INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 22.11.2013 r. (data wpływu 28.11.2013 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odzyskania podatku naliczonego poniesionego w związku z realizacją zadania „Wybudowanie i udostępnienie parkingu przy kompleksie cmentarno – kościelnym” – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 28.11.2013 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odzyskania podatku naliczonego poniesionego w związku z realizacją zadania „Wybudowanie i udostępnienie parkingu przy kompleksie cmentarno – kościelnym”. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe: Parafia dnia 24.09.2013 r. zawarła umowę z Urzędem Marszałkowskim na „Wybudowanie i udostępnienie parkingu przy kompleksie cmentarno-kościelnym” w ramach działania 413- - wdrożenie lokalnych strategii rozwoju objętego PROW na lata 2007-2013 w zakresie małych projektów.
Zadanie wykonano. Całkowity koszt projektu wyniósł 62661,12 zł. Podatek od towarów i usług został zaliczony jako koszt kwalifikowany. Budowa nie służy sprzedaży opodatkowanej podatkiem od towarów i usług. Parafia nie pobiera żadnych opłat związanych z realizacją zadania. Nie jest również podatnikiem podatków od towarów i usług. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy Parafia może odzyskać w całości lub w części podatek naliczony wynikający z faktury dokumentującej nabycie towarów i usług w związku z realizacją zadania „Wybudowanie i udostępnienie parkingu przy kompleksie cmentarno – kościelnym” ?
Zdaniem Wnioskodawcy, Parafia nie ma możliwości odzyskania podatku naliczonego poprzez jego odliczenie, ponieważ nie jest podatnikiem podatku od towaru i usług. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.
Zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jednolity Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ww. ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
Zgodnie z art. 87 ust. 1 ustawy o VAT, w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy. Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika określone zostały w art. 87 ust. 2-6 ustawy.
Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w określonych terminach, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, to jest m. in. tego że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Zgodnie z art. 88 ust. 4 ustawy o VAT obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20 (przypadek ten nie ma zastosowania w przedmiotowej sprawie).
Z powyższego wynika, iż prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest niewątpliwy i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
Ustawa wyłącza zatem możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu. W rozdziale 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 73, poz. 392 ze zm.), przewidziano przypadki, w których kwota podatku naliczonego może być zwrócona jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług finansowanego ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej, oraz warunki i tryb dokonywania tego zwrotu.
Przepisy powołanego rozporządzenia określają katalog środków, które stanowią ww. środki bezzwrotnej pomocy zagranicznej ( § 8 ust. 3 i 4). Uzyskanie pomocy finansowej pochodzącej ze źródeł, o których mowa w tych przepisach daje prawo do ubiegania się o zwrot podatku w oparciu o przepisy zawarte w rozdziale 9 tego rozporządzenia. Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że Parafia nie prowadzi działalności gospodarczej oraz nie jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
Parafia zawarła umowę z Urzędem Marszałkowskim na „Wybudowanie i udostępnienie parkingu przy kompleksie cmentarno-kościelnym” w ramach działania 413- - wdrożenie lokalnych strategii rozwoju objętego PROW na lata 2007-2013 w zakresie małych projektów. Zadanie wykonano. Budowa nie służy sprzedaży opodatkowanej podatkiem od towarów i usług. Parafia nie pobiera żadnych opłat związanych z realizacją ww. zadania.
Biorąc pod uwagę przedstawione we wniosku okoliczności sprawy oraz treść powołanych przepisów należy stwierdzić, że z uwagi na niespełnienie przesłanek warunkujących prawo do odliczenia podatku naliczonego, (związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi, status podatnika podatku od towarów i usług) , Wnioskodawcy nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu zakupu towarów i usług służących realizacji wymienionego projektu , nie będzie on miał prawa do otrzymania z tego tytułu zwrotu różnicy podatku, o którym mowa w art. 87 ust. 1 ustawy o VAT.
Wnioskodawcy nie przysługuje również prawo otrzymania zwrotu tego podatku w oparciu o przepisy rozdziału 9 ww. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r., gdyż z przedstawionych okoliczności sprawy nie wynika, że Wnioskodawca otrzymuje dofinansowanie ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej, o których mowa w § 8 ust. 3 i 4 wskazanego rozporządzenia. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.