INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Państwa przedstawione we wniosku z dnia 12.11.2012 r. (data wpływu 15.11.2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych związanych z wykupieniem dla delegowanego strażaka dodatkowego ubezpieczenia od następstw nieszczęśliwych wypadków, kosztów leczenia i śmierci oraz odpowiedzialności cywilnej za szkody powstałe podczas służby w działaniach ratowniczych, akcji poszukiwawczo – ratowniczej lub akcji humanitarnej oraz szkoleń i ćwiczeń ratowniczych oraz z wykupieniem dla delegowanego strażaka lub pracownika cywilnego dodatkowego ubezpieczenia od następstw nieszczęśliwych wypadków, kosztów leczenia delegowanych w ramach obowiązków służbowych poza granice kraju do udziału w międzynarodowych spotkaniach konferencjach seminariach itp. – jest: prawidłowe - w części dotyczącej powstania przychodu i obowiązku poboru zaliczki na podatek dochodowy z tytułu wykupu polis ubezpieczeniowych od następstw nieszczęśliwych wypadków dla strażaka lub pracownika cywilnego uczestniczących w międzynarodowych spotkaniach konferencjach seminariach itp., nieprawidłowe - w pozostałym zakresie UZASADNIENIE W dniu 15.11.2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych związanych z wykupieniem dla delegowanego strażaka dodatkowego ubezpieczenia od następstw nieszczęśliwych wypadków, kosztów leczenia i śmierci oraz odpowiedzialności cywilnej za szkody powstałe podczas służby w działaniach ratowniczych, akcji poszukiwawczo – ratowniczej lub akcji humanitarnej oraz szkoleń i ćwiczeń ratowniczych oraz dla delegowanego strażaka lub pracownika cywilnego dodatkowego ubezpieczenia od następstw nieszczęśliwych wypadków, kosztów leczenia delegowanych w ramach obowiązków służbowych poza granice kraju do udziału w międzynarodowych spotkaniach konferencjach seminariach itp.
W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. Wnioskodawca na podstawie ustawy, może delegować strażaków, za ich pisemną zgodą oraz na podstawie wydanych pisemnie rozkazów do pełnienia służby poza granice państwa do udziału w działaniach ratowniczych, akcji poszukiwawczo - ratowniczej lub akcji humanitarnej oraz szkoleń i ćwiczeń ratowniczych. Ponadto w ramach wykonywania obowiązków służbowych strażacy i pracownicy cywilni delegowani są poza granice kraju do udziału w międzynarodowych spotkaniach, konferencjach, seminariach, warsztatach, zawodach sportowych itp.
W związku z ww. zadaniami dla delegowanych ratowników i pozostałych osób zostało wykupione dodatkowe ubezpieczenie od następstw nieszczęśliwych wypadków, kosztów leczenia i śmierci, a Wnioskodawca posiada imienną listę osób objętych tym ubezpieczeniem. Zgodnie z art. 10 ust. 4 ww. ustawy, Wnioskodawca jest przełożonym strażaków pełniących służbę.
Na podstawie art. 49e ust. 1 tej ustawy, strażak delegowany do pełnienia służby w grupie ratowniczej poza granicą państwa otrzymuje uposażenie zasadnicze, dodatki do uposażenia i inne należności pieniężne przysługujące na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym, z uwzględnieniem powstałych w tym okresie zmian, mających wpływ na prawo do uposażenia i innych należności lub na ich wysokość.
Jednocześnie, stosownie do postanowień art. 49e ust. 2 pkt 4 przywołanej wyżej ustawy o Państwowej Straży Pożarnej, strażakowi delegowanemu do pełnienia służby w grupie ratowniczej poza granicą państwa, przysługuje m.in. dodatkowe ubezpieczenie od następstw nieszczęśliwych wypadków, kosztów leczenia i śmierci oraz odpowiedzialności cywilnej za szkody powstałe podczas działań ratowniczych za granicą.
W interpretacji indywidualnej Ministra Finansów z dnia 30 maja 2012 r. sygn. DD3/033/l27/KDJ/11/IPK-1382, Minister Finansów uznał, iż ratownicy, którym sfinansowano dodatkowe ubezpieczenia od następstw nieszczęśliwych wypadków, kosztów leczenia i śmierci, a którzy nie wyjechali do akcji ratowniczej, nie uzyskali z tego tytułu przychodu w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361 z późn. zm.). W niniejszej interpretacji uznano, iż delegowanie strażaka do pełnienia służby w grupie ratowniczej poza granicami państwa jest równoznaczne z delegowaniem w podróż służbową.
Sfinansowanie takiej podróży służbowej należy do obowiązków pracodawcy, a dla pracownika świadczenia, które w tym czasie zapewnia mu pracodawca, powinny być neutralne pod względem podatkowym. W związku z powyższym zadano następujące pytanie.
Czy wykupienie dla delegowanego strażaka (dotyczy strażaków którzy wyjechali do akcji ratowniczej) dodatkowego ubezpieczenia od następstw nieszczęśliwych wypadków, kosztów leczenia i śmierci oraz odpowiedzialności cywilnej za szkody powstałe podczas pełnienia służby w działaniach ratowniczych, akcji poszukiwawczo-ratowniczej lub akcji humanitarnej oraz szkoleń i ćwiczeń ratowniczych, powoduje powstanie obowiązku zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych, Czy wykupienie dla delegowanego strażaka lub pracownika cywilnego dodatkowego ubezpieczenia od następstw nieszczęśliwych wypadków, kosztów leczenia, delegowanych w ramach wykonywania obowiązków służbowych poza granice kraju do udziału w międzynarodowych spotkaniach, konferencjach, seminariach, warsztatach, zawodach sportowych itp. powoduje powstanie obowiązku zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych.
Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361, z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Zgodnie z treścią art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przychodami są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
Przy czym art. 11 ust. 2a pkt 2 ww. ustawy stanowi, iż wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się - jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione - według cen zakupu.
Zgodnie z art. 49e ust. 2 pkt 4 ustawy o Państwowej Straży Pożarnej, strażakowi delegowanemu do pełnienia służby w grupie ratowniczej poza granicą państwa, przysługuje m.in. dodatkowe ubezpieczenie od następstw nieszczęśliwych wypadków, kosztów leczenia i śmierci oraz odpowiedzialności cywilnej za szkody powstałe podczas działań ratowniczych za granicą, co w świetle ww. artykułów nie zwalnia od obowiązku zaliczenia do przychodów pracownika praktycznie wszystkich otrzymanych świadczeń, które mógł otrzymać strażak jak i pracownik cywilny.
Są nimi bowiem nie tylko wynagrodzenia, czyli świadczenia wprost wynikające z zawartej umowy o pracę, ale również wszystkie inne przychody (świadczenia), niezależnie od podstawy ich wypłaty, jeżeli w jakikolwiek sposób wiążą się z faktem wykonywania pracy. Ponadto brak jest jakichkolwiek unormowań w zakresie zwolnienia powyższych świadczeń w ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe w części dotyczącej powstania przychodu i obowiązku poboru zaliczki na podatek dochodowy z tytułu wykupu polis ubezpieczeniowych od następstw nieszczęśliwych wypadków dla strażaka lub pracownika cywilnego uczestniczących w międzynarodowych spotkaniach konferencjach seminariach itp, natomiast w pozostałym zakresie za nieprawidłowe.
Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Zgodnie natomiast z art. 11 ust. 1 ustawy, przychodami z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Zgodnie natomiast z uregulowaniami zawartymi w art. 11 ust. 2a ustawy, wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się: jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej dokonującego świadczenia – według cen stosowanych wobec innych odbiorców (art.
11 ust. 2a pkt 1 ustawy), jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione – według cen zakupu (art. 11 ust. 2a pkt 2), jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku – według równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu lub budynku (art. 11 ust. 2a pkt 3), w pozostałych przypadkach – na podstawie cen rynkowych stosowanych przy świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca udostępnienia (art. 11 ust. 2a pkt 4).
W art. 10 ust. 1 powołanej ustawy zostały określone źródła przychodów, do których należy między innymi: stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta, Zgodnie z art. 12 ust. 1 ww. ustawy, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.
W myśl art. 21 ust. 1 pkt 16 ww. ustawy, wolne od podatku dochodowego są diety i inne należności za czas: podróży służbowej pracownika, podróży osoby niebędącej pracownikiem - do wysokości określonej w odrębnych ustawach lub w przepisach wydanych przez ministra właściwego do spraw pracy w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej, z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju oraz poza granicami kraju, z zastrzeżeniem ust. 13. Natomiast zgodnie z art. 21 ust. 13 ww. ustawy, przepis ust. 1 pkt 16 lit. b) stosuje się, jeżeli otrzymane świadczenia nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów i zostały poniesione: w celu osiągnięcia przychodów lub w celu realizacji zadań organizacji i jednostek organizacyjnych działających na podstawie przepisów odrębnych ustaw, lub przez organy (urzędy) władzy lub administracji państwowej albo samorządowej oraz jednostki organizacyjne im podległe lub przez nie nadzorowane, lub przez osoby pełniące funkcje obywatelskie, o których mowa w art. 13 pkt 5, w związku z wykonywaniem tych funkcji.
Odrębnymi przepisami - o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 16 ww. ustawy - jest: rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 19 grudnia 2002 r. w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju (Dz.
U. Nr 236, poz. 1991, ze zm.) oraz rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 19 grudnia 2002 r., w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju ( Dz. U. Nr 236, poz. 1990 ze zm.).
Na podstawie § 2 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju, z tytułu podroży, odbywanej w terminie i w państwie określonym przez pracodawcę, pracownikowi przysługują: diety zwrot kosztów: przejazdów i dojazdów, noclegów, innych wydatków, określonych przez pracodawcę odpowiednio do uzasadnionych potrzeb.
Przepisy ww. rozporządzeń określają więc obowiązek zwrócenia pracownikowi wydatków przez niego poniesionych w czasie podróży służbowej, których zasadność poniesienia pracodawca zaakceptował. Z brzmienia tych przepisu wynika zatem, iż pracownik musi najpierw te wydatki ponieść, aby można było dokonać ich zwrotu. Zatem w sytuacji, gdy de facto nie dojdzie do zwrotu wydatków poniesionych, omawiane zwolnienie nie będzie miało zastosowania.
Z kolei § 12 ust. 1 rozporządzenia w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju wprost stanowi, że w razie choroby powstałej podczas podróży pracownikowi przysługuje zwrot udokumentowanych kosztów leczenia za granicą oraz leków. Nie podlegają zwrotowi koszty leków, których nabycie za granicą nie było konieczne, koszty zabiegów chirurgii plastycznej i zabiegów kosmetycznych oraz nabycia protez ortopedycznych, dentystycznych, zakupu okularów (§ 12 ust. 2). Zwrot dokonywany jest ze środków pracodawcy (§ 12 ust. 3).
Ponadto – zgodnie z § 12 ust. 4 w razie zgonu pracownika za granicą pracodawca pokrywa koszty transportu zwłok do kraju. Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca może delegować strażaków, za ich pisemną zgodą oraz na podstawie wydanych pisemnie rozkazów do pełnienia służby poza granice państwa do udziału w działaniach ratowniczych, akcji poszukiwawczo - ratowniczej lub akcji humanitarnej oraz szkoleń i ćwiczeń ratowniczych. Ponadto w ramach wykonywania obowiązków służbowych strażacy i pracownicy cywilni delegowani są poza granice kraju do udziału w międzynarodowych spotkaniach, konferencjach, seminariach, warsztatach, zawodach sportowych itp.
W związku z ww. zadaniami dla delegowanych strażaków którzy wyjechali poza granice państwa do udziału w działaniach ratowniczych, akcji poszukiwawczo - ratowniczej lub akcji humanitarnej oraz szkoleń i ćwiczeń ratowniczych zostało wykupione przez Wnioskodawcę dodatkowe ubezpieczenie od następstw nieszczęśliwych wypadków, kosztów leczenia i śmierci oraz odpowiedzialności cywilnej za szkody powstałe podczas pełnienia służby w działaniach ratowniczych, natomiast dla strażaków i pracowników cywilnych delegowanych poza granice kraju do udziału w międzynarodowych spotkaniach, konferencjach, seminariach, warsztatach, zawodach sportowych itp. zostało wykupione dodatkowe ubezpieczenie od następstw nieszczęśliwych wypadków i kosztów leczenia.
Zauważyć należy, iż zgodnie z art. 10 ust. 4 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. z 2009 r. Nr 12, poz. 68, z późn. zm.), Wnioskodawca jest przełożonym strażaków pełniących służbę w Państwowej Straży Pożarnej. Z kolei, na podstawie art. 49b ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, strażak może zostać delegowany, za jego pisemną zgodą, do pełnienia służby poza granicą państwa w grupie ratowniczej utworzonej do udziału w działaniach ratowniczych, akcji poszukiwawczo-ratowniczej lub akcji humanitarnej.
Na podstawie art. 49e ust. 1 tej ustawy, strażak delegowany do pełnienia służby w grupie ratowniczej poza granicą państwa otrzymuje uposażenie zasadnicze, dodatki do uposażenia i inne należności pieniężne przysługujące na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym, z uwzględnieniem powstałych w tym okresie zmian, mających wpływ na prawo do uposażenia i innych należności lub na ich wysokość.
Jednocześnie, stosownie do postanowień art. 49e ust. 2 pkt 4 przywołanej wyżej ustawy o Państwowej Straży Pożarnej, strażakowi delegowanemu do pełnienia służby w grupie ratowniczej poza granicą państwa, przysługuje m.in. dodatkowe ubezpieczenie od następstw nieszczęśliwych wypadków, kosztów leczenia i śmierci oraz odpowiedzialności cywilnej za szkody powstałe podczas działań ratowniczych za granicą. Biorąc powyższe pod uwagę należy uznać, iż delegowanie strażaka do pełnienia służby w grupie ratowniczej poza granicą państwa jest równoznaczne z delegowaniem w podróż służbową.
Sfinansowanie takiej podróży służbowej należy do obowiązków pracodawcy, a dla pracownika świadczenia, które w tym czasie zapewnia mu pracodawca, powinny być neutralne pod względem podatkowym. Tym samym nie można zgodzić się ze stanowiskiem Wnioskodawcy, który uznał, iż ratownicy, którym sfinansowano dodatkowe ubezpieczenia od następstw nieszczęśliwych wypadków, kosztów leczenia i śmierci oraz odpowiedzialności cywilnej za szkody powstałe podczas pełnienia służby poza granica państwa, uzyskali z tego tytułu przychód.
Ratownicy delegowani do wzięcia udziału w akcji ratowniczej poza granicami kraju, którym Wnioskodawca m.in. wykupił dodatkowe ubezpieczenia nie uzyskali z tytułu tego przychodu, w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Istotne jest bowiem, że strażak był delegowany do pełnienia służby w grupie ratowniczej poza granicami państwa oraz, że został objęty tego rodzaju dodatkowym ubezpieczeniem, wykupionym przez Wnioskodawcę.
Również wykupienie przez Wnioskodawcę dodatkowego ubezpieczenia dotyczącego kosztów leczenia dla strażaków i pracowników cywilnych delegowanych poza granice kraju do udziału w międzynarodowych spotkaniach, konferencjach, seminariach, warsztatach, zawodach sportowych itp. nie stanowi przychodu pracownika cywilnego ani strażaka w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Wnioskodawca wykupując ubezpieczenie, którego celem jest zabezpieczenie przed ewentualnymi, nieprzewidywalnymi co do wysokości wydatkami związanymi ze zwrotem udokumentowanych kosztów leczenia za granicą w istocie zabezpiecza siebie przed ewentualną koniecznością zwrotu z własnych środków kosztów leczenia pracownika poniesionych podczas podróży za granicą, do czego obliguje go przywołany wyżej § 12 rozporządzenia w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju.
Dlatego też, wartość zapłaconej z tego tytułu składki ubezpieczeniowej przez Wnioskodawcę nie stanowi przychodu strażaków i pracowników cywilnych, w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Natomiast należy zauważyć, że pracodawca wysyłający pracowników w podróż służbową poza granice kraju – co do zasady - nie ma obowiązku pokrywania wydatków związanych z ubezpieczeniem od następstw nieszczęśliwych wypadków (NNW) w pozostałym zakresie niż wskazany w § 12 ww. rozporządzenia. Wydatki poniesione na ten cel mają na celu ochronę interesów pracowników i to oni powinni zadbać o wykupienie polisy ubezpieczeniowej w tym zakresie.
Sytuacja, w której składka opłacana jest przez inną osobę niż ta, w której interesie zawierana jest umowa powoduje powstanie przychodu u osoby, na rzecz której zawierana jest umowa, jest ona bowiem odstępstwem od ogólnej zasady pokrywania kosztów ubezpieczenia przez podmiot, którego interesów umowa dotyczy.
Mając więc na uwadze przedstawiony stan faktyczny stwierdzić należy, że ponoszone przez Wnioskodawcę koszty zakupu polis ubezpieczeniowych od następstw nieszczęśliwych wypadków dla strażaków i pracowników cywilnych wyjeżdżających w podróże służbowe poza granice kraju w celu wzięcia udziału w międzynarodowych spotkaniach, konferencjach, seminariach, warsztatach, zawodach sportowych itp. mają konkretny wymiar finansowy, ponieważ nie spowodują uszczuplenia ich majątku, do którego musiałoby dojść, gdyby nie pokrycie przez Wnioskodawcę ww. kosztów. Tak pojmowane korzyści mają charakter przychodowy.
Ponieważ ponoszone koszty zakupu polis ubezpieczeniowych od następstw nieszczęśliwych wypadków finansowane są przez Wnioskodawcę, nie zaś przez wskazane we wniosku osoby, dlatego w tym zakresie Wnioskodawca realizuje na rzecz tych osób nieodpłatne świadczenie, o którym mowa w powyżej cytowanym art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, które należy zakwalifikować jako przychód, o którym mowa ww. art. 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Powyższe skutkuje tym, że na Wnioskodawcy będzie spoczywał obowiązek płatnika związany z obliczeniem i poborem zaliczki na podatek dochodowy zgodnie z dyspozycją art. z art. 31 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Reasumując, wykupienie przez Wnioskodawcę dla delegowanych strażaków (którzy wyjechali do akcji ratowniczej) dodatkowego ubezpieczenia od następstw nieszczęśliwych wypadków, kosztów leczenia i śmierci oraz odpowiedzialności cywilnej za szkody powstałe podczas pełnienia służby w działaniach ratowniczych, akcji poszukiwawczo - ratowniczej lub akcji humanitarnej oraz szkoleń i ćwiczeń ratowniczych, nie skutkuje uzyskaniem z tego tytułu przychodu, w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Istotne jest bowiem, że strażak był delegowany do pełnienia służby w grupie ratowniczej poza granicami państwa oraz, że został objęty tego rodzaju dodatkowym ubezpieczeniem, wykupionym przez Wnioskodawcę. wykupienie przez Wnioskodawcę dla delegowanego strażaka lub pracownika cywilnego dodatkowego ubezpieczenia dotyczącego kosztów leczenia pracowników, delegowanych w ramach wykonywania obowiązków służbowych poza granice kraju do udziału w międzynarodowych spotkaniach, konferencjach, seminariach, warsztatach, zawodach sportowych itp., nie stanowi przychodu pracownika cywilnego ani strażaka w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Natomiast równowartość składek z tytułu wykupu finansowania przez Wnioskodawcę kosztów związanych z zakupem polis ubezpieczeniowych od następstw nieszczęśliwych wypadków, w pozostałym zakresie niż wskazany w § 12 rozporządzenia w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju stanowi przychód tych osób z tytułu nieodpłatnych świadczeń, który należy zakwalifikować jako przychód, o którym mowa w. art. 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Odnosząc się do powołanej we wniosku interpretacji wskazać należy, iż jakkolwiek interpretacje podatkowe kształtują pewną linię wykładni obowiązującego prawa, jednak dotyczą wyłącznie konkretnych spraw, a zatem nie mają one zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do zaistniałego stanu faktycznego. Rozstrzygnięcia te zapadły w indywidualnych sprawach i w świetle art. 87 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa i tym samym nie mogą być wiążące dla organu wydającego interpretację indywidualną.
Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.
52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.