INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 14.06.2011 r. (data wpływu 24.06.2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy koszty wynagrodzeń pracowników wykonujących prace badawczo-rozwojowe powinny być przez Spółkę uznawane jako koszty prac rozwojowych rozliczane dla celów podatkowych jako odpisy amortyzacyjne – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 14.06.2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych prawnych w zakresie ustalenia, czy koszty wynagrodzeń pracowników wykonujących prace badawczo-rozwojowe powinny być przez Spółkę uznawane jako koszty prac rozwojowych rozliczane dla celów podatkowych jako odpisy amortyzacyjne. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: Wnioskodawca - Sp. z o.o. (dalej: „Spółka”) jest spółką produkcyjną Przedmiotem działalności Spółki jest produkcja dekoderów oraz innych urządzeń elektronicznych.
Większość projektów urządzeń (dalej: „Projektów Produktów”) produkowanych przez Spółkę stworzona została przez Spółkę we własnym zakresie. Na proces tworzenia danego Projektu Produktu składają się następujące etapy: stworzenie konstrukcji elektronicznej Produktu, stworzenie oprogramowania do Produktu, stworzenie konstrukcji mechanicznej Produktu (w tym dokumentacji i obudowy), stworzenie konstrukcji testerów produkcyjnych, przeprowadzenie badań i testów, uzyskanie odpowiednich certyfikacji Produktu.
Równocześnie z tworzeniem danego Projektu Produktu, Spółka opracowuje dokumentację jego technicznej przydatności oraz dokumentację dotyczącą spodziewanych przychodów ze sprzedaży tworzonego Projektu Produktu. Po przeprowadzeniu testów zakończonych wynikiem pozytywnym Spółka podejmuje decyzję o rozpoczęciu produkcji nowego Produktu. W związku z powyższym proces tworzenia Projektu Produktu jest na ogół długotrwały.
Na jego realizację Spółka ponosi nakłady finansowe związane głównie z kosztami: wynagrodzeń pracowników Spółki zaangażowanych bezpośrednio w pracę nad stworzeniem Projektu Produktu, oprogramowania do niego oraz przeprowadzenia testów, zakupu usług od firm zewnętrznych, np. zakup usług certyfikujących produkt, licencji (występują sporadycznie) oraz zużytych w procesie tworzenia materiałów i kosztów wykonania Projektu Produktu. Spółka wyodrębnia czas pracy, który pracownicy poświęcili na pracę przy tworzeniu danego Projektu Produktu oraz czas pracy, w którym wykonywali pozostałe obowiązki.
Pozwala to na wyliczenie w danym miesiącu wartości wynagrodzenia pracownika, które otrzymał za pracę przy danym Projekcie Produktu, oraz kwoty wynagrodzenia, które otrzymał w związku z wykonywaniem pozostałych obowiązków. Dla celów rachunkowych i podatkowych koszty wynagrodzeń pracowników zajmujących się tworzeniem danego Projektu Produktu kwalifikowane są jako prace rozwojowe i są amortyzowane.
Spółka aktywuje koszty tworzenia danego Projektu Produktu, w tym koszty z tytułu świadczeń pracowniczych wynikających bezpośrednio z jego tworzenia i przygotowania do produkcji, jeśli może wiarygodnie: wydzielić koszty dotyczące prac rozwojowych, ustalić koszty wytworzenia oraz określić moment rozpoczęcia i zakończenia prac związanych z wytworzeniem Projektu Produktu.
W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy koszty wynagrodzeń pracowników zajmujących się tworzeniem danego Projektu Produktu związane z jego konstrukcją a także z przygotowaniem oprogramowania do niego prawidłowo zostały uznane przez Spółkę, jako koszty prac rozwojowych, rozliczane dla celów podatkowych poprzez odpisy amortyzacyjne w okresie nie krótszym niż 12 miesięcy od dnia stworzenia Projektu Produktu i wdrożenia go do produkcji?
Zdaniem Wnioskodawcy: Wynagrodzenie należne pracownikom za wkład w wytworzenie danego Projektu Produktu, powinny być rozpoznane jako koszty prac rozwojowych i w związku z tym poprawne jest przyjęcie przez Spółkę ich rozliczania dla celów podatkowych poprzez odpisy amortyzacyjne w okresie nie krótszym niż 12 miesięcy od dnia stworzenia projektu Produktu i wdrożenia go do produkcji.
Według Spółki na wstępie należy wskazać, iż zgodnie z art. 15 ust. 6 oraz art. 16 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: ustawa o CIT) wydatki na nabycie lub wytworzenie środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych nie stanowią kosztu uzyskania przychodu, kosztem podatkowym są natomiast odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z przepisami art. 16a-16m ustawy o CIT.
Zgodnie z art. 16b ust. 1 amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, nabyte nadające się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania: spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego, spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, autorskie lub pokrewne prawa majątkowe, licencje, prawa określone w ustawie z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej (Dz U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117, z późn. zm.), wartość stanowiąca równowartość uzyskanych informacji związanych z wiedzą w dziedzinie przemysłowej, handlowej, naukowej lub organizacyjnej (know-how) - o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane przez niego do używania na podstawie umowy licencyjnej (sublicencji), umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane wartościami niematerialnymi i prawnymi.
Jednocześnie na podstawie art. 16b ust. 2 pkt 3 ustawy o CIT amortyzacji podlegają również niezależnie od przewidywanego okresu używania koszty prac rozwojowych zakończonych wynikiem pozytywnym, który może być wykorzystany na potrzeby działalności gospodarczej podatnika, jeżeli: produkt lub technologia wytwarzania są ściśle ustalone, a dotyczące ich koszty prac rozwojowych wiarygodnie określone, oraz techniczna przydatność produktu lub technologii została przez podatnika odpowiednio udokumentowana i na tej podstawie podatnik podjął decyzję o wytwarzaniu tych produktów lub stosowaniu technologii, oraz z dokumentacji dotyczącej prac rozwojowych wynika, że koszty prac rozwojowych zostaną pokryte spodziewanymi przychodami ze sprzedaży tych produktów lub zastosowania technologii, - zwane także wartościami niematerialnymi i prawnymi.
Spółka podnosi, iż biorąc powyższe pod uwagę należy wskazać, iż co do zasady, aby uznać dany składnik majątku za wartość niematerialną i prawną, o której mowa w art. 16 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, musi on być nabyty przez podatnika. Za wartości niematerialne i prawne nie mogą być uznane składniki majątku wytworzone przez podatnika we własnym zakresie. Ograniczenie to nie dotyczy jednak wartości niematerialnych i prawnych, o których mowa w ust. 2 art. 16b ustawy o CIT a więc m.in. kosztów prac rozwojowych. Spółka podnosi, iż stanowisko powyższe potwierdzają również organy podatkowe.
Przykładowo Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej z dnia 16 marca 2010 r., Nr IBPBI/2/423-394/10/MO, uznał za prawidłowe stanowisko podatnika (i na mocy art. 14c Ordynacji podatkowej odstąpił od uzasadnienia), zgodnie z którym: „(...) wydatkami podlegającymi kapitalizacji do wartości początkowej powinny być w szczególności koszty materiałów oraz sprzętu wykorzystywanego wyłącznie, oraz w sposób ciągły w celu prowadzenia danego etapu postępowania badawczego, koszty zamawianych usług doradczych, zamawianych wyłącznie na potrzeby danego etapu postępowania badawczego, koszty ogólne oraz koszty dodatkowe wynikłe bezpośrednio z prowadzonego etapu działań badawczych, wydatki bezpośrednio powiązane są z procesem realizacji projektu badawczo-rozwojowego, takie jak koszty utrzymania (funkcjonowania) biura, którego prace związane były z obsługą przedmiotowego procesu, wydatki na usługi szkoleniowe w zakresie obsługi działania systemu, wydatki na nabycie/wytworzenie i eksploatację środków trwałych, wydatki na wynajem powierzchni biurowych i wydatki z tym związane, wydatki na podróże służbowe pracowników spółki zaangażowanych w prace, ewentualne wydatki na zewnętrznych specjalistów, które w sposób jednoznaczny, precyzyjny i bezsporny można przypisać do konkretnego projektu oraz koszty i wydatki pracownicze oraz narzuty na wynagrodzenia pracowników wykonujących prace badawczo-rozwojowe.
Z uwagi na powyższe, w ocenie Wnioskodawcy nie powinno zatem ulegać wątpliwości, że także koszty i wydatki pracownicze oraz narzuty na wynagrodzenia pracowników wykonujących prace badawczo-rozwojowe powinny podlegać kapitalizacji do wartości początkowej kosztów prac badawczo-rozwojowych zakończonych wynikiem pozytywnym, od której dokonywane są odpisy amortyzacyjne.” Biorąc powyższe pod uwagę, zdaniem Spółki, należy uznać, iż koszty wynagrodzeń pracowników Spółki zaangażowanych bezpośrednio w pracę nad stworzeniem Projektu Produktu, oprogramowania do niego oraz przeprowadzenia testów prawidłowo zostały uznane przez Spółkę dla celów podatkowych za koszty prac rozwojowych.
W związku z tym, biorąc pod uwagę treść art. 15 ust. 4a oraz art. 16m ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT mogą być rozliczane przez Spółkę dla celów podatkowych: w miesiącu, w którym zostały poniesione albo począwszy od tego miesiąca w równych częściach w okresie nie dłuższym niż 12 miesięcy, albo jednorazowo w roku podatkowym, w którym zostały zakończone, albo poprzez odpisy amortyzacyjne w dowolnie ustalonym przez Spółkę okresie nie krótszym jednak niż 12 miesięcy od dnia stworzenia projektu Produktu i wdrożenia go do produkcji. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.
Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy. Jednocześnie należy poinformować, iż w obwieszczeniu marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z 9 marca 2011 r. opublikowanym w Dzienniku Ustaw z 8 kwietnia 2011 r., Nr 74, poz. 397 - został ogłoszony jednolity tekst ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Końcowo należy podkreślić, że przywołana przez Wnioskodawcę interpretacja indywidualna zapadła w indywidualnej sprawie i nie jest wiążąca dla organu wydającego przedmiotową interpretację.
Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia przedstawionego w stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.
52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku ul.1-ego Maja 10, 09-402 Płock.