INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 09.10.2008 r. (data wpływu 14.10.2008 r.) – uzupełnionym w dniu 22.12.2008 r. na wezwanie wysłane w dniu 10.12.2008 r. - o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie momentu powstania obowiązku podatkowego w przypadku wykonywania robót budowlanych - jest nieprawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 14.10.2008 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie momentu powstania obowiązku podatkowego w przypadku wykonywania robót budowlanych. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. Wnioskodawca wykonuje posadzki przemysłowe w formie usługi. Spółka rozlicza podatek należny uznając obowiązek podatkowy z datą wystawienia faktury (art. 19 ust. 4 ustawy).
Ponadto w piśmie z dnia 19.12.2008 r. (data wpływu 22.12.2008 r.) będącym uzupełnieniem do przedmiotowego wniosku wnioskodawca oznajmił, że wykonuje od 1998 roku posadzki przemysłowe w formie usługi. Jest to główna działalność Spółki zakwalifikowana w klasyfikacji PKWiU jako: 45.43 Roboty związane z wykładaniem podłóg i ścian. 45.45 Roboty budowlane wykończeniowe gdzie indziej niesklasyfikowane. Spółka rozliczała i rozlicza podatek od towarów i usług uznając dla podatku należnego obowiązek podatkowy z datą wystawienia faktury art. 19 ust.4 ustawy. W związku z powyższym zadano następujące pytanie.
Czy Spółka prawidłowo nalicza podatek VAT należny, uznając, że obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury (data na fakturze sprzedaży) art. 19 ust. 4 ustawy? Zdaniem wnioskodawcy winien on stosować zasadę, iż obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury art. 19 ust. 4 ustawy. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.
U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Zgodnie z art. 19 ust. 1 ustawy, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wydania towaru lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 14 ust. 6, art. 20 i art. 21 ust. 1. Jednocześnie w myśl art. 19 ust. 4 ustawy, jeżeli dostawa towaru lub wykonanie usługi powinny być potwierdzone fakturą, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury, nie później jednak niż w 7 dniu, licząc od dnia wydania towaru lub wykonania usługi.
Z konstrukcji podatku od towarów i usług wynika, iż podatnik, który wykonuje czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zobowiązany jest opodatkować daną czynność w momencie powstania obowiązku podatkowego. Ustawodawca określił również szczególne przypadki dotyczące momentu powstania obowiązku podatkowego. Stosownie do art. 19 ust. 13 pkt 2 lit d) ustawy, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty, nie później jednak niż 30. dnia, licząc od dnia wykonania usług budowlanych lub budowlano-montażowych.
W myśl art. 19 ust. 14 ustawy powyższy przepis stosuje się również do usług przyjmowanych częściowo, których odbiór jest dokonywany na podstawie protokołów zdawczo-odbiorczych. Zgodnie z Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług, określoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997r. (Dz. U. Nr 42, poz. 264 ze zm.) obowiązującą dla celów podatku od towarów i usług do dnia 31 grudnia 2008 r., w Dziale 45 mieszczą się roboty budowlane.
Dział ten obejmuje: Prace polegające na wznoszeniu nowych budynków mieszkalnych i niemieszkalnych oraz budowli, począwszy od przygotowania terenu przez zróżnicowany zakres robót ziemnych, fundamentowych (stan zerowy), wykonywanie elementów nośnych, przegród budowlanych, układanie i pokrywanie dachów (stan surowy) do robót montażowych, instalacyjnych i wykończeniowych. Prace związane z przebudową, rozbudową, nadbudową, modernizacją, rozbiórką, odbudową, remontem i konserwacją już istniejących budynków mieszkalnych i niemieszkalnych oraz budowli, prace związane z inżynierią lądową i wodną. Montaż i wznoszenie budynków i budowli z prefabrykatów, montaż i wznoszenie konstrukcji stalowych.
Z przedstawionego przez Wnioskodawcę stanu faktycznego wynika, iż Spółka świadczy usługi polegające na wykonaniu posadzek przemysłowych. Są one sklasyfikowane w klasyfikacji PKWiU jako: 45.43 Roboty związane z wykładaniem podłóg i ścian. 45.45 Roboty budowlane wykończeniowe gdzie indziej niesklasyfikowane. W świetle przedstawionego stanu faktycznego oraz powołanych wyżej regulacji, należy stwierdzić, iż opisane we wniosku usługi mieszczą się w dziale 45 PKWiU obejmującym roboty budowlane.
Zatem obowiązek podatkowy w przypadku usług stanowiących usługi budowlane lub budowlano-montażowe powstaje z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty, nie później jednak niż 30 dnia, licząc od dnia wykonania usługi – w myśl przepisu art. 19 ust. 13 pkt 2 d) cyt. ustawy. W podatku od towarów i usług zobowiązanie podatkowe powstaje z mocy przepisów prawa. Ustanowienie przepisu, określającego przy usługach budowlanych i budowlano – montażowych dogodniejszego od ustawowego momentu powstania obowiązku podatkowego nie daje podatnikom możliwości wybierania przepisu regulującego moment powstania obowiązku podatkowego.
Jeżeli bowiem obowiązek podatkowy powstaje z mocy przepisów prawa, a ustawodawca w tym przypadku określił nieco dogodniejszy dla podatników moment jego powstania aniżeli wynikałoby to z ustawy – to tenże przepis, a nie wola podatnika wyznacza zaistnienie obowiązku podatkowego, a podatnik powinien zadeklarować podatek należny z tytułu świadczenia ww. usług w okresie rozliczeniowym, w którym ten obowiązek podatkowy powstał. Ponadto należy nadmienić, że tutejszy organ podatkowy nie jest upoważniony do wskazania wnioskodawcy daty wykonania usługi.
W przypadku usług świadczonych przez wnioskodawcę wynika to z zawieranych umów z odbiorcami usług lub z innych dokumentów np. protokołów zdawczo-odbiorczych. To na wnioskodawcy ciąży obowiązek określenia daty, którą należy przyjąć za datę wykonania usługi. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.