INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana przedstawione we wniosku z dnia 02.01.2012 r. (data wpływu 20.01.2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów - jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 20.01.2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.
Na początku 2012 roku Wnioskodawca zamierza wspólnie z Ojcem oraz Spółką X spółka z ograniczoną odpowiedzialnością prowadzącą obecnie działalność handlową w branży motoryzacyjnej w zakresie środków smarnych, płynów eksploatacyjnych i szeroko „pojętej” chemii samochodowej przystąpić do nowozakładanej Spółki komandytowej, poprzez wniesienie wkładu pieniężnego w zamian za objęcie udziału w zyskach w tej Spółce. Strukturę właścicielską utworzonej Spółki komandytowej będą stanowić odpowiednio: X Spółka z o.o. będąca zarazem Komplementariuszem Spółki oraz dwie Osoby fizyczne (Wnioskodawca i Ojciec) jako Komandytariusze Spółki.
Wartość wniesionego przez Spółkę X spółka z ograniczoną odpowiedzialnością wkładu znacznie przewyższa wartość wkładów wniesionych przez Wnioskodawcę i jego Ojca, pozostałych Wspólników — Osób fizycznych (Komandytariuszy). Dokonany umownie udział w zyskach będzie wyglądał następująco: Syn — Komandytariusz będzie posiadał udział w zysku Spółki komandytowej w wysokości 10%; Ojciec — Komandytariusz - będzie posiadał udział w zysku Spółki komandytowej w wysokości 88%; Spółka X Sp. z o.o. — Komplementariusz - będzie posiadała udział w zysku Spółki komandytowej w wysokości 2%.
Majątek spółki X Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością jako całość „wnoszonego” przedsiębiorstwa będzie obejmować wszystkie składniki majątkowe i niemajątkowe w rozumieniu art. 55¹ kodeksu cywilnego, wykazane w sporządzonym przez X Spółka z ograniczoną odpowiedzialność na tę okoliczność bilansie Spółki. Wartość wkładów wspólników (Wnioskodawcy i Ojca) — Osób fizycznych; Komandytariuszy stanowi wysokość „wnoszonych” wkładów pieniężnych. W związku z powyższym zadano następujące pytanie.
Czy dokonywane przez Spółkę komandytową odpisy amortyzacyjne od wniesionych przez Spółkę X Sp. z o.o. aportem, do Spółki komandytowej składników majątkowych, zaliczanych do środków trwałych bądź wartości niematerialnych i prawnych będą stanowiły dla Wnioskodawcy, wspólnika Spółki komandytowej koszty uzyskania przychodów? Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.
U. Nr 80, poz. 350 z późn. zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Jak stanowi art. 22 ust. 8 powołanej wyżej ustawy kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z przepisami art. 22a-22m, z uwzględnieniem art. 23. Na podstawie: - art. 22a ust. 1 Amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzo budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością, maszyny, urządzenia i środki transportu, inne przedmioty o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi. - art. 22b. ust. 1. Amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, nabyte nadające się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania: spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego, spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, autorskie lub pokrewne prawa majątkowe, licencje, prawa określone w ustawie z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej (Dz.
U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117, z późn. zm.18)), wartość stanowiącą równowartość uzyskanych informacji związanych z wiedzą w dziedzinie przemysłowej, handlowej, naukowej lub organizacyjnej (know-how) o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane przez niego do używania na podstawie umowy licencyjnej (sublicencji), umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane wartościami niematerialnymi i prawnymi.
W myśl art. 5b ust. 2 w/w ustawy jeżeli pozarolniczą działalność gospodarczą prowadzi spółka niemająca osobowości prawnej, przychody wspólnika z udziału w takiej spółce, określone na podstawie art. 8 ust. 1, uznaje się za przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej. Zasady opodatkowania przychodów z udziału w spółce niebędącej osobą prawną uregulowane zostały w art. 8 ust. 1 Ustawy o PDOF, który stanowi, iż przychody z udziału w spółce niebędącei osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika (wspólnika) określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku (udziału).
W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe. Art. 8 ust. 2 ustawy dodaje ponadto, iż zasady wyrażone w ust. 1 stosuje się odpowiednio do rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów i strat, ulg podatkowych związanych z prowadzoną działalnością w formie spółki niebędącej osobą prawną.
Mając powyższe na względzie dokonywane przez Spółkę komandytową odpisy amortyzacyjne od wniesionych przez Spółkę X Sp. z o.o. aportem, składników majątkowych zaliczanych do środków trwałych bądź wartości niematerialnych i prawnych, z uwagi na: związek z osiąganymi przychodami lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów; brak przesłanek negatywnych (wyłączających) opisanych w art. 23; będą stanowiły dla Wnioskodawcy wspólnika Spółki komandytowej koszty uzyskania przychodów w wysokości odpowiadającej procentowemu udziałowi w zysku w Spółce komandytowej, tj. 10% (zgodnie z art. 8 ust. 2 Ustawy o PDOF).
Dodatkowo, zdaniem Wnioskodawcy, należy podkreślić, że wysokość wniesionego przez Wnioskodawcę wkładu do Spółki komandytowej jako wspólnika tej Spółki nie wpływa w żadnym stopniu na wysokość przyporządkowanych mu kosztów uzyskania przychodów z tytułu udziału w Spółce komandytowej, jedynym wyznacznikiem determinującym wielkość uzyskiwanego przez Wnioskodawcę przychodu i ponoszonych kosztów jest, co już zostało powyżej napisane, ustalona w umowie Spółki komandytowej Jego (wspólnika) wielkość udziału w zysku.
Wnioskodawca wskazał, iż powyższe stanowisko potwierdza wydana dnia 17 lutego 2010r., przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie Indywidualna interpretacja o sygnaturze: IPPB1/415-909/09-3/ES. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy. Tut. organ wskazuje, że przedstawiając własne stanowisko w sprawie Wnioskodawca podał art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
Mając jednak na uwadze merytoryczną treść przedmiotowego wniosku, tut. organ zrozumiał, iż Wnioskodawca miał na uwadze treść art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Krańcowo podkreślić należy, iż tut. Organ podatkowy dokonał oceny prawnej stanowiska Wnioskodawcy w zakresie objętym zadanym przez Wnioskodawcę pytaniem. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.