INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 14 kwietnia 2009 r. (data wpływu 16 kwietnia 2009 r.) uzupełnionym pismem z dnia 1 lipca 2009 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia podmiotowego od podatku od towarów i usług – jest nieprawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 16 kwietnia 2009 r. został złożony wniosek uzupełniony pismem z dnia 1 lipca 2009 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia podmiotowego od podatku od towarów i usług. W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny. Prowadzi Pan, wyłącznie na terenie kraju, działalność gospodarczą w zakresie doradztwa przy pozyskiwaniu funduszy na inwestycje. W związku z prowadzoną działalnością nie osiągnął Pan sprzedaży w kwocie 50.000 zł, jednak przedmiotowa kwota zostanie prawdopodobnie przekroczona w bieżącym roku podatkowym.
Informuje Pan, że przychody osiągnięte z prowadzonej działalności gospodarczej są rozliczane na zasadach ogólnych. W uzupełnieniu do wniosku przesłanym pismem z dnia 1 lipca 2009 r. wskazał Pan, że w zakresie prowadzonej działalności świadczy usługi doradcze dla podmiotów zainteresowanych pozyskaniem dotacji unijnych oraz innych środków z funduszy unijnych na inwestycję (przedsiębiorcy).
Działalność obejmuje: wyszukiwanie odpowiedniego programu unijnego i opracowanie wymagań niezbędnych do spełnienia przez zleceniodawcę, sporządzanie kompletnej dokumentacji wymaganej przez instytucję finansującą (tj. wniosek oraz odpowiednie załączniki), składanie wyjaśnień oraz uzupełnień na etapach oceny wniosku, pomoc przy rozliczaniu otrzymanej dotacji. W ramach prowadzonej działalności nie prowadzi Pan szkoleń. Klienci często zamawiają jedynie „usługi częściowe”, tj. sprawdzenie, czy dany wniosek jest poprawny, korektę sprawozdań z realizacji projektu objętego dotacją, pomoc przy udzielaniu odpowiedzi na pytania instytucji finansujących, etc.
Świadczone usługi są typowo specjalistyczne, natomiast nie są rzeczoznawstwem, usługami prawnymi, czy też ekonomicznymi. Ponadto stwierdza Pan, iż świadczone usługi są sklasyfikowane w grupowaniu PKWiU 74.14 (taka też klasyfikacja jest podawana na wystawianych, w ramach prowadzonej działalności, rachunkach). W związku z powyższym zadano pytanie sprowadzające się do kwestii możliwości skorzystania ze zwolnienia podmiotowego na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Uważa Pan, że analiza treści art. 113 ustawy o podatku od towarów i usług wskazuje, iż na dzień dzisiejszy nie jest podatnikiem VAT.
Podkreśla Pan, że w ramach wykonywanej działalności nie świadczy usług doradztwa prawnego. Działalność jest prowadzona wyłącznie na terenie kraju. W związku z prowadzoną działalnością nie została osiągnięta sprzedaż przekraczająca kwotę 50.000 zł. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
W myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Stosownie do treści art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również: przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej; zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji; świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
Jak stanowi art. 8 ust. 3 ustawy usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, z zastrzeżeniem ust. 4, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych i usług turystyki, o których mowa w art. 119. W myśl § 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz.U. nr 207 poz. 1293 ze zm.) – dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług do dnia 31 grudnia 2009 r. stosuje się Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług (PKWiU), wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz.U. nr 89 poz. 844 ze. zm).
W myśl art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, zwalnia się od podatku podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 50.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.
Zgodnie z art. 113 ust. 9 ww. ustawy podatnik rozpoczynający w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5 jest zwolniony od podatku, jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust. 1. Jednakże stosownie do art. 113 ust. 13 pkt 2 ustawy zwolnień, o których mowa ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników świadczących usługi prawnicze oraz usługi w zakresie doradztwa, a także usługi jubilerskie.
Ze stanu faktycznego przedstawionego w przedmiotowej sprawie wynika, że Wnioskodawca w zakresie prowadzonej działalności gospodarczej świadczy usługi doradcze dla podmiotów zainteresowanych pozyskaniem dotacji unijnych oraz innych środków z funduszy unijnych na inwestycje. Świadczone usługi Wnioskodawca klasyfikuje w grupowaniu PKWiU 74.14. W związku z prowadzoną działalnością nie została przekroczona kwota obrotu w wysokości 50.000 zł. Ustosunkowując się do powyższego zauważyć należy, że podane przez Wnioskodawcę grupowanie PKWiU 74.14 obejmuje „usługi doradztwa w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej i zarządzania”.
Ponadto sam Wnioskodawca wskazuje, że przedmiotem prowadzonej działalności gospodarczej są usługi doradcze. A zatem uwzględniając to, iż w podatku od towarów i usług usługi są identyfikowane za pomocą klasyfikacji statystycznych należy stwierdzić, że świadczenie usług określonych w Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, jako usługi doradztwa, wyłącza prawo do korzystania ze zwolnienia podmiotowego od podatku, określonego w art. 113 ust. 1 i ust. 9 ustawy.
Wyłączenia, o którym mowa w art. 113 ust. 13 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług, nie należy ograniczać jedynie do doradztwa prawnego, tak jak Pan wskazuje, ale należy je rozumieć szeroko, jako świadczenie usług doradztwa także w innych dziedzinach, np. finansowej, ekonomicznej. Reasumując, w przypadku świadczenia usług w zakresie doradztwa nie przysługuje prawo do korzystania ze zwolnienia podmiotowego od podatku na mocy art. 113 ust. 1 i ust. 9 ustawy o podatku od towarów i usług.
Należy ponadto wskazać, że Minister Finansów nie jest uprawniony do zajmowania stanowiska w zakresie prawidłowości przyporządkowania formalnego towarów lub usług do grupowania klasyfikacyjnego, w związku z tym niniejszej odpowiedzi udzielono wyłącznie w oparciu o grupowanie wskazane przez Pana w stanie faktycznym. Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.