INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa ( Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 13 maja 2014 r. (data wpływu 19 maja 2014 r.), uzupełnione na wezwanie organu z dnia 31 lipca 2014 r. nr IPPB3/423-533/14-2/GJ, pismem z dnia 6 sierpnia 2014 r. (data wpływu 11 sierpnia 2014 r.) oraz na wezwanie telefoniczne z dnia 22 sierpnia, pismem z dnia 25 sierpnia 2014 r. (przesłane faxem, data wpływu – 25 sierpnia 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów nieodliczonego podatku od towarów i usług oraz 100% wydatków na paliwo i eksploatację samochodu osobowego – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 19 maja 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów. We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością ( dalej : Spółka) jest właścicielem samochodu osobowego. Samochód jest wykorzystywany w sposób mieszany, tj. do celów służbowych i prywatnych w proporcji około 95 % na cele służbowe i 5 % na cele prywatne.
Uzupełniając na wezwanie organu powyższy stan faktyczny Spółka dodała, że jedynym użytkownikiem samochodu jest prezes Spółki, który jest zmuszony parkować auto przy ulicy koło domu, w którym jest zameldowany i gdzie mieszka. Z przyczyn ekonomicznych nie może pozostawiać auta pod siedzibą firmy z powodu jednej udaremnionej próby kradzieży auta. W tej sytuacji, jego pozostawienie pod siedzibą firmy mogłoby skończyć się dewastacją auta a w najgorszym możliwym scenariuszu —jego kradzieżą.
Zgodnie z komunikatem ze strony internetowej Ministerstwa Finansów z dnia 1 kwietnia 2014 „Nowe zasady odliczania podatku VAT od wydatków związanych z pojazdami samochodowymi” i zawartym w nim biuletynie wynika, że użytkowanie auta do celów jazdy z domu gdziekolwiek wiąże się z zakwalifikowaniem użytkowania auta, jako mieszane i uniemożliwia skorzystanie z przywileju odliczania podatku VAT w wysokości 100%. Sprawa komplikuje się jeszcze z powodu konieczności nadzorowania urządzeń technicznych, są to m.in. serwery, które mieszczą się w domu, w którym mieszka Prezes i koło którego parkowane jest auto należące do Spółki.
Ich nienadzorowanie, a w konwekcji ich niewłaściwe działanie, spowoduje powstawanie strat w Spółce w postaci konieczności przyznawania rekompensat za niedostępność do usług, które wykonują te serwery. Na tę chwilę Spółka nie posiada wystarczającej ilości środków finansowych na zapewnienie wynagrodzenia dla wykwalifikowanych techników, serwisantów i administratorów, którzy mogliby nadzorować pracę serwerów.
W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania: Czy Spółka może zaliczyć do kosztów podatkowych wartość nieodliczonego podatku od towarów i usług z faktur związanych z kosztami eksploatacji samochodu osobowego od którego Spółka nie posiada prawa do odliczenia 50% podatku od towarów i usług na podstawie art. 86a ustawy o podatku od torów usług? Czy Spółka może zaliczyć do kosztów podatkowych 100% wartości netto z faktur związanych z kosztami eksploatacji samochodu osobowego ? Czy Spółka może zaliczyć do kosztów podatkowych 100% kwoty brutto z tytułu zakupu paliwa do samochodu?
Zdaniem Wnioskodawcy: Spółka posiada prawo do zaliczenia do kosztów podatkowych kosztów związanych z zabezpieczeniem przychodów (podstawa Art. 15. ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych). Nieodliczony podatek VAT na podstawie art. 86a ustawy o podatku od towarów i usług związany z poniesieniem przez Spółkę kosztów zakupu paliwa, niezbędnych napraw i innych kosztów związanych z bieżącą eksploatacją auta stanowi koszt uzyskania przychodu na podstawie art. 16 pkt 1. ppkt.
46) lit. a) myślnik 2. Dlatego Spółka uważa, że ma prawo do zaliczenia do kosztów podatkowych nieodliczonego podatku od towarów i usług jaki 100% wartości netto kosztów związanych z eksploatacją auta nie uwzględniając paliwa oraz 100% kosztów zakupu paliwa w kwocie brutto z faktur. W odpowiedzi na wezwanie organu Spółka podała, że według Zarządu Sp. z o.o. auto firmowe należące do Sp. z o.o. jest wykorzystywane tylko do celów służbowych, czyli tylko do jazd związanych z osiąganiem przychodów, są to m.in. wyjazdy do klientów, sklepów-hurtowni celem zakupu niezbędnych części, materiałów, które przeznaczone są do odsprzedaży i w konsekwencji wygenerowanie zysków.
Dlatego Sp. z o.o. uważa, że drugą połowę faktur VAT z tytułu zakupu paliwa i związanych z kosztami eksploatacji auta są kosztem podatkowym spółki. Dodatkowo Spółka wyjaśniła różnicę między informacjami podanymi w wniosku ORD-IN z dnia 13 maja 2014, a wyjaśnieniami z dnia 6 sierpnia 2014 w zakresie wykorzystywania samochodu w celach prywatnych. Wskazane we wniosku z dnia 13 maja stwierdzenie, że samochód będzie wykorzystywany w 5% na cele prywatne, wynika z wyjaśnień zawartych w biuletynie Ministerstwa Finansów. Ten biuletyn był przyczyną złożenia wniosku o interpretację indywidualną. Wskazane: „5% na cele prywatne” są parkowaniem pod domem, w którym mieszka Prezes Spółki.
Samochód jest używany w celu nawiązania kontaktów z klientami i wykonywania usług dla nich. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Spółki w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe. Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej przez Spółkę oceny swego stanowiska. Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012r. Poz. 270 z późn. zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock