INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 25.03.2008 r. (data wpływu 04.04.2008r. ) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku na roboty związane z infrastrukturą towarzyszącą budownictwu mieszkaniowemu - jest nieprawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 04.04.2008 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku na roboty związane z infrastrukturą towarzyszącą budownictwu mieszkaniowemu. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.
Spółka w ramach podpisanej umowy o roboty budowlane jest generalnym wykonawcą: robót budowlano-montażowych przy realizacji budynku mieszkalnego wielorodzinnego, infrastruktury towarzyszącej temu budynkowi, tj: sieci rozprowadzające wraz z urządzeniami i przyłączami do budynków, urządzanie i zagospodarowanie terenu (drogi, dojścia, dojazdy, parkingi, place gospodarcze, śmietnik, trzepak itp.). Umowa o roboty budowlano-montażowe obejmuje wykonanie budynku wraz z infrastrukturą towarzyszącą, w którym oprócz lokali mieszkalnych znajdują się garaże oraz lokale usługowe.
Biorąc pod uwagę główne użytkowanie tego budynku sklasyfikowany on został zgodnie z zasadami klasyfikacji obiektów pod PKOB 112 (część mieszkalna stanowi powyżej 50% całkowitej powierzchni użytkowej). Część robót, objętych przedmiotem umowy, głównie instalacje elektryczne oraz sanitarne zarówno wewnętrzne jak i zewnętrzne, roboty drogowe - drogi, dojścia, dojazdy, parkingi zlecana jest przez Spółkę podwykonawcom na podstawie odrębnie zawartych z podwykonawcami umów. W związku z powyższym zadano następujące pytania.
Biorąc powyższe pod uwagę oraz różnorodność interpretacji przepisów w zakresie prawidłowości stawek podatkowych obowiązujących w budownictwie od dnia 01.01.2008 r. Spółka prosi o odpowiedź: Jaką stawką powinna być opodatkowana sprzedaż robót wykonywanych przez podwykonawców na rzecz generalnego wykonawcy w ramach zawartych umów przy wykonaniu infrastruktury zewnętrznej towarzyszącej budynkowi mieszkalnemu, w tym m.in.: sieci rozprowadzające do budynków wraz z urządzeniami, drogi, dojścia, dojazdy, parkingi, place gospodarcze, śmietnik, trzepak itp.?
Jaką stawką powinna być opodatkowana sprzedaż przez generalnego wykonawcę robót wykonywanych na rzecz inwestora w ramach zawartej umowy przy wykonaniu infrastruktury zewnętrznej towarzyszącej budynkowi mieszkalnemu, w tym m.in.: sieci rozprowadzające wraz z urządzeniami do budynków, drogi, dojścia, dojazdy, parkingi, place gospodarcze, śmietnik, trzepak itp. (sprzedaż robót wykonanych przez podwykonawców oraz robót wykonanych siłami własnymi)?
Zdaniem wnioskodawcy: W świetle obowiązującego od 1 stycznia 2008 r. ograniczenia zakresu stosowania stawki 7%, roboty wykonywane przez podwykonawców w zakresie zewnętrznej infrastruktury towarzyszącej budownictwu mieszkaniowemu będą opodatkowane stawką 22%. Zaś sprzedaż tych robót przez generalnego wykonawcę na rzecz inwestora w ramach umowy, której przedmiotem jest wykonanie budynku mieszkalnego wraz z infrastrukturą towarzyszącą, będą opodatkowane stawką 7%. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.
W myśl art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” - stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Oprócz stawki podstawowej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi.
Na podstawie art. 146 ust. 1 pkt 2 lit. a i b ustawy - w okresie od dnia przystąpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej do dnia 31 grudnia 2007 r. stosuje się stawkę w wysokości 7% w odniesieniu do: robót budowlano-montażowych oraz remontów i robót konserwacyjnych związanych z budownictwem mieszkaniowym i infrastrukturą towarzyszącą, obiektów budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych.
Zgodnie z art. 146 ust. 3 ustawy – przez infrastrukturę towarzyszącą budownictwu mieszkaniowemu, o której mowa w ust. 1 pkt 2 lit. a, rozumie się: sieci rozprowadzające, wraz z urządzeniami, obiektami i przyłączami do budynków mieszkalnych, urządzanie i zagospodarowanie terenu w ramach przedsięwzięć i zadań budownictwa mieszkaniowego, w szczególności drogi, dojścia, dojazdy, zieleń i małą architekturę, urządzenia i ujęcia wody, stacje uzdatniania wody, oczyszczalnie ścieków, kotłownie oraz sieci wodociągowe, kanalizacyjne, cieplne, elektroenergetyczne, gazowe i telekomunikacyjne - jeżeli są one związane z obiektami budownictwa mieszkaniowego.
Z powyższych przepisów wynika, że w okresie do dnia 31 grudnia 2007 r. zastosowanie preferencyjnej stawki podatku VAT w wysokości 7% miało miejsce w przypadku, kiedy roboty budowlano-montażowe dotyczyły infrastruktury towarzyszącej obiektom budownictwa mieszkaniowego. Jednakże od dnia 1 stycznia 2008 r. prawo do stosowania obniżonej stawki podatku na podstawie powołanych wyżej przepisów nie jest już możliwe.
Od tego dnia ustawodawca przewidział stosowanie 7% stawki podatku tylko w odniesieniu do: dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym – na podstawie art. 41 ust. 12-12c ustawy, robót budowlano-montażowych oraz remontów i robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy, lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiektów sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, w zakresie, w jakim wymienione roboty i remonty, nie są objęte tą stawką na podstawie art. 41 ust. 12-12c ustawy – zgodnie z § 5 ust. 1a pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz.
U. Nr 97, poz. 970 ze zm.), obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy, lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, w zakresie, w jakim wymienione obiekty lub ich części oraz lokale nie są objęte tą stawką na podstawie art. 41 ust. 12-12c ustawy – zgodnie z § 5 ust. 1a pkt 2 ww. rozporządzenia.
Zgodnie z art. 2 pkt 12 ustawy w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2008 r. przez obiekty budownictwa mieszkaniowego rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11. Natomiast przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiektów sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych.
Z treści znowelizowanych przepisów wynika więc, iż preferencyjna stawka podatku w wysokości 7% nie dotyczy budowy, remontów i konserwacji obiektów infrastruktury towarzyszącej budownictwu mieszkaniowemu, co oznacza, iż roboty te począwszy od dnia 1 stycznia 2008 r., ze względu na utratę mocy przepisu przejściowego, jakim był w tym zakresie art. 146 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy, podlegają opodatkowaniu według stawki 22%.
Uwzględniając powyższe, zarówno sprzedaż wykonywanych robót przez: podwykonawców na rzecz generalnego wykonawcy w ramach zawartych umów przy wykonaniu infrastruktury zewnętrznej towarzyszącej budynkowi mieszkalnemu, w tym m.in.: sieci rozprowadzające do budynków wraz z urządzeniami, drogi, dojścia dojazdy, parkingi, place gospodarcze, śmietnik, trzepak itp., generalnego wykonawcę na rzecz inwestora w ramach zawartej umowy przy wykonaniu przedmiotowej infrastruktury zewnętrznej towarzyszącej budynkowi mieszkalnemu (sprzedaż robót wykonanych przez podwykonawców oraz robót wykonanych siłami własnymi) od dnia 1 stycznia 2008 r. nie mieści się w zakresie opodatkowania stawką podatku w wysokości 7% (nie są one prowadzone bezpośrednio w obiektach budownictwa mieszkaniowego) i będzie mieć tutaj zastosowanie podstawowa stawka podatku VAT w wysokości 22%.
Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.
52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.