INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana/Spółki przedstawione we wniosku z dnia 24 listopada 2011 r. (data wpływu 28 listopada 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania nieodpłatnych wydań towarów, gdy jednostkowy koszt wytworzenia lub cena nabycia tych towarów jest niższa niż 10zł. – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 28 listopada 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania nieodpłatnych wydań towarów, gdy jednostkowy koszt wytworzenia lub cena nabycia tych towarów jest niższa niż 10zł. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe. Sp. z o.o. (dalej: Spółka) jest dystrybutorem środków czystości i kosmetyków, artykułów spożywczych, lodów (dalej: Produkty). Spółka sprzedaje Produkty licznym partnerom handlowym.
Kanałami sprzedażowymi Spółki są m.in. duże sieci handlowe, hurtownie, centra dystrybucyjne (dalej: Klienci). Strategia biznesowa Spółki nakierowana jest na wzrost sprzedaży Produktów. W tym celu Spółka podejmuje szereg działań zmierzających do budowania dobrych relacji biznesowych z Klientami, budowania wizerunku i rozpoznawalności marek Produktów, premiowania wyników uzyskiwanych przez Klientów, itd. W ramach tych działań Spółka m.in. przekazuje Klientom Produkty bez dodatkowej odpłatności.
W zakresie objętym niniejszym wnioskiem o indywidualną interpretację prawa podatkowego, jednostkowa cena nabycia przekazywanych Klientom Produktów (bez podatku), w odniesieniu do każdego z przekazywanych Produktów odrębnie, określona w momencie przekazywania Produktów nie przekracza 10zł. Spółka najczęściej przekazuje Produkty w pakietach (w opakowaniach zbiorczych). Spółka nie prowadzi ewidencji z art. 7 ust. 4 ustawy o VAT pozwalającej na ustalenie tożsamości, tj. imienia i nazwiska osób obdarowanych (konsumentów) (Spółka ewidencjonuje wyłącznie wydania do odbiorców biznesowych).
Wartość towarów przekazanych Klientom, dla których jednostkowa cena nabycia nie przekracza 10 zł netto, może w roku podatkowym przekraczać 100 zł. Spółka jest czynnym podatnikiem VAT. Spółka odlicza podatek naliczony przy nabyciu przekazywanych nieodpłatnie Produktów. W związku z powyższym zadano następujące pytanie.
Czy w stanie faktycznym/w opisie zdarzenia przyszłego przedstawionym powyżej dokonywanie przez Spółkę wydań towarów bez dodatkowej odpłatności, dla których jednostkowa cena nabycia (bez podatku) nie przekracza 10 zł, należy traktować jako przekazanie prezentów o małej wartości z art. 7 ust. 3 i 4 ustawy o VAT, nawet jeżeli Klientowi przekazana zostanie więcej niż jedna sztuka danego Produktu i wartość przekazywanych towarów roku podatkowym (kalendarzowym) przekroczy 100 zł? Spółka uważa, że opisane wyżej przekazania towarów, których jednostkowa cena nabycia nie przekracza 10zł netto, należy każdorazowo klasyfikować jako przekazania prezentów o małej wartości z art. 7 ust. 3 i 4 ustawy o VAT.
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu VAT podlega m. in. odpłatna dostawa towarów na terytorium kraju. Przy tym, zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, za dostawę towarów należy uznać przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
Dodatkowo, art. 7 ust. 2 w brzmieniu od 1 kwietnia 2011 r. wskazuje, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności: przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, wszelkie inne darowizny — jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów.
Jednocześnie, z art. 7 ust. 3 ustawy o VAT wynika, że powyższych reguł nie stosuje się m.in. do przekazywanych prezentów o małej wartości. W art. 7 ust. 4 pkt 2 zdefiniowano prezenty o małej wartości.
Zgodnie z tym przepisem, przez prezenty o małej wartości rozumie się przekazywane przez podatnika jednej osobie towary: o łącznej wartości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 100zł, jeżeli podatnik prowadzi ewidencję pozwalającą na ustalenie tożsamości tych osób; których przekazania nie ujęto w ewidencji, o której mowa w pkt 1, jeżeli jednostkowa cena nabycia towaru (bez podatku), a gdy nie ma ceny nabycia, jednostkowy koszt wytworzenia, określone w momencie przekazywania towaru, nie przekraczają 10zł. Z przytoczonego przepisu wynika, że dla uznania przekazywanych towarów za prezenty o małej wartości konieczne jest spełnienie przesłanek tylko dla jednego z wymienionych przypadków.
Oznacza to, że jeśli podatnik spełni przesłanki do zastosowania któregokolwiek z wymienionych wyżej przypadków dokonywane przez niego wydania towarów bez, w przypadku Spółki — dodatkowego, wynagrodzenia nie będą podlegały VAT.
Podobne stanowisko zaprezentowane zostało w interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie 1 grudnia 2010 r. (nr IPPP3/443-898/10-4/SM), w której organ podatkowy potwierdził stanowisko wnioskodawcy, że: „analiza językowa przepisu ust. 4 art. 7 ustawy o VAT nie pozwala na stwierdzenie, iż zamiarem ustawodawcy było połączenie obu dyspozycji i tym samym określenie prezentów o małej wartości poprzez dwie przesłanki których łączne wypełnienie pozwala na zdefiniowanie prezentu jako prezentu o małej wartości.” W art. 7 ust. 4 nie został także określony krąg osób uprawnionych do otrzymania prezentów o małej wartości.
W szczególności ustawodawca nie wskazał, że odbiorcami muszą być konsumenci (osoby fizyczne). W związku z tym, należy uznać, że prezenty o małej wartości mogą być przekazywane osobom fizycznym, osobom prawnym oraz jednostkom organizacyjnym nieposiadającym osobowości prawnej, zatem również kontrahentom biznesowym. Takie stanowisko potwierdza Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji wydanej 7 lipca 2009 r. (nr IPPP2/443-S10/09-2/AS) stwierdzając, że: „odnośnie kwestii dotyczącej podmiotów, którym wręczane są prezenty o małej wartości, organ podatkowy stwierdza, iż jest to nieistotne kogo Spółka obdarowuje przedmiotowymi prezentami dołączonymi do czasopism”.
Z kolei nawiązanie przez ustawodawcę w definicji prezentów o małej wartości z art. 7 ust. 4 ustawy o VAT do jednostkowej ceny nabycia towaru (bez podatku) bądź kosztu wytworzenia towaru powoduje, że ocenie pod tym kątem podlega każdy z przekazywanych towarów osobno. Wyłączone spod opodatkowania VAT są zatem każde nieodpłatne przekazania towarów do jednego podmiotu o cenie jednostkowej (koszcie wytworzenia) nieprzekraczającej 10zł bez podatku, w tym — przekazania takich towarów w opakowaniu zbiorczym, nawet jeśli ich wartość w roku podatkowym przekroczy 100 zł.
W takim wypadku, jedynym warunkiem wyłączenia spod opodatkowania VAT nieodpłatnych wydań towarów jest jednostkowa cena nabycia (bez podatku) lub jednostkowy koszt wytworzenia towaru nieprzekraczające 10 zł.
Stanowisko to w nowym stanie prawnym (od 1 kwietnia 2011 r.) potwierdził m.in. Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w indywidualnej interpretacji prawa podatkowego z 12 września 2011 r. nr IPPP1/443-940/11-2/BS: „Uznać więc należy, że konstrukcja przewidziana w art. 7 ust 4 pkt 2 zakłada, że jeżeli wartość jednostkowa wydawanego towaru nie przekracza 10zł, jego wydanie nie będzie podlegać opodatkowaniu niezależnie od tego komu zostały wydane towary i czy podatnik prowadzi ewidencję obdarowanych, o której mowa w pkt 1 analizowanego przepisu.
Co więcej, samo zwolnienie z obowiązku ewidencjonowania ma na celu uniknięcie konieczności weryfikowania czy dana osoba otrzymała przedmioty o łącznej wartości powyżej 100 zł, gdyż charakter wydań często uniemożliwia taką weryfikację (np. przy masowych akcjach marketingowych).
W konsekwencji uznać należy, że celem ustawodawcy było wyłączenie spod zakresu opodatkowania VAT nieodpłatnych wydań w dwóch niezależnych od siebie sytuacjach, tj. gdy łączna wartość nieodpłatnych wydań dokonanych na rzecz danego podmiotu nie przekroczy w danym roku kwoty 100zł lub gdy jednostkowa cena nabycia (koszt wytworzenia) wydawanych nieodpłatnie towarów nie przekroczy 10zł.” W opinii Spółki, w powyższym kontekście wydania towarów bez dodatkowego wynagrodzenia, których jednostkowa cena nabycia (bez podatku) bądź koszt wytworzenia nie przekraczają 10zł należy traktować jak przekazania prezentów o małej wartości z art. 7 ust. 3 i 4 ustawy o VAT bez względu na to, komu Spółka przekazuje towary oraz niezależnie od tego, ile sztuk danego towaru otrzymuje dany podmiot.
To stanowisko pozostaje aktualne również w sytuacji, gdy do jednego podmiotu (Klienta) w ciągu roku podatkowego przekazana zostanie większa ilość towarów, z których każdy będzie miał jednostkową cenę nabycia (bez podatku) poniżej 10 zŁ a kwota takich wydań w sumie w roku podatkowym przekroczy 100 zł. Stąd, jedynym warunkiem wyłączenia spod opodatkowania wydań Produktów jest fakt że jednostkowa cena nabycia wydawanego przez Spółkę pojedynczego towaru (Produktu) nie przekracza kwoty 10zł netto — por. interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 12 września 2011 r. nr IPPP1/443-940/11-2/BS.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia przedstawionego w stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.