INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 16.02.2011r. (data wpływu 18.02.2011r.) uzupełnione pismem z dnia 12.05.2011r. (data wpływu 16.05.2011r.) w odpowiedzi na wezwanie z dnia 06.05.2011r.
Nr IPPP2/443-213/11-2/JW, o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działki niezabudowanej oraz wystawienia faktury VAT na całą transakcję – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 18.02.2011r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działki niezabudowanej oraz wystawienia faktury VAT na całą transakcję. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: Od dnia 2 października 2006 r. Wnioskodawca jest właścicielem m.in. działki rolnej.
Działkę tę wraz z pozostałą częścią gospodarstwa rolnego oraz budynkami, Wnioskodawca otrzymał na podstawie umowy darowizny od rodziców. Sąd Rejonowy Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi, obejmującą m.in. tą nieruchomość księgę wieczystą. W dniu 5 października 2010 r. działka ta została podzielona na działki: nr x o obszarze 0,490ha i nr xx o obszarze 1,4005 ha. Działka ta nie jest zabudowana, nie jest dzierżawiona ani nie obciążona innymi zobowiązaniami. Gmina nie posiada aktualnego planu zagospodarowania przestrzennego, a w planie zagospodarowania przestrzennego, który był ważny do dnia 1 stycznia 2004 r. działka nr x położona we wsi B przeznaczona była do użytkowania rolniczego.
W materiałach założeniowych służących do opracowania nowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz Studium Uwarunkowań i Kierunków zagospodarowania Przestrzennego Gminy jej przeznaczenie pozostaje bez zmian (na podstawie zaświadczenia Urzędu Gminy z dnia 8 listopada 2010 r. nr x/10). W dniu 30.09.2009 r. Wnioskodawca podpisał przedwstępną umowę sprzedaży części działki nr 209 o powierzchni 1,4ha, (obecnie działka numer x) z L. Sp. z o.o. z siedzibą w L. Wnioskodawca pobrał zaliczkę w wysokości 50% wartości działki. Od dnia 1 kwietnia 2010 r. Wnioskodawca jest podatnikiem podatku od towarów i usług jako rolnik. Wnioskodawca jest płatnikiem podatku rolnego. Dnia 14.02.2011r.
Wnioskodawca podpisał akt notarialny na sprzedaż działki x o powierzchni 1,4 ha z L. Sp. z o.o. w L. W uzupełnieniu wniosku z dnia 12.05.2011r. (data wpływu 16.05.2011r.) Wnioskodawca wskazał, że: na przedmiotową nieruchomość do dnia 14.02.2011r. włącznie (data sprzedaży) nie została wydana decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. W chwili obecnej na przedmiotowej działce rośnie zboże (pszenżyto), na które Wnioskodawca ubiega się o dopłaty bezpośrednie z ARiMR; od dnia 02.10.2006 r. Wnioskodawca jest właścicielem działki rolnej nr x o powierzchni 1,9 ha.
W dniu 30.06.2009 r. Wnioskodawca podpisał przedwstępną umowę sprzedaży części w/w działki o powierzchni 1,4 ha (obecnie ta cześć ma numer x). Od dnia 01.04.2010 r. Wnioskodawca jest podatnikiem podatku od towarów i usług jako rolnik. Dnia 14.02.2011r. Wnioskodawca podpisał akt notarialny na sprzedaż działki rolnej x.
Pytanie
Wnioskodawcy „Czy na tą transakcję Wnioskodawca powinien wystawić fakturę VAT, jeśli tak to na jaka kwotę ?”, dotyczy wyżej opisanej sytuacji. Pytanie dotyczy faktu, że pomiędzy zawarciem umowy przedwstępnej sprzedaży i jednoczesnym pobraniem zaliczki w wysokości 50% wartości transakcji, a zawarciem właściwej umowy sprzedaży i podpisaniem aktu notarialnego Wnioskodawca został podatnikiem podatku od towarów i usług jako rolnik.
Wobec tego, czy w świetle zaistniałej sytuacji i obowiązujących przepisów prawa powinien wystawić fakturę VAT (czy ta transakcja jest zwolniona z VAT, czy opodatkowana podatkiem VAT jest przedmiotem pytania nr 2 zawartego we wniosku o interpretację indywidualną z dnia 16.02.2011r.) oraz na jaką kwotę, całość czy może tylko 50% wartości transakcji; Wnioskodawca wystawił fakturę VAT na całą kwotę transakcji. W związku z powyższym zadano następujące pytania: Czy na tę transakcję Wnioskodawca powinien wystawić fakturę VAT, jeśli tak to na jaką kwotę? Czy ta transakcja powinna być opodatkowana podatkiem VAT? Zdaniem Wnioskodawcy, należy wystawić fakturę VAT na pełną kwotę transakcji.
Wnioskodawca zastosował zwolnienie z VAT wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 11.03.2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. 2004 Nr 54 poz. 535 ze zm.). W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. W świetle art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Zgodnie z unormowaniem zawartym w art. 2 pkt 6 ustawy, pod pojęciem towarów rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Działalność gospodarcza – według ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Z przytoczonych przepisów wynika więc, że grunty są towarami w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług, natomiast sprzedaż gruntu stanowi dostawę towarów i jako taka podlega opodatkowaniu. Ze złożonego wniosku wynika, iż Wnioskodawca jest właścicielem m.in. działki rolnej nr x. Działkę tę wraz z pozostałą częścią gospodarstwa rolnego oraz budynkami, otrzymał na podstawie umowy darowizny od rodziców. W dniu 5 października 2010 r. działka ta została podzielona na działki: nr x o obszarze 0,490ha i nr xx o obszarze 1,4005 ha. Działka ta nie jest zabudowana, nie jest dzierżawiona ani nie obciążona innymi zobowiązaniami.
Na przedmiotową działkę Gmina nie posiada aktualnego planu zagospodarowania przestrzennego, a w planie zagospodarowania przestrzennego, który był ważny do dnia 1 stycznia 2004 r. działka nr x przeznaczona była do użytkowania rolniczego. W materiałach założeniowych służących do opracowania nowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy jej przeznaczenie pozostaje bez zmian. W dniu 30.09.2009 r. Wnioskodawca podpisał przedwstępną umowę sprzedaży części działki nr x o powierzchni 1,4ha, (obecnie działka numer xx) z L. Sp. z o.o. z siedzibą w L. Wnioskodawca pobrał zaliczkę w wysokości 50% wartości działki.
Wnioskodawca od dnia 1 kwietnia 2010 r. jest podatnikiem podatku od towarów i usług jako rolnik. Wnioskodawca jest płatnikiem podatku rolnego. W dniu 14.02.2011 r. Wnioskodawca podpisał akt notarialny na sprzedaż działki x o powierzchni 1,4 ha z L. Sp. z o.o. w L. W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wskazał, iż na przedmiotową nieruchomość do dnia 14.02.2011 r. włącznie (data sprzedaży) nie została wydana decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.
Zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 1a, 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16. Zgodnie z art. 106 ust. 8 pkt 1 ustawy Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze rozporządzenia określi szczegółowe zasady wystawiania faktur, dane, które powinny zawierać, oraz sposób i okres ich przechowywania.
Powyższe zasady zostały określone w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1337 ze zm.). Fakturę wystawia się nie później niż siódmego dnia od dnia wydania towaru lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem § 10-12 (§ 9 ust. 1 rozporządzenia).
Zgodnie z § 10 ust. 1 powołanego rozporządzenia, jeżeli przed wydaniem towaru lub wykonaniem usługi otrzymano część lub całość należności, w szczególności: przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, fakturę wystawia się nie później niż siódmego dnia od dnia, w którym otrzymano część lub całość należności od nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3. Stosownie do § 10 ust. 3 rozporządzenia, fakturę wystawia się również nie później niż siódmego dnia od dnia, w którym otrzymano przed wydaniem towaru lub wykonaniem usługi każdą kolejną część należności (zaliczkę, przedpłatę, zadatek lub ratę).
Stosownie do art. 41 ust. 1 ustawy, podstawowa stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Zgodnie z art. 146a ustawy o VAT, w okresie od dnia 1 stycznia 2011r. do dnia 31 grudnia 2013r., z zastrzeżeniem art. 146f: stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%; stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%; stawka zryczałtowanego zwrotu podatku, o której mowa w art. 115 ust. 2, wynosi 7%; stawka ryczałtu, o której mowa w art. 114 ust. 1, wynosi 4%.
Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług, dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone w art. 43 ustawy o podatku od towarów i usług. W myśl natomiast art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę. Jednakże ustawodawca zwalniając od podatku od towarów i usług dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę nie sprecyzował w ustawie, jakimi kryteriami należy się kierować, aby ustalić przeznaczenie danego gruntu. Ustawa o podatku od towarów i usług nie zawiera bowiem definicji pojęć zawartych we wskazanym przepisie.
Z tych też względów w ocenie tut. Organu sformułowania w nim zawarte należy interpretować według wykładni językowej. Celem określenia, czy dany grunt jest przeznaczony pod zabudowę należy się odwołać do przepisów zawartych w ustawie z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.), regulującej zasady kształtowania polityki przestrzennej przez jednostki samorządu terytorialnego i organy administracji rządowej.
Zgodnie z art. 4 ust. 1 i ust. 2 tej ustawy, ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowaniu terenu, przy czym: lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego; sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala się w drodze decyzji o warunkach zabudowy. Zatem o charakterze danego gruntu winien rozstrzygać odpowiedni zapis w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, który jako dokument prawa miejscowego, decyduje o kwalifikacji gruntu.
W sytuacji, gdy dla danego terenu, nie obowiązuje plan zagospodarowania przestrzennego ani decyzja o warunkach zabudowy, należy posłużyć się inną istniejącą na dzień zawarcia transakcji dokumentacją sporządzoną na podstawie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalanie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów zamkniętych, należy do zadań własnych gminy.
W myśl art. 9 ust. 1 i ust. 4 ww. ustawy, w celu określenia polityki przestrzennej gminy, w tym lokalnych zasad zagospodarowania przestrzennego, rada gminy podejmuje uchwałę o przystąpieniu do sporządzenia studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy, zwanego dalej „studium”. Ustalenia studium są wiążące dla organów gminy przy sporządzaniu planów miejscowych. Ponadto zaznaczyć należy, iż ewidencja gruntów i budynków jest jedynie urzędowym zbiorem informacji faktycznych. Wynikające z niej zapisy są odzwierciedleniem (potwierdzeniem) stanu faktycznego i prawnego na dzień dokonania wpisu.
Zgodnie z art. 20 ust. 1 pkt 1, ust. 2 oraz art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 193, poz. 1287 ze zm.), informacje dotyczące gruntów znajdujące się w ewidencji dotyczą: położenia, granic, rodzajów użytków gruntowych oraz ich klas gleboznawczych, oznaczenia ksiąg wieczystych lub zbiorów dokumentów, jeżeli zostały założone dla nieruchomości, w skład której wchodzą grunty, a także stosunków właścicielskich.
Podstawę planowania gospodarczego, planowania przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń, oznaczania nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki publicznej, gospodarki nieruchomościami oraz ewidencji gospodarstw rolnych stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Z powołanych wyżej przepisów wynika, iż o przeznaczeniu danego terenu, w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz w sytuacji, gdy nie wydano decyzji o warunkach zabudowy, decyduje przeznaczenie terenu określone w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy. Ustalenia studium są bowiem wiążące dla organów gminy przy sporządzaniu planów miejscowych.
Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca sprzedał nieruchomość gruntową niezabudowaną. Gmina nie posiada aktualnego planu zagospodarowania przestrzennego a w planie zagospodarowania przestrzennego, który był ważny do dnia 1 stycznia 2004 r. działka nr x przeznaczona była do użytkowania rolniczego. Natomiast z materiałów założeniowych służących do opracowania nowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy przeznaczenie przedmiotowej działki pozostaje bez zmian. Nie została wydana również do dnia sprzedaży tj. do 14.02.2011 r. decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowaniu przestrzennym terenu.
Przedstawione powyżej okoliczności sprawy wskazują, iż przedmiotem sprzedaży był grunt inny niż przeznaczony pod zabudowę. Zatem, sprzedaż przedmiotowej nieruchomości gruntowej działki xx o powierzchni 1,4 ha korzysta ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku od towarów i usług. Zatem, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe. Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny oraz powołane przepisy prawa podatkowego należy stwierdzić, iż Wnioskodawca na przedmiotową sprzedaż nieruchomości gruntowej działki, powinien wystawić fakturę VAT ze stawką zwolnioną, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku od towarów i usług.
Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą wystawienia faktury VAT.
Zatem, dokonując rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy uwzględnić należy fakt, iż dostawa tej nieruchomości gruntowej korzysta ze zwolnienia z podatku VAT, a Zainteresowany w momencie zawierania umowy przedwstępnej i pobrania zaliczki w wysokości 50% wartości działki nie był podatnikiem podatku od towarów i usług i nie miał obowiązku rejestrowania się dla tej czynności jako czynny podatnik podatku VAT, zatem faktura VAT winna być wystawiona na całą dostawę przedmiotowej nieruchomości gruntowej z uwagi na fakt, iż w momencie dostawy działki xx (podpisania aktu notarialnego) Zainteresowany był już zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT.
Zatem, stanowisko Wnioskodawcy w tej części należało uznać za prawidłowe. Ponadto, tutejszy organ podatkowy informuje, iż w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie. Z uwagi na fakt, że złożony wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego z dnia 16.02.2011r. data wpływu do tut. organu 18.02.2011r. - dotyczy dwóch zaistniałych stanów faktycznych tj. podatku dochodowego od osób fizycznych oraz podatku od towarów i usług, Wnioskodawca winien wnieść opłatę w wysokości 80 zł (od dnia 20.09.2008 r. opłata za wydanie interpretacji indywidualnej wynosi bowiem 40 zł – art. 14f § 1 Ordynacji podatkowej).
Wnioskodawca dokonał wpłaty w wysokości 120 zł za wydanie interpretacji indywidualnej w dniu 16.02.2011r. Zatem kwota w wysokości 40 zł, zgodnie z art. 14f § 2a Ordynacji podatkowej zostanie zwrócona przekazem pocztowym na adres wskazany przez Wnioskodawcę. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, ul. M. C. Skłodowskiej 40, 20-029 Lublin po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.