INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 4 lipca 2014 r. (data wpływu 21 lipca 2014 r.), uzupełnionym pismem z dnia 15 października 2014 r. (data wpływu 17 października 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do pełnego odliczenia podatku od wydatków związanych z pojazdem typu quad, takich jak: paliwo silnikowe, naprawy i związane z wykonaniem tych napraw części mechaniczne – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 21 lipca 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do pełnego odliczenia podatku od wydatków związanych z pojazdem typu quad, takich jak: paliwo silnikowe, naprawy i związane z wykonaniem tych napraw części mechaniczne. Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 15 października 2014 r. (data wpływu 17 października 2014 r.) w zakresie doprecyzowania opisu zdarzenia przyszłego. We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe (ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu wniosku).
Wnioskodawca (zwany dalej podatnikiem lub spółką) działający w formie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych (dalej: podatek dochodowy) oraz czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej VAT). Podatnik jest właścicielem pojazdu typu quad (dalej: pojazd) nabytego umową z dn. 05.04.2011 r. (w tym dniu również pojazd został przyjęty w spółce do użytkowania). Pojazd znajduje się w ewidencji środków trwałych Spółki. Pojazd dysponuje silnikiem, a jego konstrukcja umożliwia jazdę z prędkością przewyższającą 25 km/h, masa całkowita pojazdu nie przekracza 3,5 tony. Pojazd ten nie posiada jednak żadnego miernika przebiegu.
Pojazd nie jest również dopuszczony do ruchu po drogach publicznych, nie przeszedł bowiem odpowiednich badań technicznych – użytkowany jest jedynie przez pracowników i członka zarządu do realizacji zadań związanych z prowadzoną przez podatnika działalnością, co do zasady do przemieszczania się na terenie nieruchomości wchodzących w skład gospodarstwa rolnego Spółki. Spółka nie dysponuje regulaminem używania wskazanego pojazdu w swoim przedsiębiorstwie. W umowach o pracę z pracownikami nie zawarto regulacji dotyczących korzystania z pojazdu.
Ze względu na brak miernika przebiegu pojazdu (co wynika z jego konstrukcji), podatnik nie prowadzi ewidencji przebiegu pojazdu na potrzeby podatku od towarów i usług. W związku z eksploatacją pojazdu, podatnik ponosi koszty na nabycie towarów i usług związanych z eksploatacją pojazdu i jego ewentualnymi naprawami (np. paliwo, części).
Zgodnie z wpisem w Krajowym Rejestrze Sądowym, Przedmiotem działalności Wnioskodawcy są: Uprawy rolne, chów i hodowla zwierząt, łowiectwo, wyłączając działalność usługową, Przetwarzanie i konserwowanie owoców i warzyw, Sprzedaż hurtowa zboża, nieprzetworzonego tytoniu, nasion i pasz dla zwierząt, Sprzedaż hurtowa maszyn i urządzeń rolniczych oraz dodatkowego wyposażenia, Magazynowanie i przechowywanie pozostałych towarów, Doradztwo związane z zarządzaniem. Wnioskodawca jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
Pytaniem objęte są wydatki ponoszone na nabycie paliwa silnikowego, oraz za ewentualne naprawy pojazdu i związane z wykonaniem tych napraw części mechaniczne. Faktury dokumentujące wydatki związane z przedmiotowym pojazdem typu quad wystawiane będą na Spółkę – Wnioskodawcę. Wnioskodawca wykorzystuje pojazd typu quad wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Według wiedzy Wnioskodawcy pojazd objęty pytaniem nie dysponuje homologacją. Ze względu na brak świadectwa homologacji, Wnioskodawcy nie jest znana kwalifikacja/kategoria pojazdu. Z tego względu, iż Wnioskodawca nie porusza się pojazdem po drogach publicznych, nie rejestrował ona pojazdu.
Wnioskodawca nie uzyskiwał żadnych dokumentów w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym dla pojazdu. Liczba miejsc (siedzeń) wynosi 1. wynika to z instrukcji obsługi pojazdu. Dopuszczalna ładowność pojazdu nie jest Wnioskodawcy znana. Wnioskodawca nie dysponuje dokumentami do pojazdu z tego względu, kupując jako pojazd używany nie otrzymał ich od sprzedającego. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.
Czy podatnik jest uprawniony do pełnego odliczenia podatku VAT od wydatków związanych z opisanym w stanie faktycznym pojazdem typu quad, w przypadku w którym ze względów konstrukcyjnych pojazdu, nie jest w stanie prowadzić ewidencji przebiegu pojazdu obejmującej wszystkie wskazane w ustawie elementy? Zdaniem Wnioskodawcy przysługuje mu prawo do pełnego odliczenia podatku naliczonego, poniesionego w związku z wydatkami związanymi z tym pojazdem. Art. 2 pkt 33 ustawy z dnia z dnia 20 czerwca 1997 r. prawo o ruchu drogowym (Dz.U.
1997 Nr 98 poz. 602 z pózn. zm.) stanowi, iż pojazdem samochodowym jest pojazd silnikowy, którego konstrukcja umożliwia jazdę z prędkością przekraczającą 25 km/h, z tym, że określenie to nie obejmuje ciągnika rolniczego. Art. 2 pkt 34 ustawy z dn. 11 marca 2004 r. o podatku od towarowi usług (Dz.U. 2011 nr 177 poz. 1054 z pózn.zm. dalej ustawa o VAT), definiuje pojazdy samochodowe jako pojazdy samochodowe w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony.
Art. 86a ust. 4 pkt 1) ustawy o VAT nakłada na podatnika który podjął decyzję o odliczeniu całości podatku VAT naliczonego od wydatku związanego z pojazdem odpowiedniej ewidencji przebiegu pojazdu. Wykaz informacji które powinny znaleźć się w ewidencji przebiegu pojazdu, oznaczony jest w ust. 7 art. 86a ustawy o VAT, obejmuje on m.in. stan licznika i liczbę przejechanych kilometrów oznaczoną przez osobę kierującą pojazdem, a także liczbę przejechanych kilometrów na koniec każdego okresu rozliczeniowego oraz na dzień zakończenia prowadzenia ewidencji.
Art. 86a ust. 5 ustawy o VAT, normujący dla których pojazdów nie jest konieczne prowadzenie ewidencji, nie wymienia pojazdów typu quad, ani też pojazdów które nie są wyposażone np. w licznik przebiegu pojazdu. Nadto podatnik wskazuje, iż zgodnie z ar. 86a ust. 4 pkt 2, pojazdy samochodowe są uznawane za wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika, jeżeli konstrukcja tych pojazdów wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub powoduje, że ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą jest nieistotne.
Brak wskazanego w opisie elementu konstrukcyjnego pojazdu w zasadzie uniemożliwia dopuszczenie pojazdu do poruszania się nim po drogach publicznych, co sprawia, że może on być używany jedynie w działalności gospodarczej podatnika. W ocenie podatnika prawo do pełnego odliczenia podatku naliczonego, poniesionego w związku z wydatkami związanymi z tym pojazdem, będzie przysługiwać podatnikowi w tym wypadku, w którym będzie on prowadził m.in. ewidencję przebiegu pojazdu, która będzie obejmować te informacje które podatnik jest w stanie ustalić.
Podatnik uważa, że nieuzasadnione i sprzeczne z zasadą neutralności podatku VAT byłoby pozbawienie go prawa do odliczenia podatku naliczonego, w przypadku w którym podatnik spełniałby wszystkie pozostałe wymogi przewidziane przez przepisy o podatku od towarów i usług. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe. Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011r.
Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Na podstawie ust. 2 pkt 1 lit. a ww. artykułu, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
Z treści art. 86 ust. 1 ustawy wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia dokonuje podatnik podatku od towarów i usług, a towary i usługi, przy nabyciu których podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku od towarów i usług oraz niepodlegających temu podatkowi. Ponadto w treści art. 88 ustawy ustawodawca wskazał przypadki, w odniesieniu do których nie stosuje się obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego.
Jeden z nich wynika z art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu lub jest zwolniona od podatku.
Ponadto, w myśl art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7. Od dnia 1 kwietnia 2014 r. mocą ustawy z dnia 7 lutego 2014 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz.U., poz. 312), zwanej dalej: „ustawą nowelizującą” wprowadzono nowe zasady odliczania podatku VAT od wydatków dotyczących samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony.
Zgodnie z art. 86a ust. 1 pkt 1 ustawy, w przypadku wydatków związanych z pojazdami samochodowymi kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, stanowi 50% kwoty podatku wynikającej z faktury otrzymanej przez podatnika.
Stosownie do zapisu ust. 2 tegoż artykułu, do wydatków związanych z pojazdami samochodowymi, o których mowa w ust. 1, zalicza się wydatki dotyczące: nabycia, importu lub wytworzenia tych pojazdów oraz nabycia lub importu ich części składowych; używania tych pojazdów na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, związane z tą umową, inne niż wymienione w pkt 3; nabycia lub importu paliw silnikowych, oleju napędowego i gazu, wykorzystywanych do napędu tych pojazdów, usług naprawy lub konserwacji tych pojazdów oraz innych towarów i usług związanych z eksploatacją lub używaniem tych pojazdów.
Mocą art. 1 pkt 1 ustawy nowelizującej od dnia 1 kwietnia 2014 r. do ustawy o podatku od towarów i usług w art. 2 pkt 34 wprowadzono definicję pojazdów samochodowych – rozumie się przez to pojazdy samochodowe w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony. Według regulacji art. 2 pkt 31 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2012 r., poz. 1137, z późn. zm.), pojazd oznacza środek transportu przeznaczony do poruszania się po drodze oraz maszynę lub urządzenie do tego przystosowane. Jak stanowi pkt 32 powyższego artykułu, pojazd silnikowy to pojazd wyposażony w silnik, z wyjątkiem motoroweru i pojazdu szynowego.
W myśl art. 2 pkt 1 tej ustawy, droga to wydzielony pas terenu składający się z jezdni, pobocza, chodnika, drogi dla pieszych lub drogi dla rowerów, łącznie z torowiskiem pojazdów szynowych znajdującym się w obrębie tego pasa, przeznaczony do ruchu lub postoju pojazdów, ruchu pieszych, jazdy wierzchem lub pędzenia zwierząt. Jak stanowi pkt 1a ww. artykułu, droga publiczna to droga w rozumieniu art. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2007 r. Nr 19, poz. 115, z późn. zm.). Zgodnie z regulacją art. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz.
U. z 2013 r., poz. 260, z późn. zm.), drogą publiczną jest droga zaliczona na podstawie niniejszej ustawy do jednej z kategorii dróg, z której może korzystać każdy, zgodnie z jej przeznaczeniem, z ograniczeniami i wyjątkami określonymi w tej ustawie lub innych przepisach szczególnych. Na podstawie art. 2 pkt 60 przywołanej wyżej ustawy, kategoria pojazdu to klasyfikacja pojazdu według wymagań homologacyjnych. Według regulacji pkt 73 ww. artykułu, świadectwo homologacji typu pojazdu to dokument wydany przez właściwy organ Rzeczypospolitej Polskiej stwierdzający, że typ pojazdu spełnia wymagania procedury homologacji typu pojazdu.
Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest właścicielem pojazdu typu quad nabytego umową z dn. 05.04.2011 r. (w tym dniu również pojazd został przyjęty w spółce do użytkowania). Pojazd znajduje się w ewidencji środków trwałych Spółki. Pojazd dysponuje silnikiem, a jego konstrukcja umożliwia jazdę z prędkością przewyższającą 25 km/h, masa całkowita pojazdu nie przekracza 3,5 tony.
Pojazd nie jest dopuszczony do ruchu po drogach publicznych, nie przeszedł bowiem odpowiednich badań technicznych – użytkowany jest jedynie przez pracowników i członka zarządu do realizacji zadań związanych z prowadzoną przez podatnika działalnością, co do zasady do przemieszczania się na terenie nieruchomości wchodzących w skład gospodarstwa rolnego Spółki. Spółka nie dysponuje regulaminem używania wskazanego pojazdu w swoim przedsiębiorstwie. W umowach o pracę z pracownikami nie zawarto regulacji dotyczących korzystania z pojazdu.
Ze względu na brak miernika przebiegu pojazdu (co wynika z jego konstrukcji), podatnik nie prowadzi ewidencji przebiegu pojazdu na potrzeby podatku od towarów i usług. Pytaniem objęte są wydatki ponoszone na nabycie paliwa silnikowego, oraz za ewentualne naprawy pojazdu i związane z wykonaniem tych napraw części mechaniczne. Faktury dokumentujące wydatki związane z przedmiotowym pojazdem typu quad wystawiane będą na Spółkę – Wnioskodawcę. Wnioskodawca jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Wnioskodawca wykorzystuje pojazd typu quad wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
Według wiedzy Wnioskodawcy pojazd objęty pytaniem nie dysponuje homologacją. Ze względu na brak świadectwa homologacji, Wnioskodawcy nie jest znana kwalifikacja/kategoria pojazdu. Z tego względu, iż Wnioskodawca nie porusza się pojazdem po drogach publicznych, nie rejestrował on pojazdu. Wnioskodawca nie uzyskiwał żadnych dokumentów w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym dla pojazdu. Liczba miejsc (siedzeń) wynosi 1. wynika to z instrukcji obsługi pojazdu. Dopuszczalna ładowność pojazdu nie jest Wnioskodawcy znana. Wnioskodawca nie dysponuje dokumentami do pojazdu z tego względu, kupując jako pojazd używany nie otrzymał ich od sprzedającego.
Analiza przedstawionego stanu faktycznego oraz treści przywołanych przepisów prawa prowadzi do wniosku, że o ile – jak wskazano we wniosku – pojazd typu quad nie posiada świadectwa homologacji, nie jest dopuszczony do ruchu po drogach publicznych, nie przeszedł odpowiednich badań technicznych oraz nie ma miernika przebiegu pojazdu i służy Wnioskodawcy wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, to w odniesieniu do napraw, części mechanicznych oraz paliwa Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia pełnej kwoty podatku naliczonego, gdyż okoliczności sprawy wskazują, że wykluczona jest możliwość jego użycia do celów innych niż działalność gospodarcza.
Stanowisko Wnioskodawcy, z uwagi na fakt, iż Wnioskodawca wywiódł prawidłowy skutek prawny, pomimo odmiennej argumentacji niż w niniejszej interpretacji, uznano za prawidłowe. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Tut. Organ informuje, że w niniejszą interpretacją został załatwiony wniosek w części dotyczącej podatku od towarów i usług. Natomiast wniosek w części dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych zostanie załatwiony odrębnym rozstrzygnięciem.
Należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku stanu faktycznego, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art.
53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.