Interpretacja indywidualna z 10 września 2013 r., ITPB2/415-620/13/MN

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (j. t. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm..) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.

U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 12 czerwca 2013 r. (data wpływu 17 czerwca 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia z opodatkowania odszkodowania za ustanowienie służebności przesyłu oraz obowiązku wystawienia informacji PIT-8C - jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE W dniu 17 czerwca 2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia z opodatkowania odszkodowania za ustanowienie służebności przesyłu oraz obowiązku wystawienia informacji PIT-8C. We wniosku tym przedstawiono następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe. Wnioskodawca jest spółką akcyjną, prowadzącą pełną rachunkowość, będącą czynnym podatnikiem podatku VAT.

Przedmiotem działalności Spółki jest, w szczególności wykonawstwo robót budowlanych, w branży energetycznej i telekomunikacyjnej, w tym kompleksowa realizacja umów na ich projektowanie i realizację - na zlecenie przedsiębiorstw energetycznych i telekomunikacyjnych (Inwestorów).

Przedmiotem umów zawieranych pomiędzy Wnioskodawcą a Inwestorami, realizującymi inwestycje celu publicznego, jest przede wszystkim zakładanie i przeprowadzenie na nieruchomościach gruntowych przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, jak również zapewnienia późniejszego dojścia do tych obiektów w celu usunięcia ewentualnych awarii oraz bieżącej ich konserwacji.

Kompleksowość działań Wnioskodawcy polega na dokonywaniu przez niego wszelkich czynności, które doprowadzą w efekcie do zrealizowania takich inwestycji, w szczególności pozyskiwanie wymaganych przepisami prawa zezwoleń oraz tytułów prawnych koniecznych do posadowienia urządzeń i obiektów energetycznych oraz telekomunikacyjnych, zarówno na drodze cywilnoprawnej, jak i administracyjnej.

W tym stanie rzeczy, w ramach realizacji umów, o których powyżej, Spółka zawiera na rzecz Inwestorów (którymi są podmioty uprawnione do przeprowadzania na nieruchomościach przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń) umowy z właścicielami gruntów, których przedmiotem jest ustanowienie na określonych nieruchomościach na czas nieograniczony służebności przesyłu.

Zawarcie tych umów następuje w rezultacie uprzednio prowadzonych rokowań, zgodnie z art. 124 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Umowy zawierane są w formie aktu notarialnego. Co do zasady, umowy te ustalają (wprowadzają) szereg ograniczeń, co do sposobu korzystania z nieruchomości gruntowej. Z uwagi na fakt, iż ustanowienie takiej służebności powoduje trwałe ograniczenie z korzystania z nieruchomości, jak również zmniejsza jej wartość, ich właściciele lub użytkownicy wieczyści otrzymują odszkodowanie, które w imieniu Inwestorów wypłaca Wnioskodawca. Wobec powyższego zadano następujące pytanie.

Czy po wypłacie odszkodowań przez Wnioskodawcę właścicielom lub użytkownikom wieczystym za ograniczenie korzystania z nieruchomości gruntowych (niezależnie od tego, czy grunt ten wchodzi w skład gospodarstwa rolnego, czy też nie, z wyłączeniem przypadków, w których nabycie nieruchomości nastąpiło w okresie 2 lat przed wszczęciem postępowania wywłaszczeniowego i cena nabycia nieruchomości była co najmniej o 50% niższa od wysokości otrzymanego odszkodowania), stosownie do przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami, w szczególności do przepisu art. 124 tej ustawy, które to odszkodowania podlegają zwolnieniu od podatku dochodowego od osób fizycznych zgodnie z przepisem art. 21 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, Wnioskodawca ma obowiązek wystawić deklarację PIT- 8C?

Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż nie ma obowiązku wystawienia deklaracji PIT-8C, albowiem wypłacane przez niego właścicielom lub użytkownikom wieczystym odszkodowania, o których mowa w pytaniu, nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na mocy przepisu art. 21 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W myśl przepisu art. 42a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów.

Tym samym, nie ma obowiązku wystawiania deklaracji PIT-8C, gdy dochodem takim jest odszkodowanie wypłacone stosownie do przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami, korzysta ono bowiem ze zwolnienia ujętego w przepisie art. 21 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W świetle przywołanego przepisu, zwalnia się od tego podatku przychody uzyskane z tytułu odszkodowania wypłaconego stosownie do przepisów o gospodarce nieruchomości lub z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości na cele uzasadniające jej wywłaszczenie oraz z tytułu sprzedaży nieruchomości w związku z realizacją przez nabywcę prawa pierwokupu, stosownie do przepisów o gospodarce nieruchomościami; nie dotyczy to przypadków, gdy właściciel nieruchomości, o której mowa w zdaniu pierwszym, nabył jej własność w okresie 2 lat przed wszczęciem postępowania wywłaszczeniowego bądź odpłatnym zbyciem nieruchomości za cenę niższą o co najmniej 50% od wysokości uzyskanego wywłaszczenia lub w związku z realizacją prawa pierwokupu.

Zgodnie z art. 124 ust 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, może ograniczyć, w drodze decyzji, sposób korzystania z nieruchomości przez udzielenie zezwolenia na zakładanie i przeprowadzenie na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, jeżeli właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości nie wyraża na to zgody.

Ograniczenie to następuje zgodnie z planem miejscowym, a w przypadku braku planu, zgodnie z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Właścicielowi nieruchomości, na których planuje się posadowienie urządzeń przesyłowych w trybie art. 124 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami przysługuje prawo obrony przed jednostronnym ukształtowaniem (ograniczeniem) jego prawa własności poprzez zawarcie umowy, w trakcie trwania rokowań, o których mowa w ust. 3 przepisu art. 124 ustawy o gospodarce nieruchomościami.

Treść umowy wskazuje szczegółowo zakres ograniczeń jakim podlegać będzie nieruchomość gruntowa, umożliwiający założenie i przeprowadzenie na nieruchomości przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, jak również zakres zapewniający późniejsze dojście do tych obiektów w celu usunięcia ewentualnych awarii oraz bieżącej ich konserwacji. Wypłacone właścicielowi lub użytkownikowi wieczystemu gruntu z tego tytułu odszkodowanie, odpowiada wartości poniesionych szkód.

Jeżeli wskutek zdarzeń, o których mowa powyżej, zmniejszy się wartość nieruchomości, odszkodowanie powiększa się o tę kwotę odpowiadającą temu zmniejszeniu. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, iż skoro odszkodowanie zostaje wypłacone stosownie do przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami, to korzysta ono ze zwolnienia ujętego w przepisie art. 21 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a w związku z tym, na Wnioskodawcy nie ciąży obowiązek sporządzenia informacji według ustalonego wzoru (w tym przypadku deklaracji PIT-8C) o wysokości przychodów i przekazania jej podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu.

Kierując się zasadą jednolitego stosowania przepisów prawa podatkowego  w ocenie Wnioskodawcy  podkreślić należy, iż jego interpretacja podatkowa, dotycząca braku obowiązku wystawienia deklaracji P1T-8C wydaje się uzasadniona w kontekście stanowiska, które zajął Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w dniu 17 kwietnia 2009 r. w sprawie ILPB2/415-57/09-5/JK: „Reasumując, należy stwierdzić, iż w sytuacji, gdy otrzymane przez Zainteresowanego odszkodowanie wypłacone zostało na podstawie przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami, korzysta ono ze zwolnienia ujętego w art. 21 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych”.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe. Stosownie do art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 212 r. poz. 361 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Powyższa regulacja prawna wyraża zasadę powszechności opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych w aspekcie przedmiotowym, konsekwencją czego jest opodatkowanie wszelkiego rodzaju dochodów, z wyjątkiem dochodów zwolnionych - wyraźnie wskazanych przez przepisy. Zgodnie z art. 11 ust. 1 cytowanej ustawy, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca jest spółką akcyjną, prowadzącą pełną rachunkowość będącą czynnym podatnikiem podatku VAT. Przedmiotem działalności Spółki jest, w szczególności, wykonawstwo robót budowlanych, w branży energetycznej i telekomunikacyjnej, w tym kompleksowa realizacja umów na ich projektowanie i realizację - na zlecenie przedsiębiorstw energetycznych i telekomunikacyjnych (Inwestorów).

Przedmiotem umów zawieranych pomiędzy Wnioskodawcą a Inwestorami, realizującymi inwestycje celu publicznego, jest przede wszystkim zakładanie i przeprowadzenie na nieruchomościach gruntowych przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, jak również zapewnienia późniejszego dojścia do tych obiektów w celu usunięcia ewentualnych awarii oraz bieżącej ich konserwacji.

Kompleksowość działań Wnioskodawcy polega na dokonywaniu przez niego wszelkich czynności, które doprowadzą w efekcie do zrealizowania takich inwestycji, w szczególności pozyskiwanie wymaganych przepisami prawa zezwoleń oraz tytułów prawnych koniecznych do posadowienia urządzeń i obiektów energetycznych oraz telekomunikacyjnych, zarówno na drodze cywilnoprawnej, jak i administracyjnej.

W tym stanie rzeczy, w ramach realizacji umów, o których powyżej, Spółka zawiera na rzecz Inwestorów (którymi są podmioty uprawnione do przeprowadzania na nieruchomościach przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń) umowy z właścicielami gruntów, których przedmiotem jest ustanowienie na określonych nieruchomościach na czas nieograniczony służebności przesyłu.

Zawarcie tych umów następuje w rezultacie uprzednio prowadzonych rokowań, zgodnie z art. 124 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Umowy zawierane są w formie aktu notarialnego. Co do zasady, umowy te ustalają (wprowadzają) szereg ograniczeń, co do sposobu korzystania z nieruchomości gruntowej. Z uwagi na fakt, iż ustanowienie takiej służebności powoduje trwałe ograniczenie z korzystania z nieruchomości, jak również zmniejsza jej wartość, ich właściciele lub użytkownicy wieczyści otrzymują odszkodowanie, które w imieniu Inwestorów wypłaca Wnioskodawca.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wolne od podatku dochodowego są przychody uzyskane z tytułu odszkodowania wypłacanego stosownie do przepisów o gospodarce nieruchomościami lub z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości na cele uzasadniające jej wywłaszczenie oraz z tytułu sprzedaży nieruchomości w związku z realizacją przez nabywcę prawa pierwokupu, stosownie do przepisów o gospodarce nieruchomościami; nie dotyczy to przypadków, gdy właściciel nieruchomości, o której mowa w zdaniu pierwszym, nabył jej własność w okresie 2 lat przed wszczęciem postępowania wywłaszczeniowego bądź odpłatnym zbyciem nieruchomości za cenę niższą o co najmniej 50% od wysokości uzyskanego odszkodowania lub ceny zbycia nieruchomości na cele uzasadniające jej wywłaszczenie lub w związku z realizacją prawa pierwokupu.

Zgodnie z art. 3051 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeksu cywilnego (Dz. U. z 1964 r. Nr 16 poz. 93 ze zm.), nieruchomość można obciążyć na rzecz przedsiębiorcy, który zamierza wybudować lub którego własność stanowią urządzenia, o których mowa w art. 49 § 1, prawem polegającym na tym, że przedsiębiorca może korzystać w oznaczonym zakresie z nieruchomości obciążonej, zgodnie z przeznaczeniem tych urządzeń (służebność przesyłu).

W myśl art. 3052 § 1 Kodeksu cywilnego, jeżeli właściciel nieruchomości odmawia zawarcia umowy o ustanowienie służebności przesyłu, a jest ona konieczna dla właściwego korzystania z urządzeń, o których mowa w art. 49 § 1, przedsiębiorca może żądać jej ustanowienia za odpowiednim wynagrodzeniem. Jeżeli przedsiębiorca odmawia zawarcia umowy o ustanowienie służebności przesyłu, a jest ona konieczna do korzystania z urządzeń, o których mowa w art. 49 § 1, właściciel nieruchomości może żądać odpowiedniego wynagrodzenia w zamian za ustanowienie służebności przesyłu (art. 3052 § 2 cytowanej ustawy). Stosownie do art. 112 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j.

Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651 ze zm.), wywłaszczenie nieruchomości polega na pozbawieniu albo ograniczeniu, w drodze decyzji, prawa własności, prawa użytkowania wieczystego lub innego prawa rzeczowego na nieruchomości.

W myśl art. 124 ust. 1 powołanej ustawy, starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, może ograniczyć, w drodze decyzji, sposób korzystania z nieruchomości przez udzielenie zezwolenia na zakładanie i przeprowadzenie na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, jeżeli właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości nie wyraża na to zgody.

Ograniczenie to następuje zgodnie z planem miejscowym, a w przypadku braku planu, zgodnie z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Udzielenie zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, powinno być poprzedzone rokowaniami z właścicielem lub użytkownikiem wieczystym nieruchomości o uzyskanie zgody na wykonanie prac, o których mowa w ust. 1. Rokowania przeprowadza osoba lub jednostka organizacyjna zamierzająca wystąpić z wnioskiem o zezwolenie. Do wniosku należy dołączyć dokumenty z przeprowadzonych rokowań (art. 124 ust. 3 cytowanej ustawy).

Zgodnie z ust. 5 cytowanego artykułu, na osobie lub jednostce organizacyjnej występującej o zezwolenie ciąży obowiązek przywrócenia nieruchomości do stanu poprzedniego, niezwłocznie po założeniu lub przeprowadzeniu ciągów, przewodów i urządzeń, o których mowa w ust. 1. Jeżeli przywrócenie nieruchomości do stanu poprzedniego jest niemożliwe albo powoduje nadmierne trudności lub koszty, stosuje się odpowiednio przepis art. 128 ust. 4, w myśl którego odszkodowanie przysługuje również za szkody powstałe wskutek zdarzeń, o których mowa w art. 120 i 124-126. Odszkodowanie powinno odpowiadać wartości poniesionych szkód.

Jeżeli wskutek tych zdarzeń zmniejszy się wartość nieruchomości, odszkodowanie powiększa się o kwotę odpowiadającą temu zmniejszeniu. Uwzględniając zatem powyższe uregulowania prawne stwierdzić należy, że istotnym dla rozstrzygnięcia przedstawionej przez Wnioskodawcę kwestii jest ustalenie czy kwoty wypłacane na podstawie zawieranych przez Niego umów ustanowienia służebności przesyłu stanowią odszkodowanie wypłacone stosownie do przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami, a w konsekwencji czy w sprawie znajdzie zastosowanie zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W świetle przedstawionego stanu faktycznego należy wskazać, że Wnioskodawca w wyniku rokowań, o których mowa w art. 124 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami, zawiera umowy cywilnoprawne, co powoduje, że postępowanie administracyjne nie było i nie będzie w ogóle prowadzone, a organ nie wydaje decyzji zezwalającej na zajęcie nieruchomości. W rezultacie rozliczenia między stronami odbywają się na zasadach wynikających z Kodeksu cywilnego. Tym samym w sprawie nie będą miały zastosowania ww. przepisy ustawy o gospodarce nieruchomościami.

Nie można zatem uznać, że przedmiotowe odszkodowania zostają wypłacone stosownie do przepisów o gospodarce nieruchomościami i korzystają ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Powyższe oznacza, iż wypłacone osobie fizycznej nie prowadzącej działalności gospodarczej wynagrodzenie (odszkodowanie) z tytułu ustanowienia służebności przesyłu stanowi dla tej osoby przychód z innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie bowiem z definicją przychodów z innych źródeł, określoną w art. 20 ust. 1 stanowią je w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i 17 oraz przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach.

Użyty we wskazanym przepisie zwrot „w szczególności” dowodzi, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł należy bowiem mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.

Stosownie natomiast do art. 42a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i w terminie do końca lutego następnego roku podatkowego przekazać podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych.

Z treści zacytowanego przepisu wynika, że obowiązek wystawienia informacji według ustalonego wzoru i przekazania jej podatnikowi oraz naczelnikowi właściwego urzędu skarbowego, nie ciąży na podmiocie dokonującym wypłat należności lub świadczeń, które korzystają ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 21, art. 52 i art. 52a oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W związku z powyższym, ponieważ w przedstawionej sytuacji wypłacone świadczenie nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania, jak również nie jest to świadczenie od którego zaniechano poboru podatku, dokonując wypłaty odszkodowania z tytułu ustanowienia służebności przesyłu Wnioskodawca powinien sporządzić i przekazać właścicielowi nieruchomości jako osobie, która otrzymała świadczenie oraz właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego, stosowną informację o wysokości osiągniętych przychodów z określeniem rodzaju przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012, poz. 270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.