INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 1 marca 2015 r. (data wpływu 4 marca 2015 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia źródła przychodów – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 4 marca 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia źródła przychodów. We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny. Wnioskodawca od dnia 2 października 2014 r. prowadzi działalność gospodarczą. Działalność ta polega na udzielaniu korepetycji z matematyki i fizyki na poziomie szkoły podstawowej, gimnazjum, liceum i technikum. W ramach zajęć Wnioskodawca pomaga w zrozumieniu bieżącego materiału i przygotowaniu do nadchodzących sprawdzianów i egzaminów.
Zajęcia te odbywają się albo u ucznia w mieszkaniu, albo w mieszkaniu, w którym zarejestrowana jest działalność. Uczniowie lub ich rodzice płacą Wnioskodawcy wynagrodzenie gotówką lub przelewem na konto bankowe. Jeżeli płacą na konto bankowe, to jest to rachunek umieszczony na wniosku o wpis do CEIDG. Jednocześnie Wnioskodawca ponosi koszty związane z prowadzoną działalnością m.in koszty dojazdu do uczniów, koszty materiałów biurowych, książek, koszty telekomunikacyjne, koszty reklamy na portalu internetowym dla korepetytorów.
We wpisie do CEIDG Wnioskodawca wybrał w pozycji "Przeważająca działalność gospodarcza", jak i "Wykonywana działalność gospodarcza": działalność wspomagająca edukację (kod PKD: 85.60.Z). Wnioskodawca z uzyskanych dochodów rozlicza się na zasadach ogólnych stosując dwustopniową skalę podatkową. Podatek płaci w trybie kwartalnym. Płacąc składki do ZUSu (emerytalne, rentowe, chorobowe, wypadkowe) Wnioskodawca korzysta obecnie z okresu preferencyjnego. Swoje usługi reklamuję na specjalnych serwisach internetowych, m.in.: http://www.e-korepetycje.net.
Pytanie zawarte we wniosku nasunęło się Wnioskodawcy, gdy usłyszał o wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodzi: I SA/Łd 1273/11, w którym Sąd stwierdził, że:"Przychody tego rodzaju bez wątpienia mieszczą się w pojęciu działalności oświatowej, wymienionej wprost i dosłownie w przepisie art. 13 pkt 2 u.p.d.o.f., którego zastosowanie - poprzez art. 10 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f. wyłącza możliwość zaliczenia ich do przychodów z działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f., a co za tym idzie do źródła przychodów z art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f." Wnioskodawca nie wie jednak, w jakim stopniu korepetycje udzielane przez Niego są podobne do korepetycji udzielanych przez osobę, której dotyczy wyrok Sądu wspomniany powyżej.
W związku z tym nie wie, czy działalność, którą wykonuję, podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej, czy podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym z tytułu działalności wykonywanej osobiście. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie. Czy usługi korepetycji, o których mowa w punkcie 68 wniosku powinny podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej, czy podatkiem dochodowym od osób fizycznych z tytułu działalności wykonywanej osobiście?
Zdaniem Wnioskodawcy, udzielanie korepetycji spełnia przesłanki świadczące o tym, że podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej. Jest to działalność zarobkowa, usługowa, wykonywana w sposób ciągły i zorganizowany. Przed rejestracją działalności Wnioskodawca upewnił dzwoniąc do KIP, gdzie potwierdzono tę informację. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe. Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.
U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem dochodów zwolnionych na podstawie art. 21, 52, 52a i 52c wymienionej ustawy oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. W art. 10 ust. 1 ww. ustawy wyszczególniono m.in. jako odrębne źródła przychodów: działalność wykonywaną osobiście (pkt 2), pozarolniczą działalność gospodarczą (pkt 3).
Pojęcie działalności gospodarczej zostało zdefiniowane w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym przez działalność gospodarczą albo pozarolniczą działalność gospodarczą należy rozumieć działalność zarobkową: wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową, polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż, polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9. W świetle powyższego, działalność gospodarcza to taka działalność, która: jest prowadzona w celu osiągnięcia dochodu, przy czym nawet ewentualna strata będąca wynikiem tej działalności nie pozbawia jej statusu działalności gospodarczej, bowiem istotny jest sam zamiar osiągnięcia dochodu; wykonywana jest w sposób ciągły; jednakże przesłanki tej nie należy rozumieć jako konieczność wykonywania działalności bez przerwy; istotny jest zamiar powtarzalności określonych czynności celem osiągnięcia dochodu; prowadzona jest w sposób zorganizowany, co oznacza, iż podejmowane działania są podporządkowane obowiązującym regułom, normom i służą osiągnięciu celu, mają wpływ na racjonalność gospodarowania posiadanymi środkami, a tym samym uczestnictwa w obrocie gospodarczym; warunek, aby działalność gospodarcza prowadzona była w sposób zorganizowany nie może być rozumiany jako instytucjonalne wyodrębnienie i jednoczesne wyposażenie takiej działalności w stosowne instrumenty o charakterze materialnym, jak np. biuro i jego wyposażenie; prowadzenie działalności gospodarczej przez osobę fizyczną nie wymaga w zasadzie żadnej organizacji w znaczeniu instytucjonalnym.
Ponadto, nierozłącznie związane z prowadzeniem działalności gospodarczej jest zjawisko ryzyka, które jest wynikiem podejmowania decyzji dotyczących przyszłości. Z istoty prowadzenia działalności gospodarczej wynika, że osoba prowadząca taką działalność prowadzi ją na własny rachunek i na własne ryzyko. Każdy podmiot prowadzący działalność gospodarczą w ramach ryzyka, musi przewidywać możliwość nieuzyskania przewidywanych wyników ekonomiczno-finansowych związanych z tą działalnością lub też podejmowanym przedsięwzięciem.
Jednocześnie art. 5b ust. 1 ww. ustawy wskazuje, że z zakresu pozarolniczej działalności gospodarczej wyłączone zostały czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki, tj.: odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ichwykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności; są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności; wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.
Z powyższego przepisu wynika, że wyłączenie określonych czynności z pozarolniczej działalności gospodarczej może nastąpić tylko w przypadku, gdy spełnione są wszystkie przesłanki wymienione w ww. przepisie. Nieziszczenie się któregokolwiek z tych warunków powoduje, że nie jest możliwym uznanie, że czynność nie została wykonana w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej.
Z kolei przepis art. 13 pkt 2 ww. ustawy stanowi, że za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się przychody z osobiście wykonywanej działalności artystycznej, literackiej, naukowej, trenerskiej, oświatowej i publicystycznej, w tym z tytułu udziału w konkursach z dziedziny nauki, kultury i sztuki oraz dziennikarstwa, jak również przychody z uprawiania sportu, stypendia sportowe przyznawane na podstawie odrębnych przepisów oraz przychody sędziów z tytułu prowadzenia zawodów sportowych.
Podkreślić należy, że podatnik uzyskujący przychody z tytułów wymienionych w art. 13 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych może dla celów podatku dochodowego zaliczyć te przychody do działalności gospodarczej, pod warunkiem, że uzyskuje je w ramach działalności gospodarczej, zdefiniowanej w art. 5a pkt 6 cyt. ustawy i jednoczesnie nie zachodzą przesłanki negatywne, o których mowa w art. 5b ust. 1 tej ustawy.
Okoliczność, że działalność wykonywana osobiście, o której mowa w art. 13 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych została wyodrębniona w odrębnym źródle przychodów nie oznacza, że przychody z tego tytułu osiągane przez przedsiębiorcę w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, nie mogą stanowić przychodów z działalności gospodarczej. Z treści przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca od dnia 2 października 2014 r. prowadzi działalność gospodarczą, która polega na udzielaniu korepetycji z matematyki i fizyki na poziomie szkoły podstawowej, gimnazjum, liceum i technikum.
W ramach zajęć pomaga w zrozumieniu bieżącego materiału i przygotowaniu do nadchodzących sprawdzianów i egzaminów. Zajęcia te odbywają się albo u ucznia w mieszkaniu, albo w mieszkaniu, w którym zarejestrowana jest działalność Wnioskodawcy. We wpisie do CEIDG Wnioskodawca wybrał w pozycji "Przeważająca działalność gospodarcza", jak i "Wykonywana działalność gospodarcza": działalność wspomagająca edukację (kod PKD: 85.60.Z). Wnioskodawca z uzyskanych dochodów rozlicza się na zasadach ogólnych stosując dwustopniową skalę podatkową, natomiast podatek płaci w trybie kwartalnym.
Mając powyższe na względzie, stwierdzić należy, że w rozpatrywanej sprawie Wnioskodawca spełnia przesłanki pozwalające na uznanie prowadzonych przez Niego czynności za pozarolniczą działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w myśl art. 10 ust. 1 pkt 3 tej ustawy. Zauważyć należy, że mimo tego, że zajęcia prowadzone są osobiście, bez żadnego udziału osób trzecich, Wnioskodawca sam ponosi odpowiedzialność oraz ryzyko gospodarcze związane z prowadzeniem korepetycji, gdyż w przypadku nieefektywnej nauki może nastąpić spadek ilości uczniów, którym będzie korepetycji udzielać.
Ryzykiem gospodarczym związanym z ww. działalnością jest również ryzyko inwestycyjne ponoszone przez Wnioskodawcę, tj. m.in.: koszty dojazdu do uczniów, koszty materiałów biurowych, książek, koszty telekomunikacyjne, koszty reklamy na portalu internetowym dla korepetytorów. Tym samym nie wystąpią łącznie wszystkie trzy przesłanki, o których mowa w art. 5b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wykluczające możliwość zakwalifikowania wykonywanych przez Wnioskodawcę czynności w zakresie udzielania korepetycji do pozarolniczej działalności gospodarczej.
Powyższe oznacza, że nie można przychodów opisanych we wniosku uznać za źródło określone w treści art. 10 ust. 1 pkt 2, w związku z art. 13 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy, jako działalności wykonywanej osobiście. Zatem, stwierdzić należy, że usługi polegające na udzielaniu korepetycji z matematyki i fizyki na poziomie szkoły podstawowej, gimnazjum, liceum i technikum Wnioskodawca prawidłowo zakwalifikował do źródła przychodu jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, określona w treści art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Jednocześnie, należy podkreślić, że przywołany przez Wnioskodawcę wyrok sądu dotyczący przepisów prawa, wydany został w indywidualnej sprawie i nie może być źródłem praw i obowiązków w innych sprawach. Na mocy art. 87 ust. 1 ustawy z dnia 2 kwietnia 1997 r. – Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 78, poz. 483, z późn. zm.), źródłami powszechnie obowiązującego prawa w Rzeczypospolitej Polskiej są: Konstytucja, ustawy, ratyfikowane umowy międzynarodowe oraz rozporządzenia. Z uwagi na powyższe przywołany wyrok, nie jest wiążący dla tut. Organu podatkowego. Każdą sprawę Organ podatkowy jest zobowiązany traktować indywidualnie.
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.