INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 9 września 2011 r. (data wpływu 13 września 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia podmiotowego – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 13 września 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia podmiotowego. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. Wnioskodawca jest jednostką budżetową, dla której organem prowadzącym jest Gmina. Zainteresowany od wielu lat jest czynnym podatnikiem podatku VAT.
Szkoła uzyskuje dochody m.in. z następujących tytułów – opodatkowanych podatkiem od towarów i usług: wynajem pomieszczenia na sklepik szkolny, wynajem sali sportowej, dochody z usług warsztatowych, dochody z biletów – siłownia, dochody związane z zakwaterowaniem, dochody związane z wypożyczaniem sprzętu sportowego, i inne. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy na podstawie art. 113 ustawy o podatku od towarów i usług, Zainteresowany będzie mógł skorzystać ze zwolnienia od podatku od 1 stycznia 2012 r., gdy w 2011 r. wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczy łącznie kwoty netto 150 000 zł? Do tej pory Szkoła nie korzystała z ww. zwolnienia.
Zdaniem Wnioskodawcy, na podstawie obowiązujących przepisów, w związku z nieprzekroczeniem górnej granicy 150 000 zł (netto) dochodu podlegającego opodatkowaniu w 2011 r., będzie on mógł skorzystać z ww. zwolnienia w 2012 r. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Natomiast przez świadczenie usług – w świetle art. 8 ust. 1 ustawy – rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…). Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności – art. 15 ust. 1 ustawy.
Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy, zwalnia się od podatku podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150 000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku. W myśl art. 113 ust. 2 ustawy, do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się odpłatnej dostawy towarów oraz odpłatnego świadczenia usług zwolnionych od podatku, a także towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.
Natomiast z art. 113 ust. 11 ustawy stanowi, iż podatnik, który utracił prawo do zwolnienia od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, może, nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, ponownie skorzystać ze zwolnienia określonego w ust. 1. Ponadto na mocy art. 113 ust. 13 ustawy, zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do importu towarów i usług, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca, świadczenia usług, dla których zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 8 podatnikiem jest ich usługobiorca, oraz podatników: dokonujących dostaw: wyrobów z metali szlachetnych lub z udziałem tych metali, towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, z wyjątkiem energii elektrycznej (PKWiU 35.11.10.0) i wyrobów tytoniowych w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, nowych środków transportu, terenów budowlanych oraz przeznaczonych pod zabudowę; świadczących usługi prawnicze oraz usługi w zakresie doradztwa, a także usługi jubilerskie; nieposiadających siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju.
Z opisu sprawy wynika, iż Wnioskodawca od wielu lat jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej wykonuje m.in. czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, np.: wynajem pomieszczenia na sklepik szkolny, wynajem sali sportowej, usługi warsztatowe, sprzedaż biletów na siłownię, usługi związane z zakwaterowaniem, wypożyczanie sprzętu sportowego. Z tytułu świadczenia ww. usług Zainteresowany uzyskuje określone dochody.
Przedmiotem pytania Szkoły jest możliwość skorzystania ze zwolnienia od dnia 1 stycznia 2012 r. na podstawie art. 113 ustawy, w sytuacji gdy wartość sprzedaży opodatkowanej w 2011 r. nie przekroczy kwoty netto 150 000 zł.
W świetle obowiązujących przepisów należy stwierdzić, iż podatnik może ponownie skorzystać ze zwolnienia od opodatkowania podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy spełnione zostaną następujące warunki: od końca roku, w którym nastąpiła utrata prawa do zwolnienia od podatku lub rezygnacja z tego zwolnienia, musi upłynąć co najmniej rok, podatnik w poprzednim roku podatkowym nie może przekroczyć określonej wartości sprzedaży, wskazanej w art. 113 ust. 1 ustawy, podatnik nie może wykonywać czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy.
Z przedstawionych informacji wynika, iż Wnioskodawca jest podatnikiem VAT czynnym już od wielu lat, zatem utracił bądź zrezygnował z prawa do zwolnienia od podatku od towarów i usług wcześniej niż przed 2010 r. A zatem, w niniejszej sprawie spełniony będzie warunek, o którym mowa w art. 113 ust. 11 ustawy, iż ponowne skorzystanie ze zwolnienia możliwe jest dopiero po upływie przynajmniej roku od daty utraty bądź rezygnacji ze zwolnienia od podatku.
Tym samym stwierdzić należy, że jeżeli w 2011 r. Zainteresowany nie osiągnie wartości sprzedaży opodatkowanej, która łącznie przekraczałaby kwotę 150 000 zł, będzie mógł skorzystać od dnia 1 stycznia 2012 r. ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 113 ustawy. Należy jednak zauważyć, iż koniecznym jest pisemne zawiadomienie naczelnika urzędu skarbowego o zamiarze skorzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, ul. Dąbrowskiego 13, 66-400 Gorzów Wielkopolski po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.