INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112 poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 31 maja 2012 r. (data wpływu 11 czerwca 2012 r.), uzupełnionym w dniach 11 i 30 lipca 2012 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku możliwości odzyskania podatku naliczonego w związku z realizacją projektu – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 11 czerwca 2012 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku możliwości odzyskania podatku naliczonego w związku z realizacją projektu. W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.
Gmina w dniu 19 maja 2010 r. zawarła umowę o dofinansowanie projektu Rozbudowa i modernizacja infrastruktury wodno-ściekowej w R. – M. dla W. - Gmina X. w ramach Osi Priorytetowej 6 - „Środowisko przyrodnicze” Działanie 6.1 – „Poprawa i zapobieganie degradacji środowiska poprzez budowę, rozbudowę i modernizację infrastruktury ochrony środowiska”, Poddziałanie 6.1.2 – „Gospodarka wodno – ściekowa” z Regionalnego Programu Operacyjnego XXXX na lata 2007-2013. Projekt przewidywał modernizację Stacji Uzdatniania Wody, a także połączenie istniejących SUW w W. i Ł. M. poprzez wybudowanie wodociągu pomiędzy miejscowościami M. – G. W., a w kolejnym etapie do Ł. M. Od chwili zawarcia umowy, zgodnie ze złożonym wnioskiem o dofinansowanie i oświadczeniem Gmina nie miała możliwości odzyskiwania podatku VAT, dlatego też wszystkie koszty (w tym podatek VAT), jakie Gmina ponosiła w ramach projektu uznawane były za kwalifikowane.
Zmiana ustawy o finansach publicznych spowodowała, iż istniejące dotąd Zakłady Komunalne nie mogły istnieć w takich formach organizacyjno-prawnych i musiały zostać przekształcone w inną, zgodną z przepisami prawa. W W. istniał Zakład, a biorąc pod uwagę nowelizację wspomnianej ustawy i wprowadzenie wymogu przekształcenia zakładów komunalnych do końca 2010 roku, Rada Gminy w drodze uchwały z dnia 23 września 2010 r. podjęła decyzję o likwidacji Zakładu. Likwidacja Zakładu spowodowała, iż obowiązki i usługi świadczone przez Zakład w dniu 1 stycznia 2011 r. zostały przeniesione na referat komunalny Urzędu Gminy.
Sytuacja ta spowodowała, iż zakres czynności wykonywanych przez Urząd powiększył się o usługi świadczone na rzecz mieszkańców m. in. w zakresie wodociągów, kanalizacji, oczyszczania ścieków, wywozu nieczystości stałych, czy zarządzanie cmentarzami. Z chwilą „przejścia wymienionych usług” z zakładu komunalnego na Urząd Gminy, Gmina stała się podatnikiem, a co się z tym wiąże otrzymała możliwość zwrotu podatku VAT. Dalsze realizowanie projektu w ramach umowy o dofinansowanie umożliwiło Gminie odzyskiwanie podatku VAT w wydatkach ponoszonych zgodnie z umową o dofinansowanie.
Równolegle do zaistnienia owej sytuacji Gmina, aby uniknąć podwójnego finansowania, wystąpiła z wnioskiem o aneksowanie ww. umowy w zakresie kosztów kwalifikowanych. Ten stan rzeczy trwał do 31 sierpnia 2011 r. Z racji, iż Gmina nie może świadczyć zlecanych usług publicznych, koniecznym było utworzenie spółki komunalnej. Rada Gminy na podstawie Uchwały z dnia 18 maja 2011 roku podjęła decyzję o utworzeniu spółki komunalnej, zgodnie z ustawą z 1996 r. o gospodarce komunalnej.
Faktyczne przejęcie części zadań przez spółkę komunalną z referatu komunalnego nastąpiło z dniem 1 września 2011 r. Z chwilą zaprzestania świadczenia części usług przez referat komunalny, Urząd Gminy utracił zdolność odzyskiwania podatku VAT. Reasumując, Gmina do dnia 31 grudnia 2010 r. nie miała możliwości odzyskiwania podatku VAT zrefundowanego w ramach projektu. W okresie od 1 stycznia 2011 r. do 31 sierpnia 2011 r. z racji wcielenia w struktury referatu komunalnego części zadań, uzyskała zdolność odzyskiwania podatku VAT, natomiast po utworzeniu spółki komunalnej, tj. z dniem 1 września 2011 r. zdolność tą utraciła.
W uzupełnieniu do wniosku, w dniu 30 lipca 2012 r., wskazano, że składniki majątku przekazane zostaną na rzecz spółki komunalnej w formie nieodpłatnego trwałego zarządu w ciągu trzech miesięcy. W związku z powyższym, w uzupełnieniu do wniosku, ostatecznie sformułowano następujące pytanie: Czy Gmina od dnia 1 września 2011 r. do chwili obecnej miała możliwość, bądź też brak był możliwości odzyskiwania podatku VAT, zrefundowanego w ramach projektu?
Zdaniem Wnioskodawcy, wyrażonym ostatecznie w uzupełnieniu do wniosku, biorąc pod uwagę stan faktyczny, Gmina do dnia 31 grudnia 2010 r., z racji tego, iż nie świadczyła opodatkowanych usług, nie miała możliwości odzyskiwania podatku VAT zrefundowanego w ramach projektu. Z chwilą wcielenia w struktury Urzędu Gminy zakładu komunalnego, a tym samym przejęcia części jego zadań, Gmina uzyskała zdolność odzyskiwania podatku VAT w ramach umowy dofinansowania. Możliwość odzyskiwania podatku VAT trwała od dnia 1 stycznia 2011 r. do 31 sierpnia 2011 r. w czasie, gdy świadczyła usługi w zakresie kanalizacji, wodociągów, wywozu nieczystości stałych etc.
Po dniu utworzenia spółki komunalnej, tj. 1 września 2011 r., Gmina taką możliwość utraciła. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.
Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Kwotę podatku naliczonego stanowi, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług (art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy).
Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20, o czym stanowi art. 88 ust. 4 ustawy. Z powyższych przepisów wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje tylko czynnym podatnikom podatku od towarów i usług w takim przypadku, gdy dokonywane zakupy mają związek z czynnościami opodatkowanymi. Odliczyć zatem można podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego.
Wskazana norma prawna wyraża zasadę neutralności podatku od towarów i usług, w następstwie której podatnicy realizujący czynności zwolnione, są w podobnej sytuacji jak ostateczny nabywca (konsument) towaru lub usługi, z wyjątkiem przypadków jednoznacznie wskazanych w ustawie o podatku od towarów i usług. Ustawa wyłącza zatem możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu.
W treści rozdziału 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 73, poz. 392 ze zm.), przewidziano przypadki, w których kwota podatku naliczonego może być zwrócona jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług finansowanego ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej oraz warunki i tryb dokonywania tego zwrotu. Przepisy powołanego rozporządzenia określają katalog środków, które stanowią ww. środki bezzwrotnej pomocy zagranicznej (§ 8 ust. 3 i 4).
Uzyskanie pomocy finansowej pochodzącej ze źródeł, o których mowa w tych przepisach daje prawo do ubiegania się o zwrot podatku w oparciu o przepisy zawarte w rozdziale 9 tego rozporządzenia.
Biorąc pod uwagę opis stanu faktycznego oraz treść powołanych przepisów prawa, odpowiadając na postawione ostatecznie w uzupełnieniu do wniosku pytanie, dotyczące prawa do odzyskania przez Gminę podatku począwszy od dnia 1 września 2011 r., stwierdzić należy, że przy założeniu, iż dokonane zakupy (związane – jak wskazano – z zadaniami, w związku z którymi Gmina utraciła zdolność odzyskiwania podatku) nie posłużą wykonywaniu czynności opodatkowanych, w świetle powołanego art. 86 ust. 1 ustawy, Wnioskodawcy od dnia 1 września 2011 r. nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego na zasadach wynikających z ustawy o podatku od towarów i usług.
Wnioskodawcy nie przysługuje także prawo do otrzymania zwrotu tego podatku, gdyż środki otrzymane na jego realizację nie są środkami bezzwrotnej pomocy zagranicznej, o których mowa w powołanym rozporządzeniu. Jednocześnie, informuje się, iż przedmiotem niniejszej interpretacji nie była ocena zajętego w sprawie stanowiska odnoszącego się do okresu od dnia 1 stycznia do 31 sierpnia 2011 r. w zakresie „możliwości odzyskiwania” przez Gminę podatku, albowiem w pytaniu wyznaczającym zakres złożonego wniosku nie wskazano, iż to zagadnienie ma być przedmiotem interpretacji.
Końcowo, zaznacza się, iż organy podatkowe nie są kompetentne do rozstrzygania kwestii możliwości zaliczania wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowanych, bowiem kwestię tę rozstrzygają przepisy regulujące zasady korzystania ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii Plater 1, 10-562 Olsztyn, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.