INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 8 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 30 grudnia 2013 r. (data wpływu 13 stycznia 2014 r.), uzupełnionym w dniu 11 marca 2014 r. (data wpływu 13 marca 2014 r.) w odpowiedzi na wezwanie z dnia 5 marca 2014 r. nr IPPP3/443-37/14-2/IG do uzupełnienia wniosku otrzymane przez Pełnomocnika w dniu 10 marca 2014 r., o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku w wysokości 8% dla sprzedawanego towaru – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 13 stycznia 2014 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku w wysokości 8% dla sprzedawanego towaru, uzupełniony w dniu 11 marca 2014 r. (data wpływu 13 marca 2014 r.) w odpowiedzi na wezwanie z dnia 5 marca 2014 r. nr IPPP3/443-37/14-2/IG do uzupełnienia wniosku otrzymane przez Pełnomocnika w dniu 10 marca 2014 r. We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny: Wnioskodawca nie posiada na terenie kraju siedziby ani stałego miejsca prowadzenia działalności.
Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą polegającą m.in. na dystrybucji wodnego roztworu mocznika o stężeniu 32,5% występującego pod handlową nazwą AdBlue (dalej jako „Produkt”. Substancja ta zawiera 46,6% azotu w suchej masie. Podobnie jak mocznik o niższych stężeniach, może być ona wykorzystywana jako nawóz sztuczny. Jednak ze względu na wysoką cenę roztworu wynikającą z konieczności utrzymania odpowiednio wysokiej czystości, znajduje zastosowanie w technologii oczyszczania spalin w silnikach wysokoprężnych redukując emisję tlenków azotu w układach wydechowych samochodów.
Produkt ten jest sklasyfikowany w grupowaniu 20.15.31.0 — zgodnie z zasadami metodycznymi Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. (Dz. U. nr 207, poz. 1293, z późn. zm.). W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie. Czy dla produktu będącego 32,5% roztworem mocznika sklasyfikowanego w grupowaniu 20.15.31.0 „Mocznik”, zgodnie z zasadami metodycznymi Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. (Dz.
U. z 2008 r. Nr 207, poz. 1293, z poźn. zm.), Wnioskodawca ma prawo przy jego sprzedaży stosować obniżoną do 8% stawkę podatku od towarów i usług na podstawie art. 41 ust. 2 oraz art. 146a pkt 2 i poz. 59 Załącznika nr 3 do ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054)? Zdaniem Wnioskodawcy, produkt który zawiera 32,5% roztworu mocznika, powinien być opodatkowany obniżoną do 8% stawką podatku VAT, przewidzianą dla towarów o symbolu PKWiU 20.15.3 wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054).
W poz. 59 załącznika nr 3 do ustawy, jako jedyne wyłączenie z preferencyjnie opodatkowanego grupowania 20.15.3 wymieniony jest cyjanamid wapnia. Stanowisko Wnioskodawcy znajduje również potwierdzenie w indywidualnych interpretacjach: sygn. IPPP1/443-1764/11-2/MP wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie, sygn. IPTPP3/443-2/12-2/BJ wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi, sygn. ILPP2/443-1658/11-5/MR wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu. Dostawca towaru a jednocześnie producent towaru dystrybuowanego przez spółkę jednoznacznie wskazuje jako prawidłowe zaklasyfikowanie towaru do grupowania PKWiU 20.15.3. Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. (Dz.
U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm. - dalej „ustawa o VAT”) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (dalej również „podatek VAT”) podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Natomiast zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Stosownie do treści art. 5a ustawy o VAT, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011 r. „towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy o VAT, lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne. Od dnia 1 stycznia 2011 roku na potrzeby podatku VAT stosuje się Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług (dalej PKWiU) wprowadzoną Rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. (Dz. U. nr 207, poz. 1293, z późn. zm.).
Co do zasady stawka podatku na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy o VAT - wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-l2c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Jednakże na podstawie art. 146a tejże ustawy, obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011 r., w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%. Jednocześnie, zarówno w treści ustawy o VAT, jak i przepisów wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi.
Na podstawie art. 41 ust. 2 ustawy o VAT, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do tejże ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1, z tym że zgodnie z art. l46a, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r. stawka ta zostaje podwyższona do 8%. Załącznik nr 3 do ustawy o VAT zawiera listę towarów i usług dla których obowiązuje obniżona stawka podatku VAT do 7%. Pod pozycją nr 59 Załącznika nr 3 znajdują się produkty sklasyfikowane do symbolu PKWiU ex 20.15.3 „Nawozy azotowe mineralne, z wyłączeniem cyjanamidu wapnia”.
W skład grupowania 20.15.3 wchodzi „Mocznik” funkcjonujący pod symbolem PKWiU 20.15.31-0. W poz. 59 Załącznika nr 3 do ustawy o VAT, ustawodawca wyłącza zatem z zakresu towarów należących do grupowania 20.15.3 PKWiU i uprawnionych do korzystania z preferencyjnej stawki podatku VAT jedynie cyjanamid wapnia. Wobec powyższego, zdaniem Wnioskodawcy, Produkt który zawiera 32,5% roztworu mocznika, powinien być opodatkowany obniżoną do 8% stawką podatku VAT, przewidzianą dla towarów o symbolu PKWiU 20.15.3 wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.).
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe. Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.