INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Strony przedstawione we wniosku z dnia 23 października 2007 roku (data wpływu 26 października 2007 roku) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie miernika prawidłowego ustalania i rozliczania robót budowlanych związanych z budową budynku gospodarczo-mieszkalnego i zastosowania stawki podatku od towarów i usług - jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 29 października 2007r. wpłynął wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie miernika prawidłowego ustalania i rozliczania robót budowlanych związanych z budową budynku gospodarczo-mieszkalnego i zastosowania stawki podatku od towarów i usług W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. Wnioskodawca rozpoczyna budowę budynku gospodarczo-mieszkalnego (gabinet lekarski, apteka oraz część mieszkalna).
W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Jaka stawka podatku powinna być stosowana dla robót budowlanych, jak dokonać podziału obiektu dla tych potrzeb? Zdaniem wnioskodawcy właściwe będzie przyjęcie metody procentowego udziału kubatury mieszkania w kubaturze budynku ogółem i zastosowanie 7% stawki podatku w części mieszkalnej i 22% stawki w części gospodarczej. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 146 ust. 1 pkt 2 lit. a) ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz.
U. Nr 54, poz. 535, z późn. zm.) zwanej dalej ustawą do dnia 31 grudnia 2007 roku stosuje się stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 7% w odniesieniu do robót budowlano-montażowych oraz remontów i robót konserwacyjnych związanych z budownictwem mieszkaniowym i infrastrukturą towarzyszącą.
Przez infrastrukturę towarzyszącą budownictwu mieszkaniowemu rozumie się: sieci rozprowadzające, wraz z urządzeniami, obiektami i przyłączami do budynków mieszkalnych, urządzanie i zagospodarowanie terenu w ramach przedsięwzięć i zadań budownictwa mieszkaniowego, w szczególności drogi, dojścia, dojazdy, zieleń i małą architekturę, urządzenia i ujęcia wody, stacje uzdatniania wody, oczyszczalnie ścieków, kotłownie oraz sieci wodociągowe, kanalizacyjne, cieplne, elektroenergetyczne, gazowe i telekomunikacyjne jeżeli są one związane z obiektami budownictwa mieszkaniowego (art. 146 ust. 3 ww. ustawy z dnia 11 marca 2004r.).
Przy czym przez obiekty budownictwa mieszkaniowego zgodnie z zawartą w art. 2 pkt 12) ustawy o podatku od towarów i usług definicją rozumie się budynki mieszkalne rodzinne stałego zamieszkania sklasyfikowane w polskiej klasyfikacji obiektów Budowlanych; 111-budynki mieszkalne jednorodzinne, 112- Budynki o dwóch mieszkaniach i wielomieszkaniowe. Od dnia 1 stycznia 2008 roku zgodnie z § 5 ust.1a pkt 1 rozporządzenia ministra finansów z dnia 27 kwietnia 2004 roku w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz.
U. nr 97, poz.970, ze zmianami) zasadniczą stawkę podatku obniża się do wysokości 7% w odniesieniu do: 1) robót budowlano-montażowych oraz remontów i robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy, lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiektów sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, 2) obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy, lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12 w zakresie, w jakim wymienione roboty i remonty, obiekty lub ich części oraz lokale nie są objęte tą stawką na podstawie art. 41 ust. 12-12c ustawy.
Z powyższej analizy przepisów ustawy o podatku od towarów i usług jednoznacznie wynika, iż zastosowanie 7% stawki podatku może mieć tylko zastosowanie w odniesieniu do robót związanych z budownictwem mieszkaniowym sklasyfikowanych zgodnie z podanym art. 2 pkt 12 w/w ustawy. Zatem w przypadku prac związanych z realizacją inwestycji w zakresie budowy budynku gospodarczo-mieszkalnego, należy dla zastosowania właściwej stawki podatku VAT wydzielić tę część, która związana jest z budownictwem mieszkaniowym.
Dopuszczalną metodą określenia proporcji w jakiej części roboty budowlano-montażowe związane są z budownictwem mieszkaniowym i pozostałym może być np. metoda procentowego określenia udziału powierzchni mieszkalnej w całkowitej powierzchni obiektu, i zastosowanie obliczonego w ten sposób wskaźnika do rozliczenia wykonywanych robót. Rozdziału tego należy dokonać na podstawie dokumentacji projektowej oraz kosztorysowej. Z opisu zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku wynika, że przedmiotowa inwestycja polega na budowie obiektu gospodarczo-mieszkalnego.
W związku z tym, dla zastosowania właściwej stawki podatku VAT należy wydzielić tę część robót, która związana jest z budownictwem mieszkaniowym i opodatkować 7% stawką podatku VAT, zaś do pozostałej części inwestycji zastosować stawkę 22%. Uwzględniając powyższe, postanowiono jak na wstępie. Interpretacja dotyczy opisanego zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 w/w ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art.
53 § 2 w/w ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 w/w ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.