INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 poz. 749) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Strony przedstawione we wniosku z dnia 12.12.2012 r. (data wpływu 17.12.2012 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dostawy lokalu mieszkalnego wraz prawem do korzystania z miejsca postojowego – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 17.12.2012 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dostawy lokalu mieszkalnego wraz prawem do korzystania z miejsca postojowego. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe: Celem działalności Spółdzielni Mieszkaniowej (dalej jako „Spółdzielnia”) jest zaspokajanie potrzeb mieszkaniowych i innych potrzeb członków oraz ich rodzin, przez dostarczanie członkom samodzielnych lokali mieszkalnych lub domów jednorodzinnych, a także lokali o innym przeznaczeniu.
Przedmiotem działalności Spółdzielni jest m.in. budowanie budynków w celu ustanowienia na rzecz członków spółdzielczych lokatorskich praw lub odrębnej własności znajdujących się w tych budynkach lokali mieszkalnych lub lokali o innym przeznaczeniu, a także ułamkowego udziału we współwłasności w garażach wielostanowiskowych. Spółdzielnia zamierza wybudować budynek wielorodzinny, który będzie się składał z 30 lokali mieszkalnych. Powierzchnia żadnego z lokali mieszkalnych nie przekroczy 150 m2. Do każdego z lokali mieszkalnych przypisane będzie miejsce postojowe podziemne lub miejsce postojowe naziemne.
Wielostanowiskowy garaż podziemny nie będzie stanowił odrębnego lokalu niemieszkalnego, ale będzie wchodził w skład powierzchni wspólnych nieruchomości z określeniem korzystania z poszczególnych miejsc w ramach podziału quo ad usum. Z osobami zainteresowanymi nabyciem lokalu mieszkalnego Spółdzielnia, stosownie do art. 18 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych, zawrze umowy o wybudowanie lokalu mieszkalnego.
W umowie o wybudowanie lokalu mieszkalnego Spółdzielnia zobowiąże się m.in. do wybudowania określonego lokalu mieszkalnego oraz oddania do korzystania przypisanego do lokalu miejsca postojowego podziemnego lub naziemnego i zawarcia ze spółdzielcą umowy o ustanowienie odrębnej własności lokalu oraz własności nieruchomości do ułamkowej części i przeniesienia ich własności w trybie przepisów ustawy z dnia 15 grudnia 2000 roku o spółdzielniach mieszkaniowych oraz oddania Kupującemu do samodzielnego korzystania przypisanego do lokalu miejsca postojowego.
Po wybudowaniu lokalu mieszkalnego Spółdzielnia ustanowi w formie aktu notarialnego na rzecz Kupującego odrębną własność lokalu mieszkalnego i przeniesie na Jego rzecz własność lokalu oraz przeniesie udział we własności nieruchomości wspólnej oraz ustali prawo do wyłącznego, samodzielnego korzystania z miejsca postojowego na zasadzie podziału do korzystania, w sposób powodujący przyporządkowanie miejsca postojowego do lokalu mieszkalnego.
W umowie o wybudowanie lokalu mieszkalnego Kupujący zobowiąże się do pokrycia pełnych kosztów zadania inwestycyjnego w części przypadającej na Jego lokal, w tym miejsce postojowe oraz własność ułamkową nieruchomości, przez wniesienie należnego wkładu budowlanego oraz uczestniczenie w innych zobowiązaniach Spółdzielni związanych z budową lokalu, a także do poniesienia kosztów związanych z przeniesieniem na Jego rzecz praw do lokalu oraz udziału we własności wspólnej nieruchomości.
Ustanowienie odrębnej własności lokalu mieszkalnego i przeniesienie jego własności oraz udziału we własności nieruchomości wspólnej oraz ustalenia prawa do korzystania z miejsca postojowego nastąpi w jednym akcie notarialnym. Miejsce postojowe będzie przypisane do lokalu, nie będzie istniała możliwość jego osobnej sprzedaży.
W związku z powyższym zadano następujące pytania: Czy w przypadku ustanowienia odrębnej własności lokalu mieszkalnego na rzecz Kupującego wraz z przeniesieniem udziału we własności nieruchomości wspólnej i ustaleniem prawa do wyłącznego, samodzielnego korzystania z miejsca postojowego na zasadzie podziału do korzystania, do całego wkładu budowlanego przeznaczonego na pokrycie kosztów zadania inwestycyjnego (budowy lokalu mieszkalnego) zastosowanie będzie miała jednolita stawka podatku VAT w wysokości 8%?
Stanowisko Wnioskodawcy: Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U.2011.177.1 054 j.t. z późn. zm.), dalej jako: ustawa o VAT, stawka podatku wynosi 22%. Natomiast zgodnie z art. 41 ust. 2 ww. ustawy dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%. Przy czym, jak stanowi art. 146a ustawy o VAT, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. stawka podatku wynosi odpowiednio 23% i 8%.
W świetle art. 41 ust. 12 ustawy o VAT, stawkę podatkową w wysokości 8% stosuje się również do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.
Zgodnie z art. 41 ust. 12a ustawy o VAT, przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b.
W celu określenia czy dany obiekt jest lokalem mieszkalnym czy użytkowym należy odwołać się do ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz.U.2000.80.903 j.t. z późn. zm.). Zgodnie z art. 2 ust. 2 tej ustawy, samodzielnym lokalem mieszkalnym jest wydzielona trwałymi ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi, które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych.
Stosownie natomiast do art. 2 ust. 4, do lokalu mogą przynależeć, jako jego części składowe, pomieszczenia, choćby nawet do niego bezpośrednio nie przylegały lub były położone w granicach nieruchomości gruntowej poza budynkiem, w którym wyodrębniono dany lokal, a w szczególności: piwnica, strych, komórka, garaż, zwane dalej „pomieszczeniami przynależnymi”. Ponadto, zgodnie z art. 3 ustawy o własności lokali, w razie wyodrębnienia własności lokali właścicielowi lokalu przysługuje udział w nieruchomości wspólnej jako prawo związane z własnością lokali. Nie można żądać zniesienia współwłasności nieruchomości wspólnej, dopóki trwa odrębna własność lokali.
Nieruchomość wspólną stanowi grunt oraz części budynku i urządzenia, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli lokali. Biorąc powyższe pod uwagę, należy uznać, że podziemny garaż wielostanowiskowy może stanowić część wspólną nieruchomości. Miejsca postojowe nie są zaś samodzielnymi lokalami użytkowymi.
Jeżeli podziemny garaż wielostanowiskowy lub naziemne miejsca postojowe będą wchodziły w skład nieruchomości wspólnej, w których udział we współwłasności będzie powiązany z odrębną własnością lokalu mieszkalnego - jak ma to miejsce w analizowanym przypadku - to ustanowienie odrębnej własności lokalu mieszkalnego wraz z przeniesieniem udziału we własności nieruchomości wspólnej i ustaleniem prawa do wyłącznego, samodzielnego korzystania z miejsca postojowego na zasadzie podziału do korzystania, w sposób powodujący przyporządkowanie miejsca postojowego do lokalu mieszkalnego stanowić będzie jedną niepodzielną transakcję, która na podstawie art. 41 ust. 2 w związku z art. 41 ust. 12 i art. 146a ustawy o VAT podlegać będzie w całości opodatkowaniu stawką VAT w wysokości 8%.
Spółdzielnia pragnie ponadto zauważyć, że w powyższej kwestii ugruntowała się jednolita linia orzecznicza sądów administracyjnych.
Przykładowo w wyroku z dnia 2 lutego 2012 r., sygn. akt i FSK 299/09, Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że „w przypadku sprzedaży na odrębną własność lokalu mieszkalnego jako rzeczy głównej oraz towarzyszącego mu udziału we współwłasności wspólnych części nieruchomości mamy do czynienia z jednolitym świadczeniem, na które składają się dostawa towaru - samodzielnego, wyodrębnionego na własność lokalu mieszkalnego oraz świadczenie usługi - sprzedaż związanego z tym lokalem udziału w nieruchomości jako wartości niematerialnej (w tym), tworzące w aspekcie gospodarczym jedną całość, której rozdzielenie w aspekcie cywilistycznym jest niedopuszczalne, a z punktu widzenia podatkowego miałoby sztuczny charakter.” W innym wyroku, z dnia 23 marca 2010 r., sygn. akt I FSK 299/09, NSA stwierdził, że jeżeli w ramach jednej nieruchomości następuje sprzedaż, na odrębną własność lokalu mieszkalnego wraz ze stosownym udziałem w jej częściach wspólnych, w ramach którego określono sposób korzystania z części nieruchomości wspólnej w ten sposób, że przydzielono nabywcy prawo do korzystania z określonego miejsca postojowego, to sprzedaż ta ma charakter jednej transakcji i na podstawie art. 2 pkt 12 ustawy o VAT w zw. z § 5 ust 1 a pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz.
U. z 2004 r., nr 97, poz. 970 ze zm. ), podlega opodatkowaniu stawką 7%. Podział quo ad usum nieruchomości wspólnej nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a jedynie sprzedaż lokalu i towarzyszącego mu udziału w nieruchomości wspolnej.
Z kolei Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w wyroku z dnia 15 października 2010 r. wskazał, że „skoro nabycie prawa do lokalu mieszkalnego jest nierozerwalnie związane z nabyciem udziału w częściach wspólnych budynku, a co za tym idzie – prawem właściciela do korzystania z tych części (wspólnych) budynku, to rozdzielanie tych czynności w aspekcie cywilistycznym byłoby niedopuszczalne, a z punktu widzenia podatkowego miałoby sztuczny, profiskalny charakter. Z tego względu byłoby także sprzeczne z orzecznictwem Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości (por. orzeczenie ETS z dnia 6 lipca 2006 r., sprawa C 251/05)”.
W tym samym wyroku sąd zaznaczył, że wprawdzie orzeczenia sądowe wiążą tylko w indywidualnych sprawach, jednak: „orzecznictwo jest bez wątpienia istotnym miernikiem legalności wydawanych interpretacji indywidualnych i z punktu widzenia ekonomiki postępowania winno być uwzględniane przez organy podatkowe przy wydawaniu interpretacji podatkowych.
Ma to szczególne uzasadnienie w sprawie takiej jak ta, gdzie poglądy sądów administracyjnych są jednolite i dają podstawę do wyprowadzenia wniosku o jednolitej linii orzeczniczej.” W związku z powyższym, Spółdzielnia stoi na stanowisku, że w przypadku ustanowienia odrębnej własności lokalu mieszkalnego wraz z przeniesieniem udziału we własności nieruchomości wspólnej i ustaleniem prawa do wyłącznego, samodzielnego korzystania z miejsca postojowego na zasadzie podziału do korzystania, do całej transakcji dostawy będzie miała zastosowanie jednolita stawka podatku VAT w wysokości 8%.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przepis art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
W myśl art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy (…). Pojęcie towaru ustawodawca zdefiniował w art. 2 pkt 6 ustawy. Zgodnie z zapisem zawartym w tym przepisie, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011 r., przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Jednakże, zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewiduje dla niektórych czynności obniżone stawki podatku. I tak, według art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1. W tym miejscu należy zauważyć, iż z dniem 1 stycznia 2011 r. zmianie uległy stawki podatku od towarów i usług.
Zgodnie z art. 146a pkt 1 i 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f: stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%; stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%. Na mocy art. 41 ust. 12 ustawy, stawkę podatku, o której mowa w ust. 2 stosuje się do dostawy, budowy, remontu i modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.
Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym - zgodnie z art. 41 ust. 12a ustawy - rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b.
Przepis art. 41 ust. 12b ustawy stanowi, iż do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się: budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2, lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2. Zgodnie z ust. 12c cyt. artykułu, w przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej limity określone w ust. 12b stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej.
Według art. 2 pkt 12 ustawy, przez obiekty budownictwa mieszkaniowego rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w PKOB w dziale 11. Jak wynika z powołanych wyżej przepisów, ustawa o podatku od towarów i usług, poprzez podanie klasyfikacji, odwołuje się do Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych, która stanowi usystematyzowany wykaz obiektów budowlanych. Zatem, dla celów VAT stosuje się przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. Nr 112, poz. 1316 ze zm.), stanowiącego usystematyzowany wykaz obiektów budowlanych.
Zgodnie z tym rozporządzeniem, w dziale 11 mieszczą się budynki mieszkalne. Dział ten obejmuje grupy budynków: 111 - mieszkalnych jednorodzinnych, 112 - o dwóch mieszkaniach i wielomieszkaniowe, 113 - zbiorowego zamieszkania. W celu zastosowania prawidłowej stawki niezbędnym jest zatem określenie, czy dany obiekt jest obiektem wymienionym w art. 2 pkt 12 ustawy i jakie spełnia funkcje – mieszkalne czy użytkowe.
Z uwagi na fakt, iż ustawa o podatku od towarów i usług oraz przepisy wykonawcze do niniejszej ustawy nie zawierają definicji lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego, należy posiłkować się w tym zakresie przepisami ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 80, poz. 903 ze zm.). W myśl art. 2 ust. 1 ww. ustawy, samodzielny lokal mieszkalny, a także lokal o innym przeznaczeniu, zwane dalej „lokalami”, mogą stanowić odrębne nieruchomości.
W świetle art. 2 ust. 2 ustawy, samodzielnym lokalem mieszkalnym jest wydzielona trwałymi ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi, które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych. Stosownie natomiast do ust. 4 powołanego artykułu, do lokalu mogą przynależeć, jako jego części składowe, pomieszczenia, choćby nawet do niego bezpośrednio nie przylegały lub były położone w granicach nieruchomości gruntowej poza budynkiem, w którym wyodrębniono dany lokal, a w szczególności: piwnica, strych, komórka, garaż, zwane dalej „pomieszczeniami przynależnymi”.
Treść powyższych przepisów wskazuje na wyraźne rozróżnienie pomiędzy pomieszczeniami pomocniczymi, które związane są z izbą lub zespołem izb przeznaczonych na pobyt stały w sposób funkcjonalny, polegający na wykorzystaniu całej przestrzeni bezpośrednio dla zaspakajania mieszkaniowych potrzeb ludzi, a pomieszczeniami przynależnymi, które chociaż w sensie prawnym stanowią część lokalu mieszkalnego, jednak w sensie funkcjonalnym służą do zaspokajania innych niż mieszkaniowe potrzeb ludzi.
Jednocześnie należy zwrócić uwagę na definicję pojęcia „lokal użytkowy” zawartą w 3 pkt 14 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002r. nr 75, poz. 690 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem, pod pojęciem lokalu użytkowego należy rozumieć jedno pomieszczenie lub zespół pomieszczeń, wydzielone stałymi przegrodami budowlanymi, niebędące mieszkaniem, pomieszczeniem technicznym albo pomieszczeniem gospodarczym. Z opisu sprawy wynika, iż Spółdzielnia zamierza wybudować budynek wielorodzinny, który będzie się składał z 30 lokali mieszkalnych.
Powierzchnia żadnego z lokali mieszkalnych nie przekroczy 150 m2. Do każdego z lokali mieszkalnych przypisane będzie miejsce postojowe podziemne lub miejsce postojowe naziemne. Wielostanowiskowy garaż podziemny nie będzie stanowił odrębnego lokalu niemieszkalnego, ale będzie wchodził w skład powierzchni wspólnych nieruchomości z określeniem korzystania z poszczególnych miejsc w ramach podziału quo ad usum. Z osobami zainteresowanymi nabyciem lokalu mieszkalnego Spółdzielnia, stosownie do art. 18 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych, zawrze umowy o wybudowanie lokalu mieszkalnego.
W umowie o wybudowanie lokalu mieszkalnego Spółdzielnia zobowiąże się m.in. do wybudowania określonego lokalu mieszkalnego oraz oddania do korzystania przypisanego do lokalu miejsca postojowego podziemnego lub naziemnego i zawarcia ze spółdzielcą umowy o ustanowienie odrębnej własności lokalu oraz własności nieruchomości do ułamkowej części i przeniesienia ich własności w trybie przepisów ustawy z dnia 15 grudnia 2000 roku o spółdzielniach mieszkaniowych oraz oddania Kupującemu do samodzielnego korzystania przypisanego do lokalu miejsca postojowego.
Po wybudowaniu lokalu mieszkalnego Spółdzielnia ustanowi w formie aktu notarialnego na rzecz Kupującego odrębną własność lokalu mieszkalnego i przeniesie na Jego rzecz własność lokalu oraz przeniesie udział we własności nieruchomości wspólnej oraz ustali prawo do wyłącznego, samodzielnego korzystania z miejsca postojowego na zasadzie podziału do korzystania, w sposób powodujący przyporządkowanie miejsca postojowego do lokalu mieszkalnego.
W umowie o wybudowanie lokalu mieszkalnego Kupujący zobowiąże się do pokrycia pełnych kosztów zadania inwestycyjnego w części przypadającej na Jego lokal, w tym miejsce postojowe oraz własność ułamkową nieruchomości, przez wniesienie należnego wkładu budowlanego oraz uczestniczenie w innych zobowiązaniach Spółdzielni związanych z budową lokalu, a także do poniesienia kosztów związanych z przeniesieniem na Jego rzecz praw do lokalu oraz udziału we własności wspólnej nieruchomości.
Ustanowienie odrębnej własności lokalu mieszkalnego i przeniesienie jego własności oraz udziału we własności nieruchomości wspólnej oraz ustalenia prawa do korzystania z miejsca postojowego nastąpi w jednym akcie notarialnym. Miejsce postojowe będzie przypisane do lokalu, nie będzie istniała możliwość jego osobnej sprzedaży. Z przedstawionych okoliczności wynika zatem, że przedmiotem sprzedaży obok własności lokalu mieszkalnego jest nie samo miejsce postojowe, ale prawo do wyłącznego korzystania z miejsca postojowego, które jest integralnie związane z prawem własności lokalu mieszkalnego. W tym konkretnym przypadku nie ma możliwości osobnego zbycia miejsca postojowego.
Wyodrębnione miejsca postojowe przypisane danemu lokalowi, przy niezniesionej współwłasności nieruchomości pomiędzy lokatorami, nie mogą być bowiem przedmiotem odrębnej umowy sprzedaży, gdyż nie stanowią samodzielnych lokali użytkowych. Tak więc, dokonując dostawy lokalu mieszkalnego wraz z przeniesieniem udziału we własności nieruchomości wspólnej i ustaleniem prawa do wyłącznego, samodzielnego korzystania z miejsca postojowego Spółdzielnia dokonuje czynności, w której występuje jeden przedmiot umowy sprzedaży .
A zatem, w przypadku ustanowienia odrębnej własności lokalu mieszkalnego na rzecz Kupującego wraz z przeniesieniem udziału we własności nieruchomości wspólnej i ustaleniem prawa do wyłącznego, samodzielnego korzystania z miejsca postojowego na zasadzie podziału do korzystania, do całego wkładu budowlanego przeznaczonego na pokrycie kosztów zadania inwestycyjnego (budowy lokalu mieszkalnego) zastosowanie będzie miała jednolita stawka podatku VAT w wysokości 8%, na podstawie art. 41 ust. 2, w związku z art. 146a oraz z art. 41 ust. 12 ustawy. Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. jedn.
Dz. U. z 2012, poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.