INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 23 lutego 2010 r. (data wpływu 25 lutego 2010 r.), uzupełnionym w dniu 17 marca 2010 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku możliwości odzyskania podatku od towarów i usług z tytułu realizacji projektu niezwiązanego z wykonywaniem czynności opodatkowanych - jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 25 lutego 2010 r. został złożony wniosek, o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku możliwości odzyskania podatku od towarów i usług z tytułu realizacji projektu niezwiązanego z wykonywaniem czynności opodatkowanych. W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.
Na podstawie umowy o warunkach i sposobie realizacji lokalnej strategii rozwoju z dnia 12 czerwca 2009 r. zawartej z Samorządem Województwa, Wnioskodawca uzyskał wsparcie finansowe na wdrażanie Lokalnej Strategii Rozwoju ze środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich. Zgodnie z rozporządzeniem Rady/WE/1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. (art. 71) kosztem kwalifikowanym w zakresie działania, wynikającego z umowy zawartej z Samorządem, może być także podatek VAT pod warunkiem braku możliwości jego odzyskania przez beneficjenta.
Stosownie do wskazanej wyżej umowy na beneficjencie – Wnioskodawcy - spoczywa obowiązek uzyskania interpretacji od uprawnionego organu w zakresie możliwości odzyskania podatku od towarów i usług. W piśmie uzupełniającym z dnia 17 marca 2010 r. załączono zestawienie wydatków poniesionych w związku z realizacją opisanej wyżej umowy. Wydatki te dotyczyły między innymi: zakupu sprzętu komputerowego, multimedialnego, kosztów utrzymania pomieszczeń biurowych, zakupu mebli. Zaznaczono jednocześnie, iż działania realizowane w 2009 r. nie były związane z czynnościami opodatkowanymi, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.
W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy w ramach umowy o warunkach i sposobie realizacji lokalnej strategii rozwoju zawartej w dniu 12 czerwca 2009 r. z Samorządem Województwa, podatek VAT stanowi koszt kwalifikowany i czy Wnioskodawca ma możliwość odzyskania podatku od towarów i usług poniesionego w toku realizacji wskazanej wyżej umowy? Wnioskodawca działa w oparciu o ustawę z dnia 7 kwietnia 1989 r. Prawo o stowarzyszeniach (Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz.855 ze zm.).
Na podstawie umowy o warunkach i sposobie realizacji lokalnej strategii rozwoju zawartej w dniu 12 czerwca 2009 r. z Samorządem Województwa, Wnioskodawca uzyskał wsparcie finansowe na wdrażanie Lokalnej Strategii Rozwoju ze środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich. Stosownie do art. 71 rozporządzenia Rady/WE/1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. (Dz.Urz. UE L 277 z 21.10.2005 r. ze zm.), podatek VAT może zostać uznany za koszt kwalifikowany w przypadku, gdy beneficjent nie może odzyskać kosztu podatku w trybie przepisów szczególnych.
Zgodnie z wpisem do KRS Wnioskodawca nie prowadzi odpłatnej działalności statutowej, nie prowadzi również działalności gospodarczej i nie figuruje w rejestrach podatników VAT, jak również w rejestrach podmiotów gospodarczych. W związku z powyższym Wnioskodawca nie ma możliwości odzyskania podatku od towarów i usług i tym samym koszt tego podatku stanowi koszt kwalifikowany w rozumieniu art. 71 ww. rozporządzenia Rady/WE. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Stosownie do postanowień art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.
U. Nr 54. poz. 535 ze zm.), podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Z powyższego wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje tylko czynnym podatnikom VAT oraz tylko w takim przypadku, gdy dokonywane zakupy mają ścisły związek z czynnościami opodatkowanymi. Odliczyć zatem można podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
Wskazana norma prawna wyraża zasadę neutralności podatku od towarów i usług, w następstwie której podatnicy realizujący czynności zwolnione, są w podobnej sytuacji jak ostateczny nabywca (konsument) towaru lub usługi, z wyjątkiem przypadków jednoznacznie wskazanych w ustawie o podatku od towarów i usług. Ustawa wyłącza zatem możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu.
Zgodnie z art. 88 ust. 4 powołanej ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20. W rozdziale 10, obowiązującego do 31 grudnia 2009 r. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1336) oraz w rozdziale 9, obowiązującego od dnia 1 stycznia 2010 r. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz.
U. Nr 224, poz. 1799), przewidziano przypadki, w których kwota podatku naliczonego może być zwrócona jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług finansowanego ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej, oraz warunki i tryb dokonywania tego zwrotu. Katalog środków, które stanowią ww. środki bezzwrotnej pomocy zagranicznej, został określony w § 8 ust. 3 i 4 powołanego rozporządzenia z dnia 28 listopada 2008 r. oraz odpowiednio w § 7 ust. 3 i 4 rozporządzenia z dnia 24 grudnia 2009 r. Uzyskanie pomocy finansowej pochodzącej ze źródeł, o których mowa w tych przepisach daje prawo do ubiegania się o zwrot podatku.
Z przedstawionego we wniosku opisu wynika, iż Wnioskodawca nie będący czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług otrzymał wsparcie finansowe na wdrażanie Lokalnej Strategii Rozwoju, w tym aktywizację społeczności lokalnej, realizację wydarzeń promocyjnych i kulturalnych, wynagrodzenie dla pracowników, utrzymanie biura, szkolenie pracowników. Powyższe działania nie służyły czynnościom opodatkowanym, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy.
Biorąc pod uwagę opis stanu faktycznego oraz treść powołanych przepisów należy stwierdzić, że Wnioskodawcy nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego na zasadach wynikających z ustawy o podatku od towarów i usług, bowiem nie jest zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług - co wyklucza możliwość dokonania odliczenia- a dokonane zakupy nie mają związku ze sprzedażą opodatkowaną.
Wnioskodawcy nie przysługuje również prawo do zwrotu tego podatku, gdyż środki otrzymane na jego realizację nie są środkami, o których mowa w § 8 ust. 3 i 4 rozporządzenia z dnia 28 listopada 2008 r. Końcowo wskazać należy, że organy podatkowe nie są kompetentne do rozstrzygania wątpliwości podatników odnośnie możliwości zaliczenia wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowanych. Kwestię tę rozstrzygają bowiem przepisy regulujące zasady korzystania ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii Plater 1, 10-562 Olsztyn, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.