INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 05.07.2010 r. (data wpływu 06.07.2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odzyskania podatku VAT naliczonego zawartego w dokonywanych zakupach towarów i usług - jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 06.07.2010 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odzyskania podatku VAT naliczonego zawartego w dokonywanych zakupach towarów i usług. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: LGD prowadząc swoją działalność, korzysta ze zwolnienia podmiotowego z podatku od towarów i usług (na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy). W związku z tym jest zarejestrowana jako podatnik VAT zwolniony. Lokalna Grupa Działania w 2010 roku nie dokonała sprzedaży, co nie spowodowało utraty prawa do korzystania ze zwolnienia dla drobnych przedsiębiorstw.
Działalność LGD koncentruje się na realizacji projektu, który jest finansowany z dotacji. Dotacja ta nie podlega opodatkowaniu. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy w przedstawionym stanie faktycznym tj. nie wykonaniem przez LGD czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług oraz zarejestrowaniem LGD jako podatnika VAT zwolnionego, LGD ma możliwość odzyskania podatku naliczonego zawartego w dokonywanych zakupach towarów i usług?
Zdaniem Wnioskodawcy, w świetle regulacji zawartej w art. 86 ust. 1 ustawy prawo do obniżenia przez podatnika dodatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje jedynie w takim zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do możliwości odzyskania podatku VAT naliczonego. Jedynie bowiem czynności, jakie mogły zostać „potencjalnie” opodatkowane nie są opodatkowane, gdyż LGD korzysta ze zwolnienia dla drobnych przedsiębiorstw (art. 113 ust. 1 ustawy). LGD nie utraciło prawa do korzystania z tego zwolnienia, gdyż nie nastąpiło przekroczenie limitu sprzedaży określonego w art. 113 ust. 1 ustawy.
Wskazać też należy, iż możliwość odzyskania podatku VAT naliczonego jest dodatkowo warunkowana zarejestrowaniem podatnika jako podatnika VAT czynnego (art. 86 ust. 4 ustawy). LGD jest natomiast zarejestrowana jedynie jako podatnik VAT zwolniony, gdyż korzysta ze zwolnienia dla drobnych przedsiębiorców. Potwierdza to dodatkowo brak możliwości odzyskania przez LGD podatku VAT zapłaconego w zakupionych towarach i usługach. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.
U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ww. ustawy kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
Z powyższego wynika, iż prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych.
Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego przez podmiot niebędący czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT oraz podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku i niepodlegających temu podatkowi. Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, m. in. tego że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.
Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 4 ww. ustawy, zgodnie którym obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20 (wyłączenie w przypadku Wnioskodawcy nie ma zastosowania).
Stosownie natomiast do przepisu art. 96 ust. 1 ustawy, podmioty, o których mowa w art. 15, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3. Zgodnie z tym zastrzeżeniem, na podstawie art. 96 ust. 3 ustawy, podmioty wymienione w art. 15, zwolnione od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 lub wykonujące wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 i art. 82 ust. 3, mogą złożyć zgłoszenie rejestracyjne.
Art. 113 ust. 1 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2010 r., stanowi, iż zwalnia się od podatku podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 100.000 zł. Do wartości tej nie wlicza się kwoty podatku. Z powyższych przepisów wynika zatem, iż realizacja prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje tylko zarejestrowanym, czynnym (a nie zwolnionym) podatnikom podatku od towarów i usług oraz jedynie w takim przypadku, gdy dokonywane zakupy, mają związek z transakcjami opodatkowanymi podatnika, tj. takimi, których następstwem jest określenie podatku należnego.
Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Lokalna Grupa Działania prowadząc swoją działalność, korzysta ze zwolnienia podmiotowego z podatku od towarów i usług, na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy. W związku z tym jest zarejestrowana jako podatnik VAT zwolniony. Lokalna Grupa Działania w 2010 roku nie dokonała sprzedaży, która spowodowałaby utratę prawa do korzystania ze zwolnienia dla drobnych przedsiębiorców. Działalność LGD koncentruje się na realizacji projektu, finansowanego z dotacji, która nie podlega opodatkowaniu.
Mając zatem na uwadze wskazany wyżej przepis art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług oraz przedstawione we wniosku okoliczności stwierdzić należy, że w przedmiotowej sprawie nie zostaną spełnione podstawowe warunki uprawniające do odliczenia podatku od towarów i usług zawartego w fakturach dokumentujących nabywane towary i usługi. Wnioskodawca nie jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT i korzysta ze zwolnienia z art. 113 ust. 1 ustawy, a zatem dokonane zakupy nie mają związku z czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług.
W związku z powyższym Lokalnej Grupie Działania nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur VAT dokumentujących nabycie towarów i usług. Nie ma zatem możliwości odzyskania podatku VAT naliczonego zawartego w dokonywanych zakupach towarów i usług. Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedmiotowym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.