INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2015 r., poz. 613 z późn. zm.) oraz § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy - przedstawione we wniosku z dnia 2 sierpnia 2016 r. (data wpływu 23 sierpnia 2016 r.) uzupełnionym pismem z dnia 22 września 2016 r. (data wpływu 23 września 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku od wydatków związanych z zakupem nagród rzeczowych oraz opodatkowania podatkiem VAT ich nieodpłatnego wydania w przeprowadzanych konkursach - jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 23 sierpnia 2016 r. wpłynął do tut. Organu ww. wniosek uzupełniony pismem z dnia 22 września 2016 r. (data wpływu 23 września 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku od wydatków związanych z zakupem nagród rzeczowych oraz opodatkowania podatkiem VAT ich nieodpłatnego wydania w przeprowadzanych konkursach. We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe: Muzeum (Wnioskodawca) jest instytucją kultury i czynnym podatnikiem VAT. Do tej pory odliczano 100% VAT naliczonego w przypadku nabycia towarów i usług.
Wszystkie usługi i towary własne Muzeum są opodatkowane podatkiem VAT. Wnioskodawca organizuje konkursy w zakresie edukacji skierowane do osób fizycznych (dzieci, młodzież szkolna i inne osoby fizyczne) i szkół. Konkursy odbywają się na podstawie regulaminów wewnętrznych jednostki. W regulaminach wewnętrznych jednostki sprecyzowano kryteria wyłonienia zwycięzcy (laureata) i przyznawanie nagrody pieniężnej lub rzeczowej. Nagrody Muzeum zakupuje na podstawie faktury VAT lub rachunku. Środki na nagrody Wnioskodawca otrzymuje w formie dotacji z WFOŚiGW. Środki te przyznawane są tylko na wartość netto nagród, gdyż Strona jest czynnym podatnikiem VAT.
Wysokość nagród rzeczowych i pieniężnych jest udzielana od kwoty 50 zł. Do tych nagród Wnioskodawca tworzy listę osób, szkół otrzymujących te nagrody i ich odbiór potwierdzany jest podpisem. Od zakupionych rzeczy przeznaczonych na nagrody dla osób fizycznych i szkół Muzeum nie odlicza podatku VAT. Wydanie nagród laureatom konkursów – osobom fizycznym, szkołom – nie służy działalności gospodarczej, tylko ich celom osobistym. Szkoły także nie prowadzą działalności gospodarczej, tylko działalność edukacyjną.
W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie: Czy w przypadku przedstawionym w opisie sprawy Wnioskodawca nie będzie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego od nabycia nagród i w konsekwencji nie będzie miał obowiązku odprowadzenia podatku VAT od wydanych nieodpłatnie nagród laureatom konkursów? Zdaniem Wnioskodawcy: W ocenie Muzeum z uwagi na fakt, że kupowane rzeczy (nagrody), które następnie zostaną przekazane nieodpłatnie osobom fizycznym (dzieci, młodzież szkolna, inne osoby fizyczne), szkołom, nie będą związane z działalnością gospodarczą podlegającą opodatkowaniu i Wnioskodawcy nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego przy ich nabyciu.
Odnosząc powyższe do zadanego pytania Podatnik może stwierdzić, że nie ma prawa do odliczenia podatku naliczonego, ponieważ zakupione towary (nagrody) będą przekazywane na cele czynności nieopodatkowanych. Skoro prawo do odliczenia podatku naliczonego nie przysługuje, to Muzeum nie będzie opodatkowywać nieodpłatnego przekazania. Muzeum uznaje, że koszt ponoszony na realizację zadania razem z VAT-em stanowi koszt kwalifikowany. Wnioskodawca będzie mógł uzyskać dotację na zakup towarów na nagrody w konkursach z WFOŚiGW w wartości brutto, mimo że jest podatnikiem VAT.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r., poz. 710, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7. Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług co do zasady podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jedynie wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie.
Ustawodawca jednakże przewidział od powyższej reguły wyjątki, które zostały zawarte – w przypadku dostawy towarów w art. 7 ust. 2 ustawy oraz – w przypadku świadczenia usług w art. 8 ust. 2 ustawy.
Do czynności traktowanych na równi z dostawą towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, ustawodawca - w myśl art. 7 ust. 2 ustawy – zaliczył również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności: przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, wszelkie inne darowizny – jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.
Z art. 7 ust. 2 ustawy wynika zatem, że opodatkowaniu podlega, zgodnie z pkt 1, przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste ściśle wymienionych osób, a zgodnie z pkt 2 tego przepisu, wszelkie inne darowizny. Skutkiem tak sformułowanych norm prawnych jest przyjęcie, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w trybie art. 7 ust. 2 ustawy, podlega wszelkie przekazanie towarów, natomiast zużycie – tylko na rzecz podmiotów wymienionych w pkt 1 tego przepisu, tj. podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia.
Zgodnie z art. 7 ust. 3 ustawy, przepisu ust. 2 nie stosuje się do przekazywanych prezentów o małej wartości i próbek, jeżeli przekazanie to następuje na cele związane z działalnością gospodarczą podatnika.
Zauważyć jednocześnie należy, że stosownie do przepisu art. 7 ust. 4 ustawy, przez prezenty o małej wartości, o których mowa w ust. 3, rozumie się przekazywane przez podatnika jednej osobie towary: łącznej wartości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 100 zł, jeżeli podatnik prowadzi ewidencję pozwalającą na ustalenie tożsamości tych osób, których przekazania nie ujęto w ewidencji, o której mowa w pkt 1, jeżeli jednostkowa cena nabycia towaru (bez podatku), a gdy nie ma ceny nabycia, jednostkowy koszt wytworzenia, określone w momencie przekazywania towaru, nie przekraczają 10 zł.
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług nie podlega zatem przekazanie towarów, których jednostkowa cena nabycia towaru lub jednostkowy koszt wytworzenia nie przekracza 10 zł. Nie jest również opodatkowane przekazanie prezentów, których wartość mieści się w przedziale od 10,01 zł do 100 zł, jednak pod warunkiem prowadzenia dodatkowej ewidencji osób obdarowanych. Jeżeli wartość przekazanego towaru przekracza 100 zł podatnik ma obowiązek opodatkować wartość nieodpłatnego świadczenia.
Opodatkowaniu VAT podlega więc co do zasady każde nieodpłatne przekazanie towaru należącego do przedsiębiorstwa, z którym wiąże się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, o ile podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów, ich imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części składowych, z wyjątkiem przekazania towarów spełniających warunki do uznania ich za prezenty o małej wartości lub próbki.
Natomiast zużycie towarów podlega opodatkowaniu tylko wówczas, gdy dokonywane jest na rzecz podmiotów i na cele wymienione w art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy, pod warunkiem, że przysługiwało prawo do odliczania podatku naliczonego. Jeżeli natomiast podatnik nie miał prawa do odliczenia kwoty podatku naliczonego, to wszelkie przekazanie lub zużycie towarów bez wynagrodzenia (nieodpłatne przekazania), pozostaje neutralne podatkowo (podatnik nie musi dokonać ich opodatkowania). Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy.
W myśl tego przepisu, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu: nabycia towarów i usług, dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest niewątpliwy i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.
Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi. Aby zatem podatnik mógł obniżyć kwotę podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z poniesionych wydatków, wydatki te muszą być związane z wykonywaniem czynności opodatkowanych, przy czym związek ten powinien mieć charakter bezsporny.
W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie czynności opodatkowanych. Z opisu sprawy wynika, że Muzeum (Wnioskodawca) jest instytucją kultury i jest czynnym podatnikiem VAT. Muzeum dotychczas odliczało 100% VAT naliczonego w przypadku nabycia towarów i usług, gdyż wszystkie usługi i towary własne Muzeum są opodatkowane podatkiem VAT. Wnioskodawca organizuje konkursy w zakresie edukacji skierowane do osób fizycznych (dzieci, młodzież szkolna i inne osoby fizyczne) i szkół. Konkursy odbywają się na podstawie regulaminów wewnętrznych jednostki.
W regulaminach tych sprecyzowano kryteria wyłonienia zwycięzcy (laureata) i przyznawanie nagrody pieniężnej lub rzeczowej. Nagrody Muzeum zakupuje na podstawie faktury VAT lub rachunku. Środki na nagrody Wnioskodawca otrzymuje w formie dotacji na wartość netto nagród, gdyż Strona jest czynnym podatnikiem VAT. Wysokość nagród rzeczowych i pieniężnych jest udzielana od kwoty 50 zł. Do tych nagród Wnioskodawca tworzy listę osób, szkół otrzymujących te nagrody i ich odbiór potwierdzany jest podpisem. Od zakupionych rzeczy przeznaczonych na nagrody dla osób fizycznych i szkół Muzeum nie odlicza podatku VAT.
Wydanie nagród laureatom konkursów – osobom fizycznym, szkołom – nie służy działalności gospodarczej, tylko ich celom osobistym. Szkoły także nie prowadzą działalności gospodarczej, tylko działalność edukacyjną. Przedmiotem wątpliwości Wnioskodawcy jest, czy ma prawo do odliczenia podatku naliczonego od zakupów towarów przeznaczonych na nagrody dla laureatów konkursów organizowanych przez Wnioskodawcę oraz czy wydanie tych nagród będzie generować podatek należny.
Jak wynika z powołanych powyżej przepisów prawa, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. W opisie sprawy wskazano, że wydanie nagród laureatom konkursów organizowanych przez Wnioskodawcę związane jest z działalnością kulturalną i edukacyjną Strony.
Aby zatem wyjaśnić wątpliwości Wnioskodawcy należy ustalić, czy w związku z czynnością nieodpłatnego wydania nagród Wnioskodawca działa w charakterze podatnika i konsekwentnie, czy czynność ta podlega opodatkowaniu podatkiem VAT. Jak wynika z art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Działalność gospodarcza – w myśl art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Cele prowadzonej działalności gospodarczej należy rozpatrywać w kontekście definicji działalności gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 i 3 ustawy.
W związku z prowadzeniem działalności gospodarczej u podatnika mogą wystąpić działania czy sytuacje, które nie generują opodatkowania podatkiem od towarów i usług. „Towarzyszą” one działalności gospodarczej i nie stanowią obok niej odrębnego przedmiotu działalności podatnika. Nie podlegają one opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jednakże ich występowanie nie oznacza, że u podatnika występują czynności wykonywane poza działalnością gospodarczą.
Za czynności zrównane z czynnościami wykonywanymi w ramach działalności gospodarczej uznaje się także nieodpłatną dostawę towarów lub nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste w przypadkach, o których mowa w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2a ustawy. Uzasadnia to fakt, że chociaż czynności te z definicji nie mają związku z działalnością gospodarczą, w sytuacjach określonych w tych przepisach następuje obowiązek naliczenia podatku. Natomiast przez cele inne rozumie się sferę działalności danego podmiotu niebędącą działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 i 3 ustawy (przykładowo działalność podmiotu w charakterze organu władzy czy nieodpłatną działalność statutową).
W celu dokonania oceny czynności nieodpłatnych pod względem skutków, jakie mogą wywoływać w świetle przepisów dotyczących podatku od towarów i usług punktem wyjścia powinna być ocena, czy czynności te należy uznać za odrębny, obok działalności gospodarczej, przedmiot działalności podatnika, czy też czynności te „towarzyszą” działalności gospodarczej. W przypadku stwierdzenia, że czynności nieodpłatne stanowią odrębny, obok działalności gospodarczej, przedmiot działalności danego podatnika, wówczas nie będą one podlegać opodatkowaniu ww. podatkiem, jak również nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z tymi czynnościami.
Natomiast w przypadku uznania, że czynności nieodpłatne nie stanowią odrębnego od działalności gospodarczej przedmiotu działalności danego podatnika, ale „towarzyszą” działalności gospodarczej wówczas odpowiednie zastosowanie mogą znaleźć regulacje art. 7 ust. 2 lub art. 8 ust. 2 powołanej ustawy. W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 21 listopada 1996 r. o muzeach (Dz.
U. z 2012 r., poz. 987, z późn. zm.), muzeum jest jednostką organizacyjną nienastawioną na osiąganie zysku, której celem jest gromadzenie i trwała ochrona dóbr naturalnego i kulturalnego dziedzictwa ludzkości o charakterze materialnym i niematerialnym, informowanie o wartościach i treściach gromadzonych zbiorów, upowszechnianie podstawowych wartości historii, nauki i kultury polskiej oraz światowej, kształtowanie wrażliwości poznawczej i estetycznej oraz umożliwianie korzystania ze zgromadzonych zbiorów.
Stosownie do art. 2 cyt. ustawy, muzeum realizuje cele określone w art. 1, w szczególności przez: gromadzenie zabytków w statutowo określonym zakresie; katalogowanie i naukowe opracowywanie zgromadzonych zbiorów; przechowywanie gromadzonych zabytków, w warunkach zapewniających im właściwy stan zachowania i bezpieczeństwo, oraz magazynowanie ich w sposób dostępny do celów naukowych; zabezpieczanie i konserwację zbiorów oraz, w miarę możliwości, zabezpieczanie zabytków archeologicznych nieruchomych oraz innych nieruchomych obiektów kultury materialnej i przyrody; urządzanie wystaw stałych i czasowych; organizowanie badań i ekspedycji naukowych, w tym archeologicznych; prowadzenie działalności edukacyjnej; popieranie i prowadzenie działalności artystycznej i upowszechniającej kulturę; udostępnianie zbiorów do celów edukacyjnych i naukowych; zapewnianie właściwych warunków zwiedzania oraz korzystania ze zbiorów i zgromadzonych informacji; prowadzenie działalności wydawniczej.
Muzeum, w ramach prowadzonej działalności edukacyjnej, organizuje konkursy skierowane do osób fizycznych (dzieci, młodzież szkolna i inne osoby fizyczne) i szkół, w których laureatom funduje nagrody rzeczowe o wartości powyżej 50 zł. Wskazać należy, że celem statutowym Muzeum jest gromadzenie zabytków, ich zabezpieczanie i przechowywanie w celu udostępniania szerokiej publiczności, a także m.in. prowadzenie działalności edukacyjnej, badawczej oraz organizowanie zjazdów, konferencji związanych z zakresem działalności Muzeum oraz opracowywanie i publikowanie wydawnictw z zakresu działalności Muzeum.
Opisane wyżej działania Muzeum mają na celu realizację celów statutowych, polegających na edukacji dzieci i młodzieży oraz innych osób fizycznych, a przez to popularyzację historii i kultury, jednakże wyżej wymienione czynności nie będą sprzyjać osiągnięciu przychodu z działalności gospodarczej, tj. np. zwiększeniu liczby zwiedzających, którzy obejrzą wystawy odpłatnie. W szczególności, z opisu sprawy nie wynika, że opisane działania w jakikolwiek sposób przyczyniają się do generowania przez Muzeum obrotów. Powoduje to, że w tym przypadku mamy do czynienia z działalnością Wnioskodawcy inną niż działalność gospodarcza.
W takich okolicznościach uzasadnione jest stwierdzenie, że wydatki na nabycie nagród wydawanych nieodpłatnie laureatom konkursów ponoszone przez Muzeum wykorzystywane są do celów innych niż działalność gospodarcza. W niniejszej sprawie podatek naliczony – wynikający z wydatków objętych zakresem wniosku – nie będzie związany z działalnością gospodarczą Wnioskodawcy, gdyż mając na uwadze uregulowania zawarte w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy, Muzeum, nabywając towary (nagrody rzeczowe) dla potrzeb organizowanych konkursów nie będzie działało w charakterze podatnika podatku VAT.
W związku z tym Muzeum nie będzie spełniać – wynikającej z art. 86 ust. 1 ustawy – przesłanki warunkującej nabycie prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących nabycie towarów (nagród rzeczowych). A zatem nie istnieje podatek, który Muzeum mogłoby odliczyć. W rezultacie Wnioskodawcy nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego od ww. nabyć. W konsekwencji w rozpatrywanej sprawie należy stwierdzić, że Wnioskodawca, dokonując nieodpłatnego wydania nagród rzeczowych, będzie wykonywał czynności niepodlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, gdyż w zakresie tych czynności Wnioskodawca nie będzie uznawany za podatnika stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy.
Podsumowując, w przedmiotowej sprawie nieodpłatne przekazywanie towarów w postaci nagród rzeczowych, stanowiących, jak i niestanowiących prezentów o małej wartości, nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W konsekwencji Wnioskodawcy nie będzie przysługiwać prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących zakupy tych towarów. Zatem stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania niniejszej interpretacji. Ponadto tut.
Organ informuje, że zgodnie z art. 14na pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k-14n dotyczących ochrony prawnej wynikającej z zastosowania się Wnioskodawcy do otrzymanej interpretacji nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku stanowią element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. czynności dokonanych w ramach transakcji, które pomimo spełnienia warunków formalnych ustanowionych w przepisach ustawy, miały zasadniczo na celu osiągnięcie korzyści podatkowych, których przyznanie byłoby sprzeczne z celem, któremu służą te przepisy.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy; określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego; w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, dowód, że skarżący wezwał właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa (art. 57 § 1 pkt 1 - 4 ww. ustawy).
Skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydana w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.