prosto w prawo Dla profesjonalistów

Interpretacja indywidualna z 18 lutego 2014 r., ITPP1/443-1222/13/DM

Interpretacja indywidualnaInterpretacja aktualnaDyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy·18 lutego 2014 r.

Prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia sprzętu będącego przedmiotem dzierżawy.

Interpretacja indywidualna wiąże organ tylko w sprawie osoby, która o nią wystąpiła, i tylko przy opisanym stanie faktycznym. Innym pokazuje, jak organ rozumie przepisy.

Powołane przepisy

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.

U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 22 listopada 2013 r. (data wpływu 26 listopada 2013 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia sprzętu będącego przedmiotem dzierżawy – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 26 listopada 2013 r. został złożony ww. wniosek, o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia sprzętu będącego przedmiotem dzierżawy.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe. Gmina od dnia 1 lipca 1996 r. jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Gmina realizuje inwestycję polegającą na zakupie sprzętu specjalistycznego służącego obsłudze przydomowych oczyszczalni ścieków i zbiorników bezodpływowych (wielofunkcyjny pojazd do hydrodynamicznego odsysania osadów z przydomowych oczyszczalni ścieków z funkcją odzysku wody zabudowanego na podwoziu samochodowym oraz ciągnika rolniczego z przyczepą asenizacyjną do opróżniania zbiorników bezodpływowych).

Na realizację inwestycji Gmina uzyskała dofinansowanie w ramach działania „P” objętego PROW na lata 2007-2013. Pozostałe nakłady inwestycyjne Gmina poniesie ze środków własnych sfinansowanych częściowo z pożyczką z W. W tym projekcie podatek od towarów i usług jest kosztem niekwalifikowanym. Po zakończeniu inwestycji zakupiony sprzęt zostanie przekazany na mocy dzierżawy zakładowi budżetowemu – Z. Tym samym Gmina będzie dokonywała sprzedaży opodatkowanej – dzierżawy majątku na rzecz zakładu. Z tytułu zawartej umowy dzierżawy Gmina otrzyma wynagrodzenie, dokumentowane wystawianymi przez Gminę fakturami VAT.

Wartość netto wynagrodzenia wraz z należnym podatkiem od towarów i usług z tytułu umowy dzierżawy z zakładem będzie wykazywać w składanych deklaracjach VAT-7. Zakład jest zarejestrowany jako odrębny od Gminy podatnik czynny. Przy wykorzystaniu dzierżawionego sprzętu zakład będzie prowadził opodatkowaną działalność polegającą na wywozie osadów z przydomowych oczyszczalni oraz wywozie ścieków ze zbiorników bezodpływowych z nieruchomości na terenie Gminy. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Gmina ma prawo do odliczenia naliczonego podatku od towarów i usług od zakupu sprzętu specjalistycznego służącego obsłudze przydomowych oczyszczalni ścieków i zbiorników bezodpływowych, ponieważ będzie czerpać dochód w przyszłości z dzierżawy z ww. sprzętu?

Zdaniem Wnioskodawcy, art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, uprawnia Gminę jako czynnego podatnika do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, gdyż zakupiony sprzęt specjalistyczny służący obsłudze przydomowych oczyszczalni ścieków i zbiorników bezodpływowych zostanie wykorzystany do wykonywania czynności opodatkowanych, co nastąpi w wyniku sprzedaży usług dzierżawy na rzecz zakładu. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a cyt. ustawy w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2014 r., kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bezpośredni i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.

Ustawodawca stworzył zatem podatnikom prawo do odliczenia podatku naliczonego w określonych terminach, pod warunkiem spełnienia przez nich zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, m.in. tego że zakupy towarów i usług będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Ponadto zauważyć należy, że zasady związane z odliczeniem podatku od towarów i usług z tytułu nabycia samochodów osobowych, czy też innych pojazdów, w tym m.in. pojazdów specjalnych, zostały określone w obowiązującym od dnia 1 stycznia 2014 r. art. 86a ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Zgodnie z tym przepisem w przypadku nabycia: samochodów osobowych, innych niż samochody osobowe pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony - kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, stanowi 60% kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca – nie więcej jednak niż 6.000 zł.

Natomiast w myśl art. 86a ust. 2 ww. ustawy przepis ust. 1 pkt 2 nie dotyczy: 1. pojazdów samochodowych mających jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą, klasyfikowanych na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym do podrodzaju: wielozadaniowy, van; 2. pojazdów samochodowych mających więcej niż jeden rząd siedzeń, które oddzielone są od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą i u których długość części przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona po podłodze od najdalej wysuniętego punktu podłogi pozwalającego postawić pionową ścianę lub trwałą przegrodę pomiędzy podłogą a sufitem do tylnej krawędzi podłogi, przekracza 50% długości pojazdu; dla obliczenia proporcji, o której mowa w zdaniu poprzednim, długość pojazdu stanowi odległość pomiędzy dolną krawędzią przedniej szyby pojazdu a tylną krawędzią podłogi części pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona w linii poziomej wzdłuż pojazdu pomiędzy dolną krawędzią przedniej szyby pojazdu a punktem wyprowadzonym w pionie od tylnej krawędzi podłogi części pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków; 3. pojazdów samochodowych, które mają otwartą część przeznaczoną do przewozu ładunków; 4. pojazdów samochodowych, które posiadają kabinę kierowcy i nadwozie przeznaczone do przewozu ładunków jako konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu; 5. pojazdów specjalnych - jeżeli z dokumentów wydanych zgodnie z przepisami prawa o ruchu drogowym wynika, że jest to pojazd specjalny; 6. pojazdów samochodowych innych niż wymienione w pkt 1-5, w których liczba miejsc (siedzeń) łącznie z miejscem dla kierowcy wynosi: a)1. 1 – jeżeli dopuszczalna ładowność jest równa lub większa niż 425 kg, b)2. 2 – jeżeli dopuszczalna ładowność jest równa lub większa niż 493 kg, c)3. 3 lub więcej – jeżeli dopuszczalna ładowność jest równa lub większa niż 500 kg; 7. pojazdów samochodowych konstrukcyjnie przeznaczonych do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą – jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym wynika takie przeznaczenie.

Ze złożonego wniosku wynika, że Gmina realizuje inwestycję polegającą na zakupie sprzętu specjalistycznego służącego obsłudze przydomowych oczyszczalni ścieków i zbiorników bezodpływowych, w tym wielofunkcyjnego pojazdu do hydrodynamicznego odsysania osadów. Po zakończeniu inwestycji zakupiony sprzęt zostanie przekazany na mocy umowy dzierżawy zakładowi budżetowemu.

Otrzymane wynagrodzenie Gmina będzie dokumentowała fakturami i wykazywała w deklaracjach VAT-7. Mając na uwadze opis zdarzenia przyszłego, jak również powołane przepisy prawa wskazać należy, że skoro, jak wynika z wniosku, nabyty przez Gminę, będącą czynnym podatnikiem VAT, sprzęt specjalistyczny niebędący samochodem osobowym, będzie wykorzystywany do wykonywania czynności opodatkowanych, Gminie – na zasadach określonych w ww. powołanych przepisach ustawy o podatku od towarów i usług – przysługiwać będzie uprawnienie do odliczenia podatku naliczonego z tytułu jego nabycia.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.

52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z zpóźn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.

Źródło: EUREKA (Krajowa Informacja Skarbowa) ↗, pobrane 1.10.2026. Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje i akapity, linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła. Wiążący jest tekst u wydawcy. Dane osobowe w dokumencie albo błąd? Napisz: zgłoś błąd; dane osobowe zakryjemy w ciągu 7 dni.

Zapytaj o swoją sytuację

5 wyjaśnień za darmo. Logowanie przez Google albo e-mail, bez hasła i bez karty.