabywcy. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.
Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają: odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju; eksport towarów; import towarów; wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju; wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
W art. 7 ust. 1 ustawy postanowiono, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również: przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa własności towarów w zamian za odszkodowanie; wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione; wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a komisantem, jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej; wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu, jeżeli komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta; ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego, ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz przekształcenie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz członka spółdzielni mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka spółdzielni własności lokalu lub własności domu jednorodzinnego; oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste; zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6. Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii (art.
2 pkt 6 ustawy). Stosownie do art. 2 pkt 8 ustawy, przez eksport towarów rozumie się potwierdzony przez urząd celny określony w przepisach celnych wywóz towarów z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej w wykonaniu czynności określonych w art. 7, jeżeli wywóz jest dokonany przez: dostawcę lub na jego rzecz, lub nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju, lub na jego rzecz, z wyłączeniem towarów wywożonych przez samego nabywcę dla celów wyposażenia lub zaopatrzenia statków rekreacyjnych oraz turystycznych statków powietrznych lub innych środków transportu służących do celów prywatnych.
Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest rolnikiem indywidualnym zarejestrowanym jako podatnik VAT czynny. W ramach gospodarstwa rolnego prowadzi on hodowlę i chów zwierząt futerkowych – działy specjalne produkcji rolnej. Po uboju zwierząt Zainteresowany dokonuje dostawy surowych skór, np. do Kanady, w sposób opisany poniżej, dla tamtejszego podatnika firmy Y, która sprzedaje dostarczone przez Wnioskodawcę skóry w drodze sprzedaży aukcyjnej. Skóry odbiera od Zainteresowanego, z terenu hodowli, pracownik firmy X która jest przedstawicielem Y w Polsce. Firma X w swoich magazynach położonych na terytorium Polski kompletuje skóry odebrane od różnych hodowców w Polsce.
Przygotowuje je do transportu i odprawy celnej eksportowej. Następnie skóry są zgłaszane do odprawy celnej eksportowej w imieniu Zainteresowanego przez upoważnioną przez niego agencję celną, a w chwili ich wyprowadzenia z terytorium UE otrzymuje on elektroniczny dokument IE599 potwierdzający ten fakt.
Do każdej partii skór wysyłanych do Kanady wystawiany jest dowód dostawy (Delivery note), określający ilość i rodzaj skór, zawierający na odwrocie Zasady i Warunki Przyjęcia Skór do sprzedaży w Drodze Aukcji (dalej Umowa) – dokument stanowi umowę zawartą pomiędzy North American For Auctions (dalej X) i hodowcą - Wnioskodawcą (dalej: Hodowca), z której wynika, że: surowe skóry wyprodukowane przez hodowcę dostarczane są do X w celu ich sprzedaży przez X na organizowanej przez nią aukcji, skóry są sprzedawane w imieniu X i na rachunek hodowcy, Jak wynika z punktu 2 Umowy, „Prawnym właścicielem skórek jest, aż do czasu ich sprzedaży, dostawca (hodowca)”, czyli Zainteresowany pozostaje właścicielem skór do momentu ich sprzedaży przez X na aukcji, Jak wynika z punktu 9 Umowy, X, w momencie sprzedaży skór na aukcji, pobiera od hodowcy prowizję z tytułu zrealizowanej sprzedaży.
Powyższe zapisy są tożsame z zapisem art. 785 Kodeksu Cywilnego, gdzie przez umowę komisu przyjmujący zlecenie (komisant) zobowiązuje się za wynagrodzeniem (prowizji) w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa do kupna lub sprzedaży rzeczy ruchomych na rachunek dającego zlecenie (komitenta), lecz w imieniu własnym, cena uzyskana podczas sprzedaży skór na aukcji jest ceną ostateczną, dla której X nalicza swoją prowizję od sprzedaży, ponadto X pobiera od hodowcy opłaty za ubezpieczenie, transport, fracht, itp. odnoszące się do okresu rozpoczynającego się od momentu przyjęcia skór od hodowcy z terenu hodowli, jeżeli określone egzemplarze skór, po ich klasyfikacji dokonywanej przez X na terytorium Kanady okażą się bezwartościowe i nie zostaną wystawione na aukcji, lub niektóre skóry nie znajdą nabywcy na aukcji, są stawiane do dyspozycji hodowcy, który nadal jest ich właścicielem, X, po każdej aukcji, na której sprzedała skóry hodowcy, wypłaca należną mu kwotę, po potrąceniu ww. prowizji i opłat przelewem na rachunek bankowy hodowcy.
Zatem jak wynika z opisu sprawy, dostawy przedmiotowych towarów dla kontrahenta z Kanady stanowią dla Wnioskodawcy eksport towarów. Zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy lub osoby trzeciej. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.
Jednak stosownie do art. 30 ust. 1 pkt 3 ustawy, podstawę opodatkowania czynności wynikających m.in. z umowy komisu stanowi dla komitenta – kwota należna pomniejszona o kwotę prowizji komisanta, pomniejszona o kwotę podatku – w przypadku dostawy towarów dla komisanta. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, iż dla eksportu skór do Kanady, dokonanego przez Wnioskodawcę (komitenta) na opisanych warunkach umowy komisu zawartej przez niego z firmą X jako komisantem, w zakresie ustalania podstawy opodatkowania należy stosować przepis art. 30 ust. 1 pkt 3 ustawy.
Zatem podstawą opodatkowania w przedmiotowej sprawie jest kwota należna pomniejszona o kwotę prowizji komisanta, pomniejszona o kwotę podatku. Moment powstania obowiązku podatkowego w podatku od towarów i usług określony został przez ustawodawcę m.in. w art. 19 ustawy.
I tak, według art. 19 ust. 1 ustawy, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wydania towaru lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 14 ust. 6, art. 20 i art. 21 ust. 1. Jednak zgodnie z przepisem art. 19 ust. 16a ustawy, w przypadku wydania towarów przez komitenta na rzecz komisanta, o którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt 3, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą otrzymania przez komitenta zapłaty za wydany towar, nie później jednak niż w ciągu 30 dni od dostawy towarów dokonanej przez komisanta.
Zatem, w przedmiotowej sprawie w zakresie ustalenia momentu powstania obowiązku podatkowego zastosowanie znajdzie powołany wyżej przepis art. 19 ust. 16a ustawy, zgodnie z którym w przypadku wydania towarów przez komitenta na rzecz komisanta, o którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt 3, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą otrzymania przez komitenta zapłaty za wydany towar, nie później jednak niż w ciągu 30 dni od dostawy towarów dokonanej przez komisanta.
Art. 106 ust. 1 ustawy wskazuje, iż podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 1a, 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16. W niniejszej sprawie znajdzie zastosowanie przepis § 11 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 marca 2011 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz.
U. Nr 68, poz. 360), zgodnie z którym w przypadkach określonych w art. 19 ust. 10, ust. 13 pkt 1-4 i 7-11, ust. 16a i 16b oraz ust. 19a ustawy fakturę wystawia się nie później niż z chwilą powstania obowiązku podatkowego. Natomiast w oparciu o § 11 ust. 2 cyt. rozporządzenia, faktury, o których mowa w ust. 1, nie mogą być wystawione wcześniej niż 30. dnia przed powstaniem obowiązku podatkowego.
Reasumując, Zainteresowany jest zobowiązany do wystawienia faktury VAT z tytułu dokonania eksportu towarów dla komisanta (X) na podstawie wiążącej ich umowy komisu, zgodnie z § 11 ww. rozporządzenia, tj. nie później niż z chwilą powstania obowiązku podatkowego (w przedmiotowej sprawie obowiązek podatkowy powstaje z chwilą otrzymania przez komitenta zapłaty za wydany towar, nie później jednak niż w ciągu 30 dni od dostawy towarów dokonanej przez komisanta) lecz nie wcześniej niż 30. dnia przed powstaniem obowiązku podatkowego.
Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Ponadto tut. Organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytań) Zainteresowanego. Inne kwestie wynikające z opisu sprawy oraz z własnego stanowiska, które nie zostały objęte pytaniami nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone. W szczególności dotyczy to ustalenia pośredniego bądź bezpośredniego eksportu towarów oraz stawki podatku.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, ul. Dąbrowskiego 13, 66-400 Gorzów Wielkopolski po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.