INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. 2012r., poz. 749) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 25 października 2012r. (data wpływu 26 października 2012r.), uzupełnionym w dniu 29 listopada 2012r.
(data wpływu 30 listopada 2012r.) w odpowiedzi na wezwanie nr IPPP2/443-1089/12-2/MM z dnia 21 listopada 2012r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia garaży – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 26 października 2012r. wpłynął wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia garaży. Przedmiotowy wniosek zawierał braki formalne oraz braki w przedstawionym zdarzeniu przyszłym. W związku z czym tut.
Organ podatkowy pismem z dnia 21 listopada 2012r. znak IPPP2/443-1089/12-2/MM wezwał Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku o powyższe braki. Wezwanie doręczono w dniu 23 listopada 2012r. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe: Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą jako osoba fizyczna. Ma zamiar kupić 3 monolityczne żelbetonowe kontenery. Są to garaże przenośne nie związane z gruntem. Wykorzystywane będą do garażowania samochodów, które są środkami trwałymi firmy. Użytkowane będą dłużej niż jeden rok. Garaże będą usytuowane w miejscu zamieszkania, a nie w miejscu prowadzenia działalności.
W uzupełnieniu do wniosku Wnioskodawca wskazał, iż jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT; w ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca wykonuje czynności wyłącznie opodatkowane; garaże będą wykorzystywane do wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT; będą usytuowane w miejscu zamieszkania Wnioskodawcy, a nie w miejscu prowadzenia działalności; nabyte garaże będą opodatkowane podatkiem VAT. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy Wnioskodawca ma prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia garaży?
Zdaniem Wnioskodawcy garaże będą służyły wyłącznie sprzedaży opodatkowanej i zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT ma prawo odliczyć podatek naliczony i uwzględnić w deklaracji VAT-7. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t.j.
Dz. U. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej „ustawą o VAT”, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4 (art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT).
Na podstawie art. 88 ust. 4 ustawy o VAT obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20. Z powyższego wynika, iż prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych.
Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego przez podmiot niebędący czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT oraz podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku i niepodlegających temu podatkowi. Z opisu przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą jako osoba fizyczna. Ma zamiar kupić trzy monolityczne żelbetonowe garaże przenośne nie związane z gruntem. Wykorzystywane będą do garażowania samochodów, które są środkami trwałymi firmy.
W uzupełnieniu do wniosku Wnioskodawca wskazał, że jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT, a zakupione garaże będą wykorzystywane wyłącznie do wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT. Biorąc pod uwagę opisane we wniosku zdarzenie przyszłe oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa podatkowego tut. Organ podatkowy stwierdza, że w przedmiotowej sprawie Wnioskodawca spełnia obydwa podstawowe warunki uprawniające do odliczenia podatku od towarów i usług z tytułu nabycia garaży – jest czynnym podatnikiem podatku VAT oraz nabyte garaże będą służyć wykonywaniu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.
W związku z powyższym zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT Wnioskodawca będzie miał prawo do odliczenia podatku VAT z tytułu nabycia tych garaży i uwzględnienia podatku naliczonego w złożonej przez siebie deklaracji podatkowej. Końcowo tut. Organ podatkowy informuje, że w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych sprawa zostanie rozpatrzona odrębnie. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.