INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 24 lipca 2008 r. (data wpływu 25 lipca 2008 r.) uzupełnionym pismami z dnia 5 i 8 września 2008 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia podmiotowego od podatku od towarów i usług - jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 25 lipca 2008 r. został złożony ww. wniosek uzupełniony pismami z dnia 5 i 8 września 2008 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia podmiotowego od podatku od towarów i usług. W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny. Z dniem 2 stycznia 2008 r. założyła Pani działalność gospodarczą, w ramach której świadczy usługi rachunkowo-księgowe sklasyfikowane w PKD pod numerem 7412 2, rozlicza się Pani na zasadach ogólnych, prowadząc księgę przychodów i rozchodów, natomiast w zakresie podatku od towarów i usług korzysta ze zwolnienia podmiotowego.
Wskazuje Pani także, iż w ramach świadczonych usług prowadzi księgi przychodów i rozchodów, ryczałt ewidencjonowany, rejestry zakupów i sprzedaży VAT, księgowość uproszczoną, deklaracje VAT, deklaracje ZUS, roczne rozliczenia deklaracji PIT a także podkreśla, iż nie zajmuje się doradztwem podatkowym oraz posiada świadectwo kwalifikacyjne dla osób prowadzących usługowo księgi rachunkowe. W uzupełnieniu wniosku wskazała Pani, iż wykonywane usługi mieszczą się w grupowaniu PKWiU 74.12.20-00.00 oraz zaznaczyła, iż nie udziela porad oraz nie podpisuje deklaracji podatkowych. Podpisy składane są przez podatników.
W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy z dniem rozpoczęcia działalności powinna Pani stać się czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług? Zdaniem Wnioskodawcy z uwagi na to, iż nie zajmuje się doradztwem podatkowym ma prawo do skorzystania ze zwolnienia od podatku od towarów do czasu uzyskania sprzedaży w wysokości 50.000 zł. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.
U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) zwalnia się od podatku podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 50.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.
Stosownie do art. 113 ust. 9 ww. ustawy podatnik rozpoczynający wykonywanie czynności określonych w art. 5 w trakcie roku podatkowego jest zwolniony od podatku, jeżeli przewidywana przez podatnika wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej sprzedaży, kwoty określonej w ust. 1 lub w ust. 8. Zauważyć należy, iż na mocy art. 113 ust. 13 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników świadczących usługi prawnicze oraz usługi w zakresie doradztwa, a także usługi jubilerskie.
Ze stanu faktycznego przedstawionego we wniosku oraz jego uzupełnieniach, wynika że świadczy Pani usługi sklasyfikowane pod symbolem PKWiU 74.12.20-00.00 „Usługi w zakresie księgowości, z wyłączeniem deklaracji podatkowych”, nie udzielając przy tym porad prawnych, ani nie podpisując deklaracji podatkowych. Mając powyższe na uwadze oraz obowiązujący w tym zakresie stan prawny stwierdzić należy, iż w momencie rozpoczęcia ww. działalności gospodarczej przysługiwało Pani prawo do skorzystania ze zwolnienia podmiotowego od podatku od towarów i usług przewidzianego w cytowanym art. 113 ust. 9 cyt. ustawy.
A zatem nie była Pani zobowiązana do rozliczania podatku od pierwszego dnia prowadzenia działalności. Zauważyć należy także, że skorzystanie ze zwolnienia będzie możliwe do czasu, gdy wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej sprzedaży, kwoty określonej w art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Należy ponadto wskazać, że Minister Finansów nie jest uprawniony do zajmowania stanowiska w zakresie prawidłowości przyporządkowania formalnego towarów lub usług do grupowania klasyfikacyjnego, w związku z tym niniejszej odpowiedzi udzielono wyłącznie w oparciu o grupowanie wskazane przez Panią w stanie faktycznym.
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia. Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej -powoduje, iż niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej).
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.