INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749, z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 3 lipca 2014 r. (data wpływu 9 lipca 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do częściowego odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z rozbudową budynku - jest nieprawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 9 lipca 2014 r. został złożony wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do częściowego odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z rozbudową budynku. We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe. Prowadzi Pani działalność gospodarczą w zakresie świadczenia usług księgowych w budynku parterowym, wolnostojącym o powierzchni 71,03 m2. Budynek ten jest składnikiem majątku prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej (jest to środek trwały Pani firmy) i stanowi siedzibę biura.
Rozważa Pani możliwość rozbudowy przedmiotowego budynku - wykorzystywanego do prowadzenia działalności gospodarczej - o część prywatną tj. planuje Pani nadbudowę piętra ww. budynku służącą celom mieszkalnym. Po rozbudowie powierzchnia użytkowa budynku będzie wynosiła około 130 m2, czyli w ok. 54,64% wykorzystywana będzie w celach związanych z działalnością gospodarczą, a w 45,36% w celach mieszkaniowych.
W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania: Czy na podstawie art. 86 ust. 7b ustawy o podatku od towarów i usług będzie Pani mogła odliczyć podatek naliczony z faktur dotyczących wydatków związanych z przebudową (tj. roboty rozbiórkowe starego dachu; konstrukcję, pokrycie i obróbkę nowego dachu; wykończenie powierzchni dachu od środka, izolacja i płyty gipsowe, malowanie; wykonanie elewacji na całości; strop nad poddaszem - częścią mieszkalną) - proporcjonalnie do ilości metrów służących wykonywaniu działalności gospodarczej (w części 54,64%), czy też może Pani wydatki na przebudowę podzielić i połowę przypisać do działalności gospodarczej odliczając VAT i powiększając majątek działalności, jako środek trwały, pomimo że biuro nie będzie w żadnym stopniu przedmiotem inwestycji?
Pani zdaniem, może Pani rozliczyć wydatki na rozbudowę poprzez obliczenie proporcji, jaką stanowi działalność gospodarcza w całym budynku (zgodnie z projektem po rozbudowie - ilość metrów wykorzystywanych do prowadzenia działalności gospodarczej do ilości metrów całej nieruchomości, po rozbudowie) i w takiej proporcji, z każdej z faktur dotyczących wydatków takich jak: tj. roboty rozbiórkowe starego dachu; konstrukcję, pokrycie i obróbkę nowego dachu; wykończenie powierzchni dachu od środka, izolacja i płyty gipsowe, malowanie; wykonanie elewacji na całości; strop nad poddaszem - będzie podlegał podatek naliczony.
Wskazano, że również o taką proporcję z ww. wydatków zwiększony pozostanie środek trwały - budynek służący prowadzeniu działalności gospodarczej. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe. Podstawowa zasada dotycząca odliczania podatku naliczonego została sformułowana w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późń. zm.), zwanej dalej ustawą.
W myśl tego przepisu, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2014 r., kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu: nabycia towarów i usług, dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.
Analizując kwestie prawa do odliczenia podatku naliczonego należy także zwrócić uwagę na obowiązujący od dnia 1 stycznia 2011 r. przepis art. 86 ust. 7b ustawy, zgodnie z którym w przypadku nakładów ponoszonych na nabycie, w tym na nabycie praw wieczystego użytkowania gruntów, oraz wytworzenie nieruchomości, stanowiącej majątek przedsiębiorstwa danego podatnika, wykorzystywanej zarówno do celów prowadzonej przez tego podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, których nie da się w całości przypisać działalności gospodarczej, podatek naliczony oblicza się według udziału procentowego, w jakim dana nieruchomość wykorzystywana jest do celów działalności gospodarczej.
Przy czym przez wytworzenie nieruchomości, stosownie do art. 2 pkt 14a ustawy, rozumieć należy wybudowanie budynku, budowli lub ich części, lub ich ulepszenie w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym. Cytowany wyżej przepis art. 86 ust. 7b ustawy, wprowadza szczególny tryb obliczania podatku naliczonego od nabycia bądź wytworzenia nieruchomości (w tym ponoszonych nakładów) w sytuacji, w której dana nieruchomość ma być używana zarówno na cele działalności, jak i na cele niezwiązane z prowadzoną działalnością. Niniejsza regulacja ma zastosowanie wówczas, gdy dana nieruchomość (której dotyczy podatek naliczony) nie jest wykorzystywana wyłącznie w prowadzonej działalności.
Obejmuje ona sytuacje, w których nieruchomość ma przeznaczenie mieszane, to znaczy jest wykorzystywana w działalności, jak i na inne cele. Unormowanie to ma charakter doprecyzowujący ogólną zasadę w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT od wydatków związanych z nieruchomością stanowiącą majątek przedsiębiorstwa podatnika, wykorzystywaną zarówno do celów prowadzonej działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż prowadzona działalność, i jest zgodny z normą prawną wyrażoną w art. 86 ust. 1 ustawy.
Z okoliczności sprawy przedstawionych w złożonym wniosku wynika, że prowadzi Pani działalność gospodarczą w zakresie świadczenia usług księgowych w budynku parterowym, wolnostojącym o powierzchni 71,03 m2. Budynek ten jest składnikiem majątku prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej (środek trwały firmy) i stanowi siedzibę prowadzonego biura. Rozważa Pani możliwość rozbudowy przedmiotowego budynku o część prywatną tj. planowana jest nadbudowa piętra ww. budynku, która będzie służyć celom mieszkalnym. Po rozbudowie powierzchnia użytkowa budynku będzie wynosiła około 130 m2 (tj.
54,64% wykorzystywana będzie w celach związanych z działalnością gospodarczą, a w 45,36% w celach mieszkaniowych). W związku z planowaną inwestycją ponosić będzie Pani wydatki związane z przebudową budynku dotyczące: robót rozbiórkowych starego dachu, konstrukcji, pokrycia i obróbki nowego dachu, wykończenia powierzchni dachu od środka, izolacji i płyt gipsowych, malowania, wykonania elewacji na całości, stropu nad poddaszem - częścią mieszkalną). Wskazano również, że biuro nie będzie w żadnym stopniu przedmiotem inwestycji.
Ze złożonego wniosku wynika zatem, że planowana przez Panią inwestycja pomimo, że zostanie przeprowadzona w odniesieniu do budynku wykorzystywanego przez Panią w działalności gospodarczej, to jednak wydatki z nią związane nie będą dotyczyć tej działalności. Planowana inwestycja związana jest bowiem z dobudową części mieszkalnej (prywatnej), która będzie służyć zaspokojeniu Pani potrzeb osobistych (mieszkaniowych). Zatem rozbudowana część budynku w całości przeznaczona zostanie na Pani cele prywatne i nie ma związku z prowadzoną przez Panią działalnością gospodarczą opodatkowaną podatkiem od towarów i usług.
Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że w odniesieniu do wydatków związanych z planowaną inwestycją - w świetle art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług - nie będzie Pani przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących poniesione wydatki, bowiem nie będą one związane z prowadzoną działalnością opodatkowaną.
Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że planowana inwestycją związana jest wyłącznie z zaspokojeniem Pani osobistych potrzeb mieszkaniowych, a część w której prowadzone jest biuro - jak wskazano we wniosku - nie będzie w żadnym stopniu przedmiotem tej inwestycji, tym samym przepis art. 86 ust. 7b ustawy o podatku od towarów i sług, nie znajdzie zastosowania w odniesieniu do planowanych wydatków inwestycyjnych. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi –Dz. U. z dnia 13 marca 2012 r. poz. 270, z późn. zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.