INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zmianami) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zmianami) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 20 grudnia 2012 r. (data wpływu 27 grudnia 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia z opodatkowania wartości świadczeń finansowanych ze środków Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych przyznanych przez pracodawcę pracownikom - jest nieprawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 27 grudnia 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia z opodatkowania wartości świadczeń finansowanych ze środków Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych przyznanych przez pracodawcę pracownikom. W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.
W listopadzie 2012 r. została przeprowadzona kontrola z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, podczas której stwierdzono, iż wypłata świadczeń pieniężnych z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych w latach 2009-2011 nastąpiła z naruszeniem przepisów ustawy o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych. Świadczenia z ZFŚS przekazywane były pracownikom w formie świadczeń pieniężnych z okazji świąt Bożego Narodzenia i Wielkanocy oraz w postaci biletów do kina i teatru, zgodnie z obowiązującym Regulaminem gospodarowania środkami Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych.
Świadczenia przyznawane były pracownikom w jednakowej wysokości, bądź były zróżnicowane ze względu na okres zatrudnienia z pominięciem kryterium dochodowego. Pracownicy Wnioskodawcy nie składali wniosków o przyznanie pomocy socjalnej ani oświadczeń o dochodach w rodzinie. Zdaniem kontrolera ZUS oznacza to, że pracodawca wypłacił w istocie świadczenia pieniężne związane ze stosunkiem pracy, a nie świadczenia socjalne, które na podstawie w § 2 ust. 1 pkt 19 rozporządzenia w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe nie stanowią podstawy wymiaru składek.
ZUS nie zakwestionował socjalnego charakteru przekazywanych pracownikom biletów do kina i teatru, które otrzymywali chętni pracownicy. W związku z powyższym Wnioskodawca w grudniu 2012 r. naliczył składki ZUS od świadczeń pieniężnych wypłacanych w latach 2009-2011 ze środków ZFŚS, dokonał korekty rozliczeń składek, zapłacił zaległe składki wraz z odsetkami oraz doliczył pracownikom dodatkowy przychód ze stosunku pracy w wysokości równej kwocie składek ZUS zapłaconych za każdego pracownika.
Świadczenia pieniężne oraz zakupione bilety do kina i teatru, w całości sfinansowane ze środków ZFŚS, korzystały do kwoty 380 zł w roku ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 67 Ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wobec powyższego zadano następujące pytania: Czy w związku z przyznawaniem świadczeń pieniężnych z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych z pominięciem kryterium dochodowego należy te świadczenia opodatkować? Czy przekazane wszystkim chętnym pracownikom, z pominięciem kryterium dochodowego, bilety do kina i teatru sfinansowane w całości z ZFŚS należy włączyć do podstawy opodatkowania?
Jeśli tak to czy należy za lata 2009-2011 złożyć korektę PIT-4 oraz PIT-11 ? Kto (płatnik czy podatnik) powinien zapłacić zaległy podatek wraz z odsetkami, czy wpłata do Urzędu Skarbowego następuje za pośrednictwem płatnika, jeśli tak to jak wyglądają rozliczenienia pomiędzy płatnikiem a podatnikami (obecnymi i byłymi pracownikami)? Zdaniem Wnioskodawcy świadczenia pieniężne oraz przekazane pracownikom bilety do kina i teatru, pomimo iż w całości zostały sfinansowane ze środków ZFŚS nie miały charakteru działalności socjalnej, o której mowa w przepisach o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych.
W związku z powyższym nie mogą korzystać ze zwolnienia o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wnioskodawca uważa, iż płatnik nie powinien dokonywać korekty deklaracji PIT-4R, bowiem odzwierciedla ona faktyczne zaliczki obliczone pobrane w latach 2009-2011. W opinii Wnioskodawcy należy dokonać korekty PIT-11 poprzez zwiększenie kwoty przychodu opodatkowanego o 380 zł w każdym roku. Pracownik w oparciu o otrzymane korekty PIT - 11 dokona korekty swojego rozliczenia rocznego, w wyniku czego będzie zobowiązany do zapłaty zaległego podatku wraz z odsetkami.
Podatnik nie jest bowiem zwolniony od obowiązku wykazania w zeznaniu podatkowym wszystkich swoich dochodów podlegających opodatkowaniu i zapłaty obliczonego od tych dochodów podatku. W przypadku, gdy podatnik nie wykazał w zeznaniu podatkowym wszystkich dochodów podlegających opodatkowaniu powinien, stosownie do treści art. 81 § 1 ustawy - Ordynacja podatkowa złożyć korektę zeznania podatkowego i zapłacić zaległy podatek wraz z odsetkami bez pośrednictwa płatnika. W ocenie Wnioskodawcy nie występują rozliczenia pomiędzy płatnikiem i podatnikiem.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe. Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Stosownie do art. 12 ust. 1 ww. ustawy za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.
Biorąc powyższe pod uwagę do przychodów ze stosunku pracy zalicza się każde świadczenie, które zostało wypłacone w związku z faktem pozostawania w stosunku pracy z pracodawcą. Do przychodów ze stosunku pracy zalicza się zarówno otrzymane przez pracownika pieniądze, jak i wartość pieniężną świadczeń w naturze, świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.
Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że w listopadzie 2012 r. została przeprowadzona kontrola z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, podczas której stwierdzono, iż wypłata świadczeń pieniężnych z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych w latach 2009-2011 nastąpiła z naruszeniem przepisów ustawy o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych. Świadczenia z ZFŚS przekazywane były pracownikom w formie świadczeń pieniężnych z okazji świąt Bożego Narodzenia i Wielkanocy oraz w postaci biletów do kina i teatru, zgodnie z obowiązującym Regulaminem gospodarowania środkami Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych.
Świadczenia przyznawane były pracownikom w jednakowej wysokości, bądź były zróżnicowane ze względu na okres zatrudnienia z pominięciem kryterium dochodowego. Pracownicy Wnioskodawcy nie składali wniosków o przyznanie pomocy socjalnej ani oświadczeń o dochodach w rodzinie. Zdaniem kontrolera ZUS oznacza to, że pracodawca wypłacił w istocie świadczenia pieniężne związane ze stosunkiem pracy, a nie świadczenia socjalne, które na podstawie w § 2 ust. 1 pkt 19 Rozporządzenia w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe nie stanowią podstawy wymiaru składek.
ZUS nie zakwestionował socjalnego charakteru przekazywanych pracownikom biletów do kina i teatru, które otrzymywali chętni pracownicy. W związku z powyższym Wnioskodawca w grudniu 2012 r. naliczył składki ZUS od świadczeń pieniężnych wypłacanych w latach 2009-2011 ze środków ZFŚS, dokonał korekty rozliczeń składek, zapłacił zaległe składki wraz z odsetkami oraz doliczył pracownikom dodatkowy przychód ze stosunku pracy w wysokości równej kwocie składek ZUS zapłaconych za każdego pracownika.
Świadczenia pieniężne oraz zakupione bilety do kina i teatru, w całości sfinansowane ze środków ZFŚS, korzystały do kwoty 380 zł w roku ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W myśl art. 21 ust.1 pkt 67 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zwalnia się od podatku dochodowego wartość otrzymanych przez pracownika w związku z finansowaniem działalności socjalnej, o której mowa w przepisach o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych, rzeczowych świadczeń oraz otrzymanych przez niego w tym zakresie świadczeń pieniężnych, sfinansowanych w całości ze środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych lub funduszy związków zawodowych, łącznie do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 380 zł; rzeczowymi świadczeniami nie są bony, talony i inne znaki, uprawniające do ich wymiany na towary lub usługi.
Powołany przepis dotyczy świadczeń otrzymywanych przez pracowników na podstawie ustawy z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (tj.: Dz. U. z 1996 r. Nr 70, poz. 335 ze zm.). Stosownie do art. 2 pkt 1 ww. ustawy działalność socjalną stanowią usługi świadczone przez pracodawców na rzecz różnych form wypoczynku, działalności kulturalno – oświatowej, sportowo-rekreacyjnej, opieki nad dziećmi w żłobkach, przedszkolach oraz innych formach wychowania przedszkolnego, udzielanie pomocy materialnej – rzeczowej lub finansowej, a także zwrotnej lub bezzwrotnej pomocy na cele mieszkaniowe na warunkach określonych umową.
Uwzględniając powyższe stwierdzić należy, że zwolniona od podatku na podstawie powołanego przepisu art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest wartość świadczeń otrzymywanych przez pracownika, jeżeli spełnione zostaną łącznie następujące przesłanki: świadczenia mają związek z finansowaniem działalności socjalnej, o której mowa w przepisach o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych, świadczenia mają charakter świadczenia rzeczowego bądź pieniężnego, są w całości sfinansowane ze środków Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych lub funduszy związków zawodowych, ich wysokość nie przekracza w roku podatkowym kwoty 380 zł.
Należy podkreślić, iż użyte w tym przepisie sformułowanie „sfinansowane w całości z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych lub funduszy związków zawodowych” oznacza, że pracodawca bądź związki zawodowe są ze swej strony zobligowane do finansowania lub współfinansowania świadczeń na rzecz określonych osób wyłącznie z wymienionych w tym przepisie funduszy. Przepis ten zatem określa źródło finansowania świadczeń rzeczowych, bądź pieniężnych uznając że dla zastosowania zwolnienia od podatku koniecznym jest, aby pracodawca nie sfinansował tych świadczeń z innych źródeł niż zakładowy fundusz świadczeń socjalnych lub funduszy związków zawodowych.
Wobec powyższego należy uznać, iż na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wolne od podatku są określone w regulaminie świadczeń socjalnych i sfinansowane z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych świadczenia pieniężne, oraz świadczenia rzeczowe tj. bilety do kina i teatru o łącznej wartości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 380 zł.
W sytuacji zatem gdy w poszczególnych latach wartość świadczeń pieniężnych i rzeczowych tj. biletów do kina i teatru realizowanych w związku z finansowaniem działalności socjalnej, o której mowa w przepisach o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych, a otrzymanych przez pracownika mieściła się w kwocie przysługującego limitu, tj. w kwocie 380 zł, wówczas na Wnioskodawcy nie ciążył obowiązek obliczenia, pobrania i odprowadzenia zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych.
Reasumując przekazane pracownikom świadczenia w formie świadczeń pieniężnych, oraz świadczeń rzeczowych tj. biletów do kina i teatru sfinansowane ze środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych są przychodem zwolnionym od opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych do kwoty 380 zł. Kwota ta obejmuje wartość rzeczowych i pieniężnych świadczeń otrzymanych w skali całego roku podatkowego. Natomiast, nadwyżka przychodu ponad kwotę 380 zł podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Wnioskodawca, jako płatnik zobowiązany był wówczas do pobrania i odprowadzenia od przekazanego świadczenia zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych na zasadach określonych w art. 32 i art. 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, ul. H. Sienkiewicza 84 15-950 Białystok, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.
52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. jedn. Dz. U. z 2012, poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.