INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 23 sierpnia 2012 r. (data wpływu 27 sierpnia 2012 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zastosowania zwolnienia przedmiotowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy - jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 27 sierpnia 2012 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zastosowania zwolnienia przedmiotowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. Spółdzielnia posiada 103 garaże wolnostojące. Garaże zostały w całości sfinansowane funduszem wkładów budowlanych, wniesionym przez poszczególnych członków, na rzecz których Spółdzielnia następnie dokonała przydziału tychże garaży na zasadzie spółdzielczych własnościowych praw do lokali.
Aktualnie, w związku z brakiem związania spółdzielczego własnościowego prawa z członkostwem w spółdzielni, część osób, które posiadają spółdzielcze własnościowe prawa do garażu nie jest członkami Spółdzielni. Ponadto część osób którym prawa te przysługują (zarówno członków, jak i nie członków) nie zamieszkuje w zasobach Spółdzielni. Wszystkie osoby uprawnione do spółdzielczego prawa do garażu uiszczają na rzecz Spółdzielni opłaty eksploatacyjne.
W związku z powyższym zadano m. in. następujące pytanie oznaczone we wniosku nr 3. Czy garaże zajmowane na zasadzie spółdzielczego własnościowego prawa przez członków oraz osoby nie będące członkami Spółdzielni, które jednocześnie nie zamieszkują w zasobach mieszkaniowych Spółdzielni zalicza się do zasobów mieszkaniowych w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych - a w konsekwencji, czy dochód uzyskany z tytułu opłat eksploatacyjnych za te garaże będzie korzystał ze zwolnienia przedmiotowego określonego w tym przepisie, pod warunkiem przeznaczenia go na cele związane z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych?
Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 3. Garaże zajmowane na zasadzie spółdzielczego własnościowego prawa przez członków oraz osoby nie będące członkami Spółdzielni nie zamieszkujących w zasobach mieszkaniowych Spółdzielni nie można zaliczyć do zasobów mieszkaniowych w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Spółdzielnia uzasadnia, iż w obowiązujących przepisach prawa nie ma legalnej definicji pojęcia „zasoby mieszkaniowe spółdzielni”.
Z orzecznictwa sądów administracyjnych wynika, iż „zasoby mieszkaniowe” to zespół lokali mieszkalnych oraz innych pomieszczeń i urządzeń, które są niezbędne do prawidłowego korzystania z mieszkań, w tym garaży (np. wyrok NSA z 5 maja 2010 r., sygn. akt II FSK 26/09). W wyroku WSA w Białymstoku z dnia 7 grudnia 2007 r., I SA/Bk 516/07, uznał, iż garaż, wykorzystywany przez mieszkańców lokali mieszkalnych, zgodnie z jego przeznaczeniem stanowi element „zasobów mieszkaniowych” w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
Zatem istotnym kryterium do uznania, iż garaż stanowi zasób mieszkaniowy jest kryterium funkcjonalne - tj. istnienie związku takiego obiektu (garażu) z lokalem mieszkalnym, który umożliwia pełne korzystanie z lokalu mieszkalnego. Natomiast nie ma żadnego znaczenia okoliczność, czy osoba zajmująca garaż na zasadzie spółdzielczego własnościowego prawa jest członkiem spółdzielni. Wprawdzie celem spółdzielni mieszkaniowej, określonym w art. 1 ust. 1 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych jest zaspokajanie potrzeb mieszkaniowych i innych potrzeb członków, jednakże ustawodawca aktualnie zrezygnował z zasady związania spółdzielczego własnościowego prawa z członkostwem.
Obecnie nie ma żadnych przeszkód, ażeby członek, któremu przyznano to ograniczone prawo rzeczowe zrezygnował z członkostwa. W takiej sytuacji nie dojdzie do wygaśnięcia spółdzielczego prawa. W sensie prawnym i ekonomicznym właścicielem budynku, w którym znajduje się dany garaż będzie nadal spółdzielnia mieszkaniowa, a osobie nie będącej członkiem nadal będzie przysługiwało ograniczone prawo rzeczowe (identyczne jak w przypadku członka).
Zatem, skoro właścicielem budynku pozostaje spółdzielnia, a garaż przydzielono osobie zamieszkującej w zasobach mieszkaniowych spółdzielni, tym samym należy uznać, iż spółdzielcze własnościowe prawo do garażu przysługujące osobie nie będącej członkiem spółdzielni, jednocześnie zamieszkującej w zasobach mieszkaniowych spółdzielni stanowi zasób mieszkaniowy w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.
Zasady funkcjonowania spółdzielni mieszkaniowych określa ustawa z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (t. j. Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1116 ze zm.). Zgodnie z art. 1 ust. 1 ww. ustawy celem spółdzielni mieszkaniowej jest zaspokajanie potrzeb mieszkaniowych i innych potrzeb członków oraz ich rodzin, przez dostarczanie członkom samodzielnych lokali mieszkalnych lub domów jednorodzinnych, a także lokali o innym przeznaczeniu.
Zgodnie z art. 1 ust. 2 i 3 ww. ustawy przedmiotem działalności spółdzielni jest m.in.: budowanie lub nabywanie budynków w określonych w ustawie celach, np: ustanawiania na rzecz członków spółdzielczych lokatorskich praw do znajdujących się w tych budynkach lokali mieszkalnych, ustanawiania na rzecz członków odrębnej własności znajdujących się w tych budynkach lokali mieszkalnych lub lokali o innym przeznaczeniu, a także ułamkowego udziału we współwłasności w garażach wielostanowiskowych, budowanie lub nabywanie domów jednorodzinnych w celu przeniesienia na rzecz członków własności tych domów, udzielanie pomocy członkom w budowie przez nich budynków mieszkalnych lub domów jednorodzinnych, budowanie lub nabywanie budynków w celu wynajmowania lub sprzedaży znajdujących się w tych budynkach lokali mieszkalnych lub lokali o innym przeznaczeniu. obowiązek zarządzania nieruchomościami stanowiącymi jej mienie lub nabyte na podstawie ustawy mienie jej członków.
Jak wynika z art. 4 ww. ustawy, członkowie spółdzielni, osoby niebędące członkami spółdzielni i inne osoby wymienione w tym przepisie, obowiązani są uczestniczyć w wydatkach związanych z eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości w częściach przypadających na ich lokale, eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości stanowiących mienie spółdzielni oraz w zobowiązaniach spółdzielni z innych tytułów przez uiszczanie opłat zgodnie z postanowieniami statutu. Mając na uwadze powyższe uregulowania stwierdzić należy, że w ustawie o spółdzielniach mieszkaniowych określono zasady i cele działalności spółdzielni mieszkaniowych, a także prawa i obowiązki ich członków.
Zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U z 2011 r., Nr 74, poz. 397 ze zm.) – dalej: ustawa - wynika, że dochodem jest, z zastrzeżeniem art. 10 i 11, nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym; jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą.
Natomiast jak stanowi art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy wolne od podatku są dochody spółdzielni mieszkaniowych, wspólnot mieszkaniowych, towarzystw budownictwa społecznego oraz samorządowych jednostek organizacyjnych prowadzących działalność w zakresie gospodarki mieszkaniowej uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi - w części przeznaczonej na cele związane z utrzymaniem tych zasobów, z wyłączeniem dochodów uzyskanych od innej działalności gospodarczej niż gospodarka zasobami mieszkaniowymi. Powołana ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawiera definicji: „zasobów mieszkaniowych” oraz „gospodarki zasobami mieszkaniowymi”.
Zauważyć należy jednak, że w języku potocznym, pojęcie „gospodarka” – w kontekście omawianego przypadku oznacza dysponowanie i zarządzanie czymś. „Zasób” zaś to m. in. pewna nagromadzona ilość czegoś. Natomiast pojęcie „mieszkanie” jest równoznaczne w swojej treści z pomieszczeniem, w którym się mieszka (vide: Słownik Języka Polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN, http://sjp.pwn.pl). Tak więc przymiotnik „mieszkaniowy”, „mieszkaniowych”, określa rzeczy związane z mieszkaniem.
W konsekwencji przez "zasoby mieszkaniowe", o których mowa ww. ustawie należy rozumieć: znajdujące się w budynku mieszkalnym lokale mieszkalne wraz przynależnymi do nich pomieszczeniami oraz wyposażenie techniczne, jak np.: dźwigi osobowe i towarowe, aparaty do wymiany ciepła, kotłownie i hydrofornie wbudowane, klatki schodowe, strychy, piwnice, komórki, balkony, loggie, garaże, pomieszczenia znajdujące się w budynku mieszkalnym lub poza nim, związane z administrowaniem i zapewnieniem bezawaryjnego funkcjonowania osiedlowych budynków mieszkalnych, tj.: budynki (pomieszczenia) administracji osiedlowej, kotłownie i hydrofornie wolno stojące, osiedlowe warsztaty (zakłady) konserwacyjno-remontowe, urządzenia i uzbrojenie terenów, na których znajdują się budynki wyżej wymienione, jak: zbiorniki - doły gnilne, szamba, przydomowe oczyszczalnie ścieków, rurociągi i przewody sieci wodociągowo-kanalizacyjnej, gazowej i ciepłowniczej, sieci elektroenergetyczne i telekomunikacyjne, budowle inżynieryjne (studnie itp.), stacje transformatorowe, budowle komunikacyjne, jak: drogi osiedlowe, ulice, chodniki, inne budowle i urządzenia związane z ukształtowaniem i zagospodarowaniem terenu, mające wpływ na prawidłowe funkcjonowanie osiedlowych budynków mieszkalnych, jak np. latarnie oświetleniowe, ogrodzenia, parkingi, trawniki, kontenery na śmieci.
Związane z wyżej wymienionymi budowlami (pomieszczeniami), obiektami i urządzeniami przychody (np. opłaty, czynsze) oraz sfinansowane z nich koszty, stanowią przychody i koszty gospodarki zasobami mieszkaniowymi. Stanowią one jednocześnie przychody i koszty podatkowe w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Dochód powstały z tego tytułu, w myśl art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy, wolny będzie od podatku dochodowego, o ile przeznaczony zostanie na cele związane z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych.
Ze zwolnienia nie będą natomiast korzystały dochody Spółdzielni otrzymane z innych źródeł niż gospodarka zasobami mieszkaniowymi, nawet jeśli zostaną przeznaczone na utrzymanie tych zasobów, nie spełniony bowiem będzie jeden z kumulatywnych warunków wskazanych w cytowanym art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy. Tutejszy organ zauważa, iż garaże mieszczą się w pojęciu zasobów mieszkaniowych jeśli są w określony sposób przypisane do znajdujących się w nim lokali mieszkalnych albo wykorzystywane są przez mieszkańców Spółdzielni. W przypadku natomiast, gdy garaże te są wynajmowane przez Spółdzielnię osobom trzecim (służą osobom niezamieszkałym w zasobach Spółdzielni), tracą związek z celami mieszkaniowymi.
Są bowiem wykorzystywane w działalności gospodarczej innej niż gospodarka zasobami mieszkaniowymi. Biorąc pod uwagę powyższe rozważania, przedstawiony we wniosku stan faktyczny oraz własne stanowisko, stwierdzić należy, iż przychody uzyskane z tytułu opłat eksploatacyjnych od garaży zajmowanych na zasadzie spółdzielczego własnościowego prawa przez członków oraz osoby nie będące członkami, które jednocześnie nie zamieszkują w zasobach Spółdzielni, nie można uznać za przychody z gospodarki zasobami mieszkaniowymi Spółdzielni.
Zatem dochód powstały z tego tytułu nie korzysta ze zwolnienia, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy, nawet jeśli zostanie przeznaczony na utrzymanie zasobów mieszkaniowych i stosownie do postanowień art. 7 ust. 1 podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych. Reasumując stanowisko Spółdzielni wyrażone we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego należy uznać za prawidłowe. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, ul. H. Sienkiewicza 84, 15–950 Białystok po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012, poz. 270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.