INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani, przedstawione we wniosku z dnia 6 listopada 2012 r. (data wpływu 12 listopada 2012 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia początku biegu terminu, po upływie którego odpłatne zbycie nieruchomości nie stanowi źródła przychodu - jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 12 listopada 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia początku biegu terminu, po upływie którego odpłatne zbycie nieruchomości nie stanowi źródła przychodu. W ww. wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe: W 1998 r. Wnioskodawczyni wraz z mężem nabyła na własność działkę gruntu o powierzchni 4.300 m. kw. Ww. grunt nie został nabyty dla celów działalności gospodarczej lecz dla celów osobistych i nigdy nie był wykorzystywany w jakiejkolwiek działalności gospodarczej Wnioskodawczyni lub Jej małżonka.
W 2002 r. małżeństwo Wnioskodawczyni zostało rozwiązane przez rozwód, a zakupiona działka nie została podzielona i nadal pozostaje własnością Wnioskodawczyni i Jej byłego małżonka. W chwili obecnej Wnioskodawczyni zamierza na działce wybudować budynek mieszkalny (na co Jej były małżonek wyraża zgodę), a następnie podzielić działkę na dwie mniejsze i korzystać z wybudowanego budynku jako z domu mieszkalnego w okresie letnim. Ponieważ jednak może okazać się, że były mąż Wnioskodawczyni nie wyrazi zgody na podział działki na dwie Wnioskodawczyni liczy się z koniecznością sprzedaży działki wraz z wybudowanym budynkiem.
W związku z tym przyszły stan faktyczny może być następujący: działka gruntu nabyta w 1998 r., budynek wybudowany i oddany do używania w 2013 r. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Jak liczyć termin upływu okresu 5 – letniego, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych; czy od daty nabycia gruntu, czy od daty oddania do używania budynku, czy też osobno od daty nabycia gruntu i osobno od daty wybudowania budynku?
Zdaniem Wnioskodawczyni, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jednym ze źródeł przychodów jest odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, pod warunkiem, że to odpłatne zbycie nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie. Oznacza to, że sprzedaż nieruchomości po upływie okresu, o którym mowa w powołanym przepisie nie stanowi źródła przychodu, a co za tym idzie nie wystąpi obowiązek podatkowy od tej transakcji.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia nieruchomości. Art. 46 § 1 ustawy Kodeks cywilny stanowi, że nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od grunty przedmiot własności. W przypadku Wnioskodawczyni budynek będzie częścią składową nieruchomości, zatem nie będzie stanowił odrębnej od gruntu nieruchomości. Podstawowym rodzajem nieruchomości są nieruchomości gruntowe (grunty), którymi są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności.
Znajdujące się na nich i trwale z nimi związane budynki, inne urządzenia i rośliny, jak również prawa związane z własnością nieruchomości są częściami składowymi danej nieruchomości gruntowej. Analizując art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz uwzględniając definicję nieruchomości Wnioskodawczyni uważa, że datą, od której należy liczyć pięcioletni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest data nabycia nieruchomości (gruntu), a nie data wybudowania budynku.
Data wybudowania budynku byłaby datą, od której należy liczyć wymieniony powyżej okres pięcioletni w przypadku, gdyby budynek był przedmiotem odrębnej własności, co w niniejszej sprawie nie ma miejsca. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.
Stosownie do art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a, 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, źródłem przychodów jest odpłatne zbycie: nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, prawa wieczystego użytkowania gruntów, innych rzeczy jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) przed upływem 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło ich nabycie lub wybudowanie a w przypadku innych rzeczy pół roku licząc od końca miesiąca w którym nastąpiło nabycie, w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji nieruchomości, odnieść się zatem należy do przepisów prawa cywilnego. Zgodnie z art. 46 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks Cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zmianami), nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności. Stosownie zaś do art. 47 § 1 ww. ustawy, część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych praw rzeczowych.
W myśl art. 47 § 2 tej ustawy, częścią składową rzeczy jest wszystko, co nie może być od niej odłączone bez uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany przedmiotu odłączonego. Z art. 47 § 3 ustawy Kodeks Cywilny wynika natomiast, że przedmioty połączone z rzeczą tylko dla przemijającego użytku nie stanowią jej części składowych. Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, do części składowych gruntu należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania (art. 48 Kodeksu Cywilnego).
Grunty stanowiące odrębny przedmiot własności są więc z natury swej nieruchomościami, budynki natomiast trwale z gruntem związane są częścią składową nieruchomości. Zatem własność nieruchomości gruntowej rozciąga się co do zasady na budynki. Budynek trwale związany z gruntem, jako część składowa gruntu, nie może być przedmiotem odrębnej własności. W związku z tym sprzedaż nieruchomości obejmuje zarówno zbycie gruntu jak i znajdującego się na nim budynku.
W sytuacji zaś, gdy najpierw dochodzi do nabycia gruntu, a dopiero później wybudowany zostanie budynek, istotnym z punktu widzenia ustalenia początku biegu terminu określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest moment nabycia gruntu. Jak wynika z opisanego zdarzenia przyszłego, w 1998 r. Wnioskodawczyni wraz z mężem nabyła na własność działkę gruntu o powierzchni 4.300 m. kw. . Ww. grunt nie został nabyty dla celów działalności gospodarczej lecz dla celów osobistych i nigdy nie był wykorzystywany w jakiejkolwiek działalności gospodarczej Wnioskodawczyni lub Jej małżonka.
W 2002 r. małżeństwo Wnioskodawczyni zostało rozwiązane przez rozwód, a zakupiona działka nie została podzielona i nadal pozostaje własnością Wnioskodawczyni i Jej byłego małżonka. W chwili obecnej Wnioskodawczyni zamierza na działce wybudować budynek mieszkalny (na co Jej były małżonek wyraża zgodę), a następnie podzielić działkę na dwie mniejsze i korzystać z wybudowanego budynku jako z domu mieszkalnego w okresie letnim. Ponieważ jednak może okazać się, że były mąż Wnioskodawczyni nie wyrazi zgody na podział działki na dwie Wnioskodawczyni liczy się z koniecznością sprzedaży działki wraz z wybudowanym budynkiem.
W związku z tym przyszły stan faktyczny może być następujący: działka gruntu nabyta w 1998 r., budynek wybudowany i oddany do używania w 2013 r. Mając na uwadze powyższe pięcioletni termin, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, należy liczyć od końca roku kalendarzowego, w którym Wnioskodawczyni wraz z małżonkiem nabyła ww. nieruchomość gruntową, tj. od końca 1998 r. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.