Stanowisko Wnioskodawcy
Stanowisko Wnioskodawcy do Pytania 1 Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 12 Ustawy zmieniającej powinien on stosować do końca przyjętego przez siebie roku podatkowego, tj. do 30 listopada 2011 r. przepisy Ustawy o CIT w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2010 r. za wyjątkiem przepisów art. 19a oraz art. 6 ust. 1 pkt 10a i 11a Ustawy o CIT.
Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy do Pytania 1 Zgodnie z art. 12 Ustawy zmieniającej, podatnicy podatku dochodowego od osób prawnych, u których rok podatkowy jest inny niż rok kalendarzowy i rozpoczął się przed dniem 1 stycznia 2011 r. stosują do końca przyjętego przez siebie roku podatkowego przepisy Ustawy o CIT, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2010, .z tym że: art. 19a ustawy wymienionej w art. 2, w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 kwietnia 2011 r. stosuje się do tego dnia; art. 6 ust. 1 pkt 10a i 11a ustawy wymienionej w art. 2, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą stosuje się od dnia 1 stycznia 2011 r. Nie ulega wątpliwości, iż wprowadzenie tego przepisu miało na celu urzeczywistnienie zasady wywiedzionej z orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego zakazującej wprowadzania zmian w przepisach podatkowych w trakcie roku podatkowego.
W związku z tym, iż Wnioskodawca spełnia hipotezę normy zawartej w art. 12 Ustawy zmieniającej, tj. przyjął rok podatkowy inny niż kalendarzowy i rok ten rozpoczął się przed dniem 1 stycznia 2011 r., powinien stosować do końca roku podatkowego, tj. do dnia 30 listopada 2011 r. przepisy Ustawy o CIT w brzmieniu sprzed 1 stycznia 2011 r. (z wyjątkiem przepisów art. 19a oraz art. 6 ust. 1 pkt 10ai 11a Ustawy o CIT). Stanowisko Wnioskodawcy znajduje swoje potwierdzenie w indywidualnych interpretacjach przepisów prawa podatkowego. W związku z powyższym, Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie prawidłowości stanowiska wyrażonego na wstępie.
Stanowisko Wnioskodawcy do Pytania 2 W opinii Wnioskodawcy, Znak towarowy stanowi wartość niematerialną i prawną w świetle art. 16b ust. I pkt 6 Ustawy o CIT. Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy do Pytania 2 Zgodnie z art. 16b ust. 1 pkt 6 amortyzacji, jako wartości niematerialne i prawne, podlegają prawa określone w Ustawie PWP pod warunkiem, iż prawa te są nabyte, nadają się do gospodarczego wykorzystania, ich przewidywany okres używania jest dłuższy niż rok oraz są wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Ustawa PWP obejmuje swoim zakresem m.in. prawa ochronne na znaki towarowe.
W opinii Wnioskodawcy, Znak towarowy spełnia wszystkie warunki wymienione w Ustawie o CIT konieczne do uznania go za wartość niematerialną i prawną podlegającą amortyzacji.
W szczególności: Znak towarowy został zarejestrowany w rejestrze znaków towarowych i korzysta z prawa ochronnego na znaki towarowe; Znak towarowy nadaje się do gospodarczego wykorzystania i jako taki był wykorzystywany przez Udziałowca przed wniesieniem aportem do Spółki, Znak towarowy będzie wykorzystywany w prowadzonej działalności gospodarczej, w szczególności poprzez umieszczanie tego znaku na stronie internetowej, na dokumentach związanych ze świadczeniem usług lub w celach reklamowych, Wnioskodawca przewiduje, że Znak towarowy będzie wykorzystywany przez okres dłuższy niż rok.
Mając na uwadze powyższe, zdaniem Wnioskodawcy, Znak towarowy jest wartością niematerialną i prawną podlegającą amortyzacji w świetle Ustawy o CIT.
Stanowisko Wnioskodawcy do Pytania 3 Przy założeniu, że Znak towarowy, który nie był wprowadzony do ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych spółki wnoszącej aport, zostanie wniesiony aportem do Spółki w ramach przedsiębiorstwa do dnia 30 listopada 2011 r., Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż będzie mógł ujawnić ten Znak towarowy w swojej ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych oraz ustalić jego wartość początkową według jego wartości rynkowej z dnia nabycia, zgodnie z art. 16g ust. 10 w zw. z art. 16g ust. 10a Ustawy o CIT.
Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy do Pytania 3 Zgodnie z art. 16g ust. 10 w związku z art. 16g ust. 10a Ustawy o CIT, metoda ustalenia wartości początkowej środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych nabytych w drodze aportu przedsiębiorstwa, niewprowadzonych do ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych podmiotu wnoszącego aport zależy od tego, czy w wyniku transakcji wystąpi dodatnia wartość firmy. Jeżeli wystąpi dodatnia wartość firmy, łączna wartość początkowa środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych ustalana jest jako suma wartości rynkowej tych składników majątku.
Jeżeli zaś dodatnia wartość firmy nie wystąpi, łączna wartość początkowa środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych ustalana jest jako różnica między ceną nabycia przedsiębiorstwa (którą zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku wniesienia przedsiębiorstwa aportem stanowić będzie nominalna wartość udziałów wydanych w zamian za aport) a wartością składników majątkowych, niebędących środkami trwałymi ani wartościami niematerialnymi i prawnymi.
W świetle powyższych przepisów, zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku otrzymania w drodze aportu przedsiębiorstwa, wartością początkową Znaku towarowego będącego elementem wnoszonego przedsiębiorstwa, a który nie został wprowadzony do ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych Udziałowca, będzie jego wartość rynkowa z dnia aportu przedsiębiorstwa. Powyższe znajduje zastosowanie zarówno, jeżeli wystąpi dodatnia wartość firmy oraz jeżeli dodatnia wartość firmy nie wystąpi, przy założeniu, że nie wystąpi również ujemna wartość firmy, tj. cena nabycia będzie równa wartości rynkowej wszystkich składników majątkowych przejętych przez Spółkę.
Stanowisko Wnioskodawcy podzieliły również organy podatkowe w interpretacjach przepisów prawa podatkowego. Stanowisko Wnioskodawcy do Pytania 4 W opinii Wnioskodawcy, będzie on uprawniony do dokonywania odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej. Znaku towarowego ustalonej według jego wartości rynkowej z dnia nabycia przez cały okres amortyzacji. Odpisy amortyzacyjne w takiej wysokości stanowić będą koszt uzyskania przychodu Wnioskodawcy. Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy do Pytania 4 Zgodnie z art. 16h ust. 1 pkt 1 w związku z art. 16m ust. 1 pkt 4 Ustawy o CIT, odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od wartości początkowej wartości niematerialnych i prawnych.
W przypadku wartości niematerialnej i prawnej w postaci znaku towarowego, okres amortyzacji nie może być krótszy niż 60 miesięcy. Zgodnie natomiast z art. 15 ust. 6 Ustawy o CIT, kosztem uzyskania przychodów są odpisy amortyzacyjne dokonywane zgodnie z warunkami określonymi w Ustawie o CIT. W świetle powyższego, Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż będzie on uprawniony do dokonywania odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej Znaku towarowego, ustalonej według wartości rynkowej z dnia wniesienia aportu przez okres nie krótszy niż 5 lat.
Ponadto, mając na uwadze fakt, iż wartość początkowa Znaku towarowego zostanie ustalona zgodnie z Ustawą o CIT w brzmieniu obowiązującym sprzed dnia 1 stycznia 2011r., odpisy amortyzacyjne w latach następnych, powinny być kontynuowane od raz ustalonej wartości początkowej w pierwszym roku podatkowym Spółki. Zdaniem Wnioskodawcy, nie ma bowiem podstaw do korygowania raz przyjętej wartości początkowej wartości niematerialnej i prawnej z powodu zmiany stanu prawnego w trakcie dokonywania przez Wnioskodawcę odpisów amortyzacyjnych. W opinii Spółki, dokonane odpisy amortyzacyjne, będą stanowiły dla Wnioskodawcy koszt uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 6 Ustawy o CIT.
Stanowisko Wnioskodawcy znajduje swoje odzwierciedlenie w wydanych indywidualnych interpretacjach przepisów prawa podatkowego. Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca prosi o potwierdzenie prawidłowości swojego stanowiska w zakresie możliwości dokonywania odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej Znaku towarowego ustalonej według wartości rynkowej z dnia nabycia przez cały okres amortyzacji. Tak ustalone odpisy amortyzacyjne będą mogły stanowić koszt uzyskania przychodu Wnioskodawcy. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.
Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.