INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 25 maja 2011 r. (data wpływu 27 maja 2011 r.) uzupełnionym w dniu 30 czerwca 2011 r. (data wpływu) na wezwanie z dnia 15 czerwca 2011 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do skorzystania ze zwolnienia w zakresie usług organizacji koncertów – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 27 maja 2011 r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony w dniu 30 czerwca 2011 r. (data wpływu) na wezwanie z dnia 15 czerwca 2011 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do skorzystania ze zwolnienia w zakresie usług organizacji koncertów. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: Politechnika (dalej jako Politechnika lub Wnioskodawczyni) zawiera z innymi podmiotami umowy, na mocy których Politechnika zobowiązuje się do organizacji koncertów muzycznych w ramach imprez studenckich.
Wnioskodawczyni jest zarejestrowana dla potrzeb VAT jako podatnik VAT czynny. W uzupełnieniu z dnia 30 czerwca 2011 r. Wnioskodawczyni dodała, iż organizując przedmiotowe koncerty zespołów w ramach imprez studenckich nie osiąga w sposób systematyczny zysków z tej działalności, w ramach usług organizacji przedmiotowych koncertów Wnioskodawczyni nie świadczy również usług wstępu na te koncerty. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy w przypadku świadczenia usług organizacji koncertów Wnioskodawczyni ma prawo do korzystania ze zwolnienia na mocy art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy o VAT?
Zdaniem Wnioskodawcy, stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku usługi kulturalne świadczone przez: podmioty prawa publicznego lub inne podmioty uznane na podstawie odrębnych przepisów za instytucje o charakterze kulturalnym lub wpisanym do rejestru instytucji kultury, prowadzonego przez organizatora będącego przedmiotem tworzącym instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, oraz dostawę towarów ściśle z tymi usługami związaną, indywidualnych twórców i artystów wykonawców, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzane w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów.
W ocenie Wnioskodawczyni, w opisanym przez nią stanie faktycznym spełnione są warunki korzystania ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy o VAT. Rozważane zwolnienie dotyczy usług kulturalnych. Pojęcie to nie jest zdefiniowane w przepisach podatkowych. W tym kontekście można przytoczyć tezę Sądu Administracyjnego w Gliwicach wyrażoną w wyroku z dnia 1 czerwca 2009 r., sygn. Ill SA/GI 259/09, gdzie sąd uznał, że: samo słowo "kultura" nie ma swojej legalnej definicji, a w języku potocznym ma wiele znaczeń, a zatem jest pojęciem niejednoznacznym, wymykającym się spod możliwości precyzyjnego zdefiniowania.
Dla przykładu można wskazać następujące wyjaśnienie słownikowe słowa "kultura" - "kultura 1. całokształt materialnego i duchowego dorobku ludzkości, wytworzonego w ogólnym rozwoju historycznym lub w jego określonej epoce; poziom rozwoju społeczeństw (...). 2. stopień doskonałości, sprawności w opanowaniu jakiejś specjalności, umiejętności (...)" (por.: Słownik wyrazów obcych. Red. J. Tokarski Warszawa 1980, s. 407; podobnie: Słownik współczesnego języka polskiego. T. 1. Red. B. Dunaj. Warszawa 1999, s. 441).
W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawczyni, za usługę kulturalną uznać należy każdą usługę związaną z kulturą, w tym działania polegające na umożliwieniu potencjalnym odbiorcom zapoznanie się z wytworami dorobku artystycznego. Wnioskodawczyni, organizując koncert w ramach imprezy studenckiej, stwarza studentom możliwość zapoznania się z wykonaniami artystycznymi muzyków, świadczy zatem usługę kulturalną.
Dodatkowo wskazać należy, iż z treści art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy o VAT wynika, że ze zwolnienia określonego w tym przepisie korzystać mogą jedynie: podmioty prawa publicznego, inne podmioty uznane na podstawie odrębnych przepisów za instytucje o charakterze kulturalnym, wpisane do rejestru instytucji kultury, prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej. Wnioskodawczyni, jako akademicka uczelnia publiczna jest podmiotem prawa publicznego. Zdaniem Wnioskodawczyni już sam ten fakt przesądza o możliwości zastosowania przez nią zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy o VAT.
Na marginesie jedynie wskazać należy, że Wnioskodawczyni mogłaby korzystać z analizowanego zwolnienia również z uwagi na możliwość zakwalifikowania jej jako ,,inny podmiot uznany na podstawie odrębnych przepisów za instytucje o charakterze kulturalnym". Odrębnymi przepisami w tym zakresie są regulacje ustawy z 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (Dz. U. z 2001 r. Nr 13, poz. 123, ze zm.).
Zgodnie bowiem z art. 2 ww. ustawy, formami organizacyjnymi działalności kulturalnej są w szczególności: teatry, opery, operetki, filharmonie, orkiestry, instytucje filmowe, kina, muzea, biblioteki, domy kultury, ogniska artystyczne, galerie sztuki oraz ośrodki badań i dokumentacji w różnych dziedzinach kultury. Zdaniem Wnioskodawczyni, użycie przez ustawodawcę określenia ,,w szczególności” nadaje przytoczonemu katalogowi podmiotów charakter wyliczenia przykładowego, a zatem działalność kulturalną w rozumieniu ww. ustawy prowadzić mogą również inne podmioty, w tym uczelnie publiczne.
W tym kontekście zauważyć należy, iż Statut Politechniki w § 4 pkt 5 stanowi, ze upowszechnianie i pomnażanie osiągnięć nauki, kultury narodowej i techniki, w tym gromadzenie i udostępnianie zbiorów bibliotecznych i informacyjnych, należy do podstawowych zadań Uczelni. Wnioskodawczyni jest zatem zdania, iż wobec faktu, iż jednym z jej statutowych zadań jest wykonywanie usług kulturalnych i przy uwzględnieniu regulacji ustawy z 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, można ją zakwalifikować jako ,,inny podmiot uznany na podstawie odrębnych przepisów za instytucje o charakterze kulturalnym".
Podsumowując, w ocenie Wnioskodawczyni w przypadku świadczenia usług organizacji koncertów ma ona prawo do korzystania ze zwolnienia na mocy art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy o VAT. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej „ustawą o VAT”, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega m. nn. odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Na mocy art. 5a ustawy o VAT, obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011 r., towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.
W art. 41 ust. 1 ustawy o VAT postanowiono, iż stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Jednakże zarówno w treści ustawy, jak i przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi, bądź zwolnienie od podatku.
Stosownie do art. 41 ust. 2 ustawy o VAT, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1. Zgodnie z art. 146a ustawy o VAT w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f: stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.
W załączniku nr 3 do ustawy pod poz. 182, bez względu na symbol PKWiU, wymieniono usługi kulturalne i rozrywkowe – wyłącznie w zakresie wstępu: na widowiska artystyczne, włączając przedstawienia cyrkowe, do obiektów kulturalnych. Z powyższym przepisów wynika, iż od dnia 1 stycznia 2011 r. stawką podatku obniżoną do wysokości 8% objęte zostały m.in. usługi kulturalne i rozrywkowe – wyłącznie w zakresie wstępu na widowiska artystyczne, włączając przedstawienia cyrkowe oraz do obiektów kulturalnych.
Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy o VAT zwalnia się od podatku usługi kulturalne świadczone przez: podmioty prawa publicznego lub inne podmioty uznane na podstawie odrębnych przepisów za instytucje o charakterze kulturalnym lub wpisanym do rejestru instytucji kultury, prowadzonego przez organizatora będącego przedmiotem tworzącym instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, oraz dostawę towarów ściśle z tymi usługami związaną, indywidualnych twórców i artystów wykonawców, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzane w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów.
Z powyższego wynika, iż ze zwolnienia określonego w art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy korzystać mogą jedynie: podmioty prawa publicznego; podmioty uznane na podstawie odrębnych przepisów za instytucje o charakterze kulturalnym, wpisane do rejestru instytucji kultury, prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej; indywidualni twórcy i artyści wykonawcy, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzani w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów.
Analizując powołane powyżej regulacje należy zauważyć, że warunkiem zastosowania zwolnienia od podatku jest nie tylko spełnienie przesłanki o charakterze przedmiotowym dotyczącej rodzaju świadczonych usług (kulturalnych), ale także przesłanki podmiotowej odnoszącej się do usługodawcy, który musi być jednym z ww. podmiotów.
Na mocy obowiązującego od dnia 1 stycznia 2011 r. przepisu art. 43 ust. 17, zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a, nie mają zastosowania do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, jeżeli: nie są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z ust. 1 pkt 18, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a lub ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.
Przy czym, zauważyć należy, że na podstawie art. 1 pkt 13 lit. e) ustawy z dnia 18 marca 2011 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy – Prawo o miarach (Dz.
U. Nr 64, poz. 332), wskazany przepis art. 43 ust. 17, od dnia 1 kwietnia 2011 r., uzyskał następujące brzmienie: zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a, nie mają zastosowania do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, jeżeli: nie są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a lub ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.
Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 31, 32 i 33 lit. a, stosuje się, pod warunkiem że podmioty wykonujące czynności, o których mowa w tych przepisach, nie osiągają w sposób systematyczny zysków z tej działalności, a w przypadku ich osiągnięcia są one przeznaczane w całości na kontynuację lub doskonalenie świadczonych usług, o czym stanowi obowiązujący od dnia 1 stycznia 2011 r. 43 ust. 18 ustawy o podatku od towarów i usług.
Jak wynika z treści obowiązującego od dnia 1 stycznia 2011 r. art. 43 ust. 19 pkt 2 lit. a) ustawy, zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 33, nie ma zastosowania do wstępu na spektakle, koncerty, przedstawienia i imprezy w zakresie twórczości i wykonawstwa artystycznego i literackiego. Z treści wniosku wynika, iż Wnioskodawczyni, jako akademicka uczelnia publiczna jest podmiotem prawa publicznego. Politechnika zawiera z innymi podmiotami umowy, na mocy których zobowiązuje się do organizacji koncertów muzycznych w ramach imprez studenckich. Organizując przedmiotowe koncerty zespołów w ramach imprez studenckich nie osiąga w sposób systematyczny zysków z tej działalności.
W ramach usług organizacji przedmiotowych koncertów Wnioskodawczyni nie świadczy również usług wstępu na te koncerty. Zatem biorąc powyższe pod uwagę oraz powołane w tym zakresie przepisy prawa należy stwierdzić, iż skoro Wnioskodawczyni będąca podmiotem prawa publicznego świadczy usługi organizacji koncertów, w ramach których nie osiąga w sposób systematyczny zysków, oraz nie świadczy usług wstępu na te koncerty to spełnia zarówno przesłankę podmiotową jak i przedmiotową, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 33 lit a ustawy, uprawniające do zastosowania zwolnienia przy świadczeniu przedmiotowych usług organizacji koncertu.
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia przedstawionego w stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, ul. Kośnego 70, 45-372 Opole po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.
52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art.
54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.