INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 31 lipca 2013 r. (data wpływu 5 sierpnia 2013 r.), uzupełnionym pismem z dnia 18 października 2013 r. (data wpływu 21 października 2013 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia lub odzyskania podatku naliczonego zawartego w fakturach dokumentujących koszty planowanych inwestycji oraz sposobu obliczenia wielkości podatku podlegającego odliczeniu – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 5 sierpnia 2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia lub odzyskania podatku naliczonego zawartego w fakturach dokumentujących koszty planowanych inwestycji oraz sposobu obliczenia wielkości podatku podlegającego odliczeniu. Pismem z dnia 18 października 2013 r. wniosek został uzupełniony poprzez doprecyzowanie opisu sprawy. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący zaistniały stan faktyczny.
Parafia stara się o pozyskanie dofinansowania z WFOŚiGW do realizacji projektu polegającego na instalacji pompy ciepła na potrzeby grzewcze oraz instalacji systemu solarnego na potrzeby ciepłej wody użytkowej. Parafia jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług w związku z prowadzeniem działalności polegającej na wynajmowaniu lokali użytkowych i mieszkalnych, wynajmowaniu sprzętu rehabilitacyjnego, świadczenia usług cmentarnych oraz sprzedaży książek religijnych. Działalnością statutową Parafii jest działalność kultowa. Działalność kultowa nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.
Projektowana pompa ciepła oraz system solarny będą wykorzystywane na potrzeby pomieszczeń kaplicy parafialnej oraz domu parafialnego - plebanii. Kaplica jest miejscem prowadzenia działalności kultowej. Pomieszczenia kaplicy wynajmowane są również na potrzeby koncertów oraz innych imprez kulturalnych. Z tytułu działalności kultowej Parafia otrzymuje od członków Parafii i od osób z zewnątrz darowizny, które nie podlegają podatkowi VAT, natomiast za wynajem wnętrz na potrzeby koncertów i innych imprez kulturalnych pobierane są opłaty na podstawie wystawianych faktur VAT ze stawką 23%.
W budynku plebanii znajdują się biura parafialne służące administrowaniu działalnością gospodarczą i działalnością kultową (m.in. biuro administratora nieruchomości, księgowość, kancelaria z kasą i inne służby pomocne w zarządzaniu Parafią), jak również pomieszczenia służące działalności kultowej (sale katechetyczne, mieszkania duchownych). Reasumując kaplica parafialna i plebania służą zarówno działalności opodatkowanej, zwolnionej, jak i działalności niepodlegającej podatkowi od towarów i usług VAT.
W piśmie z dnia 18 października 2013 r. Wnioskodawca wskazał, iż inwestycje polegające na instalacji pompy ciepła oraz systemu solarnego będą związane zarówno z czynnościami opodatkowanymi, zwolnionymi, jak i niepodlegającymi opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług VAT.
Pompa ciepła oraz system solarny będą wykorzystywane na potrzeby: pomieszczeń kościoła i kaplicy służącym następującym działalnościom: kultowej - niepodlegającej opodatkowaniu, wynajem na cele kulturalne - podlegająca opodatkowaniu podatkiem VAT 23%, pomieszczeń plebanii, w których znajdują się: biura administracji nieruchomościami Parafii, administracja cmentarzem, biuro księgowości, kancelaria z kasą - działalność opodatkowana i zwolniona z opodatkowania podatkiem VAT, sale katechetyczne, mieszkania służbowe, sale spotkań chóru i osób starszych – działalność niepodlegająca opodatkowaniu podatkiem VAT. Pompa ciepła i system solarny zostaną zaliczone do środków trwałych Parafii.
Wartość nakładów poniesionych na każdą z przedmiotowych inwestycji przekracza 15.000 zł. Przedmiotowe inwestycje są w planach Parafii. Do dnia dzisiejszego zostały poniesione jedynie koszty audytu energetycznego niezbędne do przeprowadzenia instalacji kolektorów słonecznych i pompy ciepła. W przypadku wydatków ponoszonych na wymienione inwestycje Parafia nie ma możliwości odrębnego jednoznacznego przyporządkowania kwot podatku naliczonego związanego z czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług, zwolnionymi z opodatkowania lub niepodlegającymi opodatkowaniu. W związku z powyższym zadano następujące pytanie.
Czy Parafia ma prawo odliczenia lub odzyskania podatku naliczonego zawartego w fakturach VAT dokumentujących koszty planowanych inwestycji? W jaki sposób obliczyć wielkość podatku VAT naliczonego możliwego do odliczenia? Zdaniem Wnioskodawcy, na mocy art. 86 ust. 1 Ustawy o podatku od towarów i usług istnieje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z faktur dotyczących planowanych inwestycji ale tylko w części, którą można bezpośrednio przypisać czynnościom opodatkowanym.
W związku z tym, że planowana inwestycja będzie dotyczyła zarówno działalności opodatkowanej, zwolnionej i niepodlegającej podatkowi VAT Parafia powinna zastosować dwuetapowy klucz do obliczenia podatku naliczonego możliwego do odliczenia. W pierwszym etapie z całości zakupów dotyczących planowanych inwestycji należy wydzielić część służącą działalności niepodlegającej opodatkowaniu i część służącą zarówno działalności opodatkowanej, jak i zwolnionej.
W związku z tym, że nie są Wnioskodawcy znane przepisy mówiące jak w tym celu wyliczyć odpowiedni klucz podziału podatku VAT, postanowił zastosować własną metodę w oparciu o procentowy udział rocznych przychodów z darowizn na cele kultu religijnego (niepodlegających podatkowi VAT) w przychodach ogółem obejmujących darowizny i wpływy z usług objętych ustawą o podatku VAT. Tak wyznaczona część podatku nie będzie podlegała odliczeniu. Pozostała część będzie związana z czynnościami opodatkowanymi i zwolnionymi.
W drugim etapie w odniesieniu do pozostałej części zakupów związanych z działalnością zarówno opodatkowaną, jak i zwolnioną Parafia ustala proporcję odliczenia podatku VAT w oparciu o art. 90 Ustawy o podatku od towarów i usług VAT. Opisane wyżej proporcje ustalane są wstępnie na podstawie danych za rok poprzedni, a następnie po zakończeniu roku w deklaracji za styczeń roku następnego ewentualnie korygowane. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zaistniałego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.
U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. W myśl art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.
Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
Zgodnie z obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011 r. przepisem art. 86 ust. 7b ustawy, w przypadku nakładów ponoszonych na nabycie, w tym na nabycie praw wieczystego użytkowania gruntów, oraz wytworzenie nieruchomości, stanowiącej majątek przedsiębiorstwa danego podatnika, wykorzystywanej zarówno do celów prowadzonej przez tego podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, których nie da się w całości przypisać działalności gospodarczej, podatek naliczony oblicza się według udziału procentowego, w jakim dana nieruchomość wykorzystywana jest do celów działalności gospodarczej.
Przy czym przez wytworzenie nieruchomości, stosownie do art. 2 pkt 14a ustawy rozumieć należy wybudowanie budynku, budowli lub ich części, lub ich ulepszenie w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym. Z kolei, w myśl art. 90 ust. 1 ustawy, w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.
Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10 (art. 90 ust. 2 ustawy).
W myśl ust. 3 powołanego artykułu, proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo. Z uwagi na brzmienie cyt. przepisów ustawy o podatku od towarów i usług należy zauważyć, że obowiązkiem Wnioskodawcy w pierwszej kolejności jest przypisanie konkretnych wydatków do określonego rodzaju sprzedaży, z którymi wydatki te są związane.
Wnioskodawca ma zatem obowiązek odrębnego określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek wynikający z otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw. bezpośredniej alokacji. Jeżeli takie wyodrębnienie jest możliwe, podatnikowi przysługuje pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych ze sprzedażą opodatkowaną, brak jest natomiast takiego prawa w stosunku do towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania czynności niepodlegających temu podatkowi oraz zwolnionych od podatku.
W odniesieniu do stosowanej metody wyodrębnienia podatku wskazać należy, że sposób wyodrębnienia kwot podatku naliczonego związanego ze sprzedażą opodatkowaną, winien mieć charakter obiektywny, determinowany okolicznościami sprawy. Wybór metody wyodrębnienia kwot podatku naliczonego należy wyłącznie do obowiązków Wnioskodawcy. Odliczyć zatem można w całości podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika.
Wskazana zasada wyłącza tym samym możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.
Jednocześnie z zasady tej wynika, że odliczenie podatku naliczonego może być częściowe, tzn. w tej części, w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany jest podatek naliczony są wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych, z pominięciem tej części podatku od tych towarów i usług, w jakiej towary te (usługi) są wykorzystywane do wykonywania czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających temu podatkowi.
Natomiast w sytuacji, gdy nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot podatku związanego z czynnościami, w stosunku do których przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego oraz kwot podatku naliczonego związanego z czynnościami w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do proporcjonalnego rozliczenia podatku naliczonego, zgodnie z art. 90 ust. 2 ustawy. Z cytowanych powyżej regulacji art. 90 wynika, iż proporcja ustalana jest w oparciu o obrót. Natomiast obrotem, w myśl art. 29 ust. 1 ustawy, jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy.
Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku. Przy obliczaniu proporcji istotne jest zatem ustalenie, czy analizowane czynności stanowią podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług, a więc czy w odniesieniu do nich istnieje obrót w rozumieniu art. 29 ust. 1 ustawy. W sytuacji, gdy są to czynności niebędące sprzedażą (niestanowiące obrotu, tj. czynności niepodlegające opodatkowaniu) – wówczas nie uwzględnia się ich przy ustalaniu proporcji.
Stanowisko to znajduje potwierdzenie w uchwale 7 sędziów NSA z dnia 24 października 2011 r. sygn. I FPS 9/10, gdzie Sąd wskazał: „(...) w świetle przepisów art. 86 ust. 1 oraz art. 90 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług czynności niepodlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług nie mogą wpłynąć na zakres prawa do odliczenia podatku naliczonego przy zastosowaniu art. 90 ust. 3 powołanej wyżej ustawy”.
Z powyższej uchwały wynika, że pełne prawo do odliczenia podatku przysługuje w stosunku do zakupów związanych zarówno z czynnościami opodatkowanymi jak i niepodlegającymi opodatkowaniu, wyłącznie w sytuacji gdy nie ma możliwości przyporządkowania ich do określonych rodzajów czynności. Z odmienną sytuacją mamy do czynienia w rozpatrywanej sprawie, gdyż - jak wskazano we wniosku - Wnioskodawca wykonuje zarówno czynności opodatkowane, zwolnione z podatku oraz niepodlegające regulacjom ustawy o podatku od towarów i usług i nie jest możliwe wyodrębnienie kwot podatku VAT naliczonego i przypisania podatku VAT do poszczególnych rodzajów czynności.
Należy podkreślić, iż przepisy dotyczące zasad odliczania częściowego, zawarte w art. 90 ustawy, znajdują zastosowanie wyłącznie w odniesieniu do czynności wykonywanych w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy. A zatem dotyczą czynności podlegających opodatkowaniu (opodatkowanych i zwolnionych). Natomiast nie dotyczą czynności, których wykonanie nie powoduje konsekwencji podatkowych.
Ponadto zgodnie z art. 90a ust. 1 ustawy, obowiązującym od 1 stycznia 2011 r., w przypadku gdy w ciągu 120 miesięcy, licząc od miesiąca, w którym nieruchomość stanowiąca część przedsiębiorstwa podatnika została przez niego oddana w użytkowanie, nastąpi zmiana w stopniu wykorzystania tej nieruchomości do celów działalności gospodarczej, dokonuje się korekty podatku naliczonego odliczonego przy jej nabyciu lub wytworzeniu. Korekty, o której mowa w zdaniu pierwszym, dokonuje się w deklaracji za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła ta zmiana, w kwocie proporcjonalnej do pozostałego okresu korekty.
Jeżeli podatnik wykorzystuje tę nieruchomość w działalności gospodarczej również do czynności zwolnionych od podatku bez prawa do odliczeń, korekta powinna uwzględniać proporcję określoną w art. 90 ust. 3–10, zastosowaną przy odliczeniu. Stosownie natomiast do art. 90a ust. 2 ustawy, w przypadku, o którym mowa w ust. 1, przepisu art. 8 ust. 2 nie stosuje się.
Z kolei w myśl art. 91 ust. 1 ustawy, po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-10, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6 lub 10 lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego.
Z przedstawionego opisu sprawy wynika, iż Wnioskodawca, będący czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, stara się o pozyskanie dofinansowania do realizacji projektu polegającego na instalacji pompy ciepła na potrzeby grzewcze oraz instalacji systemu solarnego na potrzeby ciepłej wody użytkowej. Działalnością statutową Parafii jest działalność kultowa. Działalność kultowa nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT. Projektowana pompa ciepła oraz system solarny będą wykorzystywane na potrzeby pomieszczeń kaplicy parafialnej oraz domu parafialnego - plebanii. Kaplica jest miejscem prowadzenia działalności kultowej.
Pomieszczenia kaplicy wynajmowane są również na potrzeby koncertów, oraz innych imprez kulturalnych. Z tytułu działalności kultowej Parafia otrzymuje od członków Parafii i od osób z zewnątrz darowizny, które nie podlegają podatkowi VAT, natomiast za wynajem wnętrz na potrzeby koncertów i innych imprez kulturalnych pobierane są opłaty na podstawie wystawianych faktur VAT ze stawką 23%.
W budynku plebanii znajdują się biura parafialne służące administrowaniu działalnością gospodarczą i działalnością kultową (m.in. biuro administratora nieruchomości, księgowość, kancelaria z kasą i inne służby pomocne w zarządzaniu Parafią), jak również pomieszczenia służące działalności kultowej (sale katechetyczne, mieszkania duchownych). Kaplica parafialna i plebania służą zatem zarówno działalności opodatkowanej, zwolnionej jak i działalności niepodlegającej podatkowi od towarów i usług VAT.
Inwestycje polegające na instalacji pompy ciepła oraz systemu solarnego będą związane zarówno z czynnościami opodatkowanymi, zwolnionymi jak i niepodlegającymi opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług VAT.
Pompa ciepła oraz system, solarny będą wykorzystywane na potrzeby: pomieszczeń kościoła i kaplicy służącym następującym działalnościom: kultowej - niepodlegającej opodatkowaniu, wynajem na cele kulturalne - podlegająca opodatkowaniu podatkiem VAT 23%, pomieszczeń plebanii, w których znajdują się: biura administracji nieruchomościami Parafii, administracja cmentarzem, biuro księgowości, kancelaria z kasą - działalność opodatkowana i zwolniona z opodatkowania podatkiem VAT, sale katechetyczne, mieszkania służbowe, sale spotkań chóru i osób starszych – działalność niepodlegająca opodatkowaniu podatkiem VAT. Pompa ciepła i system solarny zostaną zaliczone do środków trwałych Parafii.
Wartość nakładów poniesionych na każdą z przedmiotowych inwestycji przekracza 15.000 zł. Przedmiotowe inwestycje są w planach Parafii. Do dnia dzisiejszego zostały poniesione jedynie koszty audytu energetycznego niezbędne do przeprowadzenia instalacji kolektorów słonecznych i pompy ciepła. W przypadku wydatków ponoszonych na wymienione inwestycje Parafia nie ma możliwości odrębnego jednoznacznego przyporządkowania kwot podatku naliczonego związanego z czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług, zwolnionymi z opodatkowania lub niepodlegającymi opodatkowaniu.
Odnosząc się zatem do kwestii prawa do odliczenia podatku naliczonego, w przypadku wydatków związanych z planowanymi inwestycjami dotyczącymi instalacji pompy ciepła i systemu solarnego w pomieszczeniach kościoła, kaplicy i plebanii, które będą wykorzystywane do działalności opodatkowanej, zwolnionej z opodatkowania i niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług należy zauważyć, iż Wnioskodawcy przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony w części.
Stosownie do art. 86 ust. 7b ustawy, w zw. z art. 2 pkt 14a ustawy Wnioskodawca winien określić udział procentowy, w jakim ww. wydatki będą wykorzystywane na potrzeby prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej. Przy czym z uwagi na okoliczność, że w ramach działalności gospodarczej Wnioskodawca, oprócz czynności opodatkowanych, dokonuje także czynności zwolnionych, Zainteresowanemu przysługuje prawo do częściowego odliczenia podatku naliczonego przyporządkowanego działalności gospodarczej z uwzględnieniem zasad wynikających z przepisów art. 90 ust. 1 i następne ustawy.
Jednocześnie należy wskazać, iż zastosowane przez Wnioskodawcę metody, czy też sposoby, na podstawie których dokona on wydzielenia odpowiedniej kwoty podatku naliczonego muszą odpowiadać wartościom faktycznym i rzeczywistym. Ciężar rzetelnego ustalenia odpowiedniej kwoty podatku naliczonego spoczywa zawsze na Wnioskodawcy. Ważne jest jedynie by przyjęta metoda stanowiła właściwe odzwierciedlenie odliczenia podatku naliczonego związanego z czynnościami opodatkowanymi, wykonywanymi w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
Ponadto należy podkreślić, iż wyłącznie Wnioskodawca znający specyfikę, organizację i podział pracy w swojej jednostce jest w stanie wyodrębnić część podatku naliczonego, związaną z czynnościami podlegającymi opodatkowaniu, wykonywanymi w ramach ww. działalności gospodarczej, a nie organ podatkowy w trybie interpretacji indywidualnej. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu zaistniałego stanu faktycznego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art.
53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.