INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 16 listopada 2009 r. (data wpływu 30 listopada 2009 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia – w dacie poniesienia – do kosztów uzyskania przychodów opłaty wstępnej z tytułu umowy leasingu – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 30 listopada 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia – w dacie poniesienia – do kosztów uzyskania przychodów opłaty wstępnej z tytułu umowy leasingu. W przedmiotowym wniosku oraz uzupełnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny. Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą. W dniu 30 października 2009 r. zawarł on umowę leasingu operacyjnego, o której mowa w art. 23b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Na podstawie art. 7.2. Ogólnych Warunków Umów Leasingu opłatę manipulacyjną i pierwszą opłatę leasingowa Korzystający (Wnioskodawca) zobowiązany był zapłacić w terminie najpóźniej 3 dni roboczych przed terminem zawarcia umowy ze zbywcą. Wnioskodawca zapłacił pierwszą opłatę leasingową w dniu 30 października 2009 r. i w tym dniu została wystawiona faktura VAT dokumentująca tę opłatę. Wnioskodawca prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów, zdarzenia gospodarcze ewidencjonuje metodą uproszczoną (w dacie wystawienia faktury).
Przedmiotem umowy leasingu jest samochód ciężarowy SUBARU BL/PBS, na który Wnioskodawca posiada wyciąg ze świadectwa homologacji zaświadczającego, że samochód ten jest samochodem ciężarowym o dopuszczalnej ładowności równej 525 kg. Z informacji, jakie Wnioskodawca uzyskał w stacji kontroli pojazdów wynika, że przedmiot leasingu nie spełnia wymogów ustawy o VAT dotyczących samochodów, których leasing daje prawo do potrącenia VAT naliczonego bez względu na limit określony ustawą VAT. W związku z powyższym zadano następujące pytania: Kiedy należy ująć w PKPiR Pierwszą Opłatę Leasingową?
Czy od czynszu leasingowego i Pierwszej Opłaty Leasingowej samochodu ciężarowego posiadającego stosowne świadectwo homologacji, przysługuje Wnioskodawcy prawo do odliczenia naliczonego VAT bez względu na ograniczenia przewidziane w ustawie o VAT dla samochodów osobowych? Przedmiot niniejszej interpretacji stanowi odpowiedź na pytanie 1 w zakresie stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę. Złożony wniosek w zakresie pytania 2 zostanie rozpatrzony odrębnymi pismami.
Zdaniem Wnioskodawcy, w zakresie pytania pierwszego - pierwsza opłata leasingowa jest kosztem pośrednim, a zatem - zgodnie z treścią art. 22 ust. 5c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, może być ona zaliczona do kosztów uzyskania przychodów w dacie jej poniesienia rozumianej jako dzień wystawienia faktury (art. 22 ust. 6b updof). Zatem w ocenie Wnioskodawcy pierwszą opłatę leasingową należy zaksięgować z dniem wystawienia faktury dokumentującej poniesienie tej opłaty. Na potwierdzenie swojego stanowiska Wnioskodawca powołuje się na interpretację indywidualną z dnia 13 lutego 2009 r., sygn. akt ITPB1/415-752/08/PSZ.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 23b ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j.
Dz. U. z 2000 r. nr 14, poz. 176 z zm.) opłaty ustalone w umowie leasingu, ponoszone przez korzystającego w podstawowym okresie umowy z tytułu używania środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, stanowią przychód finansującego i odpowiednio koszt uzyskania przychodów korzystającego, z zastrzeżeniem ust. 2, jeżeli umowa ta spełnia następujące warunki: została zawarta na czas oznaczony, stanowiący co najmniej 40% normatywnego okresu amortyzacji, jeżeli jej przedmiotem są podlegające odpisom amortyzacyjnym rzeczy ruchome lub wartości niematerialne i prawne, albo została zawarta na okres co najmniej 10 lat, jeżeli jej przedmiotem są podlegające odpisom amortyzacyjnym nieruchomości, oraz suma ustalonych w niej opłat, pomniejszona o należny podatek od towarów i usług, odpowiada co najmniej wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych.
Stosownie do treści art. 23b ust. 2 ww. ustawy, jeżeli finansujący w dniu zawarcia umowy leasingu korzysta ze zwolnień w podatku dochodowym przysługujących na podstawie: art. 6 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654, Nr 60, poz. 700 i 703, Nr 86, poz. 958, Nr 103, poz. 1100, Nr 117, poz. 1228 i Nr 122, poz. 1315 i 1324), przepisów o specjalnych strefach ekonomicznych, art. 23 i 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1991 r. o spółkach z udziałem zagranicznym (Dz.
U. z 1997 r. Nr 26, poz. 143, z 1998 r. Nr 160, poz. 1063 oraz z 1999 r. Nr 49, poz. 484 i Nr 101, poz. 1178) do umowy tej stosuje się zasady opodatkowania określone w art. 23f-23h. W związku z powyższym, jeżeli zawarta umowa spełnia określone w art. 23b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych warunki oraz leasingodawca w dniu jej zawarcia nie korzysta ze zwolnień wymienionych w art. 23b ust. 2 ww. ustawy, to leasingobiorca może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wszelkie poniesione koszty związane z przedmiotem umowy leasingu, w tym także wydatki związane z uiszczeniem wstępnych opłat leasingowych.
Moment zaliczenia opłaty wstępnej do kosztów uzyskania przychodów nie jest sprecyzowany w art. 23b ust. 1 cyt. ustawy. W związku z tym rozstrzygając tę kwestię należy brać pod uwagę ogólne zasady potrącania kosztów uregulowane w art. 22 ust. 4–6 ustawy. Stosownie do art. 22 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych koszty uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 5 i 6, są potrącane tylko w roku podatkowym, w którym zostały poniesione. Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów mogą zaliczać wydatki do kosztów uzyskania przychodów w roku ich poniesienia, bez względu na to, kiedy zostały uzyskane przychody, z którymi te koszty są bezpośrednio związane (tzw.
„metoda kasowa”). Na podstawie analizy stanu faktycznego opisanego przez Pana w złożonym wniosku wynika, iż wydatki zaliczane są do kosztów uzyskania przychodów na bieżąco w roku ich poniesienia, czyli zgodnie z tzw. „metodą kasową”. Przy ewidencjonowaniu kosztów nie mają zatem zastosowania zasady określone w art. 22 ust. 5–5c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przewidziane dla podatników prowadzących księgi rachunkowe.
W konsekwencji – przy tej metodzie ewidencjonowania kosztów – nie ma Pan obowiązku stosować się do dyspozycji przepisu art. 22 ust. 5c ww. ustawy, z którego wynika, że koszty pośrednie – jeżeli dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego – stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą. W takim przypadku wydatki związane z uiszczeniem wstępnej opłaty leasingowej winny być zaewidencjonowane w kosztach uzyskania przychodów jednorazowo – w dacie ich poniesienia.
Zgodnie z art. 22 ust. 6b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, w przypadku podatników, o których mowa w ust. 6 (prowadzących podatkowe księgi przychodów i rozchodów) uważa się dzień wystawienia faktury (rachunku) lub innego dowodu stanowiącego podstawę do zaksięgowania (ujęcia) kosztu. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, ul. Sienkiewicza 84, 15-950 Białystok, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.