INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy- przedstawione we wniosku z dnia 2 kwietnia 2014 r. (data wpływu 22 kwietnia 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, w pełnej wysokości, wynikającego z otrzymanych faktur z tytułu zakupu paliwa, najmu oraz wydatków związanych z bieżącą eksploatacją samochodu osobowego udostępnionego podwykonawcy – jest nieprawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 22 kwietnia 2014 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, w pełnej wysokości, wynikającego z otrzymanych faktur z tytułu zakupu paliwa, najmu oraz wydatków związanych z bieżącą eksploatacją samochodu osobowego udostępnionego podwykonawcy.
We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny: Spółka prowadzi swoją podstawową działalność gospodarczą w dziedzinie inwestorstwa zastępczego i doradztwa inwestycyjnego na terenie całego kraju, na rzecz różnorakich podmiotów gospodarczych (krajowych i zagranicznych) inwestujących w Polsce. W ramach podpisywanych umów świadczy przede wszystkim usługi doradcze w zakresie projektów oraz nadzorów inwestorskich inwestycji budowlanych. Usługi polegają na koordynacji inwestycji budowlanych, koordynacji prac budowlanych oraz projektowych, prowadzeniu spraw administracyjnych oraz nadzorowaniu inwestycji.
W ramach wykonywania ww. czynności Spółka nawiązuje długoterminową współpracę na podstawie umów o świadczenie usług z podwykonawcami. Ze względu na charakter usług (projektanci, inspektorzy nadzoru, rzeczoznawcy) - podwykonawcy Spółki w wielu przypadkach są osobami fizycznymi prowadzącymi jednoosobową działalność gospodarczą. W związku z prowadzeniem przez Spółkę działalności na terenie całego kraju, wymaga ona od swoich podwykonawców odbywania wielu podróży służbowych.
Świadczą oni usługi na rzecz Spółki w swoich siedzibach (biurach), np. wykonywanie kosztorysów, dokumentacji projektowej, ale również regularnie muszą odwiedzać budowy, które są rozrzucone po całym kraju oraz lokalne biura Spółki. Aby ułatwić i umożliwić podwykonawcom odbywanie podróży, Spółka zobowiązuje się do udostępnienia podwykonawcom, w celach realizacji prac objętych umową, samochodów osobowych wynajętych od innej Spółki. Udostępnione samochody służą jedynie do odbywania podróży służbowych związanych ze świadczonymi usługami na rzecz Spółki.
Do obowiązków podwykonawcy w tym zakresie należą m.in.: prowadzenie ewidencji przebiegu pojazdu i przekazanie jej Spółce najpóźniej ostatniego dnia roboczego każdego miesiąca, nieoddawanie do użytkowania samochodu osobom trzecim, w przypadku zniszczenia lub utraty samochodu wpłacenie odszkodowania w wysokości 50 000 zł, utrzymanie samochodu w należytym stanie technicznym, informowanie z odpowiednim wyprzedzeniem o obowiązkowych przeglądach i konieczności przedłużania umowy ubezpieczenia, przestrzeganie przepisów prawa obowiązującego w Polsce, w szczególności przepisów prawa drogowego, zapłata na własny koszt wszelkich mandatów lub innych kar wynikających z naruszenia przepisów, nieholowanie pojazdów, przyczep lub innych przedmiotów, niepozostawianie samochodu bez opieki lub zabezpieczenia, zwrócenie pojazdu w stanie niepogorszonym ponad normalne zużycie, całkowity zakaz używania samochodów w celach prywatnych lub w innych celach niezwiązanych z usługami świadczonymi na rzecz Spółki.
Wszystkie koszty związane z bieżącą eksploatacją, koszty paliwa, płynów, drobnych akcesoriów samochodowych tj. żarówek, odświeżaczy powietrza, wycieraczek itp. pokrywa Spółka i to Spółka jest uprawniona do odliczania podatku naliczonego. Ze względu na to, iż samochody osobowe wykorzystywane są jedynie do celów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, Spółka zgłosi ten fakt na druku VAT- 26 i odliczać będzie 100% podatku naliczonego od zakupu paliwa, od czynszu najmu i od kosztów związanych z bieżącą eksploatacją, wypełniając ewidencję przebiegu pojazdu zgodnie z artykułem 86a ust. 7 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.
W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie: Czy, jeśli w opisie trasy ewidencji przebiegu pojazdu prowadzonej zgodnie z artykułem 86a ust. 7 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, zostanie wykazana trasa dojazdu z siedziby (biura) podwykonawcy będącego osobą prowadzącą jednoosobową działalność gospodarczą, która to siedziba (biuro), jest jednocześnie miejscem jego zamieszkania, do innego miejsca świadczenia usług na rzecz Spółki, Spółka postąpi prawidłowo odliczając 100% podatku naliczonego od zakupu paliwa, od czynszu najmu i od kosztów związanych z bieżącą eksploatacją samochodu osobowego?
Zdaniem Wnioskodawcy: Spółka twierdzi, iż na podstawie wypełnionych ewidencji przebiegu pojazdu i wymienionych w niej opisach tras z siedziby działalności gospodarczej podwykonawcy do innego miejsca wykonywania umowy, ma prawo odliczyć 100% VAT-u z tytułu nabycia paliwa, czynszu najmu oraz pozostałych kosztów eksploatacyjnych. Spółka zgodnie z umową o świadczenie usług między firmami zobowiązuje się do zapewnienia środka transportu służącego podwykonawcy do świadczenia usług, które wykonywane są w różnych miejscach w Polsce, do których trzeba dojechać jak również w siedzibie (biurze) podwykonawcy.
Często w miejscach prowadzonych inwestycji brak jest możliwości dojazdu środkami komunikacji publicznej. Bez znaczenia pozostaje to, że podwykonawca dojeżdża do miejsca wskazanego przez Spółkę z miejsca siedziby będącego jednocześńie miejscem jego zamieszkania. Samochód przekazywany jest wyłącznie do świadczenia usług opisanych w umowie, nie może być wykorzystywany do prywatnych przejazdów podwykonawcy.
Obowiązek prowadzenia ewidencji zostanie wypełniony przez podwykonawcę P Sp. z o.o., a następnie przekazany w terminach i na zasadach określonych w artykule 86a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług i to z powyższego wynika, że P Sp. z o.o. przekazując podwykonawcy auto do użytkowania zobowiązuje podwykonawcę do sporządzenia ewidencji przebiegu pojazdu w imieniu i na rzecz P Sp. z o.o. Ewidencja przebiegu pojazdu sporządzona i przekazana do P Sp. z o.o. wraz z innymi dowodami księgowymi będzie podstawą zapisów w księgach rachunkowych P Sp. z o.o. Ponadto kwota czynszu najmu samochodu jaki Spółka musi zapłacić za wynajem jest wkalkulowana w ogólne wynagrodzenie wynegocjowane z poszczególnym podwykonawcą.
Jeśli Spółka nie przekazałaby do użytkowania samochodu wynegocjowałaby znacząco mniej korzystne warunki umowy i poniosła wyższe koszty wykonania usługi. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe. Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.
U. z 2011 Nr 177, poz. 1054 z poźn. zm.), zwanej dalej „ustawą”,, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
W myśl art. 86a ust. 1 pkt 1 ustawy, w przypadku wydatków związanych z pojazdami samochodowymi kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, stanowi 50% kwoty podatku wynikającej z faktury otrzymanej przez podatnika.
Zgodnie z art. 86a ust. 2 ustawy, do wydatków związanych z pojazdami samochodowymi, o których mowa w ust. 1, zalicza się wydatki dotyczące: nabycia, importu lub wytworzenia tych pojazdów oraz nabycia lub importu ich części składowych; używania tych pojazdów na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, związane z tą umową, inne niż wymienione w pkt 3; nabycia lub importu paliw silnikowych, oleju napędowego i gazu, wykorzystywanych do napędu tych pojazdów, usług naprawy lub konserwacji tych pojazdów oraz innych towarów i usług związanych z eksploatacją lub używaniem tych pojazdów.
Stosownie do art. 86a ust. 3 pkt 1 lit. a) ustawy, przepis ust. 1 nie ma zastosowania w przypadku gdy pojazdy samochodowe są wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika. Pojazdy samochodowe są uznawane za wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika, jeżeli sposób wykorzystywania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza określony w ustalonych przez niego zasadach ich używania, dodatkowo potwierdzony prowadzoną przez podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu, wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą (art. 86a ust. 4 pkt 1).
Przez pojazdy samochodowe, stosownie do art. 2 pkt 34 ustawy, rozumie się pojazdy samochodowe w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony. Ww. przepisy wprowadzają ograniczenie w odliczeniu podatku naliczonego w odniesieniu do wszystkich wydatków, m.in. zakupu paliw do napędu, czy też innych wydatków esksploatacyjnych dotyczących pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony, przeznaczonych do użytku „mieszanego”, tj. wykorzystywanych zarówno do celów związanych z opodatkowaną działalnością gospodarczą, jak i do celów użytku prywatnego.
Zgodnie z art. 86a ust. 7 ustawy, ewidencja przebiegu pojazdu powinna zawierać: numer rejestracyjny pojazdu samochodowego; dzień rozpoczęcia i zakończenia prowadzenia ewidencji; stan licznika przebiegu pojazdu samochodowego na dzień rozpoczęcia prowadzenia ewidencji, na koniec każdego okresu rozliczeniowego oraz na dzień zakończenia prowadzenia ewidencji; wpis osoby kierującej pojazdem samochodowym dotyczący każdego wykorzystania tego pojazdu, obejmujący: kolejny numer wpisu, datę i cel wyjazdu, opis trasy (skąd - dokąd), liczbę przejechanych kilometrów, imię i nazwisko osoby kierującej pojazdem - potwierdzony przez podatnika na koniec każdego okresu rozliczeniowego w zakresie autentyczności wpisu osoby kierującej pojazdem, jeżeli nie jest ona podatnikiem; liczbę przejechanych kilometrów na koniec każdego okresu rozliczeniowego oraz na dzień zakończenia prowadzenia ewidencji.
Stosownie do art. 86a ust. 8 ustawy, w przypadku gdy pojazd samochodowy jest udostępniany osobie niebędącej pracownikiem podatnika, wpis, o którym mowa w ust. 7 pkt 4: jest dokonywany przez osobę, która udostępnia pojazd; obejmuje: kolejny numer wpisu, datę i cel udostępnienia pojazdu, stan licznika na dzień udostępnienia pojazdu, liczbę przejechanych kilometrów, stan licznika na dzień zwrotu pojazdu, imię i nazwisko osoby, której udostępniony został pojazd. Jednocześnie należy zauważyć, że stosownie do art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 7 lutego 2014 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz.
U. poz. 312), zwanej dalej: „ustawą nowelizującą”, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika do dnia 30 czerwca 2015 r. paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu, wykorzystywanych do napędu: samochodów osobowych; innych niż samochody osobowe pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony, w których liczba miejsc (siedzeń) łącznie z miejscem dla kierowcy wynosi: 1 – jeżeli dopuszczalna ładowność jest mniejsza niż 425 kg, 2 – dopuszczalna ładowność jest mniejsza niż 493 kg, 3 lub więcej – jeżeli dopuszczalna ładowność jest mniejsza niż 500 kg.
Przepis ust. 1 nie dotyczy pojazdów samochodowych, które są wykorzystywane przez podatnika wyłącznie do działalności gospodarczej (art. 12 ust. 2 ww. ustawy). Z opisanego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca świadczy usługi doradcze w zakresie projektów oraz nadzorów inwestorskich inwestycji budowlanych. W trakcie prowadzenia działalności gospodarczej korzysta z usług podwykonawców prowadzących często jednoosobową działalność gospodarczą. Wnioskodawca udostępnia podwykonawcom samochody osobowe, które użytkuje na podstawie umów najmu a które służą podwykonawcom jedynie do odbywania podróży związanych ze świadczonymi na rzecz Wnioskodawcy usługami.
Kwota czynszu najmu samochodu jaki Spółka musi zapłacić za wynajem jest wkalkulowana w ogólne wynagrodzenie wynegocjowane z poszczególnym wykonawcą. Spółka pokrywa wszystkie koszty związane z bieżącą eksploatacją samochodów, w tym koszty paliwa. Podwykonawcy są obowiązani do prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu i przekazania jej Spółce najpóźniej ostatniego dnia roboczego każdego miesiąca.
Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą możliwości odliczenia 100% podatku naliczonego od zakupu paliwa, czynszu najmu oraz kosztów związanych z bieżącą eksploatacją samochodu osobowego, w sytuacji gdy podwykonawca będący osobą fizyczną prowadzącą jednoosobową działalność gospodarczą w prowadzonej ewidencji wykaże trasę dojazdu z miejsca świadczenia usługi do swojego biura (siedziby), które jest jednocześnie miejscem jego zamieszkania. Zdaniem Wnioskodawcy w opisanej sytuacji Spółka ma prawo do odliczenia podatku VAT z otrzymywanych faktur w pełnej wysokości z tego względu, że samochody osobowe, w okolicznościach opisanych we wniosku, są używane wyłącznie do celów działalności gospodarczej.
Kluczową rolę w rozwiązaniu przedstawionego we wniosku problemu odgrywa przepis art. 86a ust. 3 pkt 1 lit. a w związku z art. 86a ust. 4 pkt 1 ustawy o VAT. Z treści tych przepisów wynika, że podatnik ma możliwość odliczenia 100% kwoty podatku naliczonego zawartego w fakturach dotyczących wydatków związanych z eksploatacją pojazdów, w tym napraw, paliwa itp. w sytuacji, gdy pojazdy te są wykorzystywane wyłącznie do celów prowadzenia działalności gospodarczej. Dla celów pełnego odliczania VAT – fakt wykorzystywania ich wyłącznie do działalności musi być rozpatrywany w kategoriach obiektywnych.
W celu dokonania pełnego odliczenia podatku VAT muszą zostać spełnione łącznie dwa warunki, tj. sposób wykorzystania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza w ustalonych przez niego zasadach ich używania, wyklucza ich użycie do celów prywatnych oraz wykluczenie użytku prywatnego musi zostać potwierdzone prowadzoną przez podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu.
Analiza cytowanych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług pozwala stwierdzić, że pojazdy samochodowe, w tym samochody osobowe, są uznawane za wykorzystywane wyłącznie do celów działalności, jeżeli zostaną spełnione łącznie dwa warunki: sposób wykorzystania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza określony w ustalonych przez niego zasadach ich używania wyklucza ich użycie do celów prywatnych, wykluczenie użytku prywatnego musi zostać potwierdzone prowadzoną przez podatnika ewidencją przebiegu pojazdu. Należy zauważyć, że przepisy nie określają w jaki sposób podatnik ma zapewnić w przedsiębiorstwie wyeliminowanie użytku prywatnego tego pojazdu.
Przykładowo może tego dokonać za pomocą wprowadzonych regulaminów, umów, zarządzeń wraz z podjęciem działań zabezpieczających ich wykonanie. Działania te muszą być dostosowane do specyfiki działalności przedsiębiorstwa i sposobu używania pojazdów dla tych celów. Określone przez podatnika zasady używania pojazdów muszą obiektywnie potwierdzać, że pojazd jest wykorzystywany wyłącznie w działalności gospodarczej i nie ma możliwości prywatnego użytku tych pojazdów.
W odniesieniu do opisanego stanu faktycznego należy stwierdzić, że dojazd podwykonawcy z miejsca świadczenia usługi do miejsca zamieszkania będącego jednocześnie siedzibą działalności prowadzonej przez podwykonawcę wskazuje, że obiektywnie nie można wykluczyć wykorzystania pojazdu do celów prywatnych. W takim przypadku podwykonawca używa samochodu osobowego zarówno celem powrotu do swojej siedziby jak również powrotu do miejsca zamieszkania, a zatem pojazd wykorzystywany jest do celów mieszanych.
Nie ma obiektywnych możliwości rozdzielenia wykorzystania tego pojazdu wyłącznie do celów działalności gospodarczej tj. powrotu do siedziby firmy i celów prywatnych tj. powrotu do miejsca zamieszkania. Żadne regulaminy, umowy czy też prowadzone ewidencje nie spowodują zmiany takiego stanu rzeczy. Ponadto parkowanie samochodu w miejscu zamieszkania w żadnej sytuacji nie wykluczy istnienia potencjalnych możliwości użytku tego pojazdu do celów prywatnych. Nie można zgodzić się ze stanowiskiem Wnioskodawcy, że samochód przekazywany jest wyłącznie do świadczenia usług opisanych w umowie i nie może być wykorzystywany do prywatnych przejazdów podwykonawcy.
Wbrew opinii Wnioskodawcy fakt, że miejsce zamieszkania podwykonawcy jest jednocześnie miejscem siedziby jego działalności i do celów dojazdu do tego miejsca wykorzystywany jest samochód osobowy udostępniony przez Wnioskodawcę ma istotne znaczenie dla określenia prawa Wnioskodawcy do odliczenia podatku VAT z otrzymywanych faktur w pełnej wysokości. Jak wskazano powyżej powoduje to, że samochód nigdy nie może być uznany za wykorzystywany jedynie do celów działalności gospodarczej, a to z kolei powoduje, że w sprawie nie może mieć zastosowania art. 86a ust. 3 pkt 1 lit. a) ustawy.
W związku z tym, Wnioskodawcy nie przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT w pełnej wysokości z otrzymanych faktur. Z wniosku wynika, że pojazdy samochodowe są wykorzystywane do czynności opodatkowanych.
Tym samym Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do odliczenia 50% podatku naliczonego z tytułu wydatków eksploatacyjnych związanych z samochodem, o którym mowa we wniosku, zgodnie z art. 86a ust. 1 ustawy o VAT, w brzmieniu obowiązującym od 1 kwietnia 2014 r. Natomiast w okresie od dnia 1 kwietnia 2014 r. do 30 czerwca 2015 r., Wnioskodawcy nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego w przypadku nabycia paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu, przeznaczonych do napędu ww. pojazdu samochodowego wykorzystywanego do celów „mieszanych” tj. do działalności gospodarczej i do celów prywatnych, z uwagi na treść art. 12 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 7 lutego 2014 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw A zatem stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.
52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.