INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 17 października 2011 r. (data wpływu 19 października 2011 r.), uzupełnionym pismem z dnia 18 stycznia 2012 r. (data wpływu 19 stycznia 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zwolnienia z opodatkowania wypłaconego jednorazowo świadczenia emerytalnego – jest nieprawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 19 października 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zwolnienia z opodatkowania wypłaconego jednorazowo świadczenia emerytalnego.
W związku ze stwierdzeniem braków formalnych, o których mowa w art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), pismem z dnia 16 stycznia 2012 r., Nr IPTPB2/415-635/11-2/MP, Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów, na podstawie art. 169 § 1 w związku z art. 14h ustawy Ordynacja podatkowa, wezwał Wnioskodawcę do usunięcia braków. Wezwanie wysłano w dniu 16 stycznia 2012 r., natomiast w dniu 19 stycznia 2012 r. do tut. Organu wpłynęła odpowiedź, na ww. wezwanie.
W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący zaistniały stan faktyczny: Wnioskodawca, otrzymał w lipcu 2011 r. z Biura Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania wypłaconego przyszłego świadczenia emerytalnego z Organizacji Narodów Zjednoczonych (pismo z dnia 12 lipca 2011 r.). Prośba Wnioskodawcy dotyczyła dwóch kwestii: podatku dochodowego od jednorazowego świadczenia wypłaconego z części składek pobranych na procent przyszłej emerytury, podatku dochodowego od comiesięcznego świadczenia z pozostałej części.
Prośbę swoją Wnioskodawca złożył w dniu x kwietnia 2011 r. kiedy planował złożenie prośby o zakończenie pracy w misji ONZ i przejście na wcześniejszą emeryturę. Wnioskodawca zakończył pracę w ONZ dnia x września 2011 r. i złożył wniosek o wcześniejszą emeryturę wraz z prośbą o wypłacenie jednorazowego świadczenia. W trakcie składania dokumentów o wcześniejszą emeryturę Wnioskodawca dotarł do przepisów Połączonego Funduszu Emerytalnego Pracowników ONZ, dotyczącego spraw podatkowych, dostępny na stronie internetowej ww. organizacji. Przepis „National Taxatian” wz.
B p. 5 stanowi, że jednorazowe świadczenie emerytalne (częściowe) z należnego i wypracowanego świadczenia jest traktowane jako część wynagrodzenia końcowego, podobnie jak oficjalne comiesięczne wynagrodzenie z tytułu pracy, które w świetle ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. nr 14 z 2000 r. i Dz. U. z 2010 r. nr 51) podlegają zwolnieniu z podatku dochodowego. W uzupełnieniu wniosku pismem z dnia 18 stycznia 2012 r. Wnioskodawca podaje, że w okresie od października 2005 r. do września 2011 r., pracował w misji pokojowej ONZ, jako pracownik międzynarodowy.
W oparciu o ustawę z dnia 26 lipca 1991 r., był zwolniony w Polsce z płacenia podatku dochodowego od osób fizycznych od otrzymywanego z ONZ wynagrodzenia. We wrześniu 2011 r., cyt. „złożyłem prośbę o wcześniejszą emeryturę i od dnia x września 2011 r. jestem emerytem ONZ. Zgodnie z przepisami ONZ składając prośbę o wcześniejszą emeryturę, poprosiłem o jej wypłacenie w formie częściowej jednorazowej wypłaty tzw. lump sum (z ang.), plus comiesięcznego świadczenia z prawnie należnej części przysługującego mi świadczenia emerytalnego.
Wraz z decyzją o przyznaniu mi wcześniejszej emerytury z ONZ otrzymał pakiet regulacji prawnych (przepisów Połączonego Funduszu Emerytalnego Pracowników ONZ), dotyczący spraw emerytalnych ONZ, w tym podatkowych. Przepis „National Taxation” dotyczący spraw podatkowych (na linii pracownik międzynarodowy – kraj z którego pochodzi/mieszka), a dostępny na stronie internetowej ww. organizacji, stanowi, że jednorazowe świadczenie emerytalne wypłacane z chwilą zakończenia pracy jest traktowane jako część wynagrodzenia końcowego, podobnie jak oficjalne comiesięczne wynagrodzenie z tytułu pracy, które to wynagrodzenia w świetle ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. podlegają zwolnieniu z podatku dochodowego.
Powyższy przepis cyt. „nie był mi znany w kwietniu 2011 r., kiedy składałem do Państwa prośbę (z dnia x kwietnia 2011 r.) o interpretację przepisów prawa podatkowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania świadczenia emerytalnego z ONZ (prośbę składałem gdy rozważałem swoją decyzję). Nie ulega wątpliwości, że zobowiązany jestem do płacenia podatku dochodowego od comiesięcznego świadczenia emerytalnego z ONZ”. Zgodnie z otrzymaną interpretacją z dnia 12 lipca 2011 r. z chwilą otrzymania pierwszej emerytury w październiku 2011 r., odprowadzona została zaliczka do odpowiednich organów skarbowych na poczet podatku dochodowego od ww. świadczenia i kontynuowana w cyklu comiesięcznym.
W uzupełnieniu wniosku podano również: We wniosku z dnia 17 października 2011 r. cyt. „opierałem się na ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. (Dz. U. z 2010, Nr 51 poz. 307 z późn. zm.) cyt. „ art. 21, 52 / oraz przepisu ONZ „National Taxation” pkt B, p.5”. W chwili obecnej cyt. „dostępne mi przepisy, dotyczące mojej sprawy to wspomniana powyżej ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. oraz przepis ONZ „National Taxation”.
W związku z powyższym zadano następujące pytania: Czy w świetle przepisu Połączonego Funduszu Emerytalnego Personelu ONZ (UNJSPF) o traktowaniu jednorazowego (częściowego) świadczenia emerytalnego jako końcowego wynagrodzenia tak, jak comiesięcznego wynagrodzenia z tytułu pracy w ONZ, które podlega zwolnieniu z podatku dochodowego, Wnioskodawca zobowiązany jest do zapłacenia podatku od osób fizycznych? Wnioskodawca prosi również o podanie przepisów dotyczących sposobu rozliczania podatku dochodowego od comiesięcznego świadczenia emerytalnego wypłaconego w dolarach amerykańskich do rocznego rozliczenia PIT z uwzględnieniem zmienności kursu USD/PLN.
W uzupełnieniu wniosku pismem z dnia x stycznia 2012 r., Wnioskodawca przeformułował wniosek i zadaje następujące pytanie: Czy w świetle przepisu ONZ – Połączonego Funduszu Emerytalnego Personelu ONZ o traktowaniu częściowego jednorazowego świadczenia emerytalnego jako końcowego wynagrodzenia tak, jak comiesięcznego wynagrodzenia z tytułu pracy w ONZ, które podlega zwolnieniu z płacenia podatku dochodowego Wnioskodawca, zobowiązany jest do zapłacenia podatku dochodowego od tego świadczenia? Ponieważ, cyt.
„w swoim pytaniu i prośbie o interpretację przepisów prawa podatkowego mogłem oprzeć się tylko na ustawie z dnia 26 lipca 1991 i przepisie ONZ „National Taxation” upraszczając moje pytanie proszę o wyjaśnienie, czy przepis ONZ National Taxation jest akceptowany przez polskie przepisy podatkowo – skarbowe”. Ponadto Wnioskodawca dodaje: Stan faktyczny dotyczy roku podatkowego 2011. Pytanie dotyczy jednorazowego świadczenia, sprawa okresowego świadczenia (tzn. comiesięcznego) została wyczerpująco wyjaśniona w piśmie z dnia 12 lipca 2011 r. Wnioskodawca cyt.
„w poz. 69 uszczegółowiłem pytanie nr 1 z interpretacji pytania 2 w chwili obecnej rezygnuję – zwrócę się o nią w późniejszym okresie, gdy będę miał wątpliwości przy przygotowywaniu PIT za 2011 r.” Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z przepisami Połączonego Funduszu Emerytalnego Personelu ONZ jednorazowe świadczenie (w przypadku Wnioskodawcy częściowe) emerytalne jest traktowane jako wynagrodzenie końcowe podobnie jak dotychczasowe wynagrodzenie miesięczne z tytułu pracy w ONZ i które to w świetle ustawy (wymienionej w p. 61 dokumentu), podlega zwolnieniu z podatku dochodowego. Wnioskodawca uważa, że wypłacona suma (część uposażenia emerytalnego), cyt.
„powinna być zwolniona z podatku dochodowego od osób trzecich”. Wnioskodawca uzupełniając wniosek w piśmie z dnia 18 stycznia 2012 r. uważa, że cyt. „wypłacone mi w październiku 2011 r. jednorazowe świadczenie ONZ z funduszu emerytalnego tej organizacji powinno być zwolnione z podatku dochodowego od osób trzecich. Przepis połączonego Funduszu Emerytalnego Pracowników ONZ traktuje jednorazowe świadczenie emerytalne (lump sum) jako wynagrodzenie końcowe podobnie jak wcześniej wypłacone świadczenia z tytułu pracy, urlopu itp., a które to w świetle ustawy z dnia 26 lipca 1991 z póź. zmianami podlegają zwolnieniu z podatku dochodowego od osób trzecich”.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe. W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 z późn. zm.,), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem dochodów zwolnionych na podstawie art. 21, 52, 52a i 52c wymienionej ustawy oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, źródłami przychodów są stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta. Zgodnie z art. 11 ust. 1 ww. ustawy, przychodami z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
Jak wynika z powyższych uregulowań, opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają zatem wszelkie dochody osiągane przez podatnika, z wyjątkiem tych dochodów, które zostały enumeratywnie wymienione przez ustawodawcę jako zwolnione od podatku, bądź od których zaniechano poboru podatku, w drodze rozporządzenia wydanego przez Ministra Finansów. Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca w okresie od x października 2005 r. do x września 2011 r., pracował w misji pokojowej ONZ jako pracownik międzynarodowy.
W oparciu o art. 21 ust. 1 pkt 82 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, Wnioskodawca był zwolniony w Polsce z płacenia podatku dochodowego od osób fizycznych od otrzymywanego z ONZ wynagrodzenia. Wnioskodawca w dniu x września 2011 r. zakończył pracę w ONZ i złożył wniosek o wcześniejszą emeryturę wraz z prośbą o wypłacenie jednorazowego świadczenia. Wnioskodawca, we wrześniu 2011 r. złożył prośbę o wcześniejszą emeryturę i od dnia x września 2011 r. jest „emerytem ONZ”.
Zgodnie z przepisami ONZ składając prośbę o wcześniejszą emeryturę, poprosił o jej wypłacenie w formie częściowej jednorazowej wypłaty tzw. lump sum (z ang.), plus comiesięcznego świadczenia należnej części przysługującego świadczenia emerytalnego. Wnioskodawca wraz z decyzją o przyznaniu Mu wcześniejszej emerytury z ONZ, otrzymał pakiet regulacji prawnych (przepisów Połączonego Funduszu Emerytalnego Pracowników ONZ), dotyczący spraw emerytalnych ONZ, w tym podatkowych. Z chwilą otrzymania pierwszej emerytury w październiku 2011 r., odprowadzona została zaliczka do odpowiednich organów skarbowych na poczet podatku dochodowego od ww. świadczenia i kontynuowana w cyklu comiesięcznym.
Należy zauważyć, iż zgodnie z art. 87 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78, poz. 483 ze zm.), źródłami powszechnie obowiązującego prawa Rzeczypospolitej Polskiej są: Konstytucja, ustawy, ratyfikowane umowy międzynarodowe oraz rozporządzenia. Ww. przepis jednoznacznie wskazuje jaka jest hierarchia źródeł prawa obowiązującego w Polsce. Zgodnie z powyższym, do opodatkowania dochodów w Polsce stosować można wyłącznie przepisy polskich ustaw z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.
Brak jest zatem konstytucyjnych podstaw, aby o obowiązkach podatkowych w Polsce rozstrzygać na podstawie przepisów wewnętrznych państw innych, niż Rzeczpospolita Polska. Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 82 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wolne od podatku dochodowego są uposażenia funkcjonariuszy Organizacji Narodów Zjednoczonych, organizacji wyspecjalizowanych oraz innych międzynarodowych instytucji i organizacji, których Rzeczpospolita Polska jest członkiem i których statuty przewidują zwolnienie od podatku wypłacanych przez nie uposażeń, jeżeli funkcjonariusze znajdują się w wykazie Ministerstwa Spraw Zagranicznych.
Przepis ten stanowi odzwierciedlenie normy prawa międzynarodowego i zwalnia z opodatkowania jedynie uposażenia funkcjonariuszy ONZ, co z braku innego zwolnienia od opodatkowania zawartego w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych odnoszącego się do świadczeń przekazywanych przez ONZ oznacza, że wszelkie inne świadczenia niebędące uposażeniami, tj. m.in. świadczenia emerytalne, podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Zatem, w świetle powołanego przepisu zwolnieniu podlegać może jedynie świadczenie wypłacone w związku z przejściem funkcjonariusza ONZ na emeryturę, ale wyłącznie wypłacone jako uposażenie funkcjonariusza ONZ (np. „odprawa emerytalna”).
Natomiast stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 58 lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wolne od podatku dochodowego są wypłaty środków zgromadzonych w pracowniczym programie emerytalnym dokonane na rzecz uczestnika lub osób uprawnionych do tych środków po śmierci uczestnika. Jednakże, dyspozycją powołanego wyżej przepisu art. 21 ust. 1 pkt 58 lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jest zwolnienie z opodatkowania wypłaty środków zgromadzonych w pracowniczym programie emerytalnym, a nie emerytury, którą ustawodawca w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych zalicza do odrębnego źródła przychodów.
Ponadto, skoro w ustawie użyto zwrotu pracowniczy program emerytalny, to na gruncie prawa polskiego jego analiza możliwa jest jedynie przez pryzmat ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o pracowniczych programach emerytalnych (Dz. U. Nr 116, poz. 1207 ze zm.), która określa zasady tworzenia i działania pracowniczych programów emerytalnych, warunki, które powinny spełniać podmioty realizujące programy oraz warunki uczestnictwa w tych programach. Ustawodawca w art. 9 ustawy o pracowniczych programach emerytalnych wskazał jednoznacznie, iż określenie „program emerytalny” może być używane wyłącznie do określenia programów uregulowanych w niniejszej ustawie.
Skoro, zatem w art. 21 ust. 1 pkt 58 lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych użyto zwrotu „pracowniczy program emerytalny”, to na gruncie prawa polskiego jego analiza możliwa jest jedynie przez pryzmat ustawy o pracowniczych programach emerytalnych. Jeżeli podmiot dokonujący wypłaty nie spełnia warunków uznania go za program emerytalny w rozumieniu ustawy o pracowniczym programie emerytalnym, to dokonana wypłata nie podlega zwolnieniu od opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 58 lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W myśl art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy). Zgodnie z art. 3 ust. 1a tej ustawy, za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która: posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.
Zgodnie z art. 4a tej ustawy przepis art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczypospolita Polska. Natomiast w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 7 obowiązującej Umowy, podpisanej w Waszyngtonie dnia 8 października 1974 r. między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki o uniknięciu podwójnego opodatkowania i zapobieżeniu uchylania się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu (Dz.
U. z 1976 r. Nr 31, poz. 178) - zwaną dalej Umową, określenie „osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Polski" oznacza: polską spółkę i jakąkolwiek osobę (oprócz spółki lub innej jednostki organizacyjnej, traktowanej zgodnie z polskim prawem jako spółka) mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Polski dla celów jej opodatkowania, lecz w przypadku udziałowca spółki prawa cywilnego lub zarządcy majątku tylko w takim zakresie, w jakim dochód uzyskany przez taką osobę z tego tytułu podlega podatkowi polskiemu jako dochód uzyskany przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce.
Definicja „osoby mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie” odnosi się zatem bezpośrednio do określenia „miejsce zamieszkania” przyjętego w ustawodawstwach wewnętrznych państw i uwzględnia różne formy więzi osobistej z państwem, które we własnym ustawodawstwie ustala podstawę do nieograniczonego obowiązku podatkowego. Polsko-amerykańska Umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania, nie zawiera odrębnego artykułu dotyczącego opodatkowania wypłat z tytułu uczestnictwa w pracowniczym programie emerytalnym. Oznacza to, iż dochód ten podlega opodatkowaniu na zasadach ogólnych, zgodnie z postanowieniami art. 5 Umowy („Ogólne zasady opodatkowania”).
Zgodnie z art. 5 ust. 1 tej Umowy, osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie (w Polsce) może być opodatkowana przez drugie Umawiające się Państwo (w USA) z tytułu dochodu pochodzącego ze źródeł drugiego Umawiającego się Państwa (z USA) i tylko z tytułu takiego dochodu, zgodnie ze wszystkimi ograniczeniami zawartymi w niniejszej Umowie.
Przepis art. 5 ust. 2 ww. Umowy stanowi, iż postanowienia niniejszej Umowy nie będą w żaden sposób stwarzały ograniczenia wobec wyłączeń, zwolnień, zmniejszeń, zaliczeń lub innych przywilejów, przyznanych obecnie lub w przyszłości przez: prawo jednego z Umawiających się Państw przy określeniu podatków pobieranych przez to Umawiające się Państwo lub przez każdą inną umowę zawartą pomiędzy Umawiającymi się Państwami.
Stosownie do art. 5 ust. 3 Umowy, bez względu na postanowienia niniejszej Umowy, z wyłączeniem ustępu 4, Umawiające się Państwo może opodatkować obywatela tego Umawiającego się Państwa lub osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w tym Umawiającym się Państwie (zgodnie z zasadami artykułu 4), tak jakby niniejsza Umowa nie weszła w życie. Z powyższych przepisów wynika, iż Polska ma prawo opodatkować np. wypłatę świadczenia z tytułu uczestnictwa w pracowniczym programie emerytalnym, osobie ze Stanów Zjednoczonych Ameryki mającej miejsce zamieszkania na terytorium Polski.
Prawo to wynika z zapisu art. 5 ust. 3 umowy, zgodnie z którym państwu rezydencji przysługuje pełne prawo do opodatkowania dochodów, w tym m.in. emerytury, osoby mającej na jego terytorium miejsce zamieszkania. W myśl art. 20 ust. 1 Umowy, zgodnie z postanowieniami prawa polskiego i z zachowaniem przewidzianych w nim ograniczeń (z uwzględnieniem dokonywanych zmian bez naruszenia podstawowych zasad) Polska zezwoli osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce na zaliczenie na poczet należnych w Polsce podatków odpowiednich kwot podatków, zapłaconych w Stanach Zjednoczonych Ameryki.
Zgodnie z art. 27 ust. 9 ww. ustawy, jeżeli podatnik, mający miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, osiąga również dochody z tytułu działalności wykonywanej poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub ze źródeł przychodów znajdujących się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania nie stanowi o zastosowaniu metody określonej w ust. 8, lub z państwem, w którym dochody są osiągane, Rzeczpospolita Polska nie zawarła umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, dochody te łączy się z dochodami ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
W tym przypadku od podatku obliczonego od łącznej sumy dochodów odlicza się kwotę równą podatkowi dochodowemu zapłaconemu w obcym państwie. Odliczenie to nie może jednak przekroczyć tej części podatku obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która proporcjonalnie przypada na dochód uzyskany w państwie obcym. Przepisy art. 11 ust. 3 i 4 stosuje się odpowiednio.
Reasumując należy stwierdzić, iż jeżeli otrzymane przez Wnioskodawcę jednorazowe świadczenie wypłacone w związku z przejściem Wnioskodawcy na emeryturę, nie zostało wypłacone jako uposażenie funkcjonariusza ONZ, stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 82 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz jeżeli przedmiotowe świadczenie nie zostało wypłacone Wnioskodawcy, będącemu uczestnikiem pracowniczego programu emerytalnego jako środki zgromadzone w pracowniczym programie emerytalnym, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 58 lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – świadczenie to stanowi dochód w rozumieniu art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegający opodatkowaniu na zasadach ogólnych według skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ww. ustawy.
Zgodnie z art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), Minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).
Przez przepisy prawa podatkowego ustawodawca rozumie przepisy ustaw podatkowych, postanowienia ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską umów o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską innych umów międzynarodowych dotyczących problematyki podatkowej, a także przepisy aktów wykonawczych wydanych na podstawie ustaw podatkowych (art. 3 pkt 2 powołanej ustawy). Znaczenie terminu „ustawy podatkowe” wyjaśnia art. 3 pkt 1 Ordynacji podatkowej.
Na jego mocy, ilekroć w ustawie jest mowa o ustawach podatkowych, należy przez to rozumieć ustawy dotyczące podatków, opłat oraz niepodatkowych należności budżetowych określające podmiot, przedmiot opodatkowania, powstanie obowiązku podatkowego, podstawę opodatkowania, stawki podatkowe oraz regulujące prawa i obowiązki organów podatkowych, podatników, płatników i inkasentów, a także ich następców prawnych oraz osób trzecich.
Końcowo należy dodać, iż organ upoważniony wydając interpretacje indywidualne w trybie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa, dokonuje oceny stanu faktycznego i stanowiska przedstawionego we wniosku, nie jest natomiast uprawniony do analizy i weryfikacji dokumentów dołączonych przez Wnioskodawcę do wniosku. Tym samym, jeżeli przedstawiony we wniosku stan faktyczny różni się od stanu faktycznego występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawcy w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego.
Należy również zastrzec, że w przypadku korzystania z ulg i zwolnień podatkowych, wynikających z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych obowiązek udowodnienia, że określony wydatek został poniesiony przy spełnieniu wszystkich warunków wynikających z przepisów podatkowych spoczywa na podatniku, który wywodzi z tego określone skutki prawne. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art.
53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.